บทที่ 60: ตกลงในพริบตา! สถานการณ์วิน-วิน!

บทที่ 60: ตกลงในพริบตา! สถานการณ์วิน-วิน!

ณ สภาผู้อาวุโส

หลี่อวิ๋นได้ถูกกู่เสี่ยวเซียนนำตัวเข้าไปในตำหนักหน้าแล้ว

"เจ้าหนู... พลังของเจ้าไม่ธรรมดาจริงๆ... หากข้าเดาไม่ผิด... เพลงท่าร่างพื้นฐานของเจ้า... น่าจะบรรลุเจตจำนงที่แท้จริงได้มากกว่าสามชนิดแล้วกระมัง?"

ดังคำกล่าวที่ว่า... ยิ่งแก่ยิ่งเก๋า...

กู่เสี่ยวเซียนอายุเจ็ดสิบกว่าปีแล้ว... ทั้งยังเป็นยอดฝีมือที่แข็งแกร่ง... ตอนที่หลี่อวิ๋นแสดงเพลงท่าร่างพื้นฐานต่อหน้าสาธารณชน... เขาก็สังเกตเห็นเบาะแสบางอย่างแล้ว

เมื่อมาถึงขั้นนี้... หลี่อวิ๋นก็ไม่มีเหตุผลที่จะต้องปิดบังอะไรอีกต่อไป

เขาจึงยอมรับอย่างตรงไปตรงมา

"เรียนท่านผู้อาวุโสสูงสุด... มากกว่าสามชนิดจริงๆ ขอรับ"

"แล้ว... ตกลงกี่ชนิดกันแน่? วางใจเถอะ... ทุกคำที่เจ้าพูดที่นี่ในวันนี้... ตราบใดที่เจ้าไม่ต้องการให้รั่วไหลออกไป... มันก็จะไม่รั่วไหลออกไป"

กู่เสี่ยวเซียนคิดว่าหลี่อวิ๋นต้องการจะซ่อนพลัง

เรื่องนี้ก็ไม่น่าแปลกใจอะไร... สำนักเทียนอู่รับศิษย์มากมายทุกปี... ย่อมต้องมีพวกที่สุขุมรอบคอบ... ไม่ต้องการโดดเด่น... ชอบที่จะเก็บตัวอยู่เสมอ

และนี่... ก็เป็นหนึ่งในวิธีที่มีประสิทธิภาพ... ในการหลีกเลี่ยงปัญหา

ตามปกติแล้ว... เขาจะไม่ไปขุดคุ้ยให้มากความ... แต่เรื่อง 'เพลงท่าร่างพื้นฐาน' นั้นแตกต่างออกไป... เพราะมันเกี่ยวข้องกับ 'มรดก' ของสิบสองตำหนักเทียนฝู่!

หลี่อวิ๋นก็พอจะเดาอะไรได้บ้าง... หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง... เขาก็กล่าวว่า

"อันที่จริง... เพลงท่าร่างพื้นฐานของศิษย์... ได้ฝึกฝนจนสมบูรณ์แบบแล้ว... เจตจำนงที่แท้จริงทั้งสิบสองชนิด... ก็ได้บรรลุครบถ้วนแล้วขอรับ"

"หา!? จริงรึ!?"

กู่เสี่ยวเซียนดีใจจนเนื้อเต้น!

แม้เขาจะคาดเดาไว้แล้วว่าหลี่อวิ๋นซ่อนพลังไว้... แต่ก็ไม่คิดว่าจะน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้... แทบจะเกินจินตนาการของเขาไปแล้ว!

หลี่อวิ๋นไม่ได้พูดอะไร...

ณ จุดนี้... คำพูดไร้ความหมาย...

เขาลงมือโดยตรง!... ร่ายรำเพลงท่าร่างพื้นฐานทั้งสิบสองกระบวนท่า... อย่างละเอียด... ต่อหน้ากู่เสี่ยวเซียน... ปลดปล่อยเจตจำนงที่แท้จริงทั้งสิบสองชนิดออกมาจนหมดสิ้น!

เขาเพียงแค่ปิดบังเรื่องที่ว่า... เพลงท่าร่างพื้นฐานสามารถหลอมรวมเป็น 'ท่าร่างหุนหยวน'... และเจตจำนงทั้งสิบสองชนิดสามารถหลอมรวมเป็น 'เจตจำนงหุนหยวน'... ไว้เท่านั้น

กู่เสี่ยวเซียนตื่นเต้นยินดีอย่างสุดขีด!

เขารีบดึงหลี่อวิ๋นให้นั่งลง

"เจ้าเด็กดี! ยอดเยี่ยมจริงๆ!"

"ตอนนี้... มีเรื่องหนึ่ง... ข้าหวังว่าเจ้าจะลองพิจารณาดู"

จากนั้น...

กู่เสี่ยวเซียนก็ได้อธิบายถึงการมีอยู่ของ 'สิบสองตำหนักเทียนฝู่'... เกี่ยวกับเรื่องนี้... หลี่อวิ๋นเคยได้ยินมาจากจางรั่วหานแล้ว... จึงไม่ได้ประหลาดใจอะไร

แต่... กู่เสี่ยวเซียนได้ยื่นข้อเสนอหนึ่ง...

นั่นคือ... เขาหวังว่าหลี่อวิ๋น... จะเดินทางไปยัง 'ซากโบราณสถานสิบสองตำหนักเทียนฝู่'... ก่อนที่จะทะลวงสู่ขอบเขตหลอมรวมพลัง... เพื่อพยายามคว้า 'มรดก' ของสิบสองตำหนักเทียนฝู่มาให้ได้มากที่สุด!

เพื่อการนี้... ผู้อาวุโสกู่ยินดีที่จะอำนวยความสะดวกทุกอย่างให้หลี่อวิ๋น!

ทว่า... หลังจากที่หลี่อวิ๋นได้รับมรดกมาแล้ว... จะต้องคัดลอกฉบับหนึ่ง... มอบให้กับ 'หอตำราวิชา' ของสำนักเทียนอู่เก็บรักษาไว้... เพื่อเพิ่มพูนรากฐานของหอตำราวิชา!

หลี่อวิ๋นชั่งน้ำหนักผลได้ผลเสียเล็กน้อย... แล้วก็ตอบตกลงทันที

อันที่จริง... ไม่มีอะไรต้องพิจารณาเลย...

ตามที่ผู้อาวุโสกู่กล่าว... การก้าวเข้าสู่ขอบเขตหลอมรวมพลัง... เป็นช่วงเวลาที่สำคัญอย่างยิ่ง... เพราะในขอบเขตนี้... จะต้องบ่มเพาะ 'พลังภายใน' อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

พลังภายใน... คือรากฐานในการแปรเปลี่ยนเป็น 'ปราณแท้'... และปราณแท้... คือแก่นแท้ในการทะลวงจากปราณเทียมฟ้าสู่ปราณก่อกำเนิด!

การบ่มเพาะวิถียุทธ์... แท้จริงแล้วก็คือกระบวนการพัฒนาและยกระดับอย่างต่อเนื่องไปตามเส้นทางสายเดียว...

ดังนั้น... พลังภายในจึงสำคัญอย่างยิ่ง!

และพลังภายใน... ก็มีการแบ่งระดับคุณภาพเช่นกัน! ... สามารถแบ่งคร่าวๆ ได้เป็นเก้าลำดับขั้น... ขั้นเก้าต่ำสุด... ขั้นหนึ่งสูงสุด...

ทว่า... วิชาบ่มเพาะพลังภายในที่ดีที่สุด... ที่เก็บรักษาไว้ในหอตำราวิชาของสำนักเทียนอู่ในปัจจุบัน... มีนามว่า 'หกวิถีคืนสู่ต้นกำเนิด'... อย่างมากที่สุด... ก็สามารถบ่มเพาะพลังภายในได้ถึงแค่ 'ลำดับขั้นสี่' เท่านั้น

ในบรรดาเก้าลำดับขั้น... นี่ถือเป็นจุดสูงสุดของ 'สามลำดับขั้นกลาง'

เมื่อเทียบกับสำนักเล็กๆ ทั่วไป... ก็ถือว่าดีกว่ามากแล้ว... แต่... จุดสูงสุดของสามลำดับขั้นกลาง... ก็ยังคงเป็นแค่สามลำดับขั้นกลาง... จะไปเทียบกับพลังของ 'สามลำดับขั้นสูง' ได้อย่างไร?

เหตุใดการทะลวงสู่ปราณก่อกำเนิดถึงได้ยากเย็นแสนเข็ญ? เหตุใดอัตราความสำเร็จถึงได้ต่ำเตี้ยเรี่ยดิน?

ส่วนใหญ่ก็เป็นเพราะ... คุณภาพของพลังภายในเริ่มต้นนั้นไม่สูงพอ... ทำให้คุณภาพและปริมาณของปราณแท้ที่แปรเปลี่ยนในภายหลังไม่เพียงพอ!

หากสามารถบ่มเพาะพลังภายใน 'สามลำดับขั้นสูง' ได้... สถานการณ์ก็จะแตกต่างไปโดยสิ้นเชิง!

พูดตามตรง... ด้วยพลังภายในสามลำดับขั้นสูง... ต่อให้บ่มเพาะได้แค่ 'พลังภายในลำดับขั้นสาม'... ปราณแท้ที่แปรเปลี่ยนในภายหลัง... ก็ยังเหนือกว่าสามลำดับขั้นกลางอย่างมหาศาล!... และอัตราความสำเร็จในการทะลวงสู่ปราณก่อกำเนิด... ก็จะสูงถึงเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์!

ไม่ต้องพูดถึงพลังภายในลำดับขั้นสองและลำดับขั้นหนึ่ง... พลังภายในระดับนั้น... ย่อมสร้างโอกาสที่ยิ่งใหญ่กว่า... ในการทะลวงสู่ปราณก่อกำเนิดอย่างแน่นอน!

และมรดกแก่นแท้ที่แท้จริงของสิบสองตำหนักเทียนฝู่... 'วิชาเทวะเทียนฝู่'... ก็ได้รวมเอาวิธีการบ่มเพาะพลังภายในสามลำดับขั้นสูงไว้ด้วย! ... และที่สำคัญที่สุดคือ... วิธีการนี้... กลับมีพื้นฐานมาจากเจตจำนงที่แท้จริงทั้งสิบสองชนิดของเพลงท่าร่างพื้นฐาน!

แม้แต่วิชาบ่มเพาะพลังภายในที่แข็งแกร่งที่สุดของสำนักเทียนอู่ในปัจจุบัน... 'หกวิถีคืนสู่ต้นกำเนิด'... อันที่จริงก็ถูกพัฒนาต่อยอดมาจาก 'วิชาเทวะเทียนฝู่'... ทั้งสองวิชานี้... ถือเป็นสายธารเดียวกัน!

ดังนั้น... หากหลี่อวิ๋นสามารถคว้า 'วิชาเทวะเทียนฝู่' นั้นมาจากซากโบราณสถานได้จริงๆ... ไม่เพียงแต่จะเป็นประโยชน์อย่างมหาศาลต่อตัวเขาเอง... แต่ยังเป็นประโยชน์อย่างใหญ่หลวงต่อสำนักเทียนอู่ด้วย!

เรียกได้ว่าเป็นสถานการณ์ที่ 'วิน-วิน' ทั้งสองฝ่าย!

เมื่อคิดทบทวนดูตั้งแต่ต้นจนจบ... ก็ไม่มีเหตุผลใดที่จะต้องปฏิเสธเลย...

และหลังจากได้รับคำตอบตกลงจากหลี่อวิ๋น... กู่เสี่ยวเซียนก็มีความสุขอย่างยิ่ง... แววตาที่เขามองหลี่อวิ๋น... ก็เห็นได้ชัดว่าแตกต่างไปจากเดิม... มีความเอ็นดูและความชื่นชมมากขึ้น...

การยอมรับเช่นนี้... มันเหนือกว่าการยอมรับในฐานะหัวหน้าศิษย์ลานอักษรเหรินทั่วๆ ไปแล้ว...

และการเดินทางไปยังซากโบราณสถานสิบสองตำหนักเทียนฝู่นั้น... ก็ไม่ใช่ระยะทางสั้นๆ... อย่างน้อยที่สุดก็แปดร้อยลี้...

กู่เสี่ยวเซียนจำเป็นต้องรับประกันความปลอดภัยของหลี่อวิ๋น... และยังต้องเตรียมการล่วงหน้าบางอย่าง... เขาจึงให้หลี่อวิ๋นกลับไปก่อน... อย่างช้าที่สุดภายในห้าวัน... หลังจากเตรียมการทุกอย่างพร้อมแล้ว... กู่เสี่ยวเซียนจะพาหลี่อวิ๋นไปที่นั่นด้วยตนเอง!

หลังจากออกจากสภาผู้อาวุโส... หลี่อวิ๋นก็ตรงไปยังตำหนักชางอวิ๋นทันที

พอเจอหน้ากัน... จางค่งก็กล่าวอย่างอารมณ์ดี "เป็นอย่างไรบ้าง? ตกลงจะไปซากโบราณสถานสิบสองตำหนักเทียนฝู่เมื่อไหร่?"

"ลุงจาง... ท่านเดาถูกได้อย่างไรขอรับ?"

"เรื่องแค่นี้ต้องให้เดาด้วยรึ? ตอนที่เจ้าแสดงเพลงท่าร่างพื้นฐานในสภาผู้อาวุโส... นอกจากศิษย์ไม่กี่คนที่ยังอยู่ในความมืดแล้ว... มีใครบ้างที่จะดูไม่ออกว่าเจตจำนงที่แท้จริงที่เจ้าบรรลุ... มันมากกว่าสามชนิด?"

"ในบรรดาศิษย์สายนอก... การจะหาคนที่มีความสำเร็จในเพลงท่าร่างพื้นฐานระดับเจ้าได้นั้น... ยากยิ่งกว่ายาก... ผู้อาวุโสกู่คิดจะหาวิชาเทวะเทียนฝู่มาเสริมรากฐานของหอตำราวิชามานานหลายปีแล้ว... เรื่องนี้ยิ่งเป็นที่รู้กันดี"

"เขาจงใจรั้งเจ้าไว้คุยต่อ... หากไม่ใช่เพื่อเรื่องนี้... ก็คงมีผีแล้วล่ะ... แล้วเจ้าก็ไม่ใช่คนโง่... นี่เป็นโอกาสทองที่หาได้ยากยิ่งที่จะได้เข้าไปในซากโบราณสถาน... เจ้าจะพลาดไปได้อย่างไร?"

"ในความคิดของข้า... เจ้ากับผู้อาวุโสกู่... ต้องตกลงกันได้ในพริบตาแน่นอน!"

จางค่งกล่าวพลางยิ้ม... ท่าทางมั่นใจราวกับทุกอย่างอยู่ในความคาดหมายแล้ว

"พูดตามตรง... โชคของเจ้าดีจริงๆ"

"หากเจ้าสามารถนำมรดกแก่นแท้ของสิบสองตำหนักเทียนฝู่กลับมาได้จริงๆ... เจ้าก็จะสร้างคุณูปการอันยิ่งใหญ่ให้กับสำนักเทียนอู่! ตอนนี้เจ้าเป็นเพียงศิษย์สายนอก... คุณูปการเช่นนี้อาจจะดูไร้ประโยชน์... แต่เมื่อเจ้ากลายเป็นศิษย์สายตรงในอนาคต... คุณูปการนี้ก็จะเพียงพอที่จะกลายเป็นแต้มต่อสำคัญ... ในการแย่งชิงตำแหน่ง 'ทูตแห่งสำนัก'!"

"เจ้าต้องคว้าโอกาสนี้ไว้ให้ดี!"

"ข้าเชื่อมั่นว่าอนาคตของเจ้า... ย่อมไม่ได้จำกัดอยู่แค่ในสำนักเทียนอู่... หรือแม้แต่ทวีปตงอวิ๋น... แต่ก่อนที่เจ้าจะก้าวออกไป... สำนักเทียนอู่... จะสามารถมอบแรงสนับสนุนอันยิ่งใหญ่ให้เจ้าได้อย่างแน่นอน!"