【เรือนจำเซลล์พิศวง】บทที่ 52 ห้องสังเกตการณ์ดวงดาว

ความจริงแล้ว

ชื่อของฮั่นตงอยู่ในรายชื่อ "ผู้มีคุณสมบัติยอดเยี่ยม" จริง ๆ

แต่เจ้าหน้าที่ผู้รับผิดชอบคนนี้ยังไม่อ่านชื่อออกมา เพราะเขาได้รับแจ้งในนาทีสุดท้ายว่าไม่ให้อ่านชื่อของ【วาเลน นิโคลัส】

สาเหตุยังไม่ทราบในตอนนี้

ในขณะนั้น อาจารย์หญิงที่สวมหน้ากากจะงอยปากนกได้กล่าวว่า

"ตอนนี้ให้นักเรียนในกลุ่ม 'ผ่านเกณฑ์' เริ่มเลือกอาจารย์ที่ปรึกษาตามลำดับรายชื่อที่อ่านไปเมื่อครู่...นอกจากนี้ วาเลน นิโคลัส

การทดสอบของเธอมีปัญหาบางอย่าง มากับฉันหน่อย"

"มีปัญหาหรือ?"

อัศวินฝึกหัดที่อยู่ในที่นั้นต่างคิดว่าฮั่นตงเป็นผู้มีพรสวรรค์พิเศษที่ผ่านการทดสอบโดยไม่มีบาดแผลเช่นเดียวกับนักเรียน "คุณสมบัติยอดเยี่ยม" อีกสองคน

แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาอาจจะ 'ใช้เล่ห์เหลี่ยม' ในการผ่านการทดสอบ จึงถูกพาตัวไปเพื่อประเมินใหม่

ทันใดนั้นก็มีคนเริ่มวิพากษ์วิจารณ์กัน "ฉันก็ว่าแล้ว ดูการแต่งตัวของคนนี้ก็รู้ว่ามาจากเขตคนจน จะผ่านการทดสอบเดี่ยวโดยไม่มีบาดแผลได้อย่างไร"

"ถูกพาตัวไปแบบนี้ อาจจะไม่มีโอกาสได้ทดสอบเลยก็ได้"

"การที่สามารถใช้เล่ห์เหลี่ยมผ่านการทดสอบได้ก็ถือเป็นความสามารถอย่างหนึ่งไม่ใช่หรือ? อย่างน้อยพวกเราก็คิดวิธีโกงไม่ออก"

อัศวินฝึกหัดแต่ละคนมีมุมมองต่อการจากไปของฮั่นตงแตกต่างกัน

สาวผมสั้นจากชนเผ่านักรบที่เชี่ยวชาญด้านสมุนไพร ยิ้มเมื่อมองเห็นเงาร่างของฮั่นตงที่เดินจากไป ดูเหมือนเธอจะมีความคิดที่แตกต่างออกไป

............

อาจารย์หญิงที่พาฮั่นตงออกไปสวมหน้ากากจะงอยปากนก สวมเสื้อรัดรูปเปิดสะดือและกระโปรงยาวบาง บนมือสวมเครื่องประดับโลหะหลากหลายชนิด

จากผิวเนียนละเอียดที่เผยออกมา ดูเหมือนเธอจะอายุไม่มากนัก

ออกจากห้องประชุม พวกเขาขึ้นลิฟต์พิเศษที่มีเครื่องหมายดวงดาวประทับอยู่ มุ่งหน้าขึ้นสู่ยอดหอคอยที่สูงขึ้นไป

"วาเลน นิโคลัส ผู้มี 'คุณสมบัติยอดเยี่ยม' คะแนนรวม 95...นักเรียนที่เก่งที่สุดในรุ่นนี้

รู้ไหมว่าทำไมถึงให้เธอออกมาต่างหาก ไม่เข้าร่วม 'การเลือกอาจารย์ที่ปรึกษา'?"

"ไม่ทราบ"

"ตอนที่กำลังจะอ่านชื่อของเธอ ท่านแบล็กไวท์ส่งคำสั่งพิเศษมายังคณะอาจารย์ ให้ฉันพาเธอไปที่【ห้องสังเกตการณ์ดวงดาว】ซึ่งก็คือห้องทำงานส่วนตัวของท่านแบล็กไวท์"

"ท่านแบล็กไวท์ต้องการพบฉันหรือ?"

"คว้าโอกาสนี้ไว้ให้ดี...แม้แต่คนที่ได้คะแนนดีกว่าเธอในการทดสอบก็ยังไม่เคยได้รับการปฏิบัติเช่นนี้

ในสายตาของท่านแบล็กไวท์ อัศวินฝึกหัดยังเป็นเหมือนลูกนกที่บินไม่ได้อย่างอิสระ เขาไม่ค่อยชอบติดต่อด้วย...เธอเป็นข้อยกเว้นที่หายากมาก"

"ขอบคุณ"

เมื่อลิฟต์มาถึง ทางเดินที่ทำจากกระจกดวงดาวอันเจิดจรัสปรากฏต่อหน้าฮั่นตง

อาจารย์ที่นำทางก้มศีรษะ จะงอยปากลากผ่านแก้มของฮั่นตง กระซิบข้างหูเขาเบา ๆ

"แปลกดีนะ ท่านแบล็กไวท์ให้ฉันไปที่【ห้องสังเกตการณ์ดวงดาว】พร้อมกับเธอ...เดี๋ยวต้องระวังเรื่องมารยาทพื้นฐานให้ดี อารมณ์ของท่านแบล็กไวท์เปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา"

"ตกลง"

ฮั่นตงไม่รู้สึกกังวล

พูดตามตรง เขาเคยมีประสบการณ์คล้าย ๆ แบบนี้มาก่อน

ตอนที่เขาไปเรียนต่อต่างประเทศและสัมภาษณ์เข้าเรียนปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยฟลอเรนซ์ เขาได้รับการประเมินในระดับสูงมาก

ตอนนั้น คณบดีคณะวิทยาศาสตร์ชีวภาพได้ขอพบกับฮั่นตงเป็นการส่วนตัวหลังการสัมภาษณ์ พิจารณาให้ฮั่นตงซึ่งเป็นนักเรียนต่างชาติเข้าร่วมกลุ่มวิจัยของเขาโดยตรงเพื่อทำวิจัยด้านเซลล์

ตอนนี้ก็เช่นกัน ฮั่นตงต้องพบกับผู้นำสูงสุดของคณะวิทยาการลึกลับ

ที่ปลายทางเดินกระจก มีประตูใหญ่ที่มีแผนภาพย่อของจักรราศีทั้ง 12 ของศาสตร์ดาราศาสตร์...ประตูสูงประมาณ 5 เมตร ดูเหมือนไม่ได้เตรียมไว้สำหรับ 'มนุษย์'

อาจารย์หญิงดูเหมือนจะได้รับอนุญาตให้เข้าจากท่านแบล็กไวท์แล้ว เธอวางมือทั้งสองบนประตูใหญ่ พร้อมกับพลังสีเขียวอ่อนเข้าไปเสริม ประตูถูกเปิดออกอย่างง่ายดายด้วยมือเพียงข้างเดียวของเธอ

"โรคระบาด..."

เมื่อฮั่นตงเห็นความสามารถของอาจารย์หญิงคนนี้ เขาดูเหมือนจะเข้าใจเหตุผลที่ท่านแบล็กไวท์เรียกเขาและอาจารย์คนนี้มาพร้อมกัน

เมื่อเปิดประตู กลับรู้สึกเหมือนก้าวเข้าสู่กาแล็กซี่อย่างน่าอัศจรรย์

พื้นและผนังทำจากหินที่มีแสงไหลเวียน

ภายในมีจุดเล็ก ๆ คล้ายดวงดาวเคลื่อนไหวช้า ๆ ห้องรูปครึ่งวงกลมสร้างความรู้สึกอัศจรรย์ของห้วงอวกาศลึก

ครึ่งหนึ่งของห้องถูกครอบครองด้วยกล้องโทรทรรศน์ขนาดใหญ่

และมีชายผมดำสวมเสื้อคลุมสีขาวกำลังนั่งอยู่ใต้กล้องโทรทรรศน์ มองดูกาแล็กซี่

"ท่านแบล็กไวท์ ตามที่ท่านสั่ง! ดิฉันได้พาอัศวินฝึกหัดคนนี้มาที่นี่แล้ว...'การเลือกอาจารย์ที่ปรึกษา' ยังดำเนินการอยู่ รุ่นนี้มีเด็กระดับยอดเยี่ยมหลายคน

ถ้าฉันไม่รีบกลับไป อาจารย์คนอื่นอาจจะแย่งไปหมดเลยก็ได้นะ"

อาจารย์หญิงยังคงกังวลเรื่องนักเรียนอยู่มาก

เธอซึ่งมีตำแหน่งเป็นเพียง 'อาจารย์' ยังขาดความสามารถในการแข่งขันกับศาสตราจารย์ จำเป็นต้องรีบรับนักเรียนที่มีพรสวรรค์มาช่วยงาน

"อืม...ปาช่า เรื่องนักเรียนไม่ต้องรีบร้อน ฉันจะจัดการเอง นั่งลงก่อน..."

"ปาช่า!?" ฮั่นตงสะดุ้ง เขานึกถึงหญิงสาวชาวตะวันออกกลางที่เขาเคยพบในป่าจันทราทมิฬซึ่งมีชื่อเดียวกัน

ทันทีที่ท่านแบล็กไวท์ลุกขึ้น ห้องที่เหมือนกาแล็กซี่ก็เปลี่ยนแปลงในทันที

ดวงดาวหดตัวเข้าหากัน กลายเป็นห้องที่มีบรรยากาศของชนชั้นสูงยุโรป

กล้องโทรทรรศน์หายไป

ห้องรูปครึ่งวงกลมหดตัวเป็นห้องสี่เหลี่ยมธรรมดา

โซฟาหนังสัตว์ โคมไฟน้ำมันถ่านหิน เตาผิงเหล็กดำ

ไม่ใช่แค่การหักเหของแสง ทุกอย่างในห้องนี้มีอยู่จริง...ฮั่นตงไม่อาจเข้าใจการเปลี่ยนแปลงฉากแบบนี้ได้เลย

อาจารย์ชื่อปาช่าที่อยู่ข้างๆ ดูเหมือนจะคุ้นเคยกับเรื่องนี้แล้ว เมื่อท่านแบล็กไวท์พูดแบบนั้น เธอก็ต้องอยู่ที่นี่

ปาช่าและฮั่นตงนั่งลงบนโซฟาหนังสัตว์ด้วยกัน เธอถอดหน้ากากจะงอยปากออก

ผิวสีแทนสุขภาพดี

ผมดำยาวประบ่า

ทาอายแชโดว์สีดำจางๆ

จมูกโด่ง มีห่วงจมูกทองคำสามวง

โหนกแก้มนูนเล็กน้อย เพิ่มความงามให้ดูน่ามอง ยิ่งมองยิ่งสวย

ลักษณะแบบนี้ ทำให้ฮั่นตงนึกถึงสาวชาวตะวันออกกลางที่เคยร่วมทีมกับเขาในป่าจันทราทมิฬอีกครั้ง...เหมือนกับรูปร่างของเธอเมื่อโตเป็นผู้ใหญ่เลย

"หรือว่า...ทั้งหมดนี้เป็นการจัดการของท่านแบล็กไวท์?" ฮั่นตงไม่กล้าคาดเดาส่งเดช แต่เขาจะรู้ผลในไม่ช้า

ท่านแบล็กไวท์เดินมาด้านหน้า นั่งลงบนเก้าอี้หนังตัวเดียว หันหน้าเข้าหาทั้งสองคน

ท่านแบล็กไวท์สวมหน้ากากใบหน้ายิ้มสีดำ ไม่สามารถมองเห็นใบหน้าได้

"ปาช่า เธอยังไม่เคยดูกระบวนการทดสอบของเด็กคนนี้ใช่ไหม?" เสียงซ้อนทับกันสองเสียงดังออกมาจากใต้หน้ากาก ทรงพลังแต่นุ่มนวลและมีเสน่ห์

"ฉันพอรู้จากเอกสารค่ะ เอาชนะสิ่งประหลาดจากการประกอบร่างได้โดยตรง กำจัด 'ตัวรบกวน' ผ่านการทดสอบในเวลาอันสั้น จิตใจสอดคล้องกับค่านิยมของวิทยาการลึกลับ...ได้รับการประเมินยอดเยี่ยม 95 คะแนน"

"ไม่ใช่แค่นั้น ดูวิดีโอนี่สิ"

ท่านแบล็กไวท์หยิบลูกแก้วคริสตัลออกมาจากแขนเสื้อ ภายในบันทึกกระบวนการทดสอบทั้งหมด

เมื่อปาช่าเห็นหญิงสาวที่เปื้อนฝุ่นและดินทั้งตัว เธอก็ตกใจ ยกมือขึ้นลูบแผลเป็นที่ข้อเท้าตัวเองโดยไม่รู้ตัว