ตอนที่ 570 : เข้าสู่ช่วงกลางคืน!

ตอนที่ 570 : เข้าสู่ช่วงกลางคืน!

“เยอะมาก! ซอมบี้เข้ามากันเยอะมาก!”

ช่วงเวลาเกือบ 5 โมงเย็น ซอมบี้ที่ปรากฏตัวขึ้นข้างนอกก็เพิ่มจำนวนขึ้นอย่างรวดเร็ว!

กองทัพซอมบี้มาถึงแล้ว!

นอกเขตลวี่หยวน

ผู้รอดชีวิตที่กระจัดกระจายตัวกันก็พากันซ่อนตัวอยู่แต่ในบ้านของตัวเองอย่างสั่นเทา

พวกเขาเองก็ได้ยินข่าวจากทางฝั่งของฐานลวี่หยวนแล้วเช่นกัน

ฝูงซอมบี้ที่มีขนาดเยอะจนเกินกว่าที่จะจินทนาการได้กำลังเดินทางมาที่นี่

ดังนั้นฐานจึงได้ประกาศข่าวนี้ให้คนที่อยู่รอบนอกเขตลวี่หยวนได้รับรู้เพื่อให้พวกเขาได้หลบอยู่แต่ในที่พักและไม่ออกไปไหน

และผู้รอดชีวิตเหล่านี้ที่ส่วนใหญ่แล้วจะกระจัดกระจายกันอยู่และมีจำนวนไม่มากนัก

พวกเขาจึงไม่น่าจะดึงดูดซอมบี้ที่กำลังสนใจหลินรุนเว่ยโดยเฉพาะได้

ดังนั้นคนที่จะได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์นี้จริงๆ จึงคาดว่าน่าจะมีน้อยมาก

แต่ก็ต้องขอโทษด้วย

เพราะนี่เป็นเรื่องที่ฐานก็ไม่สามารถควบคุมได้เช่นกัน

และสิ่งที่จะถูกโจมตีก่อนก็คือเขตที่พักอาศัยขนาดเล็กที่กระจายตัวกันอยู่รอบนอกสุดของเขตลวี่หยวน!

เขตที่พักอาศัยขนาดเล็กเหล่านี้หลังจากที่ได้รับผู้หญิงและเด็กเข้าไปไม่น้อย จำนวนคนก็เกือบจะแตะถึง 100 คนแล้ว!

สำหรับซอมบี้ที่หิวโหย สถานที่เหล่านี้จึงมีแรงดึงดูดไม่น้อยเลย!

พวกมันที่หิวมานานหลายเดือนก็มีไม่น้อยที่ยอมแพ้ต่อแรงดึงดูดของหลินรุนเว่ยชั่วคราว และหันไปพยายามกินเนื้อที่อยู่ใกล้ๆ ก่อน!

ดังนั้นนอกเขตที่พักอาศัยขนาดเล็กเหล่านี้จึงมีซอมบี้หลายร้อยตัวมาเกาะอยู่ตามกำแพง!

“ทุกคนขึ้นมาเตรียมรับมือกับซอมบี้! คลื่นซอมบี้มาถึงแล้ว! ใครไม่อยากตายก็รีบมาช่วยซะ!”

บุคลากรที่รับผิดชอบการเฝ้ายามและการป้องกันบนกำแพงก็ตะโกนเสียงดังเข้าไปในเขตที่พักอาศัยขนาดเล็ก

การที่ต้องเผชิญหน้ากับซอมบี้จำนวนมหาศาลแบบนี้ ไม่มีใครที่กล้าที่จะรับประกันได้ว่าพวกเขาจะปกป้องบ้านของตัวเองได้ร้อยเปอร์เซ็นต์

ดังนั้นพวกเขาจึงต้องการกำลังทั้งหมดเพื่อช่วยกันผลักซอมบี้พวกนี้กลับลงไป!

เพราะในเวลาสั้นๆ ซอมบี้ที่กองซ้อนกันอยู่ข้างล่างก็ซ้อนกันจนสูงขึ้นมาถึงสองสามเมตรแล้ว!

บุคลากรระดับ 1 เหล่านี้ไม่ว่าจะเป็นเด็กหรือผู้หญิงก็ล้วนถูกขอให้ผลัดกันขึ้นไปบนกำแพงเพื่อช่วยแทงและดันหอคอยซอมบี้ให้ล้มกลับลงไป!

ในชั่วพริบตา

ใต้กำแพงก็เต็มไปด้วยซอมบี่กำลังพุ่งขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง บนกำแพงก็มีผู้รอดชีวิตที่กำลังพยายามอย่างหนักเพื่อต่อต้าน ทั้งสองฝ่ายจึงตกอยู่ในภาวะสมดุลที่แปลกประหลาดนี้!

เขตที่พักอาศัยขนาดเล็กไม่ได้รับการแจกจ่ายอาวุธปืนหรืออาวุธร้อนอื่นๆ

เพราะฐานหลักนั้นไม่ได้คิดที่จะแจกจ่ายของอันตรายแบบนั้นให้กับบุคลากรที่อยู่รอบนอกสุด

พวกเขาแจกจ่ายแค่ธนูและหน้าไม้ในจำนวนหนึ่ง พร้อมกับหอกยาวและมีดพร้ายาวเท่านั้น

และของที่อันตรายอย่างระเบิดนั้นก็ยิ่งเป็นไปไม่ได้ที่จะแจกจ่ายให้

พวกเขาจึงทำได้เพียงอาศัยอาวุธเย็นเหล่านี้ในการต่อต้านซอมบี้

เขตที่พักอาศัยขนาดเล็กทั้ง 20 แห่งนี้ เพื่อความอยู่รอดของพวกเขาเอง พวกเขาจึงต้องระเบิดพลังต่อต้านที่แข็งแกร่งออกมา

อย่างเช่น เขตที่พักอาศัยหมายเลข 7

กลุ่มผู้หญิงที่เข้ามาในช่วงภัยแล้งก่อนหน้านี้ พวกเธอก็ได้ล้างรูปลักษณ์ที่สกปรกมอมแมมเดิมออกไปนานแล้ว ในตอนนี้พวกเธอกลับมามีใบหน้าที่เป็นปกติและกำลังถืออาวุธเข่นฆ่าซอมบี้กันอย่างสุดกำลัง!

ที่นี่พวกเธอนั้นสามารถแสดงใบหน้าที่แท้จริงของตัวเองออกมาได้!

พวกเธอไม่ต้องกังวลว่าจะถูกพวกคนชั่วจับตามองเพราะใบหน้าอีกต่อไป

เพราะที่นี่ได้กลายเป็นบ้านหลังใหม่ของพวกเธอไปแล้ว!

และเพื่อความปลอดภัยของที่นี่พวกเธอเองก็ยินดีที่จะใช้กำลังทั้งหมดในการต่อต้านซอมบี้ที่พยายามจะปีนขึ้นมา!

“พี่น้อง! ให้ผีพวกนี้ได้รู้ถึงความเก่งกาจของผู้หญิงอย่างพวกเรากัน!!”

หญิงสาวร่างสูงคนหนึ่งก็ถือหอกยาวแทงลงไปที่ซอมบี้ผู้ชายตัวหนึ่งที่อยู่ข้างล่างหนึ่งที!

แม้จะแทงไม่โดน แต่หลังจากที่แทงซ้ำไปมาหลายครั้งสุดท้ายเธอก็แทงโดนเป้าหมายจนได้!

ข้างๆ เธอก็ยังมีผู้หญิงที่มีอายุใกล้เคียงกับเธออีกหลายคนที่กำลังพยายามเรียนรู้การแทงจากเธอ!

หลังจากที่เข้าร่วมเขตที่พักอาศัยขนาดเล็กแห่งนี้แล้ว แน่นอนว่าพวกเธอเองก็ต้องช่วยเฝ้ายามกลางคืนที่นี่เป็นประจำด้วย

ดังนั้นทุกคนจึงมีความสามารถในการต่อสู้ในระดับหนึ่ง

ในเขตที่พักอาศัยขนาดใหญ่ที่อยู่ใกล้กับฐานหลักมากกว่า แรงกดดันของที่นี่ก็ค่อนข้างเยอะกว่าเช่นกัน

เขตที่พักอาศัยขนาดใหญ่ทั้งสามแห่งนั้นอยู่ใกล้กับฐานหลักและแต่ละแห่งก็มีประชากรถึง 200 คน!

ดังนั้นแรงดึงดูดต่อซอมบี้จึงมีเยอะกว่ามาก

ในตอนนี้กำแพงที่สูงประมาณ 20 เมตรของที่นี่ก็มีหอคอยศพสูง 4-5 เมตรกองซ้อนกันอยู่!

“ทุกคนอย่าออมมือ! ใช้แรงทั้งหมดผลักผีพวกนี้ลงไปก่อน!”

บุคลากรระดับ 2 ที่กำลังป้องกันอยู่บนกำแพงก็ใช้หอกยาวและอาวุธต่างๆ แทงไปที่กองศพอย่างแรง โดยไม่จำเป็นต้องเล็งเลย

ซอมบี้ที่หนาแน่นแบบนี้ไม่ว่าจะแทงยังไงก็ย่อมโดนอยู่แล้ว

“ฟิ้ว—ฟิ้ว—ฟิ้ว——!”

เสียงแหวกอากาศเบาๆ ก็ดังขึ้นเป็นครั้งคราว นั่นคือลูกธนูที่ฐานหลักแจกจ่ายมาให้กับเขตที่พักอาศัยขนาดใหญ่!

ในฐานะบุคลากรระดับที่สูงกว่าและในขณะเดียวกันพวกเขาก็อยู่ใกล้กับฐานหลักมากกว่า เขตที่พักอาศัยขนาดใหญ่จึงย่อมต้องมีอาวุธที่มากกว่า

และในระหว่างช่วงภัยแล้งทุกคนต่างก็มารวมตัวกันทำงานฝีมือ ดังนั้นจำนวนของลูกธนูที่ผลิตออกมานั้นจึงมีมากมายมหาศาล และในตอนนี้ลูกธนูเหล่านั้นก็กำลังช่วยบุคลากรเหล่านี้ลดแรงกดดันในการป้องกันบ้านของพวกเขา

“ฮึบ——!”

บนกำแพง ชายวัยกลางคนคนหนึ่งก็จับจังหวะแล้วแทงหอกเหล็กเข้าไปในเบ้าตาของซอมบี้ข้างล่างอย่างแรงและส่งมันไปสู่ความตายอย่างสมบูรณ์

เขาคือจ้าวจื้อกัง พ่อของจ้าวหลิง ในฐานะคนที่อาศัยอยู่ในเขตที่พักอาศัยขนาดใหญ่ ในตอนนี้เขาเองก็วิ่งขึ้นมาบนกำแพงเพื่อช่วยป้องกันบ้านของตัวเองด้วย

“พ่อ! คุณว่าลูกชายของเราที่อยู่ในเขตที่พักอาศัยขนาดเล็กจะเป็นอะไรไหม!? ฉันกังวลจะตายอยู่แล้ว ถ้าซินซินเป็นอะไรไปพวกเราจะทำยังไงดี??”

“คุณก็พูดอะไรหน่อยสิ! ฉันจะบ้าตายอยู่แล้วนะ!”

ข้างๆ เขาก็มีผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังบ่นกับเขาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวลและโศกเศร้า

เธอก็คือภรรยาของเขาจูเฟิน

เมื่อได้ยินว่าเธอยังคงกังวลเรื่องลูกชายจ้าวซินที่ถูกลดระดับไปอยู่ที่เขตที่พักอาศัยขนาดเล็ก จ้าวจื้อกังก็เก็บหอกยาวแล้วพักสักครู่ก่อนจะเปิดปากพูดว่า

“ถ้าอยู่ในเขตที่พักอาศัยแล้วทำตัวดีๆ ก็ไม่เป็นอะไรหรอก! ตอนนี้พวกเราสนใจตัวเองกันก่อนเถอะ!”

พูดจบ เขาก็แทงหอกต่อทันที

แม้ในใจของเขาจะกังวลเรื่องลูกชายที่อยู่ไกลออกไปในเขตที่พักอาศัยขนาดเล็กอยู่บ้าง

แต่ตอนนี้มันก็ไม่ใช่เวลาที่จะแสดงออกมา

เพราะใต้กำแพงนั้นมีฝูงซอมบี้ที่กำลังบ้าคลั่งและพวกเขาก็กำลังเผชิญหน้ากับแรงกดดันที่ไม่น้อยเลย

ดังนั้นพวกเขาจะมีเวลาไปสนใจฝั่งของเขตที่พักอาศัยขนาดเล็กได้ยังไง?

ตอนนี้ดูแลตัวเองให้ได้ก่อนเถอะ

แรงกดดันที่เขตที่พักอาศัยขนาดใหญ่ทั้ง 3 แห่งต้องเจอนั้นย่อมมากกว่าที่เขตที่พักอาศัยขนาดเล็กเหล่านั้นต้องเจอมากจริงๆ

เนื่องจากที่นี่อยู่ใกล้กับฐานหลักมากกว่า ความหนาแน่นของฝูงซอมบี้ในบริเวณนี้จึงมากตามไปด้วย

ทางฝั่งของฐานหลักที่มีแนวป้องกันขวางไว้ก็ยังไม่มีปัญหาอะไร แต่ด้วยจำนวนคนของพวกเขาที่อยู่ที่นี่มันจึงทำให้ซอมบี้หลายตัวหันมาสนใจที่นี่แทน

คนที่อยู่บนกำแพงหลายคนก็เงยหน้ามองท้องฟ้า

ในตอนนี้ท้องฟ้าก็ค่อยๆ มืดลงแล้ว นี่คือสัญญาณว่าอีกไม่นานช่วงเวลากลางคืนก็จะมาถึง!

เวลาผ่านมาจนถึงช่วงหกโมงเย็นแล้ว คาดว่าอีกไม่ถึงครึ่งชั่วโมงช่วงเวลากลางคืนที่แท้จริงก็จะมาถึง!

ถึงตอนนั้นพวกซอมบี้ก็จะแข็งแกร่งขึ้นอีก!

และแรงกดดันของพวกเขาก็จะเพิ่มขึ้นอีกไม่น้อย!

แล้วพวกเขาจะคิดอะไรเรื่อยเปื่อยไปอีกทำไม?

ตอนนี้ยังไงก็ต้องรักษาชีวิตของตัวเองไว้ให้ได้ก่อน!

ฐานหลักลวี่หยวน

ในตอนนี้ใต้กำแพงของที่นี่ก็ยังคงไม่มีซอมบี้แม้แต่ตัวเดียว!

ซอมบี้ส่วนใหญ่นั้นก็ได้ถูกหยุดไว้ที่แนวป้องกันที่เพิ่งจะสร้างขึ้นมาเมื่อไม่นานมานี้

ในคูลึกที่ยาวเหยียดนั้นก็มีซอมบี้ที่หิวโหยตกลงไปเหมือนกับเกี๊ยวที่ตกลงหม้อต้มอย่างต่อเนื่อง

หลังจากที่พวกมันตกลงไปในคูลึกแล้วพวกมันก็ยังไม่ตาย แถมพวกมันยังยืนขึ้นแล้วยังคงพยายามใช้มือทั้งสองข้างปีนออกมาอีก!

แนวป้องกันนี้เป็นโครงการที่ดีจริงๆ

แต่น่าเสียดายที่พวกเขามีเวลาน้อยเกินไปจนทำให้มันยังไม่เป็นรูปเป็นร่างอย่างที่ควร

หลังจากที่มันกลืนกินซอมบี้มาตลอดทั้งวัน แนวป้องกันนี้ก็ใกล้จะอิ่มตัวแล้ว!

บนท้องฟ้านอกฐานหลัก ก็มีโดรนอีกไม่น้อยที่กำลังบินไปมาและกำลังถ่ายทอดสดสถานการณ์กลับไปที่ห้องควบคุมของฐานหลักและห้องทำงานของผู้นำ!

ฉินจิ้นและผู้จัดการทุกคนก็สังเกตการณ์สถานการณ์มาโดยตลอด

และในเวลา 6 โมง 40 นาทีนั้นเอง แสงสุดท้ายบนขอบฟ้าก็กำลังจะหายไป

และบนกำแพงของฐานหลักก็มีไฟสปอตไลท์กำลังสูงสว่างขึ้นมาหลายดวง!

รอบฐานหลักจึงสว่างขึ้นมาราวกับเป็นเวลากลางวันในชั่วพริบตา!

และยังไม่หมดแค่นั้น!

ในขณะที่แนวป้องกันนั้นใกล้จะอิ่มตัวแล้ว และซอมบี้ข้างในก็กำลังจะปีนขึ้นมา

โดรนที่บรรทุกระเบิดแรงสูงที่ฐานผลิตขึ้นเองก็ได้มาบินรออยู่เหนือหัวของพวกซอมบี้แล้วและในวินาทีนั้นเองมันก็ได้ทิ้งระเบิดลงไป!

“ตูมๆๆ——————!!!”