ตอนที่ 11 ความรู้สึกแปลกประหลาดของเสียวอู่ เจ้าหนูซานเริ่มร้อนรน

ตอนที่ 11 ความรู้สึกแปลกประหลาดของเสียวอู่ เจ้าหนูซานเริ่มร้อนรน

จ้าวอู๋จี๋ถูกหมัดนั้นซัดกระเด็นไปไกล เลือดสดๆ ไหลซึมออกมาจากมุมปาก กายสุวรรณราชามยุตระถูกทำลายลง และอวัยวะภายในของเขาก็ได้รับบาดเจ็บ

ฮ่าฮ่าฮ่า สะใจจริงๆ

ในที่สุดสายตาของจ้าวอู๋จี๋ก็เปลี่ยนเป็นดุร้าย กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวและกดดันที่อัดแน่นอยู่ในตัวระเบิดออกมาอย่างเต็มที่

ตู้ม

คลื่นกระแทกสีทองเข้มที่มีจ้าวอู๋จี๋เป็นศูนย์กลาง ซัดสาดเศษซากปรักหักพังทุกชิ้นให้กระจัดกระจายไปทั่วลานประลอง

ในที่สุดก็เอาจริงแล้วหรือ รองผู้อำนวยการจ้าว

รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมปรากฏขึ้นที่มุมปากของเชียนโม่ จบปาหี่นี้เสียทีเถอะ เขายังมีวิธีฆ่าเวลาที่ดีกว่านี้อีกตั้งเยอะ เช่น การเกี้ยวพาราสีเหล่านางเอก หรือนอนกอดโม่หยี ทั้งสองอย่างนี้ฟังดูน่าอภิรมย์กว่าการมาเล่นต่อสู้เหมือนเด็กขายของกับจ้าวอู๋จี๋เป็นไหนๆ

ทักษะวิญญาณที่สาม เพิ่มแรงโน้มถ่วง

ทักษะวิญญาณที่ห้า บีบอัดแรงโน้มถ่วง

ทักษะวิญญาณที่สอง ฝ่ามือวัชรพุทธะ

จ้าวอู๋จี๋กระทืบเท้าซ้ายลงพื้น อากาศภายในลานประลองหดตัวลงราวกับมีมือที่มองไม่เห็นกำลังบีบอัดพื้นที่ทั้งหมด เขาใช้สามทักษะพร้อมกัน จากการปะทะเมื่อครู่เขารู้ดีว่ามีเพียงการทุ่มสุดตัวเท่านั้นที่จะคว้าชัยชนะได้

ทักษะวิญญาณที่สาม กายามายา

วงแหวนวิญญาณวงที่สามของเชียนโม่ส่องสว่างขึ้นด้านหลัง ร่างกายของเขากลายเป็นสภาวะไร้น้ำหนัก และฝ่ามือสีทองอันทรงพลังก็พุ่งทะลุผ่านร่างของเขาไปราวกับจับต้องอากาศ

เจ้า... เป็นไปได้อย่างไร

จ้าวอู๋จี๋มองดูการโจมตีทุกครั้งที่วูบผ่านความว่างเปล่า ทักษะควบคุมทั้งสองของเขาไม่ส่งผลต่อเชียนโม่แม้แต่น้อย

เสียใจด้วย ในสถานะนี้ข้ามีภูมิคุ้มกันการโจมตีกายภาพทุกรูปแบบ พลังของท่านไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิงเมื่ออยู่ต่อหน้าข้า

ขณะที่เขาพูด กระบี่ยาวสีทองแดงอันงดงามก็ปรากฏขึ้นเงียบๆ ในมือขวา

ทักษะวิญญาณที่เจ็ด กายแท้วิญญาณยุทธ์

ทันทีที่กระบี่ทูตสวรรค์โลหิตปรากฏขึ้น จ้าวอู๋จี๋ก็สัมผัสได้ถึงจิตสังหารที่หนาวเหน็บไปถึงกระดูก

เสียวอู่ เจ้าว่าพี่เชียนโม่เท่ไหม

เหยาโม่หยีดึงเสียวอู่หลบมาคุยกันสองคน ถังซานน่ะหรือ ช่างเขาเถอะ เรื่องคุยประสาผู้หญิงไม่เกี่ยวกับเด็กผู้ชาย ถังซานจึงถูกทิ้งไว้อีกฟากหนึ่ง

อืม... ก็หล่อนะ แต่ถ้าเทียบกับพี่สามแล้ว... เขาดูเท่กว่าเป็นล้านเท่าเลย

เสียวอู่เปรียบเทียบเชียนโม่กับถังซานในใจ เชียนโม่ดูเหนือชั้นกว่าพี่สามของนางแบบเทียบกันไม่ติด แต่ถึงอย่างนั้น นางก็ยังรู้สึกผูกพันกับถังซานอย่างบอกไม่ถูก อาจจะเพราะ... ความรักแบบพี่น้องกระมัง

ฮิฮิ พี่เชียนโม่น่ะอ่อนโยนสุดๆ เลยนะ แบบนี้ไง

พูดจบนางก็ยกขาเรียวสวยดั่งหยกของเสียวอู่มาพาดบนตักของตัวเอง แล้วใช้มือขาวเนียนลูบไล้ไปตามเรียวขานั้น โม่หยี เจ้านี่มันร้ายกาจนัก

ทันใดนั้น คลื่นกระแทกจากกายแท้วิญญาณยุทธ์ของจ้าวอู๋จี๋ก็ดึงสติสองสาวขี้เล่นกลับสู่โลกแห่งความจริง

เชียนโม่ลอยตัวอยู่กลางอากาศ ในมือถือกระบี่ทองโลหิต ด้านหลังสยายปีกสีแดงฉานสามคู่ มองลงมาที่จ้าวอู๋จี๋ซึ่งปลดปล่อยกายแท้วิญญาณยุทธ์ออกมาแล้ว

ในสายตาของทุกคนที่เฝ้ามอง เขาดูราวกับเทพเจ้าองค์จริงที่ลงมาจุติ

ด้วยกระบี่นี้... บั่นเศียรฝูงอสูร

เมื่อพลังของเชียนโม่พุ่งสูงขึ้น เงาร่างของกระบี่ทูตสวรรค์โลหิตเหนือศีรษะก็ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ

ขณะที่คมดาบฟาดฟันลงมา จ้าวอู๋จี๋รู้สึกราวกับเห็นท่านย่าผู้ล่วงลับมายืนโบกมือเรียกเขาจากปรโลก

ตู้ม

แสงสีแดงฉานหายวับไปในพริบตา จ้าวอู๋จี๋ยืนตัวแข็งทื่อ พลังวิญญาณถูกผนึกด้วยพลังลึกลับบางอย่าง ทางด้านซ้ายของเขาปรากฏรอยดาบขนาดมหึมาผ่าหมู่บ้านออกเป็นสองซีก โชคดีที่เชียนโม่ตรวจสอบมาก่อนแล้วว่าไม่มีชาวบ้านคนใดได้รับอันตราย

รองผู้อำนวยการจ้าว ไม่เจอกันนานเลยนะ

เชียนโม่ตบไหล่จ้าวอู๋จี๋จากด้านหลัง แล้วเดินทอดน่องตรงไปหาโม่หยี

เฮ้อ สู้ไม่ได้เลยจริงๆ ยินดีด้วย เจ้าผ่านการประเมินอาจารย์ของโรงเรียนสื่อไหลเค่อแล้ว อาจารย์เชียนโม่

จ้าวอู๋จี๋ค่อยๆ ยืนขึ้น ตะโกนไล่หลังเชียนโม่ แม้จะพยายามทำเสียงให้ปกติ แต่ขาน่องที่สั่นเทาก็เผยให้เห็นความจริงว่าเขากำลังขวัญผวาเพียงใด

ยินดีด้วยที่สอบผ่านนะค้า พี่เชียนโม่

โม่หยีเลิกแกล้งเสียวอู่แล้วกระโดดกอดเชียนโม่เต็มรัก ช่างเป็นภาพที่ตัดกันอย่างชัดเจนระหว่างส่วนสูง 150 เซนติเมตรของนาง กับ 180 เซนติเมตรของเชียนโม่

แน่นอน แต่เจ้าก็ต้องผ่านการทดสอบนะ ไม่งั้นข้าจะตีตูดน้อยๆ ของเจ้า

เชียนโม่ลูบผมสลวยของนางอย่างรักใคร่ เหยาโม่หยีจึงรีบลากเขาไปตรงหน้าเสียวอู่

พี่เชียนโม่ นี่คือเสียวอู่ อู่ที่แปลว่าเต้นรำ เราเจอกันเมื่อวานไง

เหยาโม่หยีทำหน้าไร้เดียงสาใส่เสียวอู่ แล้วแอบขยิบตาให้เชียนโม่

ร้ายจริงๆ การเติบโตในเมืองแห่งการสังหารช่วยฝึกทักษะการแสดงได้ดีเยี่ยม เด็กคนนี้เป็นนักแสดงโดยธรรมชาติชัดๆ

เชียนโม่คิดในใจ นางแสดงเก่งเกินไปแล้ว แต่ใบหน้าของเขายังคงสงบนิ่ง

เสียวอู่ นี่คือพี่เชียนโม่ของข้า เป็นพี่ชายที่อ่อนโยนและใจดีที่สุดเลยนะ

ก่อนที่เชียนโม่จะทันได้พูดอะไร เสียงห้าวๆ ของจ้าวอู๋จี๋ก็ดังขึ้นจากด้านหลัง

พี่เชียนโม่ ดูท่าข้าคงทดสอบเด็กพวกนี้ต่อไม่ไหว รบกวนท่านช่วยรับช่วงต่อแทนข้าจะได้ไหม...

สภาพของจ้าวอู๋จี๋ดูเละเทะไปหมด เนื้อตัวเต็มไปด้วยฝุ่น เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งเป็นริ้วๆ ใครมาเห็นคงนึกว่าเขาเพิ่งแปลงร่างเป็นซูเปอร์ไซย่ามาหมาดๆ

หืม ได้สิ ข้าแทบไม่ได้ออกแรงเลยด้วยซ้ำ

เชียนโม่สะบัดมือ รอยแยกที่เกิดจากการฟันของเขาประสานเข้าหากันในพริบตา พื้นดินกลับคืนสู่สภาพเดิมราวกับไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น

จ้าวอู๋จี๋ตะลึงงันอีกครั้ง นี่มันวิชาเทพอะไรกัน เชียนโม่ใช้ทักษะวิญญาณเพียงสามอย่างก็เอาชนะเขาได้ แถมยังเป็นทักษะช่วงต้นๆ ที่ค่อนข้างอ่อนแอกว่าทักษะหลังๆ เสียด้วย

หลังจากรับปาก เชียนโม่ก็หันไปหาโม่หยี และมองตามสายตาของนางไปยังเสียวอู่

เจอกันอีกแล้วนะ สาวน้อย

เชียนโม่ยิ้มอย่างอบอุ่น ดวงตาสีแดงอ่อนมองเสียวอู่ผู้มัดผมหางม้าด้วยความอ่อนโยน

ทะ... ท่าน... สวัสดี ขะ... ข้าชื่อเสียวอู่

เชียนโม่คือวิญญาจารย์ที่แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่นางเคยเจอมา รองจากผู้หญิงที่ฆ่าแม่ของนาง นางจึงกลัวว่าตัวตนสัตว์วิญญาณแสนปีของนางจะถูกเปิดโปง

ฮ่าฮ่า เขินงั้นรึ เมื่อคืนเจ้าดูไม่เหมือนแบบนี้เลยนะ

เชียนโม่ยีหัวนางเล่นอย่างถือวิสาสะ น่าแปลกที่เสียวอู่ไม่หลบหลีก ไม่รู้ทำไมนางถึงไม่อาจขัดขืนเขาได้ และเมื่อฝ่ามือของเขาวางลงบนศีรษะ นางกลับรู้สึกถึงความสงบอย่างประหลาด ความรู้สึกที่นางไม่เคยสัมผัสมาก่อนนับตั้งแต่ก้าวเข้าสู่โลกมนุษย์

เจ้าคิดจะทำอะไรเสียวอู่น่ะ

จบตอน