ตอนที่ 1 จุดเริ่มต้นระดับนรก บททดสอบจากระบบ

ตอนที่ 1 จุดเริ่มต้นระดับนรก บททดสอบจากระบบ

ระบบผูกมัดกับโฮสต์เชียนโม่เรียบร้อยแล้ว และได้นำท่านส่งไปยังพื้นที่ที่กำหนด ระบบกำลังสุ่มดึงพลังบำเพ็ญเพียรจากกฎเกณฑ์ของโลกปัจจุบันให้แก่โฮสต์

ยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับวิญญาณยุทธ์ ทูตสวรรค์โลหิต

ภารกิจบังคับจากระบบ เอาชีวิตรอดในเมืองแห่งการสังหารจนกว่าโฮสต์จะบรรลุนิติภาวะ รางวัลภารกิจ ระดับพลังสูงสุดของโลกปัจจุบัน ระดับ 99 ราชทินนามพรหมยุทธ์ขีดจำกัดขั้นสมบูรณ์แบบ

หมายเหตุ ในระหว่างช่วงเวลานี้ ระบบจะอยู่ในโหมดเตรียมพร้อม โดยจะมอบเพียงข้อมูลพื้นฐานให้แก่โฮสต์เท่านั้น

เสียงสังเคราะห์ของเครื่องจักรที่ไร้ชีวิตชีวาจางหายไป เด็กหนุ่มค่อยๆ ลืมตาที่มีนัยน์ตาสีแดงฉานขึ้นช้าๆ

แค่เอาชีวิตรอดในสถานที่สุดแสนจะเลวร้ายแห่งนี้สิบสองปีเองไม่ใช่หรือ วิญญาณยุทธ์ทูตสวรรค์โลหิต สวรรค์ช่างเข้าข้างข้า ผู้ที่ได้รับชีวิตใหม่อีกครั้งเสียจริง

น้ำเสียงอ่อนเยาว์ของเด็กหนุ่มแฝงไปด้วยความสุขุมที่เป็นผู้ใหญ่เกินวัย ดวงตาของเขามองไปยังโดมที่เต็มไปด้วยแสงสีเลือดอย่างเฉยชา ในชีวิตนี้ เขาถูกกำหนดให้เป็นราชันเพียงหนึ่งเดียวของโลกใบนี้

เด็กหนุ่มก้าวเดินออกจากตรอกมืด เมามายราวกับกำลังอาบไล้ไปด้วยเกียรติยศแห่งโลหิต

เก้าปีผ่านไป เด็กหนุ่มที่เคยดูอ่อนต่อโลกในอดีต บัดนี้ได้เติบโตเป็นหนุ่มรูปงาม เส้นผมสีขาวราวกับหยกเนื้อดี เข้าคู่กับนัยน์ตาสีแดงอ่อนที่ชวนหลงใหล ทำให้เขามีเสน่ห์ดึงดูดเพศตรงข้ามอย่างน่าประหลาด โดยไม่ต้องพยายามยั่วยวนแต่อย่างใด

ท่านเทพโลหิต นายท่านเรียกหาเจ้าค่ะ

หญิงงามหยาดเยิ้มในชุดรัดรูปโชว์สัดส่วนเย้ายวน เดินนวยนาดมาหยุดอยู่ด้านหลังชายหนุ่มในระยะห้าเมตร ชายหนุ่มไม่ตอบรับ นางจึงทำได้เพียงยืนรออยู่เงียบๆ ไม่กล้าก้าวเท้าไปข้างหน้าแม้แต่ก้าวเดียว

นำทางไป

เสียงใสทุ้มกังวานของชายหนุ่มดังก้องในลานกว้าง เมื่อหญิงงามเห็นชายหนุ่มหันกลับมา นางรีบหลบสายตาและมองไปยังเส้นทางที่เดินมาทันที

การเดินทางเป็นไปอย่างเงียบเชียบ ผ่านไปครู่ใหญ่ พวกเขาก็มาถึงหน้าอาคารสูงตระหง่าน การตกแต่งสีแดงเลือดตัดกับสีทองอร่ามดูน่าเกรงขามยิ่งนัก

นายท่าน บ่าวพาตัวท่านเทพโลหิตมาแล้วเจ้าค่ะ

หญิงงามที่บัดนี้ดูเชื่องราวกับลูกแมว เดินย่องเงียบๆ ไปข้างบัลลังก์กลางโถงใหญ่ แล้วเอนกายพิงร่างสีดำทมิฬที่นั่งอยู่บนบัลลังก์อย่างระมัดระวัง

ฮ่าๆ ทำได้ดี เจ้าออกไปก่อนเถอะ

ราชาแห่งการสังหารเผยรอยยิ้มชั่วร้ายมุมปาก ก่อนจะหันมาสนใจเชียนโม่ที่ยืนอยู่เบื้องล่าง

สวัสดี คนดังที่สุดในเมืองแห่งการสังหารของเรา ท่านเทพโลหิตผู้สูงส่ง

ราชาแห่งการสังหารยิ้มจางๆ เขาจับตามองหนุ่มน้อยผู้ชั่วร้ายคนนี้มานานแล้ว มันบ้าคลั่ง บ้าพอที่จะฉีกกระชากทุกคนที่เป็นภัยคุกคาม มันเย็นชา เย็นชาเสียจนสังหารเหล่านักรบหญิงยอดฝีมือที่เสนอตัวให้มันได้อย่างเลือดเย็น

มันไม่มีจุดอ่อน หรือบางทีมันอาจไม่ยอมเผยจุดอ่อนให้ใครเห็น มันปฏิเสธที่จะข้องเกี่ยวกับผู้ใด ปฏิเสธที่จะให้ใครกลายมาเป็นจุดอ่อนของมัน มันคือเครื่องจักรสังหารโดยกำเนิด

ลองจินตนาการดูสิ เด็กหนุ่มที่เริ่มปรับตัวเข้ากับเมืองแห่งการสังหาร สถานที่ที่เต็มไปด้วยการฆ่าฟันและคาวเลือดตั้งแต่อายุหกขวบ และปีนป่ายขึ้นสู่จุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหารในเวลาเพียงเก้าปี สิ่งนี้กระตุ้นความต้องการของราชาแห่งการสังหารที่อยากจะเก็บของดีมีพรสวรรค์ไว้กับตัว เมื่อสามปีก่อน ราชาแห่งการสังหารเคยทาบทามเชียนโม่ให้มาเป็นมือขวา ช่วยบริหารเมืองแห่งการสังหารร่วมกัน

แต่เขากลับปฏิเสธ โดยไร้ซึ่งคำอธิบาย

แปะ แปะ

ราชาแห่งการสังหารปรบมือ ประตูลับสีดำทมิฬก็เปิดออกทันที เด็กสาวท่าทางเย็นชาและงดงามเดินออกมา ดูจากรูปลักษณ์แล้วน่าจะอายุราวแปดหรือเก้าขวบ

ข้าคงไม่เรียกตัวเองว่าเป็นคนดัง แค่มีชื่อเสียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่เรื่องนี้หมายความว่าอย่างไร ท่านก็น่าจะรู้จุดจบของผู้หญิงที่ท่านส่งมาประจบเอาใจข้า ทั้งทางลับและทางแจ้งดีไม่ใช่หรือ

สายตาของเชียนโม่กวาดมองเด็กสาวผู้งดงามอย่างเย็นชา ภายใต้การจ้องมองของเชียนโม่ เด็กสาวรู้สึกราวกับถูกสัตว์ร้ายล็อคเป้า เหงื่อเย็นไหลอาบแผ่นหลังในทันที

ฮ่าฮ่าฮ่า พี่ชายก็แค่เห็นว่าเจ้าโดดเดี่ยวอยู่เสมอ ข้าเข้าใจว่าเจ้าไม่ชอบพวกร่านสวาทเหล่านั้น

น้ำเสียงของราชาแห่งการสังหารเปลี่ยนไปทันที

ข้าจะมอบเด็กคนนี้ให้เจ้า เป็นสาวอุ่นเตียง

เชียนโม่ชะงักไปครู่หนึ่งกับคำพูดของราชาแห่งการสังหาร แต่เขาก็ปฏิเสธอย่างเย็นชา

ขอบคุณสำหรับของขวัญ แต่ท่านเทพโลหิตผู้นี้ไม่ต้องการสาวอุ่นเตียงตัวน้อย หากท่านเทพโลหิตไม่มีอะไรแล้ว ข้าขอตัว

เชียนโม่ไม่มีทางเข้าใกล้ตาเฒ่านี่เป็นแน่ บางทีตาแก่นี่อาจจะกำลังขุดหลุมฝังเขาอยู่ก็ได้ เขาเหลือเวลาอีกแค่สามปี ต้องทำตัวให้เงียบเชียบที่สุด ห้ามก่อเรื่องเด็ดขาด

เหยาโม่หยี...

เมื่อได้ยินคำตอบของเชียนโม่ เส้นเลือดปูดโปนขึ้นบนหน้าผากของราชาแห่งการสังหารทันที เขาเริ่มมีโทสะแล้ว

ท่านเทพโลหิต โปรดระงับโทสะ... โม่หยี... ยอมทำตามแล้วเจ้าค่ะ...

เด็กสาวงดงามที่ราชาแห่งการสังหารเรียกว่า เหยาโม่หยี ตัวสั่นเทาขณะเดินเข้าไปหาเชียนโม่ นางรู้ดีว่าหากวันนี้ไม่ติดตามเด็กหนุ่มผู้นี้ไป จุดจบของนางต้องน่าเวทนาเป็นแน่

คิ้วของราชาแห่งการสังหารคลายลงเล็กน้อยเมื่อเห็นเหยาโม่หยีเดินไปหาเชียนโม่แต่โดยดี แม้ว่าเหยาโม่หยีจะเป็นอัจฉริยะที่ถือกำเนิดในเมืองแห่งการสังหารของเขา แต่อัจฉริยะที่ไม่เชื่อฟัง ก็มีค่าเท่ากับคนตายสำหรับเขา

เขาเห็นค่าพรสวรรค์ของเชียนโม่ และเดิมพันว่าความสำเร็จในอนาคตของเชียนโม่ย่อมไม่ธรรมดา ในฐานะผู้ปกครองเมืองแห่งการสังหาร เขาไม่อาจแทรกแซงการกระทำของเชียนโม่ได้ตราบใดที่ไม่ละเมิดกฎ นั่นคือเหตุผลที่เขาคิดใช้แผนสาวงามเพื่อสยบเชียนโม่

ตึก... ตึก...

เหยาโม่หยีกำลังตกอยู่ท่ามกลางแรงกดดันที่มองไม่เห็นสองขุม ฝั่งหนึ่งคือความเย็นชาเมินเฉยของเชียนโม่ อีกฝั่งคือจิตสังหารอันเยือกเย็นของราชาแห่งการสังหาร นางรู้จักเทพโลหิตเชียนโม่ดี นางเคยชื่นชมเด็กหนุ่มผู้ชั่วร้ายและทรงพลังผู้นี้ แต่บัดนี้นางกลายเป็นเบี้ยของราชาแห่งการสังหาร ที่ถูกยกให้เป็น ของขวัญ แก่เชียนโม่

เด็กสาวเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆ เชียนโม่ขมวดคิ้ว มีหรือที่เขาจะไม่เข้าใจเจตนาของราชาแห่งการสังหาร หากแค่นี้ยังดูไม่ออก เขาคงต้องไปหาเต้าหู้มาโขกหัวตายเสียดีกว่า

ขณะที่เด็กสาวนามว่าเหยาโม่หยีเดินเข้ามา ใบหน้าที่เคยแฝงความหวาดกลัวเริ่มมีน้ำตาคลอเบ้า นางกลัวว่าเด็กหนุ่มผู้ชั่วร้ายและเย็นชาผู้นี้จะฆ่านางทิ้งทันที เพราะนางเคยได้ยินข่าวลือว่าเทพโลหิตไม่ชอบสตรี สตรีคนใดที่เข้าใกล้เขาในระยะห้าเมตรจะถูกบั่นคอทันที

นางหวาดกลัวโทสะของราชาแห่งการสังหารไม่แพ้กัน ในเวลานี้ นางตกอยู่ในที่นั่งลำบากอย่างยิ่ง

ทะ... ท่านเทพโลหิต ดะ... ได้โปรด... รับ... รับข้าไว้เถอะเจ้าค่ะ...

ข้า... ข้าสามารถ... มอบทุกอย่างเพื่อท่านได้ ดะ... ได้โปรด...

เด็กสาวอดไม่ได้ที่จะตัวสั่น เพราะนางกำลังจะก้าวข้ามเส้นแบ่งความเป็นความตาย

ในขณะนี้ แววตาของเชียนโม่ฉายแววสงสารเด็กสาว หากเขาไม่รับนางไว้ อนาคตของนางคงต้องน่าสังเวชเป็นแน่ แต่นางเป็นเพียงเด็กหญิงอายุเก้าขวบเท่านั้น

ดวงตาของเชียนโม่ไม่เย็นชาอีกต่อไป เขาหันไปมองราชาแห่งการสังหาร

ข้ารับสาวอุ่นเตียงคนนี้ไว้

เชียนโม่ถอนหายใจ ราชาแห่งการสังหารหัวเราะร่า

ฮ่าฮ่าฮ่า ข้าไม่นึกเลยว่าท่านเทพโลหิตผู้สูงส่งจะมีความเมตตาด้วย ช่างทำให้ราชาผู้นี้ประหลาดใจจริงๆ

เชียนโม่เมินเฉยต่อคำพูดของราชาแห่งการสังหาร เขาก้าวไปหาเด็กสาวตัวน้อยที่เดินเข้ามา ทันใดนั้นใบหน้าเล็กๆ ที่งดงามราวกับล่มเมืองก็ปรากฏอยู่ตรงหน้า เด็กสาวสูญเสียความเย่อหยิ่งเย็นชาไปเพราะความกลัว แต่กลับดูน่ารักน่าเอ็นดูยิ่งขึ้น เชียนโม่รู้สึกว่าเด็กสาวคนนี้งดงามไม่แพ้นางเอกของเรื่องนี้เลยทีเดียว

ผ่อนคลายจิตใจเสีย ข้าจะไม่อนุญาตให้มีตัวแปรที่ไม่มั่นคงปรากฏอยู่ข้างกายข้า

เชียนโม่ใช้นิ้วจิ้มไปที่หน้าผากของเหยาโม่หยีโดยตรง เหยาโม่หยีทำตามคำสั่งของเชียนโม่โดยการเปิดใจ ทันใดนั้นพลังงานสีแดงเลือดสายหนึ่งก็ก่อตัวเป็นพันธนาการเหนือพลังจิตของนาง ด้วยวิธีนี้ ชีวิตและความตายของเหยาโม่หยีจึงตกอยู่ในกำมือของเชียนโม่โดยสมบูรณ์ จะอยู่หรือตายขึ้นอยู่กับความคิดเพียงวูบเดียว

ข้าสัญญา ตราบใดที่เจ้าไม่เข้าสู่สนามประลองนรก จะไม่มีใครมารบกวนชีวิตเจ้าในเมืองแห่งการสังหาร

ราชาแห่งการสังหารฉวยโอกาสพูดขึ้น แต่เชียนโม่ก็เอ่ยแทรกขึ้นมาเช่นกัน

อีกสามปีข้างหน้า ข้าจะออกจากเมืองแห่งการสังหาร ข้าเชียนโม่ติดหนี้บุญคุณราชาแห่งการสังหารหนึ่งครั้ง

จบตอน