ตอนที่60: โปรเจ็คใหม่

[เซเรเทย์, หน่วยที่5]

“หัวหน้าครับ, หน่วยที่13เริ่มจับร่องรอยของฮอลโล่วได้แล้วครับ”

“ผมรู้แล้วครับ. การทดลองล้มเหลวมาตลอดจนถึงตอนนี้ ผมเลยอยากรู้ว่าถ้าทดลองกับยมทูตจะเป็นยังไง, แต่ว่า...”

“มีตัวแปรตัวหนึ่งอยู่”

“ใช่ครับ”

ไอเซ็นถอนหายใจออกมาแล้วดันแว่นขณะที่คิดถึงตัวแปรที่ไม่คาดคิดนั้น.

โกโจ ซาโตรุ.

“เขาเป็นคนที่น่าสนใจมากๆ. แต่การที่เขาตัดสินใจมาชิงตำแหน่งหัวหน้ากับเธอนับว่าเป็นเรื่องแย่ต่อแผนของผมมากๆ”

อิจิมารุ งินไม่ใช่คนที่ทำงานให้ไอเซ็นเพียงคนเดียวเท่านั้น. ลูกน้องคนที่สองของเขาได้เป็นหัวหน้าหน่วยแล้ว.

ถ้างินได้ตำแหน่งล่ะก็ เขาก็จะมีหัวหน้าหน่วยสองคนไว้ในกำมือ. มันจะทำให้แผนของเขาราบรื่นขึ้นอย่างไม่ต้องสงสัยเลย.

“กำจัดหมอนั่นไปเลยดีไหมครับ?”

งินเสนอออกมาอย่างสุขุม. เขาไม่มีปัญหาเลยถ้าจะจัดการกับคู่แข่ง. เพราะเขามาถึงจุดนี้ได้ก็เพราะแอบฆ่าคนที่อยู่มาก่อนหลายคนแล้ว.

ไอเซ็นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะยิ้มออกมา

“ไม่ต้องครับ. เขาเป็นเป้าหมายที่เด่นเกินไปและความสัมพันธ์ของเขากับหัวหน้าคนอื่นๆก็แปลกด้วย. ถ้าเราฆ่าเขา ตอนสืบสวนจะฮือฮากันมากแน่”

จนถึงตอนนี้ยมทูตหลายร้อยคนและชาวบ้านนับพันต้องตายไปเพื่อการทดลองของเขา.

เหตุผลที่เขารอดมาได้ทุกครั้งนอกจากความล้มเหลวของทางการและพลังชิไคของเขาแล้ว ก็คือการที่เขาไม่เลือกเป้าหมายที่เด่นเกินไป.

ครั้งเดียวที่เขาละเมิดกฎข้อนี้ก็คือเมื่อ60ปีก่อน ตอนที่เขาทำการทดลองกับเจ้าหน้าที่ระดับสูง8คนในโซลโซไซตี้.

4คนในนั้นเป็นหัวหน้าหน่วย, หนึ่งคนก็เป็นรองหัวหน้าแห่งหน่วยวิถีมารและอีกสามคนที่เหลือก็เป็นรองหัวหน้าด้วยกันทั้งสิ้น.

นอกจากนั้นแล้วยังไม่พอ เขายังกำจัดหัวหน้าหน่วยไปได้อีกสองคนและหัวหน้าหน่วยวิถีมารด้วยแผนเดียวกันอีกด้วย.

ตอนนี้ พวกทหารที่ภักดีเหล่านั้นกลับถูกตราหน้าว่าเป็นคนทรยศและผู้หนีการจับกุม ในขณะที่เขากำลังมีความสุขและได้รับการชื่นชมในฐานะหัวหน้าจากทุกๆคน.

‘ฮ่าฮ่า, พอนึกขึ้นมาแล้วก็ตลกดีแหะ’

โซลโซไซตี้กำลังป่วยอยู่.

ระบบที่เต็มไปด้วยเนื้อร้ายและไม่สามารถตัดออกไปได้ เพราะเหตุผลอะไรน่ะหรอ?

‘เจ้าราชาจอมปลอมนั่น’

แค่คิดถึงสิ่ง ‘นั้น’ ก็ทำให้เขาเดือดขึ้นมาด้วยความโกรธและชิงชัง.

“แล้วการค้นคว้าเรื่องโฮเคียคุที่สองล่ะครับ?”

งินเมินแรงดันที่กำลังกดร่างของเขาไป.

แม้เขาจะได้บังไคและสามารถจัดการกับหัวหน้าหน่วยส่วนใหญ่ได้ด้วยการลอบโจมตีแล้ว เขาก็ยังไม่เคยเห็นพละที่แท้จริงของไอเซ็นซักที.็นซ

“พวกเราพากันไปค้นหาที่โลกมนุษย์แล้วแต่ก็ไม่เจออะไรเลย. ที่ที่อุราฮาระ คิสุเกะซ่อนตัวอยู่ก็ยังไม่รู้. เจ้าพวกที่กลายเป็นฮอลโล่วนั่นก็ด้วย”

พอได้ยินดงนั้น ไอเซ็นก็ถอนหายใจออกมา,

“แหม, ผมก็ไม่ตกใจหรอกครับ. คิซุเกะน่ะทัดเทียมกับผมเรื่องความฉลาดเลยนะ. จะหาเขานอกโซลโซไซตี้น่ะคงลำบากพอตัวเลย”

เขาหัวเราะแล้วหันหลังไป. เขาเดินไปทางห้องใต้ดินลับที่สร้างมาเพื่อการทดลองของเขา.

พอเห็นเขากำลังเดินจากไป งินก็ถามออกมาอีกครั้ง “แล้วการทดลองในตอนนี้ล่ะครับ?”

ไอเซ็นหยุดแล้วตอบโดยไม่หันมา

“ในเมื่อโกโจ ซาโตรุเข้ามายุ่ง ก็ให้คิดซะว่าเมตัสตาเชียมันตายไปแล้วครับ. โชคดีที่ผมดัดแปลงตัวมันให้ส่งวิญญาณส่วนหนึ่งไปที่ฮูเอโก มุนโด้ทันที. ได้เวลาวางหมากตัวแรกในแผนต่อไปของผมแล้วครับ”

งินเข้าใจกับคำพูดมีนัยของไอเซ็น.

“พวกเราจะเริ่มแผนสุดท้ายของการเตรียมแล้วเหรอครับ?”

ไอเซ็นเริ่มเดินอีกครั้ง

“ใช่ครับ. แม้โฮเคียคุของผมจะไม่สมบูรณ์และไม่สามารถทำให้ผมไปถึงเป้าหมายสุดท้ายได้. แต่ความสามารถของมันในตอนนี้ก็เพียงพอจะใช้งานกับพวกเมนอสได้แล้ว. ได้เวลาเริ่มแผนแรกของโปรเจ็คที่ยิ่งใหญ่ของผมแล้วครับ. ผมขอเรียกมันว่า – โปรเจ็คเอสปาด้าแล้วกัน”