【เรือนจำเซลล์พิศวง】บทที่ 65 ความรุนแรงของสถานการณ์
【เรือนจำเซลล์พิศวง】บทที่ 65 ความรุนแรงของสถานการณ์
สถานีตำรวจย่านถนนลอนดอน
คาร์สกำลังค้นหาเอกสารในห้องเก็บแฟ้มอยู่ เมื่อได้รับข้อความจากคอสลินอย่างกะทันหัน
"แหล่งมลพิษร้ายแรง? ปรากฏขึ้นในบ้านของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่เสียชีวิต"
การได้ยินคำว่า 'ร้ายแรง' จากปากของคอสลิน แสดงให้เห็นว่าสถานการณ์ไม่ใช่เรื่องที่จะมองโลกในแง่ดีได้
"ยังไม่ทันเข้าไปถึงที่เกิดเหตุ กลับเจอแหล่งมลพิษร้ายแรงเสียแล้ว... โซเฟีย เรารีบไปช่วยพวกเขากันเถอะ เอาเอกสารไปด้วยนะ"
"แหล่งมลพิษร้ายแรงงั้นเหรอ!?" โซเฟียก็ตกใจไม่น้อย
คาร์สเป็นห่วงสภาพของเพื่อนร่วมทีมมาก
เพราะในพื้นที่จำกัดอย่างบ้าน ไม่เอื้อต่อการใช้พลังของคอสลินซึ่งเป็นมือปืนซุ่มยิง
ส่วนฮั่นตง แม้จะแสดงพลังอันยิ่งใหญ่ในเหตุการณ์มนุษย์กินศพครั้งก่อน แต่ส่วนใหญ่ต้องพึ่งพาสิ่งที่อัญเชิญมา ร่างกายของฮั่นตงยังอ่อนแอกว่าคนทั่วไปเสียอีก
ทั้งสองรีบเก็บแฟ้มทั้งหมดเกี่ยวกับ 'เขต 37' ใส่กระเป๋าเป้ แล้วเดินไปยังทางออกของสถานีตำรวจ
"ปัง!"
ทันใดนั้น
เจ้าหน้าที่ตำรวจคนหนึ่งเดินเข้ามา ปิดประตูใหญ่ของสถานีตำรวจทันที แล้วมองคาร์สกับโซเฟียด้วยสายตาประหลาด
"อัศวินฝึกหัดผู้ทรงเกียรติ โปรดคืนแฟ้มให้พวกเราด้วย
ตามกฎระบุไว้ชัดเจนว่า เอกสารที่เกี่ยวข้องกับปัญหา 'มลพิษ' ถือเป็นความลับ เฉพาะผู้ปฏิบัติงานมืออาชีพที่สังกัดกองอัศวินหรือโบสถ์โดยตรงเท่านั้น ที่จะได้รับอนุญาตให้นำออกไปได้ โดยต้องมีใบอนุญาตที่เกี่ยวข้องด้วย"
คาร์สมีประสาทรับกลิ่นที่ไวมาก เขาได้กลิ่น 'ผิดปกติ' ลอยอยู่ในอากาศของสถานีตำรวจ
เขารีบมองไปรอบๆ โถงใหญ่ของสถานีตำรวจ
เจ้าหน้าที่ตำรวจทุกคนที่ควรจะก้มหน้าทำงาน ตอนนี้ต่างเงยหน้าขึ้นมามองทั้งสองด้วยสายตาประหลาด
"โซเฟีย ให้แฟ้มพวกนั้นกับพวกเขาไป"
"...ฉันสามารถใช้ตราสัญลักษณ์ของตระกูลเพื่อนำเอกสารพวกนี้ออกไปได้นะ"
"ให้พวกเขาไป" คาร์สย้ำอีกครั้ง
"ก็ได้"
หลังจากที่โซเฟียส่งมอบเอกสารทั้งหมดแล้ว
ทุกคนในสถานีตำรวจที่จ้องมองทั้งสองอยู่ ก็กลับเป็นปกติในทันที ต่างคนต่างทำงานของตัวเองต่อไป
เจ้าหน้าที่ที่ยืนขวางหน้าทั้งสองคนนั้น ยิ้มอย่างปกติ แล้วเปิดประตูใหญ่ของสถานีตำรวจอีกครั้ง
"ถ้ามีอะไรที่ต้องการความช่วยเหลือ อัศวินฝึกหัดทั้งสองโปรดสั่งมาได้เลย... พวกเราจะ 'ช่วยเหลืออย่างเต็มที่' แน่นอน"
"อืม..."
คาร์สคว้าแขนของโซเฟียไว้ แล้วออกจากสถานีตำรวจ เดินอย่างรวดเร็วไปยังถนนถัดไป
จนกระทั่งมองไม่เห็นเจ้าหน้าที่ประหลาดคนนั้นที่โบกมือลาพวกเขาไม่หยุด
โซเฟียหน้าแดงด้วยความเขินอายที่คาร์สจับมือเธอไว้นานและไม่ยอมปล่อย
แต่คาร์สกลับมีสีหน้าเคร่งเครียด ดูไม่สบายใจยิ่งกว่าตอนที่พบรังของมนุษย์กินศพครั้งก่อนเสียอีก
"เรื่องนี้ร้ายแรงกว่าที่เราคิดไว้หลายเท่า... แม้แต่สถานีตำรวจย่านถนนลอนดอนก็ยังมีปัญหา
ตั้งแต่แรกฉันก็รู้สึกสงสัยอยู่แล้ว ที่เกิดเหตุคือคฤหาสน์เบเกอร์ เป็นไปได้อย่างไรที่จะมีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเพียงคนเดียวเข้าไปค้นหา แล้วเสียชีวิตกะทันหันที่บ้าน
ตอนนี้ดูเหมือนว่า ตอนนั้นน่าจะมีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยจำนวนมากเข้าไปค้นหาในคฤหาสน์พร้อมกัน
หนึ่งในนั้นเสียชีวิตกะทันหันเพราะมีจิตใจเข้มแข็ง ต่อต้านการรุกรานของมลพิษได้... ส่วนเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยคนอื่นๆ น่าจะถูกมลพิษควบคุมไปแล้ว"
โซเฟียได้ยินแบบนั้น ก็หลุดออกจากภาพมายาอันงดงาม สีหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
"...อะไรนะ! เจ้าหน้าที่ทั้งสถานีตำรวจถูกมลพิษครอบงำ? เป็นไปได้อย่างไร นี่มันเกี่ยวข้องกับความปลอดภัยของประเทศแล้วนะ ควรให้กองอัศวินเข้ามาจัดการโดยตรงสิ?"
คาร์สอธิบายว่า "เรื่องนี้เพิ่งเกิดขึ้นไม่นาน อีกทั้งสถานีตำรวจมีปัญหา ข้อมูลที่กองอัศวินได้รับอาจเป็นข้อมูลปลอมที่สถานีตำรวจสร้างขึ้น
แน่นอนว่าในประกาศค่าหัวก็มีกำหนดเวลา หากภายในช่วงเวลานั้นพวกเรายังทำภารกิจไม่สำเร็จ กองอัศวินจะเข้ามาแทรกแซงทันที... แต่ตอนนั้นอาจจะสายเกินไปแล้ว
เบื้องหลัง 【เหตุการณ์ผีในถนนลอนดอน】 อาจซ่อนความลับใหญ่ที่คุกคามความปลอดภัยของนครศักดิ์สิทธิ์
ทุกอย่างล้วนมีการวางแผนมาแล้ว
ควบคุมคนจรจัดให้สร้าง 'เหตุฆาตกรรมสุดโหด' เพื่อล่อให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยจำนวนมากเข้าไปในคฤหาสน์เบเกอร์
พวกเราเพียงแค่สัมผัสกับข้อมูลบางส่วนก็น่าสะพรึงกลัวขนาดนี้ ถ้าสืบลึกลงไปอีก ต้องพบความจริงที่น่ากลัวยิ่งกว่านี้แน่
ไม่พูดถึงเรื่องพวกนี้ก่อน... รีบไปช่วยเหลือคอสลินกับเพื่อนอันเดอร์วากันเถอะ"
ทั้งสองเรียกรถม้าคันหนึ่ง แล่นไปอย่างเร็วที่สุด
............
บ้านหญิงชรา
เนื่องจากได้ดื่มน้ำศักดิ์สิทธิ์บริสุทธิ์ สภาพของคอสลินฟื้นตัวเกือบเป็นปกติแล้ว
ตอนนี้เขาเพียงแค่ได้รับผลกระทบจากภาพหลอนและเสียงหลอนเล็กน้อย ขอเพียงมีสมาธิจดจ่อก็ไม่มีปัญหาใหญ่... แน่นอนว่า เขายังคงต้องหลีกเลี่ยงการปนเปื้อนซ้ำ มิเช่นนั้นเขาอาจเกิดอาการเสื่อมทราม หรือแม้กระทั่งกลายพันธุ์ซึ่งเป็นอาการที่เลวร้ายลง
เมื่อเห็นภาพน่าขนลุกประหลาดบนชั้นที่สอง หัวใจของคอสลินก็สั่นสะท้าน
ความสามารถโจมตีระยะไกลของเขาแทบไม่มีประโยชน์ในพื้นที่จำกัดแบบนี้... หากถูกเข้าประชิดตัวคงจะลำบากมาก
"คุณคอสลิน อุปกรณ์ของคุณสามารถระบุตำแหน่งเป้าหมายได้ไหมว่าอยู่ห้องไหน?"
ชั้นสองมีห้องแยกอยู่สามห้อง ตอนนี้ประตูทุกห้องปิดสนิท
จากความเร็วในการเคลื่อนที่ของยายแก่ก่อนหน้านี้ หากฮั่นตงและคอสลินเลือกห้องผิด ยายแก่อาจหนีไปอย่างรวดเร็ว หรือซ่อนตัวอยู่ในมุมมืดเพื่อโจมตีทั้งสองคนก็เป็นได้
"ได้... แต่แค่ตรวจจับเท่านั้น ไม่สามารถระบุตำแหน่งแน่ชัดได้"
คอสลินหยิบอุปกรณ์คล้ายกับ 'แม่เหล็กสั่นสะเทือน' ออกมาจากกระเป๋าเป้
ภายในมีทองเหลืองบริสุทธิ์สูงผสมอยู่ เมื่อเข้าใกล้แหล่งมลพิษ
การสั่นสะเทือนจะแรงขึ้น ทำให้สามารถตัดสินระยะห่างจากเป้าหมายได้
แต่ไม่สามารถระบุตำแหน่งแน่นอนได้โดยตรง
"ฉันจะค้นหาเป้าหมายเอง คุณคอยสนับสนุนฉันอยู่ด้านหลังก็พอ"
"ระวังตัวด้วย... ของที่เราเจอครั้งนี้ไม่ธรรมดา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง อย่าสบตากับเป้าหมายนานๆ เด็ดขาด"
"อืม"
ฮั่นตงถือแม่เหล็กสั่นสะเทือนขึ้นไปชั้นที่สอง
ไอดำที่ลอยขึ้นมาจากรอยแยกบนพื้นจะแทรกซึมเข้าสู่ร่างกายของสิ่งมีชีวิต ตอนแรกจะรู้สึกเย็นวูบวาบ แต่หากสะสมมากๆ จะทำให้เกิดอาการร้ายแรงเช่น 'กระดูกตาย' 'อวัยวะล้มเหลว' เป็นต้น
อย่างไรก็ตาม ฮั่นตงที่สวม 'ชุดหมอหน้ากากปากนก' อยู่ เสื้อคลุมสีดำสามารถป้องกันไอดำเหล่านี้ไม่ให้เข้าสู่ร่างกายได้อย่างสมบูรณ์
เขาค่อยๆ เดินผ่านประตูทั้งสามบานที่ปิดสนิท
แต่ 'แม่เหล็กสั่นสะเทือน' ในมือกลับไม่มีปฏิกิริยารุนแรงนัก... ทว่าเมื่อเดินมาถึงปลายระเบียงทางเดิน แม่เหล็กจึงเริ่มส่งการสั่นสะเทือนเบาๆ
ฮั่นตงรีบนึกถึงรูปร่างภายนอกของอาคารหลังนี้ในหัวทันที
"ดูเหมือนจะมีแค่สองชั้น... แต่จริงๆ แล้ว โครงสร้างหลังคาสามเหลี่ยมด้านบนของอาคารหลังนี้ บ่งบอกว่ามีห้องใต้หลังคาซ่อนอยู่ จากการตรวจจับของแม่เหล็ก เป้าหมายน่าจะซ่อนตัวอยู่ข้างบนนั่น"
ขณะที่ฮั่นตงพยายามหาวิธีขึ้นไปยังห้องใต้หลังคา
คอสลินที่มีความเชี่ยวชาญด้านวัตถุและเครื่องจักรกลเป็นพิเศษ สังเกตเห็น 'กลไก' บนโคมไฟน้ำมันถ่านหินที่ผนังระเบียงทางเดิน
เขาเอาหูแนบกับผิวโคมไฟ ฟังเสียงชิ้นส่วนภายในกระทบกันเมื่อหมุนวาล์วของโคมไฟ และค้นพบสวิตช์พิเศษที่ซ่อนอยู่ภายใน
กริ๊ก!
สวิตช์ลับถูกเปิดใช้งาน
เสียงกลไกดังมาจากเพดาน บันไดพับได้คลี่ออกและหย่อนลงมา