ตอนที่ 6 ออกจากเมืองแห่งการสังหาร โม่หยีช่วยจับนางเอก

ตอนที่ 6 ออกจากเมืองแห่งการสังหาร โม่หยีช่วยจับนางเอก

เหยาโม่หยีที่อยู่ในอ้อมแขนตอนนี้ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก เทพโลหิตของนางดูเหมือนจะเพิ่งทำลายวิญญาณของราชาแห่งการสังหารไปหยกๆ

ไม่ ไม่ ไม่ ข้ายังอยู่ ข้ายังอยู่

ราชาค้างคาวโลหิตสามหัวไม่ถูกต่อต้านจากวิญญาณของถังเฉินอีกต่อไป มันยึดครองร่างกายที่พิการนี้ได้อย่างง่ายดาย แต่ทว่าในสายตาของเด็กสาวเหยาโม่หยี มันดูเหมือนว่าราชาแห่งการสังหารจู่ๆ ก็ฟื้นคืนชีพขึ้นมาเท่านั้น

ข้าตอบแทนบุญคุณที่ติดค้างเจ้าแล้ว และเมืองแห่งการสังหารก็จะยังคงอยู่ภายใต้การดูแลของเจ้าต่อไปจากนี้

เชียนโม่กวักมือเรียก ทันใดนั้นหลุมขนาดใหญ่ก็ฉีกขาดเปิดออกบนผนังที่ซ่อนอยู่ลึกเข้าไปในห้องโถงใหญ่

หวิ้ง

กระบี่ยาวสีแดงเลือดปรากฏขึ้นตรงหน้าเชียนโม่ทันที กลิ่นอายแห่งการสังหารที่แฝงอยู่ในกระบี่ทำให้แม้แต่ราชาแห่งการสังหาร ผู้ซึ่งอาศัยอยู่ในเมืองแห่งการสังหารมานานหลายปี ยังต้องตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว

ไม่เลว

เชียนโม่ยื่นมือออกไปลูบด้ามกระบี่เบาๆ เขาพบว่ามันอุ่นและเรียบลื่นราวกับหยก ไร้ซึ่งกลิ่นอายดุร้ายใดๆ เมื่อเขากำกระบี่เทพอาซูร่า เขารู้สึกราวกับว่าเขาสามารถพิพากษาทุกสรรพสิ่งในโลกหล้าได้

ท่านคือ...

ราชาแห่งการสังหารมองเชียนโม่ด้วยใบหน้าตื่นตระหนก ดูเหมือนจะนึกถึงเรื่องที่ยากจะยอมรับขึ้นมาได้

เจ้าเดาถูกแล้ว แต่ว่า... การรู้อะไรมากเกินไปไม่ใช่เรื่องดีหรอกนะ

เชียนโม่ปรายตามองเขาอย่างเฉยชาด้วยดวงตาสีแดงคู่สวย ดูเหมือนกำลังเตือนเขาว่าอะไรควรพูด อะไรไม่ควรพูด

ขอรับ ขอรับ ขอรับ ผู้น้อยจะช่วยท่านดูแลเมืองแห่งการสังหารให้ดี จะไม่ให้เกิดความผิดพลาดใดๆ ขึ้นแน่นอนขอรับ

เหงื่อเย็นผุดขึ้นเต็มแผ่นหลังของราชาแห่งการสังหารทันที เขาย่อมรู้ดีว่าเชียนโม่ได้รับโอกาสอะไรมา นั่นคือโอกาสในการเป็นเทพ หากถังเฉินไม่เกิดธาตุไฟเข้าแทรกระหว่างการทดสอบในตอนนั้น มันคงไม่มีโอกาสได้ปรสิตอาศัยร่างเขาแบบนี้แน่

เชียนโม่รู้สึกขบขันเล็กน้อยเมื่อเห็นท่าทีเชื่อฟังของราชาแห่งการสังหารในตอนนี้ ถึงอย่างไรมันก็แค่ราชาค้างคาวโลหิตสามหัวทองคำดำแสนปี ในเมื่อมีแรงงานฟรีให้ใช้ ทำไมเขาถึงจะไม่ใช้ล่ะ เขาไม่ใช่ถังซานเสียหน่อย เขาจะไม่ทำลายเมืองแห่งการสังหาร ซึ่งเป็นสถานที่รวมตัวของคนชั่วหรอก

ประเสริฐ

เชียนโม่พยักหน้า จากนั้นโอบเอวบางของเหยาโม่หยีและฉีกกระชากห้วงมิติ จากไปท่ามกลางสายตาที่สั่นเทาของราชาแห่งการสังหาร

บททดสอบเทพอาซูร่า ด่านที่แปด ความคืบหน้าปัจจุบัน 33.33%

เชียนโม่โอบกอดเหยาโม่หยีแล้วเดินออกจากรอยแยกมิติที่มืดมิดช้าๆ ทันทีที่ก้าวพ้นรอยแยก แสงแดดอุ่นๆ ก็สาดส่องลงมา เหยาโม่หยีมองไปรอบๆ ด้วยความประหลาดใจที่เห็นต้นไม้เขียวขจีสูงตระหง่าน และภูเขาป่าไม้ที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา

นี่คือโลกภายนอกหรือ อากาศช่างหอมสดชื่นเหลือเกิน

เหยาโม่หยีสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าปอดอย่างตะกละตะกลาม นางรู้ดีว่าอากาศในเมืองแห่งการสังหารที่นางเคยอยู่นั้นคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวเลือด มันเทียบไม่ได้เลยกับอากาศในป่าซิงโต่ว

ใช่แล้ว อากาศข้างนอกนั้นหอมหวาน เหมือนกับเจ้านั่นแหละ

เชียนโม่ดึงสติกลับมาพร้อมเอ่ยชม ก่อนจะเชยคางมนของเหยาโม่หยีขึ้นด้วยฝ่ามืออุ่นนุ่มดั่งหยก

จุ๊บ

เชียนโม่จูบนางทันที ใบหน้าสวยของเหยาโม่หยีแดงระเรื่อเมื่อเห็นการกระทำของเชียนโม่ แต่นางก็จูบตอบเขาอย่างว่าง่าย

ผ่านไปเนิ่นนาน ริมฝีปากของทั้งสองจึงแยกจากกัน

คราบน้ำใสๆ ไหลย้อยที่มุมปากของทั้งคู่ เหยาโม่หยีกอดเอวเชียนโม่แน่น

ขอบคุณท่านเทพโลหิต การได้ติดตามรับใช้ท่านคือวาสนาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของโม่หยี

ไม่รู้ทำไม น้ำตาใสๆ ไหลรินจากหางตาของเหยาโม่หยี นางไม่เคยคิดฝันว่าจะได้ออกจากเมืองแห่งการสังหาร และไม่เคยคิดว่าจะได้มีความรัก เพราะนางรู้กฎของเมืองแห่งการสังหารมาตั้งแต่ยังเด็ก นั่นคือ ฆ่า หรือถูกฆ่า

ไม่มีใครที่นี่เห็นใจคนอ่อนแอ จนกระทั่ง... ราชาแห่งการสังหารพานางที่ยังฝึกการฆ่าไม่สำเร็จไปพบกับท่านเทพโลหิต

พูดจาเหลวไหลอะไรกันสาวน้อย หรือว่าเจ้ารู้สึกเหงาและอยากให้สามีหาพี่น้องสาวๆ มาช่วยแบ่งเบาภาระงั้นหรือ

เชียนโม่มองเหยาโม่หยีด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ส่วนสูงของนางในตอนนี้ยังคงอยู่ที่ประมาณ 1.5 เมตร โลลิน้อยที่ถูกต้องตามกฎหมายชัดๆ

จะบอกว่าเราไม่ถูกกฎหมายหรือ โธ่ พ่อของเอ้าซือข่ายังมีเขาตอนอายุสิบเอ็ดกับผู้หญิงรุ่นเดียวกันเลย ทวีปโต้วหลัวก็แค่โตเร็วกว่ากำหนดเท่านั้นแหละ

อื้ม... อื้ม ตราบใดที่ท่านเทพโลหิตชอบ โม่หยีจะไม่มีทางปฏิเสธคำขอของท่านเทพโลหิตแน่นอน

เด็กสาวน้อยรู้สึกอิ่มเอมใจอย่างที่สุดในอ้อมกอดอันอบอุ่นของเชียนโม่ นางไม่เคยกล้าขอสิ่งใดมาก่อน แต่ตอนนี้ นางเพียงปรารถนาจะอยู่เคียงข้างท่านเทพโลหิตตลอดไป

เด็กดี แต่จากนี้ไปเรียกข้าว่าเชียนโม่เถอะ นั่นคือชื่อจริงของข้า หรือจะเรียกว่าท่านพี่ก็ได้นะ

เชียนโม่มีความรู้สึกพิเศษต่อเด็กสาวตัวน้อยคนนี้ที่อยู่เคียงข้างเขามาตลอดสามปี เขาคิดว่าต่อให้เขาจะจับกุมนางเอกคนอื่นๆ ได้ในอนาคต พวกนางก็อาจจะยังเทียบไม่ได้กับที่ว่างในใจของเขาที่มีให้โม่หยี

เชียน... เชียนโม่

เหยาโม่หยีซุกหน้าลงกับอกแกร่งของเชียนโม่ พึมพำชื่อเขาเสียงตะกุกตะกัก

ไม่ได้การ รู้ชื่อจริงของท่านเทพโลหิตครั้งแรก ตื่นเต้นจะแย่อยู่แล้ว

หัวใจของเหยาโม่หยีเต้นรัว นี่เป็นครั้งแรกที่นางเรียกชื่อจริงของท่านเทพโลหิต

อื้ม ดีมาก ปรับตัวให้ชินสักสองสามวัน เดี๋ยวข้าจะพาเจ้าไปเที่ยวจักรวรรดิเทียนโต้ว

เชียนโม่ลูบหัวโม่หยีเบาๆ ดวงตาสีแดงอ่อนดุจปีศาจมองไปยังทิศทางของจักรวรรดิเทียนโต้ว

...โรงแรมกุหลาบ พี่เชียนโม่... คืนนี้เราพักที่นี่กันเถอะ

เมื่อเห็นโรงแรมที่ตกแต่งอย่างหรูหรา เหยาโม่หยีก็รีบกอดแขนเชียนโม่ด้วยความตื่นเต้น เชียนโม่จึงบีบจมูกเล็กๆ ของเหยาโม่หยีด้วยความเอ็นดู

ได้เลย เอาที่นี่แหละ

เชียนโม่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ที่แท้ก็เป็นโรงแรมกุหลาบ ในเมื่อมาถึงแล้ว ก็ลองพักดูสักคืนจะเป็นไรไป

บ้าเอ๊ย เจ้าสารเลว

เสียงชายหนุ่มที่ดูเป็นผู้ใหญ่เกินวัยดังออกมาจากล็อบบี้โรงแรมกุหลาบ ทันใดนั้น ประตูกระจกทั้งบานก็แตกกระจายด้วยคลื่นพลังวิญญาณที่แผ่ออกมาจากด้านใน

ทักษะวิญญาณที่สอง คลื่นแสงพยัคฆ์ขาว

เสียงทึบหนักดังขึ้น วินาทีถัดมา แสงสีขาวเจิดจ้าพุ่งออกมาจากประตู โชคดีที่บริเวณใกล้เคียงไม่มีอาคารสูง และการโจมตีนั้นพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าโดยตรง

เมื่อเชียนโม่เห็นสถานการณ์นี้ ดวงตาของเขาก็เป็นประกายด้วยความประหลาดใจ สวรรค์ทรงโปรด ระบบไม่ได้หลอกข้าจริงๆ ถังซานยังไม่ได้เข้าสื่อไหลเค่อ

พี่ซาน อัดมันเลย อัดมันให้น่วมจนดูแลตัวเองไม่ได้ไปเลย

เสียงเด็กสาวที่ดูดื้อรั้นและสดใสดังมาจากล็อบบี้ ในขณะที่เชียนโม่พาโม่หยีมาถึงหน้าประตูเพื่อดูความวุ่นวายพอดี

ทันทีที่มาถึงทางเข้า เชียนโม่ก็เห็นคนสามคนยืนอยู่ท่ามกลางไทยมุง และเด็กสาวขายาวสวยในชุดสีชมพูคนนั้น ก็คือนางเอกระดับนางฟ้าอย่างเสียวอู่แน่นอน

ถึงยังไงนางก็เป็นกระต่ายแสนปีแปลงกายมา อายุก็น่าจะปาเข้าไปหลายหมื่นปีแล้ว

พี่เชียนโม่ ผู้หญิงคนนั้นบุคลิกและหน้าตาใช้ได้เลย ถ้าพี่เชียนโม่ชอบ โม่หยีจะ...

เหยาโม่หยีที่กอดแขนเชียนโม่มองเสียวอู่ที่ยืนอยู่กลางวงล้อม ทั้งบุคลิกและหน้าตาของนางคู่ควรกับพี่เชียนโม่จริงๆ

งั้นข้าจะทำตามที่เจ้าบอก แน่นอน ถ้าโม่หยีทำสำเร็จ ข้าจะมีรางวัลพิเศษให้เจ้าด้วย

จบตอน