ตอนที่ 13 บทสรุป คำตักเตือนของเชียนโม่

ตอนที่ 13 บทสรุป คำตักเตือนของเชียนโม่

รูปแบบการต่อสู้ระยะประชิดที่แปลกประหลาด ประสบการณ์โชกโชนจริงๆ

เชียนโม่หมุนตัวกลับ แล้วใช้มือเดียวรวบแขนทั้งสองข้างของเสียวอู่ไว้ ในชั่วพริบตา เงาดำสายหนึ่งก็ปรากฏขึ้นทางด้านขวาของเขา

ทักษะวิญญาณที่หนึ่ง โลกันตร์ร้อยกรงเล็บ

ถูกต้องแล้ว จูจู๋ชิงมาเพื่อปิดงาน

เคร้ง เคร้ง เคร้ง เมื่อกรงเล็บของนางปะทะกับแขนของเชียนโม่ เสียงดังราวกับโลหะกระทบเหล็กกล้า จูจู๋ชิงสูดหายใจเฮือก ทักษะวิญญาณของนางไม่ทิ้งรอยขีดข่วนไว้เลยแม้แต่น้อย

โป๊ก

เชียนโม่เพียงแค่งอนิ้วแล้วดีดหน้าผากนางเบาๆ

โอ๊ย

จูจู๋ชิงผงะถอยหลังด้วยความเจ็บปวด เชียนโม่เหวี่ยงเสียวอู่ออกไปนอกลานประลอง แล้วจ้องเขม็งไปที่นิ่งหรงหรงซึ่งอยู่ด้านหลังสุด

ทักษะวิญญาณที่สอง ปรสิต

ถังซานเฝ้าจับตามองอย่างตั้งใจ ทันทีที่เสียวอู่กำลังจะตกจากเวที เขาก็กระตุ้นวงแหวนที่สองทันที

ฟึ่บ

หญ้าเงินครามหลายสิบเส้นระเบิดออกมาจากร่างกายของเชียนโม่ มุมปากของถังซานยกขึ้น แผนของเขา...

วัชพืชไร้ค่า

ก่อนที่ถังซานจะทันได้ตอบสนอง เชียนโม่สลัดตัวเพียงครั้งเดียวก็ทำลายหญ้าเงินครามทุกเส้นจนแหลกละเอียด แรงสะท้อนกลับจากการที่หญ้าถูกทำลายทำให้ถังซานเซถลา

ในชั่วพริบตา เชียนโม่ก็ไปปรากฏตัวตรงหน้านิ่งหรงหรง แต่ก่อนที่เขาจะได้จัดการนาง กรงเล็บมังกรสีดำแดงก็ฟาดลงที่กลางหลังของเขา

กรงเล็บโลหิตราชาปีศาจ

เสียงตะโกนใสๆ ดังขึ้น เชียนโม่เพียงแค่ไพล่มือซ้ายไปด้านหลังแล้วรับการโจมตีนั้นไว้ได้อย่างง่ายดาย

แรงไม่ค่อยเยอะ แต่ก็ไม่เลว

เขาออกแรงยกเหยาโม่หยีตัวน้อยสูง 150 เซนติเมตรขึ้นมาตรงหน้า นิ่งหรงหรงตาค้าง นางจบเห่แน่

ฮิฮิ ถ้างั้นแบบนี้ล่ะ พี่เชียนโม่

วงแหวนวิญญาณวงที่สองและสามของโม่หยีกระพริบแทบจะพร้อมกัน

ทักษะวิญญาณที่สอง เกราะมังกรโลหิต ผสาน ทักษะวิญญาณที่สาม

พลัง ป้องกัน และความเร็วของนางเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า หมอกสีแดงฉานเริ่มหมุนวนรอบตัวนาง

เดี๋ยวนะ นั่นไม่ใช่หมอก แต่มันคือจิตสังหารที่ผสานเข้ากับความกระหายเลือด

ราชันปีศาจโลหิตทลายหมื่นลี้

โม่หยีตะโกนเสียงเบา ลำแสงสีแดงน่าสะพรึงกลัวพุ่งเข้าใส่หน้าอกของเชียนโม่

วินาทีถัดมา เชียนโม่กวักมือและควบคุมการโจมตีนั้นไว้อย่างง่ายดาย การใช้ความกระหายเลือดกับผู้สืบทอดเทพอาซูร่า ก็เหมือนกับการเอาของขวัญมาประเคนให้ถึงหน้าบ้าน

ในที่สุดถังซานก็ตั้งตัวได้ เมื่อเห็นเชียนโม่กำลังจะโดนการโจมตีอันรุนแรงนั้น เขาคิดว่าพวกเขาผ่านการทดสอบแล้ว

โอ้ เจ้าหนูซานตื่นแล้วหรือ งั้นรับของขวัญนี่ไปซะ

เชียนโม่เหวี่ยงการโจมตีนั้นใส่ถังซานที่กำลังฝันหวาน สมกับเป็นบุตรแห่งโชคชะตา ถังซานสัมผัสได้ถึงอันตรายถึงชีวิตในเสี้ยววินาที

ชิบหาย

ถังซานใช้วิชาเคลื่อนไหวดั่งเงาพลายหลบหนีทันที

ทันทีที่เขาหลบพ้น ลำแสงสีเลือดอันน่ากลัวก็ระเบิดใส่จุดที่เขาเคยยืนจนเป็นหลุมลึก

อึก...

ถังซานกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากเมื่อเห็นหลุมนั้น ถ้าโดนเข้าไปคงไม่ใช่แค่ถลอกแน่

ทักษะวิญญาณที่สอง โลกันตร์ร้อยกรงเล็บ

เงาดำวูบผ่านด้านหลังเชียนโม่ ราวกับมีตาหลัง เขาป้องกันแล้วคว้าแขนของจูจู๋ชิง หิ้วปีกนางไว้เหมือนลูกไก่เคียงข้างโม่หยี

ตายจริง ดูเหมือนเราจะโดนกวาดเรียบแล้วสินะ

โม่หยีทำท่านับจำนวน เสียวอู่ออกไปแล้ว พวกนางสามคนก็โดนจับ มีแค่ถังซานผู้โชคดีที่ยังยืนอยู่ไกลลิบๆ...

ตุบ

เชียนโม่ปล่อยพวกนางลงและมองไปที่เหยาโม่หยี จูจู๋ชิง และนิ่งหรงหรง

ออกไปซะ จำไว้ ในการต่อสู้เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายจริงๆ ศัตรูจะไม่ออมมือให้พวกเจ้าหรอกนะ

เขาหันไปทางถังซานที่ยังแอบอยู่ไกลๆ

เพียงก้าวเดียว เชียนโม่ก็ไปปรากฏตัวตรงหน้าเขา แม้จะเปิดเนตรปีศาจสีม่วง ถังซานก็ยังตามความเร็วไม่ทัน มันรู้สึกเหมือนการเทเลพอร์ต

จิตสังหาร ผสาน พลังวิญญาณ ผสาน พลังจิต เท่ากับ หมิ่นประมาทสรรพสิ่ง

เมื่อกลิ่นอายของเชียนโม่สงบลง แรงกดดันที่อธิบายไม่ได้ก็ถาโถมเข้าใส่ถังซาน แม้จะไม่มีพลังวิญญาณเล็ดลอดออกมาจากเชียนโม่ แต่น้ำหนักของมันกลับรู้สึกหนักหนาสาหัสเกินต้านทาน

หมัดหมิ่นประมาทสรรพสิ่ง

หมัดที่มองไม่เห็นพุ่งเข้าใส่หน้าอกของถังซาน เขารู้ว่าถ้าโดนเข้าไปเขาคงกลายเป็นเถ้าถ่าน เขาพยายามขัดขืน พยายามเรียกเกราะวิญญาณ แต่ภายใต้แรงกดดันนั้น พลังวิญญาณอันน้อยนิดที่เขารวบรวมมาได้ก็มอดดับลง

ตู้ม

หมัดหยุดลงห่างจากหน้าอกถังซานเพียงสามเซนติเมตร เมฆดำบนท้องฟ้าเหนือศีรษะถูกเจาะเป็นรูโหว่ขนาดกว้างหนึ่งกิโลเมตร

ตุบ

ถังซานทรุดลง หอบหายใจถี่ เขารู้ว่าถ้าเชียนโม่ต้องการให้เขาตาย เขาคงหายไปในพริบตา อัจฉริยะของสำนักที่ใครๆ ยกย่อง เพิ่งจะถูกความจริงตบหน้าฉาดใหญ่

หมดเวลา ยินดีด้วย พวกเจ้าผ่านการทดสอบ

เชียนโม่คลายแรงกดดัน ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มอบอุ่น ไร้ร่องรอยความเย็นชาโหดเหี้ยมเมื่อครู่

พี่สาม เป็นอะไรไหม

เสียวอู่วิ่งเข้ามา พอเห็นเขาปลอดภัยก็ถอนหายใจโล่งอก

พี่เชียนโม่ โม่หยีทำผลงานเป็นไงบ้าง

โม่หยีกระโดดเข้าสู่อ้อมกอดของเขาโดยไม่ลังเล เชียนโม่ลูบหัวนางอย่างเอ็นดู

ไม่เลว จังหวะเวลาของเจ้าดีมาก แต่ก็ยังขาดๆ เกินๆ ไปหน่อย

เขาหันไปหาจูจู๋ชิงและนิ่งหรงหรงที่เดินเข้ามา

จู๋ชิง จังหวะและท่วงทำนองของเจ้าใช้ได้ แต่ข้าไม่สัมผัสถึงความมุ่งมั่นหรือจิตสังหารเลย ในสนามรบจริง การโจมตีแบบเด็กเล่นของเจ้ามันหมายถึงความตาย

จูจู๋ชิงก้มหน้าลง ครุ่นคิดเงียบๆ

และนิ่งหรงหรง เจ้าเป็นวิญญาจารย์สายสนับสนุน หน้าที่ของเจ้าคือการมีชีวิตรอดในสนามรบ

จบตอน