ตอนที่ 20 พิชิตนาง รวบหัวรวบหางนางซะ

ตอนที่ 20 พิชิตนาง รวบหัวรวบหางนางซะ

เมื่อมองไปที่ปี๋ปี่ตงที่กำลังยืนเหม่อลอยจากการต่อสู้เมื่อครู่ หัวใจของเชียนโม่ก็เต้นระรัวอย่างรุนแรง

ฝ่าบาทองค์สังฆราช ข้ารักษาสัญญาที่ให้ไว้กับท่านแล้วนะ...

เชียนโม่เดินเข้าไปหาปี๋ปี่ตงด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของฝูงชน เขาก้มลงมองหญิงสาวที่สูงเพียงระดับไหล่ของเขา

จนกระทั่งเห็นเชียนโม่เดินเข้ามาใกล้ ปี๋ปี่ตงถึงได้สติและตระหนักว่าเกิดอะไรขึ้น ดูเหมือนเมื่อครู่นางจะตกลงรับปากเรื่องที่เลวร้ายมากๆ ไปเสียแล้ว

เมื่อเห็นว่าปี๋ปี่ตงยังคงสับสนเล็กน้อย เชียนโม่ไม่เปิดโอกาสให้นางถอยหลังกลับ

เขาโน้มตัวลง ก้มหน้า และประทับริมฝีปากลงไป...

อื้อ...

หูเลี่ยนะที่ยืนอยู่ข้างปี๋ปี่ตงยืนตัวแข็งทื่อ อาจารย์ของนางกำลังถูกใครบางคนบังคับจูบ แต่เขาช่างแข็งแกร่ง และหล่อเหลาเหลือเกิน

พรหมยุทธ์มารอสูรกุ่ยเม่ย และพรหมยุทธ์เบญจมาศเยว่กวน ตอบสนองทันที พวกเขาต้องการพุ่งเข้าโจมตีเชียนโม่ แต่ในวินาทีนั้น แรงกดดันมหาศาลที่ไม่อาจเปรียบเปรยได้ก็เข้าปกคลุมทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ แม้แต่ราชทินนามพรหมยุทธ์อย่างพวกเขาก็ยังขยับตัวไม่ได้เมื่ออยู่ต่อหน้าชายหนุ่มผู้นี้

เชียนโม่เลียริมฝีปาก ดูเหมือนจะยังไม่จุใจเท่าไรนัก

อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นสายตาอำมหิตจากคนรอบข้าง เขาก็ยิ้มแห้งๆ แล้วกวักมือ ป้ายคำสั่งอันงดงามก็ลอยออกจากตัวปี๋ปี่ตงเข้าสู่มือของเชียนโม่

ไว้เจอกันใหม่นะ องค์สังฆราชที่รักของข้า

หลังจากได้ป้ายคำสั่ง เชียนโม่ก็จากไปอย่างพึงพอใจ และเมื่อนั้นเอง แรงกดดันที่กดทับทุกคนอยู่ก็สลายไปในที่สุด

องค์สังฆราช พวกข้าน้อย...

กุ่ยเม่ยและเยว่กวนเครียดจัด พวกเขารู้นิสัยของปี๋ปี่ตงดี ทว่าปี๋ปี่ตงกลับไม่ได้เกรี้ยวกราดอย่างที่พวกเขาคาดไว้

แค่ก แค่ก

ในที่สุดเชียนเต้าหลิวก็กระโจนขึ้นมาจากหลุมลึกขนาดมหึมา ปรากฏกายต่อหน้าทุกคน

ท่านพี่

มหาปุโรหิต

พรหมยุทธ์จระเข้ทองคำรีบเดินเข้าไปพยุงร่างที่โอนเอนของเชียนเต้าหลิวเป็นคนแรก

นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาเห็นมหาปุโรหิตมีสภาพน่าสังเวชเช่นนี้

ปี๋ปี่ตง... ให้เรื่องในวันนี้จบลงเพียงเท่านี้เถอะ ข้าจะไปเก็บตัวบำเพ็ญเพียร

เชียนเต้าหลิวไม่มีความฮึกเหิมเหมือนก่อนหน้านี้อีกแล้ว ตอนนี้เขาดูเหมือนชายชราที่โรยราไปตามกาลเวลา

ปี๋ปี่ตง ตระกูลเชียนของข้า ติดค้างเจ้าไว้มากจริงๆ

หลังจากเชียนเต้าหลิวจากไป ประโยคนี้ก็ดังก้องอยู่ในหัวของปี๋ปี่ตง

หึ... ติดค้างข้าหรือ สมกับเป็นสายเลือดทูตสวรรค์ผู้สูงส่งจริงๆ ข้า...

...ดึกสงัด ณ โรงเรียนสื่อไหลเค่อ

ผ่านไปหนึ่งวัน ในที่สุดก็ได้พักเสียที

เชียนโม่รีบปิดประตู ถอดเสื้อผ้า แล้วมุดตัวเข้าไปในผ้าห่มทันที

อื้ม สบายจัง อุ่นดีด้วย

เอ๊ะ

หือ

เฮ้ย

อุ่นงั้นหรือ

เช้าตรู่ คนที่อยู่ในอ้อมกอดของเชียนโม่กลับไม่ใช่เหยาโม่หยี

พี่เชียนโม่ เมื่อคืนหลับสบายไหมคะ

โม่หยีน้อยมองเชียนโม่ด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ลิ้นเล็กๆ สีแดงสดเลียริมฝีปากเบาๆ

ก็ดีนะ แค่ลำบากสาวน้อยคนนี้หน่อย

ฮิฮิ พี่เชียนโม่ ท่านควรรีบช่วยน้องสาวรักษาก่อนนะ ไม่งั้นถ้าโดดเรียนตั้งแต่วันแรก คงหาข้อแก้ตัวยากแน่...

เชียนโม่ทำได้เพียงส่ายหัวอย่างจนใจกับเรื่องนี้ โม่หยีพูดไม่ผิด

เสียวอู่กำลังละเมอพึมพำด้วยเหตุผลบางอย่าง ส่วนหน้าของเชียนโม่ก็แดงก่ำด้วยความเขินอาย ยัยตัวแสบโม่หยีกำลังปิดปากหัวเราะคิกคักอยู่ข้างๆ นางลืมไปแล้วหรือว่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นในวันนี้เป็นฝีมือของนางล้วนๆ

อือ...

ในที่สุดเสียวอู่ก็ตื่นขึ้นอย่างงัวเงีย นางลุกขึ้นนั่งอย่างมึนงง มองดูอาจารย์เชียนโม่และโม่หยีที่นอนเคียงข้าง ทันใดนั้น นางเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างออก เศษเสี้ยวความทรงจำเมื่อคืนวาบเข้ามาในหัว...

เชียนโม่... อาจารย์เชียนโม่ มะ... เมื่อคืน... ดูเหมือนพวกเราจะ...

แก้มของเสียวอู่แดงระเรื่อขึ้นทันที เมื่อเห็นอาจารย์เชียนโม่และโม่หยี นางก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นตระหนก

น้องเสียวอู่ ไม่ต้องเขินหรอก ต่อไปนี้เราเป็นครอบครัวเดียวกันแล้วนะ

โม่หยีน้อยดึงเสียวอู่เข้าสู่อ้อมกอดอย่างไม่ถือตัว และเสียวอู่ที่ไร้เรี่ยวแรงจะขัดขืนก็ล้มตัวลงภายใต้กรงเล็บมารของโม่หยีน้อย... ส่วนเชียนโม่ทำอะไรอยู่น่ะหรือ ก็ดูละครฉากเด็ดไงล่ะ ยังไงทั้งคู่ก็เป็นภรรยาของเขา ทะเลาะหยอกล้อกันบ้างก็ดูมีชีวิตชีวาดี

...พี่เชียนโม่ ต่อไปนี้ข้าเรียกท่านแบบนี้ได้ไหม

เสียวอู่ยังคงกล้าๆ กลัวๆ นางรู้ตัวดีว่าเป็นสัตว์วิญญาณแปลงกาย นางกลัวว่าเชียนโม่ที่เป็นราชทินนามพรหมยุทธ์ขีดจำกัดจะรังเกียจนาง

แน่นอน ในเมื่อเจ้าอยู่กับข้า เจ้าไม่ต้องใช้ชีวิตด้วยความหวาดกลัวอีกต่อไป มีข้าอยู่ ไม่มีใครในโลกนี้ทำอันตรายพวกเจ้าได้แม้แต่ปลายเล็บ

เชียนโม่ให้คำมั่นสัญญากับพวกนางอย่างจริงจัง แล้วลูบหัวทั้งสองคนเบาๆ

ไปกันเถอะ ไปรายงานตัวที่สนามฝึกได้แล้ว วันแรกของการเรียนจะไปสายไม่ได้นะ

จากนั้นเชียนโม่ก็นำทางไปยังสนามฝึก

เมื่อพวกเขาไปถึง จ้าวอู๋จี๋และถังซานมารออยู่ก่อนแล้ว แต่ไต้มู่ไป๋กลับมีสีหน้าตกตะลึงสุดขีดเมื่อเห็นเชียนโม่เดินเข้าไปยืนข้างจ้าวอู๋จี๋อย่างสบายๆ แถมจ้าวอู๋จี๋ยังชวนคุยอย่างประจบประแจงอีกต่างหาก

คุณพระช่วย รองผู้อำนวยการจ้าวอารมณ์ดีขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่

ในขณะเดียวกัน ชายหน้าเหลี่ยม คิ้วหนา ตาโต จมูกงุ้ม ก็เดินเข้ามา และสายตาแรกของเขาก็จับจ้องไปที่เชียนโม่ซึ่งยืนอยู่ข้างจ้าวอู๋จี๋

รองผู้อำนวยการจ้าวพูดถูก อาจารย์ใหม่ของโรงเรียนเราเป็นอัจฉริยะที่โดดเด่นจริงๆ

ถูกต้องแล้ว คนคนนี้ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากผู้อำนวยการ ฟู่หลันเต๋อ นกฮูกสี่ตา เมื่อคืนจ้าวอู๋จี๋ได้อธิบายสถานการณ์ให้เขาฟังหมดแล้ว ความสามารถในการดูดซับวงแหวนวิญญาณที่เกินระดับไปไกลลิบ และวงแหวนที่เจ็ดที่เป็นระดับแสนปี ทำให้ดวงตาของฟู่หลันเต๋อลุกวาว โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขาอายุเพียงสิบแปดปี นี่หมายความว่าอย่างไร หมายความว่าเขาสามารถเป็นตัวแทนของสื่อไหลเค่อในการเข้าร่วมการแข่งขันวิญญาจารย์ระดับสูงแห่งทวีปได้ ทีมที่มีมหาปราชญ์วิญญาณนำทีม การคว้าแชมป์ย่อมง่ายดายราวกับพลิกฝ่ามือ

จบตอน