ตอนที่ 29 เมาแล้วเสียเรื่องหรือ ไม่ ไม่ ไม่

ตอนที่ 29 เมาแล้วเสียเรื่องหรือ ไม่ ไม่ ไม่

จูจู๋ชิงถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น เหยาโม่หยีและเสียวอู่สบตากันอย่างมีเลศนัย ก็แหงล่ะ พวกนางเห็นวงแหวนวิญญาณ สีแดงเจ็ดวงและสีทองอร่ามสองวง ของเชียนโม่มาแล้วนี่นา

ไม่ค่อยได้เห็นหรอก ปกติพี่เชียนโม่ไม่ค่อยลงมือพร่ำเพรื่อ ข้าเองก็ไม่ค่อยชัดเจนเหมือนกัน

เหยาโม่หยีผายมืออย่างจนใจ บ่งบอกว่านางไม่รู้

แววตามุ่งมั่นวาบผ่านดวงตาของจูจู๋ชิงขณะมองเชียนโม่

ในขณะเดียวกัน ที่ด้านนอกร้าน ถังซานและคนอื่นๆ ได้สั่งสอนนักเรียนจากโรงเรียนชางฮุยไปแล้ว ทำให้ชายวัยกลางคนโกรธจนตาแทบถลน

ไอ้เด็กบ้าพวกนี้ช่างเหี้ยมโหดนัก ให้ข้า เยี่ยจือชิว สั่งสอนพวกเจ้าแทนอาจารย์ของพวกเจ้าหน่อยเถอะ

ถังซานและพวกสะดุ้งเมื่อเห็นวงแหวนวิญญาณสองเหลืองสามม่วงปรากฏด้านหลังเขา คู่ต่อสู้เป็นถึงราชาวิญญาณ

ไม่กี่นาทีต่อมา การต่อสู้ด้านนอกเริ่มตึงเครียด แต่เมื่อมองกลับมาที่เชียนโม่ด้านใน...

ชนแก้ว เหล่าจ้าว หน้าแดงแล้วนะ ไหนคุยว่าเป็นราชามยุตระผู้ไม่เคยเมาไง ข้าว่าท่านคออ่อนมากกว่ามั้ง

ถูกต้อง เชียนโม่ยังคงดื่มอยู่กับจ้าวอู๋จี๋ แต่ด้วยการกระดกเหล้าเข้าปากไหแล้วไหเล่า แม้แต่จ้าวอู๋จี๋ที่เป็นถึงมหาปราชญ์วิญญาณก็เริ่มมึนๆ แล้ว

อะไรนะ ความคอแข็งของราชามยุตระอย่างข้าถูกเจ้าหนูอย่างเจ้าดูถูกงั้นเรอะ ไม่มีทาง มาต่อ คืนนี้ข้าเหล่าจ้าวจะอยู่กับเจ้าให้ถึงที่สุด ไม่เมาไม่เลิก

ใบหน้าของเชียนโม่แดงระเรื่อเล็กน้อย แต่สติยังครบถ้วน

ไม่ได้ดื่มนานแล้ว วันนี้ข้ามีความสุข งั้นข้าจะอยู่เป็นเพื่อนท่านจนจบงาน

โม่หยีน้อยปิดปากหัวเราะคิกคักเมื่อเห็นท่าทางของเชียนโม่ ถ้าคนในเมืองแห่งการสังหารรู้ว่าเทพโลหิตผู้เย็นชาในใจพวกเขามีมุมแบบนี้ คงตกใจน่าดู ฮิฮิ

โม่หยี เจ้าหัวเราะอะไรอาจารย์เชียนโม่นักหนา หรือว่า...

นิ่งหรงหรง ราชินีแห่งมุกสองแง่สองง่าม กลับมาร่วมวงสนทนาแล้ว แต่โม่หยีไม่ได้ปฏิเสธความนัยนั้น

ฮิฮิ ข้ารักพี่เชียนโม่ที่สุดเลย

เสียวอู่ยิ้มมุมปากเมื่อได้ยินคำพูดของเหยาโม่หยี คิดในใจ

ข้าก็เหมือนกัน...

เมื่อนิ่งหรงหรงได้ยินคำตอบของเหยาโม่หยี ความอิจฉาก็แล่นพล่านในใจ นางคิดว่าต้องดึงตัวอาจารย์เชียนโม่เข้าสำนักให้ได้ แล้วนางจะได้...

สิบห้านาทีต่อมา หน้าร้านอาหารเต็มไปด้วยไทยมุง ไม่มีอะไรมาก ก็แค่ผู้โชคดีคนหนึ่งกำลังถูกเยี่ยจือชิว ไอ้แก่ตัณหากลับนั่น กดลงกับพื้น

มู่ไป๋ ช่วยด้วย... แค่ก แค่ก

ใช่แล้ว ผู้โชคดีคนนั้นไม่ใช่ใครอื่นนอกจากถังซาน ก่อนหน้านี้เขาใช้อาวุธลับโจมตีเยี่ยจือชิว แต่วิญญาณยุทธ์ของเยี่ยจือชิวคือเต่าดำ ซึ่งขึ้นชื่อเรื่องพลังป้องกัน แม้จะไม่สามารถเจาะทะลุการป้องกันของเยี่ยจือชิวได้ แต่มันก็ทำให้เขาโกรธจัด

หลังจากแลกหมัดกันไปมา ถังซานก็ถูกเยี่ยจือชิวใช้กระดองเต่ากดทับไว้กับพื้น สภาพดูเหมือนเต่าไม่มีผิดเมื่อมองจากมุมสูง

คนแถวนั้นเคยเห็นอะไรแบบนี้ที่ไหนกัน ต่างก็พากันมามุงดูเรื่องสนุก

ยินดีกับโฮสต์ที่ทำให้ถังซานต้องอับอายขายหน้ากลายเป็นเต่าปลอม เปลี่ยนเนื้อเรื่องเดิมได้สำเร็จ รางวัล อาวุธกึ่งเทพ หอกมารเทพเจ้า

เหล่าจ้าว ท่านคออ่อนจริงๆ ข้ายังไม่ทันเริ่ม ท่านก็จอดซะแล้ว

เชียนโม่มองจ้าวอู๋จี๋ที่โงนเงนไปมาอย่างจนใจ ทันทีที่จ้าวอู๋จี๋กระดกเหล้าไหสุดท้ายหมด...

ตุบ

หัวของเขากระแทกโต๊ะอย่างแรง หลับกลางอากาศไปทันที...

อาจารย์จ้าว แย่แล้ว ถังซานกำลังโดน...

เอ้าซือข่าวิ่งหน้าตื่นเข้ามา หมายจะตามจ้าวอู๋จี๋ไปช่วย แต่พบว่าจ้าวอู๋จี๋เมาหลับเป็นตายไปแล้ว

อาจารย์เชียนโม่ ข้างนอก...

แต่เมื่อเอ้าซือข่าเห็นเชียนโม่ยังนั่งอยู่ เขาก็พุ่งเข้าไปหาเชียนโม่ราวกับคว้าฟางเส้นสุดท้าย

ข้างนอก ถังซานกับไต้มู่ไป๋ สามคนนั้นกำลัง... กำลังตกอยู่ในอันตรายครับ

เอ้าซือข่าไม่รู้จะอธิบายสถานการณ์ยังไง สุดท้ายตัดสินใจว่าพาอาจารย์เชียนโม่ออกไปก่อนดีกว่า

โอ้ อันตรายงั้นหรือ ก็แค่ราชาวิญญาณดาษๆ คนหนึ่งไม่ใช่หรือ ต่อให้พาพรรคพวกมาด้วย พวกเจ้าอัคราจารย์วิญญาณสองคนกับมหาวิญญาจารย์สองคนเอาชนะไม่ได้เชียวหรือ พวกเจ้าเป็นอัจฉริยะไม่ใช่หรือไง

เชียนโม่พูดแทงใจดำอย่างไม่ไว้หน้า แต่ก็ยังอุตส่าห์ทิ้งท้ายด้วยประโยคที่มีมนุษยธรรม (?)

ที่บอกว่าไม่กล้าก่อเรื่องคือคนไร้ฝีมือ ข้าว่าพวกเจ้ามันก็แค่พวกงี่เง่าที่หาเรื่องใส่ตัวแต่ดันสู้เขาไม่ได้มากกว่ามั้ง...

อย่างไรก็ตาม เชียนโม่ที่เหมาเหล้าทั้งร้านมาดื่มก็เริ่มมึนๆ บ้างแล้ว แม้จะไม่เดินเซ แต่โลกก็หมุนติ้วๆ อยู่เหมือนกัน

โม่หยีน้อยที่นั่งดูอยู่อีกโต๊ะรีบเดินเข้ามาประคองแขนเชียนโม่ เสียวอู่เห็นดังนั้นก็เข้ามาช่วยประคองอีกข้าง

เชียนโม่ยิ้มมุมปากเล็กน้อย แอบส่งกระแสจิตหาเสียวอู่ ดวงตาของนางเป็นประกายซุกซนขึ้นมาทันที รอยยิ้มขี้เล่นปรากฏบนใบหน้า

เชียนโม่เห็นฉากนี้แล้วรู้สึกกระหยิ่มใจ

ถังซาน โอ้ ถังซาน ถ้าเจ้าไม่ลงนรก ใครจะลง... เดี๋ยวนะ เดี๋ยวนะ อย่างที่เขาว่ากัน ขอให้นักพรตผู้น่าสงสารตาย แต่ไม่ใช่นักพรตผู้น่าสงสารผู้นี้

เสียวอู่และโม่หยีต่างวางมือบนหลังของเชียนโม่ แล้วค่อยๆ ประคองเขาเดินออกจากร้านไป

พี่สาม เป็นอะไรไหม

เสียวอู่ถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง แต่ไม่มีทีท่าว่าจะผละจากเชียนโม่ไปหาเขาเลย

เสียวอู่... เสียวอู่ ข้าไม่เป็นไร รีบไปตามอาจารย์เชียนโม่กับอาจารย์จ้าวเร็วเข้า...

ถังซานนอนแผ่อยู่บนพื้น ถูกกระดองเต่าขนาดยักษ์ทับร่างไว้ การถูกทับด้วยของหนักเป็นเวลานานทำให้แม้แต่วิชากำลังภายในเสวียนเทียนของเขาก็เริ่มปั่นป่วน

ตอนนี้ ถ้าไม่มีแรงภายนอกมาช่วย เขาคงไม่สามารถดิ้นหลุดจากการพันธนาการนี้ได้

อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นเชียนโม่ถูกเสียวอู่และเหยาโม่หยีประคองออกมา ความรู้สึกผสมปนเปทั้งความโกรธและความโล่งใจก็ผุดขึ้นในอก เขาโกรธที่อาจารย์เชียนโม่ใกล้ชิดเสียวอู่เกินไป แต่ก็โล่งใจที่อาจารย์เชียนโม่มาช่วยเขาให้พ้นจากความทรมานนี้เสียที

เมื่อสัมผัสได้ถึงความเกลียดชังลึกๆ ในดวงตาของถังซาน เชียนโม่ก็ถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้

ถ้าเป็นคนอื่น เชียนโม่คงฆ่าทิ้งไปแล้ว แต่นี่คือถังซาน บุตรแห่งโชคชะตาของทวีปโต้วหลัว การฆ่าเขาทิ้งสุ่มสี่สุ่มห้าจะทำให้เส้นเวลาปั่นป่วน และอนาคตจะเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน

ตอนนี้ เขาแค่ต้องการให้ถังซานดำเนินไปตามเส้นเรื่องเดิม เพราะยังไม่ถึงเวลาตายของถังซาน แม้แต่แมวยังเล่นกับหนูก่อนกิน เชียนโม่ก็เช่นกัน

เมื่อเชียนโม่ก้าวออกมา เขาเพียงมองดูสภาพยับเยินของทั้งสามคนด้วยสายตาเฉยเมย ไต้มู่ไป๋ถูกน้ำแข็งเกาะเต็มตัว หม่าหงจวิ้นแทบจะทรุดฮวบด้วยความหมดแรง ส่วนถังซานถูกเยี่ยจือชิวตรึงไว้กับพื้นเหมือนเต่า

เชียนโม่ส่งสายตาชื่นชมให้เยี่ยจือชิว ไอ้หนูนี่มันใช้ได้ อนาคตไกลแน่ๆ

จัดการกลุ่มตัวเอกได้ด้วยตัวคนเดียว สมกับเป็นราชาตัวประกอบที่แกร่งที่สุดในทวีปโต้วหลัวจริงๆ พ่อหนุ่ม

จบตอน