ตอนที่ 17 กล่อมจักรพรรดินีน้ำแข็งและจักรพรรดินีหิมะจนอยู่หมัด

ตอนที่ 17 กล่อมจักรพรรดินีน้ำแข็งและจักรพรรดินีหิมะจนอยู่หมัด

แย่แล้ว! จักรพรรดินีหิมะมา! หนอนไหมน้ำแข็งฝันนภาร้องเสียงหลงด้วยความตื่นตระหนก

อวี่เฮ่า! รีบเปิดอุโมงค์กาลเวลาหนีไปอนาคตอีกหนึ่งหมื่นปีข้างหน้าเร็วเข้า! จักรพรรดินีหิมะคือผู้ปกครองสูงสุดแห่งแดนเหนือสุดขั้ว นางน่ากลัวมากนะ!

ฮั่วอวี่เฮ่าโบกมือ แววตาเป็นประกายขณะจ้องมองไปยังโลกหิมะอันเวิ้งว้าง จักรพรรดินีหิมะ ข้าชื่อฮั่วอวี่เฮ่า เรามาคุยกันซึ่งๆ หน้าดีกว่าไหม

ปิงเอ๋อร์ ครั้งนี้เจ้าประมาทเกินไปแล้วนะ เสียงเย็นชาของจักรพรรดินีหิมะดังขึ้น

เสวี่ยเอ๋อร์! เจ้ามาแล้ว! จักรพรรดินีน้ำแข็งร้องด้วยความปิติยินดี

จักรพรรดินีหิมะปรากฏกายในรูปลักษณ์มนุษย์ เป็นหญิงสาวอายุราวสิบเจ็ดหรือสิบแปดปี ผมสีขาวดุจหิมะทิ้งตัวสลวยอยู่ด้านหลัง สวมชุดกระโปรงยาวสีขาวคลุมร่างอันไร้ที่ติ แผ่กลิ่นอายสูงส่งและสง่างาม

เวลานี้ เชียนเหรินเสวี่ยตกตะลึงจนพูดไม่ออก เรื่องราวตื่นเต้นถาโถมเข้ามาไม่หยุดหย่อนจนนางตั้งตัวไม่ทัน

จักรพรรดินีหิมะถามเสียงเย็น เทียนเมิ่ง เจ้ากลายเป็นวงแหวนวิญญาณของมนุษย์ไปแล้ว ทำไมยังกลับมาที่แดนเหนือสุดขั้ว แถมยังจับตัวปิงเอ๋อร์อีก หรือเพียงเพื่อให้นางกลายเป็นวิญญาณยุทธ์ที่สองของมนุษย์ผู้นี้

ถ้าเจ้าไม่มีคำอธิบายที่ฟังขึ้น วันนี้พวกเจ้าต้องถูกฝังอยู่ที่นี่ทั้งหมด

เกล็ดหิมะปลิวว่อนในอากาศ สายลมกรีดแทงราวกับคมมีด

ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก จักรพรรดินีหิมะ ฟังข้าก่อน ฮั่วอวี่เฮ่าก้าวมายืนบังหน้าหนอนไหมน้ำแข็งฝันนภา และเดินเข้าไปสบตากับจักรพรรดินีหิมะโดยตรง

จักรพรรดินีหิมะ ลองอ่านความทรงจำของข้าดูสิ แล้วท่านจะรู้เรื่องราวทั้งหมด

อวี่เฮ่า! เจ้าบ้าไปแล้วเหรอ

ทะเลแห่งจิตสำนึกซ่อนอยู่ในสมองของมนุษย์ หลังดวงตาของฮั่วอวี่เฮ่า หากมันพังทลาย เขาก็ต้องตาย

ฮั่วอวี่เฮ่ามองหนอนไหมน้ำแข็งฝันนภาแล้วค่อยๆ ส่ายหน้า คำพูดมันเลื่อนลอยเกินไป ความทรงจำของข้าน่าเชื่อถือกว่า

เจ้ามนุษย์ ไม่กลัวข้าทำลายทะเลแห่งจิตสำนึกเจ้า แล้วทำให้เจ้ากับเจ้าเทียนเมิ่งวิญญาณแตกสลายหรือไง ใบหน้างดงามของจักรพรรดินีหิมะเย็นยะเยือก เจตนาสังหารแผ่ซ่าน

ข้าไม่กลัว! ฮั่วอวี่เฮ่ายืดอกประกาศ อีกหนึ่งหมื่นปีข้างหน้า ท่านและจักรพรรดินีน้ำแข็งจะต้องเผชิญกับทัณฑ์สวรรค์แสนปี ครั้งที่สี่ของนางและครั้งที่เจ็ดของท่าน หากไม่มีสมบัติอย่างไขกระดูกน้ำแข็งหมื่นปี จักรพรรดินีน้ำแข็งไม่มีทางรอด ส่วนท่าน จักรพรรดินีหิมะ วันหนึ่งท่านจะพบบัวหิมะแสนปีและใช้มันเพื่อแปลงกายเป็นมนุษย์

ความหวาดกลัวฉายชัดในดวงตาของจักรพรรดินีน้ำแข็งและจักรพรรดินีหิมะ เรื่องเหล่านี้ไม่เคยมีใครล่วงรู้ ตัวตนของฮั่วอวี่เฮ่ากลายเป็นสิ่งที่สัตว์วิญญาณทั้งสองสงสัยที่สุดในทันที

เสวี่ยเอ๋อร์ ที่มนุษย์คนนี้พูดเป็นความจริงหรือ จักรพรรดินีน้ำแข็งจ้องมองจักรพรรดินีหิมะ ตกใจกับการตัดสินใจในอนาคตของเพื่อนสนิท และตกตะลึงในตัวฮั่วอวี่เฮ่าไม่แพ้กัน

เจ้าเป็นใครกันแน่ จักรพรรดินีหิมะคาดคั้น

คำอธิบายใดๆ ก็ฟังดูไร้น้ำหนัก ข้าขอย้ำอีกครั้ง เข้ามาในทะเลแห่งจิตสำนึกของข้า อ่านความทรงจำข้า แล้วทุกคำถามจะมีคำตอบ ฮั่วอวี่เฮ่าปลดการป้องกันทะเลแห่งจิตสำนึกทั้งหมดลง

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จักรพรรดินีหิมะก็ลอยตัวเข้ามา ยกมือขวาอันขาวซีดขึ้นแตะที่หน้าผากของฮั่วอวี่เฮ่า

ฮั่วอวี่เฮ่ารู้สึกว่าทะเลแห่งจิตสำนึกพร่ามัว ความหนาวเย็นแผ่ซ่านไปทั่วร่าง ดวงตาเหม่อลอยไร้จุดโฟกัส

ความทรงจำไหลผ่านราวกับม้วนฟิล์ม แม่ของเขา ฮั่วอวิ๋นเอ๋อร์ ความทุกข์ระทมในคฤหาสน์พยัคฆ์ขาว การจากลา การพบกับเป้ยเป้ยและถังหยา การหลอมรวมกับหนอนไหมน้ำแข็งฝันนภา การข้ามมิติมายังทวีปโต้วหลัวเมื่อหนึ่งหมื่นปีก่อนโดยอุบัติเหตุ และทุกการกระทำหลังจากนั้น ทั้งหมดถูกประทับลงในจิตใจของจักรพรรดินีหิมะ

สีหน้าของจักรพรรดินีหิมะเคร่งขรึมลงเรื่อยๆ จนกระทั่งในที่สุด รอยยิ้มก็ผลิบานบนใบหน้างามราวกับบัวหิมะในฤดูหนาว

ที่แท้ก็เป็นแบบนี้ เจ้ามาจากทวีปโต้วหลัวในอีกหนึ่งหมื่นปีข้างหน้า และหลุดมายังยุคของเราโดยบังเอิญ จักรพรรดินีหิมะดึงมือกลับ และก่อนที่จะออกจากทะเลแห่งจิตสำนึก นางพึมพำเบาๆ ว่า ขอบคุณ ท่านผู้อาวุโสอี้

ฮั่วอวี่เฮ่ายืนงงงัน ความรู้สึกตัวกลับคืนสู่ดวงตา หลังจากตัวสั่นเล็กน้อย เขามองรอยยิ้มงดงามจนแทบลืมหายใจของจักรพรรดินีหิมะ แล้วถอนหายใจด้วยความโล่งอก สำเร็จ!

นี่คือเหตุผลที่เรามาที่แดนเหนือสุดขั้ว ท่านรู้อาการของจักรพรรดินีน้ำแข็งดี และรู้สภาพของตัวเองดีเช่นกัน

ฮั่วอวี่เฮ่ากล่าวอย่างจริงจัง ตอนนี้มีทางเลือกอยู่ตรงหน้าพวกท่าน จักรพรรดินีน้ำแข็ง ท่านยินดีจะมาเป็นวิญญาณยุทธ์ที่สองของข้าหรือไม่ พี่เทียนเมิ่งจะรักษาจิตสำนึกของท่านไว้และให้ท่านอาศัยอยู่ในทะเลแห่งจิตสำนึกของข้า ส่วนท่าน จักรพรรดินีหิมะ...

จักรพรรดินีหิมะพยักหน้า ข้าไม่มีทางเลือกอื่น การใช้บัวหิมะแสนปีเพื่อแปลงกายเป็นมนุษย์ถือเป็นความผิดพลาด และทัณฑ์สวรรค์เจ็ดแสนปีของข้าก็อีกตั้งหนึ่งหมื่นปีจะมาถึง อย่างที่เจ้าพูด เหลือเพียงเส้นทางนี้เท่านั้น

แก้มของจักรพรรดินีหิมะแดงระเรื่อขึ้นเล็กน้อย เด็กหนุ่มตรงหน้าวันหนึ่งจะได้กลายเป็นเทพ และนางอาจจะต้องเรียกเขาว่า พ่อ เรื่องแบบนี้เป็นสิ่งที่นางไม่เคยจินตนาการมาก่อน

เสวี่ยเอ๋อร์ พวกเจ้าคุยเรื่องอะไรกัน! จักรพรรดินีน้ำแข็งงุนงงไปหมด นางยังคงติดอยู่ในคราบลอกของหนอนไหมน้ำแข็งฝันนภา และสับสนกับการเปลี่ยนแปลงกะทันหันของจักรพรรดินีหิมะ

ฮั่วอวี่เฮ่ามองไปที่หนอนไหมน้ำแข็งฝันนภา พี่เทียนเมิ่ง ปล่อยจักรพรรดินีน้ำแข็งเถอะ

แต่ว่า... หนอนไหมน้ำแข็งฝันนภาลังเล จักรพรรดินีหิมะคือผู้ปกครองแดนเหนือสุดขั้ว การมีจักรพรรดินีน้ำแข็งเป็นตัวประกันทำให้นางยังเกรงใจอยู่บ้าง ขืนปล่อยไป ทั้งเขาและฮั่วอวี่เฮ่าจะไม่ถูกฆ่าตายหรือ

ฮั่วอวี่เฮ่าเข้าใจความกังวลของมัน ไม่เป็นไรหรอก พี่เทียนเมิ่ง สำหรับสัตว์วิญญาณที่มีชีวิตอยู่มาหลายแสนปี การรอดพ้นจากทัณฑ์สวรรค์ครั้งแล้วครั้งเล่าหมายถึงชีวิตที่ก้าวขึ้นสู่อีกระดับ เมื่อทัณฑ์สวรรค์ครั้งต่อไปใกล้เข้ามาและมองไม่เห็นหนทางรอด ความโหยหาต่อแดนเทพที่จับต้องไม่ได้ย่อมรุนแรงยิ่งขึ้น มีเพียงมนุษย์เราเท่านั้นที่ครอบครองโอกาสในการเป็นเทพ ตอนนี้ทางเลือกนั้นอยู่ตรงหน้าพวกนางแล้ว ข้าเชื่อว่าจักรพรรดินีน้ำแข็งและจักรพรรดินีหิมะเข้าใจเรื่องนี้ดี

...ก็ได้ หนอนไหมน้ำแข็งฝันนภาเก็บคราบลอกกลับคืน จักรพรรดินีน้ำแข็งหลุดพ้นจากพันธนาการและเตรียมจะจู่โจมทันที

จักรพรรดินีหิมะยกมือขึ้นห้าม ปิงเอ๋อร์ นี่เป็นโอกาสเดียวในชีวิตของพวกเรา ถ้าสำเร็จ พวกเราจะได้ครอบครองชีวิตอมตะ!

จากนั้นจักรพรรดินีหิมะก็ดึงตัวจักรพรรดินีน้ำแข็งไปเกลี้ยกล่อมด้านข้าง ด้วยบารมีของจักรพรรดินีหิมะในทุ่งน้ำแข็ง ฮั่วอวี่เฮ่าจึงไม่มีอะไรต้องกังวล

ท่านพี่ ท่านพี่? ฮั่วอวี่เฮ่าโบกมือไปมาตรงหน้าเชียนเหรินเสวี่ย

โอ๊ะ? อ๊ะ! เรียบร้อยแล้วเหรอ เชียนเหรินเสวี่ยชำเลืองมองจักรพรรดินีน้ำแข็งและจักรพรรดินีหิมะที่กระซิบกระซาบกันอยู่ไม่ไกล ยังไม่อยากเชื่อว่าฮั่วอวี่เฮ่าจะกล่อมสองสุดยอดสัตว์วิญญาณได้ด้วยคำพูดเพียงไม่กี่คำ

มีข้าอยู่ทั้งคน ไม่มีคำว่าพลาด ฮั่วอวี่เฮ่าทุบอกตัวเอง การเกลี้ยกล่อมจักรพรรดินีน้ำแข็งและพาจักรพรรดินีหิมะไปด้วย เป็นการรับประกันว่าภูตวิญญาณในอนาคตจะเป็นไปตามแผน

ฮั่วอวี่เฮ่าเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจ ...ท่านพี่ ข้าเจอวิธีกลับไปอนาคตแล้ว ข้ากำลังจะ... จากยุคสมัยนี้ไปแล้ว

รอยยิ้มบนใบหน้าของเชียนเหรินเสวี่ยแข็งค้าง แดนเหนือสุดขั้วตกอยู่ในความเงียบงันอย่างน่าขนลุก นอกเหนือจากเสียงพึมพำแผ่วเบาของจักรพรรดินีน้ำแข็งและจักรพรรดินีหิมะ

จบตอน