ตอนที่ 28 พี่สาวขายตัวให้น้องชาย

ตอนที่ 28 พี่สาวขายตัวให้น้องชาย

ฮั่วอวี่เฮ่ากล่าวอย่างใจเย็น วิญญาณยุทธ์ของข้าคือดวงตา หรือจะเรียกให้ถูกคือ เนตรแห่งกาลเวลา ข้าเป็นอัคราจารย์วิญญาณสายควบคุมระดับสามสิบสาม ภายใต้ขอบเขตการทำงานสูงสุดของข้า สิ่งมีชีวิตทั้งหมดรวมถึงมนุษย์ในรัศมีสามพันสามร้อยห้าสิบเมตรจะถูกหยุดเวลาเป็นเวลาสี่วินาที เมื่อพลังวิญญาณของข้าเพิ่มขึ้น ระยะทางและระยะเวลาก็จะเพิ่มขึ้นตามไปด้วย

สายตาของโจวอีสงบนิ่ง แต่ภายในใจกลับตกตะลึง หยุดเวลาในรัศมีกว่าสามพันเมตร แม้สี่วินาทีจะสั้น แต่ในการประลองบางอย่างและในสนามรบ มันเพียงพอที่จะพลิกสถานการณ์ได้!

เข้าใจแล้ว นึกไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะเป็นหนุ่มน้อยเลือดร้อนขนาดนี้ มีเรื่องตั้งแต่วันแรกที่เข้าเรียน แถมไม่ได้มีเรื่องกับคนในห้องเดียวกัน แต่ไปมีเรื่องกับเด็กห้องห้า เรื่องนี้ทำให้ข้าพอใจมาก

น้ำเสียงของโจวอีเปลี่ยนไป แต่ว่า เจ้ากับอีกเก้าสิบเก้าคนในห้องนี้คือหนึ่งเดียว ถ้าข้าเก็บเจ้าไว้ที่นี่คนเดียว อาจจะทำให้เกิดความขัดแย้งเล็กๆ น้อยๆ ได้นะ รู้ไหม

ฮั่วอวี่เฮ่ามองโจวอีที่ยิ้มอย่างมีเลศนัย แล้วหันหลังวิ่งออกจากห้องไป

ฮั่วอวี่เฮ่าไม่จำเป็นต้องเถียงกับนาง อย่างไรเสียในอนาคต โรงเรียนสื่อไหลเค่อก็จะถูกแทนที่ด้วยโรงเรียนสำนักวิญญาณยุทธ์ทันทีที่เขาเปลี่ยนประวัติศาสตร์ ทุกอย่างที่นี่จะหายวับไปอย่างไร้ร่องรอย ไม่เหลืออะไรทิ้งไว้

โจวอีมองตามหลังฮั่วอวี่เฮ่าที่วิ่งออกจากห้อง มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย เป็นเด็กฉลาดดีนี่ ขอบเขตทักษะวิญญาณที่ไม่ธรรมดาและความสามารถหยุดเวลาที่ท้าทายสวรรค์ มิน่าล่ะถึงทำให้คณบดีเหยียนต้องลงมาจัดการด้วยตัวเอง

ข้าจำได้ว่าฟานอวี่เคยพูดกับข้า...

บนสนามโรงเรียนสื่อไหลเค่อ เก้าสิบเก้าคนกำลังวิ่งรอบสนามด้วยจังหวะที่ดี ผู้นำกลุ่มคือหวังตง ผมสั้นสีฟ้าอมชมพู ตามมาด้วยคนอีกสิบกว่าคน ส่วนที่เหลือกำลังวิ่งกระจัดกระจายเป็นกลุ่มสองสามคนด้วยฝีเท้าสม่ำเสมอ

การวิ่งร้อยรอบเพิ่งเริ่มต้น การเฉลี่ยพละกำลังจึงสำคัญมากในตอนนี้

หลายคนมองหวังตงที่ยังคงเร่งความเร็วอยู่ด้านหน้าแล้วอดหัวเราะเยาะไม่ได้ เขาพยายามจะเผาผลาญแรงตัวเองตั้งแต่เริ่มเลยเหรอ หรือแค่อยากโชว์ออฟต่อหน้าอาจารย์ปีศาจนั่น

พอคิดถึงอาจารย์ปีศาจโจวอี หลายคนก็นึกถึงฮั่วอวี่เฮ่า ทำไมเจ้านั่นไม่ออกมาวิ่งกับพวกเขา

แต่แล้ว ร่างที่คุ้นเคยก็พุ่งออกมาจากตึกเรียนอย่างรวดเร็ว เข้าร่วมกลุ่มวิ่งด้วยการก้าวกระโดดเพียงไม่กี่ครั้ง คนกลุ่มน้อยที่เคยหงุดหงิดกับฮั่วอวี่เฮ่าก่อนหน้านี้ผ่อนคลายลงเล็กน้อยเมื่อเห็นเขาเข้าร่วมทีม

ความเร็วของฮั่วอวี่เฮ่าสูงมาก ในพริบตาเดียว เขาแซงหน้าคนไปหลายสิบคน พุ่งไปอยู่แถวหน้า แซงแม้กระทั่งหวังตง

หวังตงตาเบิกกว้างมองฮั่วอวี่เฮ่าที่แซงหน้าไป สายตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ

ฮั่วอวี่เฮ่าไม่แม้แต่จะชายตามองหวังตง การเปลี่ยนแปลงจากธาราสองขั้วทำให้เขามีร่างกายที่สมบูรณ์แบบ หญ้าเซียนกระดูกหยกวารีได้ขจัดสิ่งอุดตันในเส้นลมปราณทั้งหมด และด้วยกระดูกวิญญาณสองชิ้นจากจักรพรรดินีน้ำแข็งและจักรพรรดินีหิมะ รวมอายุเกินล้านปี พลังระเบิดของฮั่วอวี่เฮ่าจึงเป็นเลิศที่สุดในบรรดานักเรียนใหม่ปีนี้อย่างแน่นอน

ความเร็วของฮั่วอวี่เฮ่าเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ และในไม่ช้าเขาก็น็อครอบคุณไปหลายรอบ ภาพที่น่าตกตะลึงนี้ไม่เพียงทำให้นักเรียนใหม่ที่กำลังวิ่งตะลึงงัน แต่แม้แต่โจวอีที่เพิ่งเดินออกมาก็ยังอดเดาะลิ้นไม่ได้ สมรรถภาพร่างกายของฮั่วอวี่เฮ่าดีที่สุดในบรรดานักเรียนทุกคนที่นางเคยสอนมา ไม่มีใครเทียบได้

เวลาผ่านไปทีละนาที ความเร็วของฮั่วอวี่เฮ่าไม่ลดลงเลย ขณะที่นักเรียนด้านหลังเริ่มช้าลง บางคนถึงกับทรุดลงคุกเข่าข้างหนึ่ง อาเจียนลมออกมา ความไม่สบายกายทำให้กระเพาะอาหารปั่นป่วน

เหงื่อเม็ดละเอียดผุดขึ้นบนหน้าผากของหวังตง เมื่อเทียบกับแรงฮึดตอนแรก ความเร็วของเขาตอนนี้ค่อยๆ ลดลง

ฟู่ว—

ลมวูบหนึ่งพัดผ่าน ฮั่วอวี่เฮ่าแซงหวังตงไปอีกครั้ง มองดูฮั่วอวี่เฮ่าที่ห่างออกไป หวังตงอดบ่นไม่ได้ เจ้านี่มันไม่ใช่คนแล้ว!

สมกับเป็นคนที่มีวงแหวนวิญญาณที่สามระดับหมื่นปี ความเร็วนั่น... เร็วชะมัด! เซียวเซียว โลลิน้อยร่างเล็กกล่าวอย่างจนใจขณะมองฮั่วอวี่เฮ่าหายลับไปในระยะไกล

ไม่นาน ฮั่วอวี่เฮ่าก็วิ่งครบจำนวนรอบ เขาดูสบายๆ ไม่มีเหงื่อสักเม็ดบนหน้าผาก

เมื่อวิ่งเสร็จ เขามายืนต่อหน้าโจวอี หลังจากนางพยักหน้าเล็กน้อย ฮั่วอวี่เฮ่าก็เดินตรงไปที่ร่มไม้ เพลิดเพลินกับความเงียบสงบชั่วครู่

ใต้ร่มไม้ สายลมพัดเอื่อยๆ ฮั่วอวี่เฮ่าหรี่ตาและเอนตัวลงนอนอย่างสบายใจ

ภายใต้แสงแดดแผดเผา ความร้อนระอุเหมือนไฟ ทุกคนหอบหายใจ หมดเรี่ยวแรงและทุกข์ทรมาน

หวังตงเป็นคนที่สองที่วิ่งครบหนึ่งร้อยรอบ ใบหน้าหล่อเหลาชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ เขาหอบหายใจเล็กน้อยขณะมองฮั่วอวี่เฮ่าที่พักผ่อนอยู่ในร่มไม้ด้วยสีหน้าไม่พอใจ

ตามมาด้วยคนอื่นๆ ที่ทยอยวิ่งครบ แต่คนจำนวนมากยังลังเล ขาเหมือนถ่วงด้วยตะกั่ว ก้าวไม่ออกแม้แต่ก้าวเดียว

ทันใดนั้น ฮั่วอวี่เฮ่าที่พักผ่อนอยู่ในร่มไม้ก็ขยับตัว ท่ามกลางสายตาไม่อยากเชื่อของหวังตงและคนอื่นๆ ที่วิ่งครบและกำลังจะพัก

ฮั่วอวี่เฮ่าคว้าไหล่นักเรียนสองคนสุดท้าย ท่ามกลางสายตางุนงงของพวกเขา ฮั่วอวี่เฮ่ายิ้มเล็กน้อย มือเหมือนคีมเหล็กจับไหล่พวกเขาแน่น ดันพวกเขาพุ่งไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูง

ความเร็วของฮั่วอวี่เฮ่าสูงมาก นักเรียนสองคนแทบจะขาดใจ แต่พลังวิญญาณของฮั่วอวี่เฮ่านั้นลึกล้ำยิ่งนัก ในขณะที่ปกป้องพวกเขา เขาก็พาพวกเขาวิ่งจนครบหนึ่งร้อยรอบโดยไม่ชะลอความเร็วลงเลย

ทันทีหลังจากนั้น ฮั่วอวี่เฮ่าก็เข้าไปหานักเรียนอีกสองคนที่ยังวิ่งไม่ครบ หน้าของพวกเขาซีดเผือด กำลังจะปฏิเสธ แต่แล้วก็ได้ยินฮั่วอวี่เฮ่าพูดว่า กว่าจะสอบเข้าสื่อไหลเค่อได้มันไม่ง่าย ถ้าโดนไล่ออก กลับไปบ้านคงน่าอายแย่

เมื่อได้ยินคำนี้ สีหน้าของทั้งสองเปลี่ยนไปอย่างมาก

ใช่ การได้เข้าเรียนที่สื่อไหลเค่อถือเป็นเกียรติสำหรับนักเรียนเหล่านี้ หากถูกไล่ออก ความอับอายคงมหาศาล

ฮั่วอวี่เฮ่ายิ้มบางๆ ดันทั้งสองให้วิ่งจนครบเหมือนก่อนหน้านี้

โจวอีเงียบมาตลอด เฝ้ามองการกระทำของฮั่วอวี่เฮ่า นางขึ้นชื่อเรื่องความเข้มงวด แต่ตอนนี้อดไม่ได้ที่จะพยักหน้าซ้ำๆ

ในที่สุด ทุกคนก็วิ่งครบตามกำหนด

ฮั่วอวี่เฮ่าหอบเล็กน้อย รู้สึกถึงการไหลเวียนของพลังวิญญาณอย่างรวดเร็วในร่างกาย สัมผัสได้ว่าการทะลวงระดับกำลังใกล้เข้ามา

ทุกคนมารวมกันตรงนี้ สิ้นเสียงโจวอี ทุกคนฝืนความเหนื่อยล้ามารวมตัวกันต่อหน้านาง

ตั้งแต่นี้ไป ฮั่วอวี่เฮ่าจะเป็นหัวหน้าห้องของพวกเจ้า หลังจากโจวอีประกาศข่าวนี้ นักเรียนทุกคนพยักหน้าเห็นด้วย ไม่มีใครคัดค้าน

ทุกคนกลับเข้าไปข้างใน ยกเว้นไท่หลง

นักเรียนชื่อไท่หลงใจหายวาบ มองดูเพื่อนๆ ที่เดินจากไป สีหน้าของโจวอีเปลี่ยนเป็นเย็นชาทันที ไปเก็บของแล้วออกจากโรงเรียนซะ

ทะ... ท่านหมายความว่ายังไง! ไท่หลงพยายามทำสีหน้าให้ปกติและฝืนพูดออกมา

เจ้าวิ่งครบหนึ่งร้อยรอบพอดีเหรอ เจ้าวิ่งไปสองรอบก่อนข้าจะมา แล้วไปทันหวังตงตอนรอบที่ห้า พอหวังตงหยุด เจ้าก็หยุดด้วย เจ้าไม่มีความกล้าที่จะวิ่งอีกสามรอบสุดท้ายรึไง สื่อไหลเค่อไม่ต้องการนักเรียนฉวยโอกาส โจวอีกล่าวอย่างเฉยเมย

ข้า... หน้าของไท่หลงบิดเบี้ยว และหลุดปากออกมาว่า นั่นเพราะฮั่วอวี่เฮ่าไม่ช่วยข้าวิ่งต่างหาก! ข้าถึง...

ดวงตาของโจวอีหรี่ลงเล็กน้อย ประกายเย็นเยียบวาบผ่าน เจ้ากล้าดียังไงเอาตัวเองไปเทียบกับฮั่วอวี่เฮ่า!

ไสหัวไป!

จบตอน