ตอนที่ 17 ข้ามีข้อเรียกร้อง ให้องค์สังฆราชจูบข้าสิ

ตอนที่ 17 ข้ามีข้อเรียกร้อง ให้องค์สังฆราชจูบข้าสิ

ณ ศาลาริมแม่น้ำบนเกาะกลางทะเลสาบ ภายในเขตพระราชฐานชั้นในของวังองค์สังฆราชแห่งเมืองวิญญาณยุทธ์

ร่างระหงงดงามร่างหนึ่งนั่งอยู่ในศาลา ดูเหมือนกำลังครุ่นคิดบางสิ่ง

เชียนโม่มาถึงเหนือน่านฟ้าของเกาะกลางทะเลสาบ กลิ่นอายของเขาถูกปกปิดไว้อย่างมิดชิด จึงไม่มีใครสังเกตเห็นการมาถึงของเขา แต่เขามองเห็นร่างงามสง่านั่งตัวตรงอยู่ในศาลา

เมื่อมองจากระยะไกล นางสวมชุดกระโปรงยาวพลิ้วไหว ลอยละล่องอย่างงดงามในสายลมแผ่วเบา สลับสีระหว่างฟ้าและขาว ภายใต้แสงจันทร์ ชายกระโปรงดูราวกับเมฆเคลื่อนคล้อย พลิ้วไหวรอบเอวบางอ้อนแอ้น

เชียนโม่ค่อยๆ ร่อนลงจากอากาศ และวิญญาณยุทธ์ทูตสวรรค์โลหิตของเขาก็ถูกเก็บกลับไปทันทีที่เท้าแตะพื้น

ตุบ

เสียงเท้าของเชียนโม่กระทบพื้นดังชัดเจนในความเงียบสงัดยามค่ำคืน ร่างงามในศาลาหันขวับมามองทางเชียนโม่ทันที

เจ้าเป็นใคร เหตุใดจึงเข้ามาในเกาะกลางทะเลสาบได้โดยไร้สุ้มเสียง

น้ำเสียงของหญิงสาวทรงอำนาจอย่างยิ่ง หากเป็นคนธรรมดาคงเข่าอ่อนทรุดลงไปกราบกรานแล้ว

เมื่อสัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่มองไม่เห็นจากสตรีผู้สูงศักดิ์ตรงหน้า เชียนโม่รู้ว่าเขามาถูกคนแล้ว

ฝ่าบาทองค์สังฆราช ข้าเพียงแค่นำของขวัญมามอบให้ และถือโอกาสขอรางวัลเล็กๆ น้อยๆ จากท่าน

น้ำเสียงของเชียนโม่ผ่อนคลายและสงบนิ่ง ทว่าท่าทีเช่นนี้กลับดูผิดปกติอย่างยิ่งในสายตาของปี๋ปี่ตง สิ่งที่แปลกที่สุดคือ นางมองไม่เห็นความแข็งแกร่งที่แท้จริงของเขา นี่หมายความว่าอย่างไร คู่ต่อสู้คนนี้อย่างน้อยต้องอยู่ในระดับเดียวกับนาง

เมื่อคิดได้เช่นนี้ ความกังวลในใจของนางก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อย แต่นางเริ่มส่งกระแสจิตถามเทพรากษสในใจ

รากษส เจ้าบอกที่มาของคนผู้นี้ได้ไหม

รากษส รากษส

ปี๋ปี่ตงตกใจเมื่อพบว่าเทพรากษสที่มักจะชอบกระซิบกระซาบข้างหูนาง กลับไม่สามารถติดต่อได้เลย นี่มันแปลกประหลาดเกินไปแล้ว

นี่ครับ ของขวัญที่ข้านำมามอบให้ฝ่าบาทองค์สังฆราช

เมื่อมองดูปี๋ปี่ตงที่กำลังตะลึงงัน เชียนโม่ก็รู้สึกแปลกใจเช่นกัน เขาใส่หน้ากากอยู่นะ หรือความหล่อของเขายังทะลุหน้ากากไปดึงดูดองค์สังฆราชได้

ผู้เขียน: ถุย ถุย ถุย ไอ้คนหน้าไม่อาย ถ้าเจ้าทำตัวราคาถูกแบบนี้อีก ข้าจะหั่นพลังบำเพ็ญเจ้าทิ้งครึ่งหนึ่งเลยคอยดู

ตุบ

กระสอบป่านเนื้อหยาบถูกเชียนโม่โยนลงตรงหน้าปี๋ปี่ตงในระยะสองเมตร ปี๋ปี่ตงเริ่มรู้สึกสนใจเชียนโม่เล็กน้อย ฟังจากเสียงแล้วเขาดูไม่แก่เลย แต่นางกลับมองเขาไม่ออก นี่มันประหลาดมาก

แควก

ปี๋ปี่ตงปล่อยพลังวิญญาณฉีกกระสอบออก และเมื่อเห็นสภาพอันน่าสยดสยองของคนที่อยู่ข้างใน ประกายความตื่นเต้นก็วาบผ่านดวงตาของนาง

ถังเฮ่า

ปี๋ปี่ตงตะโกนชื่อนี้ออกมาแทบจะโดยสัญชาตญาณ พรหมยุทธ์เฮ่าเทียนของเราได้สติทันทีที่ได้ยินเสียงอันคุ้นเคย เมื่อลืมตาขึ้น เขาก็เห็นคนที่เขาไม่อยากเจอที่สุดในชีวิต

เป็นเจ้า ปี๋ปี่ตง เชียนโม่ เจ้ามันสุนัขรับใช้ของสำนักวิญญาณยุทธ์จริงๆ ด้วย อ๊าก ข้าจะฆ่าเจ้า

ถังเฮ่าคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวบนเกาะกลางทะเลสาบ แต่เสียงของเขาถูกปี๋ปี่ตงจำกัดวงไว้

ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ถังเฮ่า โอ้ ถังเฮ่า เจ้าก็มีวันนี้เหมือนกันสินะ ดูสภาพอันน่าสมเพชนี้สิ แขนขาขาดด้วน เจ้ายังเป็นพรหมยุทธ์เฮ่าเทียนผู้ห้าวหาญในอดีตอยู่อีกหรือเปล่า

ปี๋ปี่ตงหัวเราะร่าเงยหน้ามองฟ้า ศัตรูคู่อาฆาตของนางกลายเป็นคนพิการ นางจะไม่ดีใจได้อย่างไร

เชียนโม่ เจ้าชื่อเชียนโม่สินะ ในนามของสำนักวิญญาณยุทธ์ ข้าขอขอบคุณเจ้าสำหรับเรื่องถังเฮ่า เจ้าสามารถเรียกร้องอะไรก็ได้ ตราบใดที่ไม่เหลือบ่ากว่าแรง องค์สังฆราชผู้นี้ยินดีตกลง

ปี๋ปี่ตงอารมณ์ดีเป็นพิเศษ เมื่อมองเชียนโม่ที่สวมหน้ากาก ความรู้สึกขัดใจแปลกๆ ก็ผุดขึ้นในใจ บังอาจนักที่ทำตัวลึกลับเมื่ออยู่ต่อหน้าองค์สังฆราช

เอ่อ ฝ่าบาทองค์สังฆราช จูบข้าสักทีได้ไหม

เชียนโม่คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดออกมาด้วยสีหน้าจริงจัง

เงียบกริบ เงียบราวกับป่าช้า ถังเฮ่าที่กำลังโหยหวนอย่างน่าเวทนาก็ถึงกับอึ้งเมื่อได้ยินคำพูดของเชียนโม่ ขอให้องค์สังฆราชจูบเนี่ยนะ กินยาผิดหรือเปล่า

เจ้ารู้ตัวไหมว่ากำลังทำอะไรอยู่

อารมณ์ดีๆ ของปี๋ปี่ตงค่อยๆ เย็นชาลง นางคือองค์สังฆราชแห่งสำนักวิญญาณยุทธ์ ในสายตาของนาง ชายหนุ่มนามเชียนโม่ผู้นี้กำลังลบหลู่นาง

ขออภัย เงื่อนไขนั้นไม่อาจยอมรับได้ เจ้าเลือกอย่างอื่นเถอะ

ปี๋ปี่ตงข่มความโกรธในใจ นับตั้งแต่นางขึ้นรับตำแหน่งองค์สังฆราช ชายหนุ่มนามเชียนโม่ผู้นี้เป็นคนแรกที่กล้าพูดจาเช่นนี้กับนาง

เมื่อเชียนโม่ได้ยินคำพูดของปี๋ปี่ตง เขากลับเริ่มครุ่นคิดอย่างจริงจัง ผ่านไปประมาณหนึ่งนาที เชียนโม่ก็เงยหน้าขึ้น

ถ้าข้าช่วยท่านอัดตาแก่เชียนเต้าหลิวเพื่อระบายความโกรธ ท่านจะจูบข้าเบาๆ สักทีได้ไหม

เชียนโม่เงยหน้าขึ้น จ้องมองปี๋ปี่ตง ปี๋ปี่ตงตกใจกับคำพูดของเชียนโม่ อัดเชียนเต้าหลิว นั่นเป็นสิ่งที่นางไม่กล้าแม้แต่จะจินตนาการ

จริงหรือ

ปี๋ปี่ตงหลุดจากภวังค์ความตกใจ ในขณะที่ถังเฮ่าจู่ๆ ก็นึกถึงสิ่งที่เชียนโม่เคยพูด ในเมื่อเขาสามารถทำลายวิญญาณปู่ของเขา ถังเฉิน ได้ งั้นการอัดเชียนเต้าหลิว... ก็ดูเหมือนจะไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้

ลูกผู้ชายคำไหนคำนั้น

หลังจากตอบรับ เชียนโม่มองปี๋ปี่ตงด้วยสีหน้าสงบนิ่ง ราวกับรอคอยการตัดสินใจของนาง

ฮึ่ม ฮึ่ม ถ้าเจ้ามีความสามารถพอที่จะอัดมหาปุโรหิตเชียนเต้าหลิว แล้วหนีรอดกลับมาได้โดยไร้รอยขีดข่วน งั้นจะจูบสักทีจะเป็นไรไป

ปี๋ปี่ตงก้าวเท้าเดินมาหยุดตรงหน้าเชียนโม่ องค์สังฆราชที่สูง 170 เซนติเมตร ดูตัวเล็กไปถนัดตาเมื่อยืนอยู่หน้าเชียนโม่ที่สูง 180 เซนติเมตร

องค์สังฆราชผู้นี้จะรอเจ้าอยู่ที่นี่ แน่นอนว่าเงื่อนไขคือเจ้าต้องทำตามสัญญาให้สำเร็จ สำหรับการจับตัวถังเฮ่ามาให้ ข้าจะมอบกระดูกวิญญาณส่วนหัวแห่งปัญญาห้าหมื่นปีให้เจ้าเพิ่มด้วย

ทันทีที่ปี๋ปี่ตงนั่งลงในศาลา ร่างของเชียนโม่ก็หายวับไปจากเกาะกลางทะเลสาบอย่างไร้ร่องรอย ราวกับเขาไม่เคยอยู่ที่นั่นมาก่อน

ในขณะเดียวกัน ภายในวิหารเทพทูตสวรรค์ ชายชราผมขาวนั่งขัดสมาธิบนเบาะรองนั่งใต้รูปปั้นทูตสวรรค์ กำลังทำสมาธิ อย่างไรก็ตาม แขกที่ไม่ได้รับเชิญได้ขัดจังหวะการบำเพ็ญเพียรอันเงียบสงบของเขา

ใครบังอาจบุกรุกวิหารเทพทูตสวรรค์ของข้า

แรงกดดันมหาศาลระเบิดออกจากร่างของเชียนเต้าหลิว แต่สิ่งเหล่านี้ไม่ได้สร้างความลำบากให้แก่เชียนโม่เลยแม้แต่น้อย

ผู้น้อยเชียนโม่ มาเพื่อขอท้าประลองกับท่านอาวุโส การต่อสู้ครั้งนี้ตัดสินเพียงแพ้ชนะ ไม่ใช่ความเป็นความตาย

คำพูดของเชียนโม่สั้นกระชับแต่ชัดเจน เขาต้องการใช้โอกาสนี้เพื่อทำให้ภารกิจหนึ่งในสามของบททดสอบเทพอาซูร่าด่านที่แปดเสร็จสมบูรณ์ด้วย

ไอ้หนู บังอาจนัก

การบุกรุกวิหารเทพทูตสวรรค์ถือเป็นโทษมหันต์ การพูดจาสามหาวกับเขา มหาปุโรหิตแห่งสำนักวิญญาณยุทธ์ ยิ่งเป็นโทษเพิ่มกระทง

ตามมา ข้าจะรอท่านที่ผิวน้ำนอกเกาะกลางทะเลสาบ

พูดจบ เชียนโม่ก็หายวับไปอย่างไร้ร่องรอย

ไอ้หนู รนหาที่ตาย

และในวินาทีถัดมา เชียนเต้าหลิวก็หายตัวไปจากวิหารเทพทูตสวรรค์เช่นกัน

จบตอน