【เรือนจำเซลล์พิศวง】บทที่ 76 ปฏิบัติการร่วม (ตอนปลาย)

การโจมตีร่วมกันยังไม่จบสิ้น

ในขณะที่กระสุนทั้งสามนัดยิงทะลุร่างของวิญญาณ แสงศักดิ์สิทธิ์สายหนึ่งก็พุ่งลงมาครอบคลุมร่างของวิญญาณทั้งหมดพอดี

แสงศักดิ์สิทธิ์ เพลิงเผาไหม้ และกระสุนเงินต่างพุ่งเข้าจุดสำคัญ

เสียงกรีดร้องสะท้อนก้องไปทั่วภายในอาคาร

ชั่วพริบตาเดียว เหลือเพียงเศษผ้าขาวไหม้เกรียมกองหนึ่ง

ทั้งหมดนี้เป็นฝีมือของคาร์ส คอสลิน และโซเฟีย ทั้งสามคนร่วมมือกัน ฮั่นตงไม่ได้ลงมือแต่อย่างใด... เพราะเขารู้สึกว่าการโจมตีเหล่านี้เพียงพอแล้ว และยังได้กลิ่นอะไรบางอย่างที่ไม่ชอบมาพากล

ระหว่างการต่อสู้ ฮั่นตงรู้สึกว่ามีบางคนกำลังสอดส่องพวกเขาจากมุมมืดสักแห่ง

"ตายแล้วหรือ?"

"ยัง... มีอะไรบางอย่างยังคงจับตาดูเราอยู่ในที่มืด ทุกคนระวังตัวด้วย" เมื่อฮั่นตงเอ่ยเช่นนี้ ทุกคนจึงยังคงรักษาความระแวดระวังไว้

คาร์สที่ยืนอยู่ตามลำพังบนทางเดินชั้นสอง รีบถอดเกราะเงินที่ยังคงลุกไหม้อยู่ออก ดับไฟอย่างรวดเร็วแล้วสวมกลับเข้าไปใหม่

เมื่อครู่นี้อันตรายจริงๆ ถ้าไม่ได้คาดการณ์ไว้ล่วงหน้าว่าอีกฝ่ายมีคุณสมบัติของพืช และเตรียม 'ระเบิดน้ำมันไฟ' ไว้ ผลลัพธ์อาจจะน่าสยดสยองมาก

ในขณะที่คาร์สกำลังสวมเกราะกลับเข้าไปใหม่ สายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นตำแหน่งที่โซเฟียยืนอยู่โดยบังเอิญ... มีเถาวัลย์เรียวยาวกำลังงอกออกมาจากพื้นอย่างต่อเนื่อง

"เฟีย! ข้างล่าง!"

ในขณะที่คาร์สตะโกนออกมา พืชก็เติบโตขึ้นอย่างบ้าคลั่งในทันที

เห็นได้ชัดว่า 'สิ่ง' ที่ซ่อนตัวอยู่ในอาคารนี้มีจิตสำนึกที่สมบูรณ์

หลังจากสถานการณ์เมื่อครู่ที่วิญญาณถูกสังหาร มันได้ตัดสินใจว่าโซเฟียคือภัยคุกคามที่ใหญ่ที่สุด จำเป็นต้องกำจัดเธอก่อน

โซเฟียยืนอยู่ระหว่างคอสลินและฮั่นตง ห่างจากทั้งสองคนประมาณสองเมตร

แต่เมื่อเผชิญกับพืชที่งอกออกมาจากพื้นอย่างฉับพลัน คอสลินก็ตอบสนองได้อย่างรวดเร็วมาก

เขาเก็บอาวุธปืนและหยิบน้ำศักดิ์สิทธิ์ออกมา

ปัง!

เขาโยนขวดน้ำศักดิ์สิทธิ์ไป

ใครจะรู้ว่าเมื่อน้ำศักดิ์สิทธิ์สาดกระเซ็นใส่พืชเหล่านี้ กลับไม่เกิดผลอะไรเลย

นี่แสดงให้เห็นโดยอ้อมว่าพืชที่ถูกควบคุมเหล่านี้ไม่ได้ผสมคุณสมบัติชั่วร้ายเข้าไป เป็นเพียงพืชธรรมดาที่ถูกควบคุมเท่านั้น

ซึ่งก็หมายความว่าเวทมนตร์แสงศักดิ์สิทธิ์ของโซเฟียจะไม่ได้ผลกับพืชเหล่านี้... ด้วยความสามารถของเธอ เธอไม่สามารถหลุดพ้นจากพันธนาการของเถาวัลย์ได้

ในสถานการณ์เช่นนี้ ยิ่งไม่อาจโยนระเบิดน้ำมันไฟได้ ต่างจากคาร์สที่สวมเกราะ เปลวไฟจะทำให้โซเฟียบาดเจ็บสาหัส

ด้วยระยะทางที่ไกลเช่นนี้ คาร์สก็ไม่สามารถไปถึงได้ทัน

กรอดๆ!

เถาวัลย์ที่เติบโตอย่างบ้าคลั่งพันรัดขาทั้งสองข้างของโซเฟียเข้าไว้แล้ว

แม้เธอจะหยิบมีดสั้นที่ผลิตอย่างประณีตออกมา ฟันเถาวัลย์ขาดไปหลายเส้น ก็ไม่เกิดประโยชน์อะไรเลย... เถาวัลย์ที่ถูกตัดขาดก็ยังคงเติบโตต่อไป

โดยไม่รู้ตัว โซเฟียถูกเถาวัลย์เหล่านี้ 'มัด' อย่างชำนาญ ไม่อาจขยับเขยื้อนได้

ในขณะเดียวกัน บนพื้นก็ปรากฏผ้าขาวผืนหนึ่ง บ่งบอกว่าวิญญาณกำลังจะปรากฏตัว! สถานการณ์วิกฤตอย่างยิ่ง

ในขณะที่สมาชิกทั้งสามคนในทีมต่างตกใจและคิดหาทางออกไม่ได้

ฮั่นตงมองดูเหตุการณ์นี้อย่างเงียบๆ ในสมองของเขาได้จำลองวิธีช่วยเหลือไว้หลายวิธี แต่ล้วนอาจทำให้โซเฟียบาดเจ็บได้

มีเพียงวิธีเดียวที่จะไม่ทำให้เกิดการบาดเจ็บ

............

ในห้องขังของคุก

หญิงสาวในชุดสีแดงที่ยืนหันหน้าเข้าหาผนังอยู่ จู่ๆ ก็หายตัวไป

『คุณเฉินหลี่ ฝากด้วยนะฉันจัด』

พลังชั่วร้ายที่แตกต่างจากที่อื่นปรากฏขึ้นในบริเวณห้องโถง

ฉัวะ!

เงากระบวนท่าดาบซ้อนทับกัน ตัดเถาวัลย์ที่พันรัดร่างของโซเฟียอย่างแม่นยำ

ดวงตาสีแดงน่าขนลุกคู่หนึ่งจ้องมองโซเฟียจากใต้เรือนผมสีดำ ทำให้เธอตกใจถอยหลังติดๆ กัน... พอดีหลุดพ้นจากรัศมีที่พืชสามารถพันธนาการได้

ตามมาด้วยสายตาของหญิงสาวชุดแดงที่หันไปมองที่พื้น

แขนขาวซีดที่เต็มไปด้วยพลังชั่วร้ายยื่นออกไปอย่างรวดเร็ว คว้าผ้าขาวประหลาดที่อยู่บนพื้นเอาไว้

อาศัยกำลังดึง 'วิญญาณ' ขึ้นมาทั้งตัว

ตามมาด้วยชุดกระบวนท่าดาบอันบ้าคลั่งที่ไร้แบบแผน

มีดสับผักที่เคลือบด้วยพลังชั่วร้าย ฟันสับร่างของวิญญาณอย่างบ้าคลั่ง กิ่งก้านของพืชที่เหมือนหนวดทั้งหมดถูก 【สับเละ】... เฉินหลี่อาศัยพละกำลังของตนเองสังหารวิญญาณ

ยิ่งไปกว่านั้น เฉินหลี่เหมือนกับฮั่นตงตรงที่ไม่ได้รับผลกระทบจากมลพิษ

จ้องมองวิญญาณตัวที่สองที่ตายไป ฮั่นตงก็ตระหนักถึงสิ่งหนึ่ง... แหล่งมลพิษที่ซ่อนตัวอยู่ในคฤหาสน์เบเกอร์กำลังควบคุมวิญญาณอยู่ในที่มืด

"รีบไปที่สวนหลังบ้านกันเถอะ... เมื่อพลบค่ำลงคฤหาสน์จึงปรากฏสภาพดั้งเดิม บางทีสวนหลังบ้านก็อาจจะกลับคืนสู่สภาพเดิมด้วย!"

เมื่อฮั่นตงตะโกนออกมาเช่นนั้น

นอกจากคาร์สที่ขยับตัวแล้ว คอสลินกับโซเฟียทั้งสองคนยังคงงุนงงอยู่

พวกเขาจ้องมองหญิงสาวผมดำยุ่งเหยิงในชุดสีแดงที่ถือมีดสับผักอยู่ในมืออย่างน่าสะพรึงกลัว เนื่องจากไม่รู้ที่มาที่ไปของเธอจึงรู้สึกกลัวอยู่บ้าง

คาร์สรีบอธิบาย: "นี่คือสิ่งที่ถูกเรียกมาอันทรงพลังที่ฉันเคยเล่าให้พวกนายฟังก่อนหน้านี้ไงล่ะ! รีบเถอะ... ที่แอนเดอร์วาพูดก็ไม่ผิด

ในเมื่ออีกฝ่ายสามารถควบคุมพืชธรรมดาได้ ก็มีความเป็นไปได้สูงว่าร่างแท้จริงของมันอาจอยู่ในสวนหลังบ้าน!"

"อืม..."

โซเฟียที่เพิ่งได้รับการช่วยเหลือค่อยๆ ได้สติกลับมา สายตาของเธอเบนจากหญิงสาวชุดแดงไปยังฮั่นตง... เธอกัดริมฝีปากเบาๆ พลางพยักหน้าขอบคุณ

ทั้งสี่คนรวมตัวกัน เตรียมออกจากประตูใหญ่เพื่อมุ่งหน้าไปยังสวนหลังบ้าน

ใครจะรู้ว่า... โครม!

เสียงดังสนั่น ประตูไม้หนาของคฤหาสน์ปิดลงอย่างแรง และมีเถาวัลย์จำนวนมากงอกออกมาจากร่องประตู เสริมความแข็งแรงให้กับประตู

ในขณะเดียวกัน วิญญาณอีกตนหนึ่งก็ปรากฏตัวที่มุมห้องโถง

ในขณะที่ทุกคนเตรียมพร้อมสู้รบ คาร์สก็แสดงสีหน้าโกรธจัด

สาเหตุที่โกรธก็เพราะอีกฝ่ายลงมือกับผู้หญิงที่อ่อนแอในทีมโดยตรง

ถ้าไม่มีความสามารถของฮั่นตง เฟียคงได้รับบาดเจ็บสาหัสไปแล้ว

คาร์สหยิบระเบิดน้ำมันไฟออกมาทันที ขว้างใส่ประตูอย่างแรง

รอให้ไฟลุกลามเผาไหม้พืชบนประตูไปบางส่วน... คาร์สก็รวบรวมพลังไว้ที่ขาทั้งสองและแขนซ้าย

ย่อตัวลงต่ำ

「การพุ่งชนด้วยพละกำลัง」+「การกระแทกด้วยโล่」

ได้ยินเพียงเสียงดังสนั่นหนึ่งครั้ง

เศษไม้และเถาวัลย์ที่ไหม้เกรียมกระเด็นกระจายไปทั่ว

อาศัยเพียงกำลังของตนเองพังประตูหนาสูงสามเมตรได้ แสดงให้เห็นว่าคาร์สมีพละกำลังมหาศาลเพียงใด

ด้วยเหตุนี้ ทีมเล็กๆ จึงออกจากคฤหาสน์ได้สำเร็จ มุ่งหน้าไปยังสวนหลังบ้านโดยตรง

การคาดเดาไม่ผิด

ตรงกลางสวนหลังบ้านที่เดิมรกไปด้วยวัชพืช บัดนี้มีต้นพลาตะนัสยักษ์ต้นหนึ่ง... ขนาดใหญ่โตมากจนกินพื้นที่เกือบทั้งสวนหลังบ้าน ส่วนหนึ่งของลำต้นเชื่อมต่อกับตัวคฤหาสน์

ที่โคนต้นไม้มีโพรงเล็กๆ พอให้คนเดียวเข้าไปได้

หากต้องการกำจัดวิญญาณที่วนเวียนอยู่ในคฤหาสน์เบเกอร์ให้ราบคาบ ดูเหมือนว่าจะต้องเข้าไปในโพรงต้นไม้ เพื่อสังหารแหล่งมลพิษที่แท้จริง

ปัง!

คอสลินคว้าระเบิดน้ำมันไฟขว้างออกไปทันที หวังจะเผาต้นไม้ใหญ่นี้ให้ราบเป็นหน้ากลองในคราวเดียว

แน่นอนว่าเรื่องไม่ง่ายขนาดนั้น เปลวไฟเผาได้เพียงเปลือกไม้ชั้นนอก ไม่สามารถลุกลามไปทั่วผิวของต้นไม้ใหญ่ได้... ไม่นานก็ดับลงเอง

วิญญาณสีขาวลอยออกมาจากประตูคฤหาสน์แล้ว ไม่ให้เวลาทุกคนคิดนานนัก

จำเป็นต้องตัดสินใจทันที

"เพื่อนแอนเดอร์วา ที่เหลือฝากพวกเราเถอะ!

พวกเราสามคนเคยร่วมงานกันมาหลายครั้งแล้ว ตอนนี้เราแน่ใจแล้วว่าร่างแท้จริงของอีกฝ่ายอยู่ในต้นไม้ใหญ่นี้ ให้พวกเราเข้าไปข้างใน... ส่วนนายอยู่ข้างนอกคอยสกัดหลัง กำจัดวิญญาณที่ไล่ตามมา"

เมื่อสิ่งที่ฮั่นตงเรียกมาสามารถจัดการกับวิญญาณได้ ก็ให้เขาอยู่คอยสกัดหลัง

ภายใต้การเสริมพลังด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์ของเฟีย คาร์สมั่นใจว่าจะเอาชนะแหล่งกำเนิดการติดเชื้อภายในได้ จากนั้นให้คอสลินจุดไฟเผาต้นไม้ประหลาดนี้จากด้านในให้ราบคาบ

"ได้... พวกนายระวังตัวด้วยล่ะ"

"อืม ไว้ใจได้! อีกฝ่ายแค่มีคุณสมบัติมลพิษเพิ่มขึ้นมาอย่างเดียว พูดถึงความยาก ยังสู้พวกที่อยู่ใน 【ห้วงมิติแห่งโชคชะตา】 ไม่ได้หรอก"

คาร์สทั้งสามคนรีบเข้าไปในโพรงต้นไม้

ฮั่นตงกับคุณเฉินหลี่ยืนอยู่กับที่ จ้องมองวิญญาณที่ลอยมาตรงหน้า ไม่ขยับเขยื้อน

"ให้ฉันจัดการไหม?" เฉินหลี่ถาม

"ไม่... ฉันจัดการเองก็พอ"

วิญญาณลอยมาตรงหน้าฮั่นตง

ไม่ว่าวิญญาณจะยื่นนิ้วที่อ่อนนุ่มคล้ายรากไม้มาลูบไล้ร่างกายของฮั่นตง หรือส่งเสียงร้องน่าสยดสยอง หรือแม้แต่เปิดผ้าขาวเผยให้เห็นใบหน้าน่าขยะแขยงที่เต็มไปด้วยดวงตา

ฮั่นตงก็ไม่สะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย เขายักไหล่อย่างจนปัญญา

ฉัวะ!

ฮั่นตงยื่นมือไปคว้าศีรษะของวิญญาณหญิงเอาไว้

หนวดหนาที่มีจุดด่างกระจายอยู่เส้นหนึ่งแทรกเข้าไปในศีรษะอย่างรวดเร็ว

กลืกๆ! ดูเหมือนกำลังดูดซับ 'สารสกัดสมอง' ของอีกฝ่าย

แต่ครั้งนี้มีอะไรบางอย่างแตกต่างออกไป... สิ่งที่ถูกดูดซับไม่ใช่แค่พลังงาน ดูเหมือนจะมีความทรงจำเล็กน้อยและสารสกัดเซลล์ติดมาด้วย