ตอนที่ 23 ทุกคนตะลึงงัน

ตอนที่ 23 ทุกคนตะลึงงัน

ไม่ใช่แค่อาจารย์ลงทะเบียนที่ตะลึงงัน นักเรียนใหม่ที่ต่อแถวอยู่ด้านหลังก็อ้าปากค้างเช่นกัน ถังหยาและเป้ยเป้ยก็แสดงอาการตกใจไม่ต่างกัน มีเพียงเชียนเหรินเสวี่ยเท่านั้นที่รู้ซึ้งถึงความเจ็บปวดที่ฮั่วอวี่เฮ่าต้องแบกรับกว่าจะมีวันนี้

ดูเหมือนปีนี้โรงเรียนจะได้ สัตว์ประหลาดน้อย เพิ่มมาอีกคนแล้วสินะ อาจารย์ผู้รับผิดชอบการลงทะเบียนส่ายหน้าพร้อมรอยยิ้มฝืนๆ

ค่าลงทะเบียนสิบเหรียญทองวิญญาณ

ข้าลืมพกเงินสดติดตัวมาด้วย มีแต่ทองคำแท่ง ไม่ทราบว่าแลกเปลี่ยนได้ไหมครับ ฮั่วอวี่เฮ่าวางทองคำแท่งลงบนโต๊ะ

หางตาของอาจารย์กระตุกอย่างรุนแรง แต่เขาก็ยังเรียกผู้เชี่ยวชาญมาตัดแบ่งทองคำให้ได้น้ำหนักเท่ากับค่าธรรมเนียม

สกุลเงินเมื่อหนึ่งหมื่นปีก่อนแตกต่างจากปัจจุบันอย่างสิ้นเชิง เชียนเหรินเสวี่ยมีเหรียญทองวิญญาณมากมาย แต่ทั้งหมดเป็นของเก่าแก่ นางจึงจำใจหลอมมันบางส่วน

ต่อไป รายการสุดท้าย โปรดยื่นจดหมายแนะนำตัวด้วย

จดหมายแนะนำตัว?

คราวนี้เป็นตาของฮั่วอวี่เฮ่าที่ต้องอึ้งบ้าง แล้วเขาก็นึกขึ้นได้ ในอดีต เป้ยเป้ยใช้โควตาพิเศษของสำนักถังเพื่อสมัครเรียนให้ฮั่วอวี่เฮ่าคนเก่า แต่ครั้งนี้เขาไม่มีอะไรเลยจริงๆ

แต่นั่นหยุดเขาไม่ได้หรอก ฮั่วอวี่เฮ่าจำได้ว่าในต้นฉบับมีคนชื่อม่อเสวียนที่มีวิญญาณยุทธ์สายสนับสนุนวงกว้างอย่างเหลือเชื่อ และได้รับการรับเข้าเรียนเป็นกรณีพิเศษ

กฎของโรงเรียนระบุว่าต้องมีจดหมายแนะนำตัวจึงจะสมัครได้... เสียงของอาจารย์ชะงักไป เขารู้ตัวว่าขยับตัวไม่ได้ ยิ่งไปกว่านั้น ถังหยา เป้ยเป้ย หรือใครก็ตามในรัศมีร้อยเมตรก็ขยับไม่ได้เช่นกัน

ฮั่วอวี่เฮ่าค่อยๆ ลุกขึ้นยืน การปรากฏขึ้นของวงแหวนวิญญาณสีขาว ม่วง และดำใต้เท้าของเขาทำเอาหลายคนอ้าปากค้าง

เขาเก็บวิญญาณยุทธ์เนตรแห่งกาลเวลากลับคืน ทุกคนจึงกลับมาขยับได้อีกครั้ง แต่สายตาที่พวกเขามองมาที่เขานั้นมีคำนิยามได้คำเดียวคือ สัตว์ประหลาด

ฮั่วอวี่เฮ่ากล่าวอย่างใจเย็น ข้ามีวิญญาณยุทธ์ร่างกาย ดวงตา เชี่ยวชาญด้านเวลาและพลังจิต ข้าสามารถหยุดเวลาได้นานสุดสามวินาทีในรัศมีสองพันเมตร หากเป็นเส้นตรงระยะจะยืดไปถึงสามพันสามร้อยเมตร แต่นั่นกินพลังวิญญาณมหาศาล

โปรดรอสักครู่ ข้าจะรีบแจ้งผู้บริหารโรงเรียนทันที อาจารย์ผุดลุกขึ้นและวิ่งเข้าไปด้านใน

วิญญาณยุทธ์ร่างกาย คุณสมบัติคู่เวลาและพลังจิต พลังวิญญาณระดับสามสิบสามด้วยวัยสิบเอ็ดปี แถมยังมีวงแหวนวิญญาณหมื่นปี นักเรียนแบบนี้ต่อให้จุดโคมหาก็หาไม่เจอ

เชียนเหรินเสวี่ยมองตามหลังอาจารย์ที่วิ่งจากไป แล้วตบไหล่ฮั่วอวี่เฮ่าเบาๆ พลางหัวเราะ ครั้งนี้เจ้าขโมยซีนไปเต็มๆ เลยนะ

ช่วยไม่ได้ ข้าลืมจดหมายแนะนำตัว ไม่อย่างนั้นคงไม่ต้องทำขนาดนี้ ฮั่วอวี่เฮ่ากล่าวอย่างจนใจ

ในเวลานี้ ฮั่วอวี่เฮ่ากลายเป็นจุดสนใจของทุกคน

อายุสิบเอ็ดปี ระดับสามสิบสาม แถมมีวงแหวนวิญญาณหมื่นปี! ถ้าเขาอยู่สำนักถังก็ดีสินะ! ถังหยาจ้องฮั่วอวี่เฮ่าตาเป็นมัน น้ำลายแทบหก

พอเถอะ เสี่ยวหยา ไปรายงานตัวกันได้แล้ว เป้ยเป้ยกล่าวลาฮั่วอวี่เฮ่าและเชียนเหรินเสวี่ย แล้วลากถังหยาที่ยังคงอาลัยอาวรณ์เข้าไปในโรงเรียน

โรงเรียนสื่อไหลเค่อส่วนนอก ณ ห้องทำงานแห่งหนึ่ง

ชายชราสองคนนั่งอยู่บนโซฟา ตู้เหวยหลุนหยิบรายชื่อนักเรียนใหม่ขึ้นมาดูแล้วถอนหายใจ สมกับเป็นบุตรชายของพยัคฆ์ขาว สามวงแหวนก่อนอายุสิบสอง แซงหน้าบรรพบุรุษผู้เป็นหนึ่งในเจ็ดประหลาดสื่อไหลเค่อรุ่นแรกไปแล้ว

คนนี้น่าสนใจ หวังตง วิญญาณยุทธ์ผีเสื้อเทพธิดาแห่งแสง... เพศชายงั้นรึ เหยียนเส้าเจ๋อเผยรอยยิ้มมีความหมาย

ท่านคณบดี ปีนี้เด็กมีพรสวรรค์เยอะกว่าปีก่อนๆ มาก แต่ให้โจวอีสอนห้องหนึ่งปีหนึ่งอาจจะ... ตู้เหวยหลุนลังเล

อารมณ์ของโจวอีเป็นที่เลื่องลือในสื่อไหลเค่อ นางไล่นักเรียนออกไปแล้วหลายสิบหรืออาจเป็นร้อยคน แต่แปลกที่คนที่จบจากห้องของนางล้วนโดดเด่นอย่างน่าประหลาด

ฟ้าหลังฝนย่อมงดงามเสมอ เหยียนเส้าเจ๋อกล่าว วางแฟ้มเอกสารลง ขณะเตรียมจะลุกขึ้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น

เข้ามา ตู้เหวยหลุนขานรับ

ท่านคณบดี ท่านผู้อำนวยการ อาจารย์ฝ่ายทะเบียนปิดประตูตามหลัง

อาจารย์เจิ้งจ้าน คุณรับผิดชอบการลงทะเบียนเด็กใหม่ ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ ตู้เหวยหลุนถาม

ท่านคณบดี ท่านผู้อำนวยการ มีผู้สมัครพิเศษคนหนึ่งที่ข้าตัดสินใจไม่ได้ครับ

เจิ้งจ้านอธิบายวิญญาณยุทธ์ การจัดเรียงวงแหวนวิญญาณ และขอบเขตเวลาอันน่าสะพรึงกลัวของฮั่วอวี่เฮ่า

ว่าไงนะ! ตู้เหวยหลุนตบโต๊ะดังปัง ตาเบิกโพลง วิญญาณยุทธ์ร่างกาย! ระดับสามสิบสามตอนอายุสิบเอ็ด แถมวงแหวนวิญญาณหมื่นปี! อาจารย์เจิ้ง คุณไม่ได้ล้อท่านคณบดีกับข้าเล่นใช่ไหม!

ข้าเห็นมากับตาครับ ตอนที่ฮั่วอวี่เฮ่าใช้ทักษะวิญญาณ ทุกคนในบริเวณนั้นขยับตัวไม่ได้ และรัศมีทำการก็กว้างมหาศาล

อืม... เหยียนเส้าเจ๋อครุ่นคิด แล้วลุกขึ้น ไปกันเถอะ เหวยหลุน ไปดูหน้าฮั่วอวี่เฮ่าคนนี้กันหน่อย ถ้าเป็นอย่างที่ว่าจริง เรื่องจดหมายแนะนำตัวก็ไม่ใช่ปัญหา

พูดจบ เหยียนเส้าเจ๋อก็คว้าตัวเจิ้งจ้านและตู้เหวยหลุนหายวับไปโผล่ที่หน้าประตูโรงเรียน

ฮั่วอวี่เฮ่า ก้าวออกมาหน่อย... ฮั่วอวี่เฮ่าอยู่ไหน

ในขณะนั้น ฮั่วอวี่เฮ่านั่งรออย่างอดทนอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ ส่วนเชียนเหรินเสวี่ยกำลังพิจารณาสิ่งก่อสร้างและอุปกรณ์วิญญาณที่ผู้คนใช้กันอย่างสบายอารมณ์

ทางนี้ครับ! ฮั่วอวี่เฮ่ายกมือขึ้น แล้วเดินไปหาอาจารย์เจิ้งจ้านพร้อมกับเชียนเหรินเสวี่ย

ตอนนี้มีคนเพิ่มมาอีกสองคนยืนข้างเจิ้งจ้าน

ข้าคือเจิ้งจ้าน อาจารย์โรงเรียนสื่อไหลเค่อ นี่คือคณบดีเหยียนแห่งสื่อไหลเค่อ และนี่คือผู้อำนวยการฝ่ายนอก

พอได้ยินว่าคณบดีมาเอง นักเรียนใหม่แทบทุกคนต่างจ้องมองฮั่วอวี่เฮ่าด้วยความอิจฉา

สวัสดี ฮั่วอวี่เฮ่า ข้าคือเหยียนเส้าเจ๋อ คณบดีโรงเรียนสื่อไหลเค่อ ข้าได้ยินเรื่องของเจ้าจากอาจารย์เจิ้งแล้ว ขอดูวิญญาณยุทธ์ของเจ้าหน่อยได้ไหม เหยียนเส้าเจ๋อถามอย่างอ่อนโยน

ได้ครับ ฮั่วอวี่เฮ่าพยักหน้า วงแหวนวิญญาณสามวงสว่างขึ้นใต้เท้า วงแรกเป็นสีขาวทำเอาตู้เหวยหลุนกระพริบตาปริบๆ และเหยียนเส้าเจ๋อขมวดคิ้วเล็กน้อย จากนั้นวงแหวนพันปีและหมื่นปีก็ปรากฏตามมา สร้างความตื่นตะลึงให้ทุกคนด้วยการจัดเรียงสุดพิสดาร

ดวงตาของฮั่วอวี่เฮ่าค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีเทา โดยมีเขาเป็นศูนย์กลาง ทุกคนในบริเวณนั้นหยุดนิ่ง ใบไม้ที่กำลังร่วงหล่นหยุดค้างกลางอากาศ

เหยียนเส้าเจ๋อและตู้เหวยหลุนตัวแข็งทื่อไปชั่วขณะ ก่อนจะได้สติและขยับตัวได้อีกครั้ง

ฮั่วอวี่เฮ่าเร่งพลังวิญญาณเข้าไปที่ดวงตา ขอบเขตการหยุดเวลาขยายกว้างออกไป เหยียนเส้าเจ๋อและตู้เหวยหลุนลอยตัวขึ้นไปบนอากาศ เห็นว่ารัศมีทำการเกินหนึ่งพันเมตรแล้วและยังคงขยายออกไปเรื่อยๆ

เมื่อทุกอย่างสงบลง ฮั่วอวี่เฮ่าหอบหายใจเล็กน้อย หันไปถามเหยียนเส้าเจ๋อและตู้เหวยหลุนที่มองมาด้วยสายตาลุกวาว ข้าผ่านไหมครับ

เหยียนเส้าเจ๋อพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ นักเรียนฮั่วอวี่เฮ่า ยินดีต้อนรับสู่โรงเรียนสื่อไหลเค่อ

จบตอน