ตอนที่ 545 : เพิ่งจะเริ่มต้น

ตอนที่ 545 : เพิ่งจะเริ่มต้น

ฐานหลัก

ฉินจิ้นกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ในห้องทำงานของเขาและกำลังตรวจสอบข้อมูลที่พวกหลี่ปั๋วเหวินนำกลับมาเมื่อไม่นานมานี้

ในนั้นมีรายงานการสอบสวนอย่างง่ายๆ ที่เกาเฉียงเป็นคนสอบสวนพวกมนุษย์กินคนพวกนั้นอยู่

พวกมนุษย์กินคนพวกนี้ถูกจับเป็นมาได้ถึง 6 คน

นอกจากคนแรกที่ถูกหลี่ปั๋วเหวินยิงหัวไปในตอนแรกแล้ว ก็ยังมีอีกหนึ่งคนที่ถูกยิงเข้าที่หลอดเลือดแดงที่ต้นขนและไม่นานหลังจากนั้นมันก็เสียเลือดจนตายไป

ทำให้กลุ่มมนุษย์กินคนเหล่านี้จากที่มี 8 คน ก็เหลือรอดเพียง 6 คนเท่านั้น

และทั้ง 6 คนนั้นก็ได้ถูกนำตัวมาที่ฐานเพื่อรอการตัดสินจากผู้นํา

"เหอะ——"

"กล้าดีไม่เบาเลยนะ!"

“พวกมันถึงกับแฝงตัวอยู่รอบๆ ฐานของฉันมาได้นานขนาดนี้ แถมเมื่อก่อนยังเคยแอบฆ่าผู้รอดชีวิตไปสองสามคน แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่เคยเข้ามาลงทะเบียนกับฐานเลย ระมัดระวังตัวกันดีจริงๆ”

พวกมนุษย์กินคนพวกนี้หลังจากถูกจับมาแล้วพวกมันก็แทบไม่ได้ต่อต้านเลย เกาเฉียงใช้ทักษะของตัวเองไม่ถึง 2 ส่วนพวกมันก็พากันสารภาพทุกอย่างออกมาแล้ว

บางทีพวกมันอาจจะรู้อยู่แล้วว่าต่อต้านไปก็ไม่มีประโยชน์อะไร เพราะฐานลวี่หยวนไม่มีทางปล่อยพวกมันไปแน่

ดังนั้นสู้สารภาพทุกอย่างแล้วตายอย่างสบายๆ อาจจะดีกว่า อย่างน้อยก็ไม่ต้องมาทนกับการทรมานของชายที่ดูเหมือนจะสติไม่ดีคนนั้น

แม้เกาเฉียงจะใช้ฝีมือไปแค่ 2 ส่วน แต่ในสายตาของพวกมนุษย์กินคนเหล่านี้ นั่นไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์ปกติจะทนได้เลย

ฉินจิ้นมองดูข้อมูลที่ได้มาจากการสอบสวน ข้อมูลข้างในนั้นเข้าใจง่ายและตรงไปตรงมามาก พวกมันเป็นกลุ่มคนที่เคยอาศัยอยู่รอบนอกของเขตลวี่หยวนและเคยคิดที่จะแฝงตัวเข้ามาเพื่อหาทางรอด

เพียงแต่หลังจากนั้น พวกมันก็เริ่มได้ยินว่าฐานลวี่หยวนนั้นรังเกียจผู้รอดชีวิตที่เคยกินเนื้อคนและมีพวกมนุษย์กินคนจำนวนไม่น้อยที่เข้าไปแล้วแต่ไม่เคยได้ออกมาหรือมีข่าวสารให้ได้ยินอีกเลย ดังนั้นพวกมันจึงล้มเลิกความคิดที่จะเข้ามาอยู่ในเขตลวี่หยวนและหันไปสังเกตการณ์อยู่รอบนอกแทน

ฐานลวี่หยวนนั้นควบคุมพื้นที่ไว้กว้างขวางมาก จนแม้แต่ผู้รอดชีวิตที่เคยปล้นฆ่านอกเขตลวี่หยวนก็ยังต้องถูกตามล่าเป็นประจำ นั่นจึงทำให้พวกมันไม่กล้าที่จะลงมือทำอะไร หลังจากนั้นพวกมันก็เลยถูกบีบให้ออกไปอยู่อาศัยที่อื่นแทน

“จุ๊ๆ คิดว่าฉันควบคุมพื้นที่กว้างเกินไปงั้นเหรอ? ก็ถ้าไม่กว้างมากพอ ผู้รอดชีวิตที่อยู่รอบนอกก็คงโดนพวกแกกินจนหมดแล้ว!”

ฉินจิ้นมองดูข้อมูลข้างในนั้นแล้วหัวเราะเยาะออกมา

คนพวกนี้ก็เป็นแบบนี้ พวกมันคิดว่าหลังจากวันสิ้นโลกมาถึงมันจะไม่มีกฎหมายอะไรที่สามารถลงโทษพวกมันได้อีก ดังนั้นพวกมันจึงสามารถทำอะไรก็ได้ตามใจชอบ

แต่ขอโทษทีนะ

ฉันฉินจิ้นคนนี้นี่แหละที่จะสร้างกฎของที่นี่ขึ้นมา

และในรายงานนั้นก็ยังมีการพูดถึงเรื่องที่ เมื่อไม่นานมานี้ มนุษย์กินคนพวกนี้ได้เริ่มขาดแคลนน้ำ พวกมันจึงได้คิดหาวิธีรีดน้ำจากผู้รอดชีวิตคนอื่นๆ

หลังจากจับเพื่อนบ้านที่พวกมันคุ้นเคยในอำเภอหลงเหมินกินจนหมดแล้ว พวกมันก็เลยต้องหันมามองทางฝั่งของอำเภอเฟิงเหอ!

สถานการณ์ชัดเจน

"พวกมันหาเรื่องตายจริงๆ! กล้าดียังไงถึงคิดว่าก่อเรื่องเสร็จแล้วจะยังหนีไปได้!? พวกมันคิดอะไรกันอยู่?"

"แล้วฉันควรจะให้รางวัลพวกมันยังไงดี? พวกมันฆ่าคนในอนาคตของฉันไปไม่น้อย แถมยังมารบกวนเวลาดูหนังของฉันอีก ความผิดนี้ไม่เบาเลยจริงๆ"

ฉินจิ้นพึมพําอยู่สักพักขณะนั่งคิดอยู่บนเก้าอี้

เรื่องนี้จริงๆ แล้วก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร

ในมุมมองของพวกมนุษย์กินคนพวกนั้น พวกมันไม่ได้ทําอะไรผิดเลย

พวกมันทำเพื่อความอยู่รอดของตัวเองก็เท่านั้น

แต่พวกมันผิดที่มายุ่งกับเขาฉินจิ้นมากกว่า!

นี่คือความผิดพลาดที่ใหญ่ที่สุดของพวกมัน!

ในอำเภอเฟิงเหอที่นี่คือดินแดนของเขา แต่พวกมันกลับกล้าเข้ามาล่าผู้รอดชีวิตไปอย่างไม่เกรงกลัว แม้ว่าเขาจะประกาศอำนาจของเขาในพื้นที่นี้ไปหลายครั้งแล้วก็ตาม หรือให้พูดก็คือพวกมันไม่เห็นฐานลวี่หยวนอยู่ในสายตาเลย

สำหรับฐานที่พัฒนามาจนถึงขั้นนี้แล้วและในฐานะผู้นำเพียงคนเดียว เขาจึงไม่มีทางยอมให้คนพวกนี้เข้ามาก่อเรื่องแล้วจากไป!

หากเปลี่ยนเป็นผู้นําของกองกําลังอื่น พวกเขาก็คงจะไม่ยอมเช่นกัน!

ฉินจิ้นพิงอยู่บนเก้าอี้และคิดว่าเขาควรจะจัดการกับคนพวกนี้อย่างไรดี

การประหารชีวิตนั้นก็ง่ายเกินไป เขาต้องการให้พวกมันได้ลิ้มรสชาติของความสิ้นหวังบ้าง

ในห้องมืดห้องหนึ่ง

ไฟสลัวๆ ก็กำลังส่องสว่างอยู่ที่มุมห้อง ที่นั่นมีโต๊ะตัวหนึ่งวางอยู่และบนนั้นก็ยังมีถาดที่วางเครื่องมือที่เปื้อนเลือดอยู่ด้วย

บนนั้นมีเพียงกล่องไขควงชุดหนึ่งที่ถูกเช็ดอย่างสะอาด

เกาเฉียงนั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างโต๊ะ เขากำลังทำความสะอาดน้องชายของเขาอย่างตั้งใจด้วยตัวเอง

และแน่นอนว่าน้องชายของเขาก็คือชุดไขควงชุดนั้น

เขาได้ทำการ “ซ่อมแซม” พวกมนุษย์กินคนพวกนี้อย่างง่ายๆ ไปแล้ว

ในตอนนี้

บนผนังทั้งสองด้านในห้อง มีชาย 6 คนที่ถูกถอดเสื้อผ้าเปลือยกาย และมือกับเท้าของพวกเขานั้นก็ได้ถูกล็อคไว้กับผนัง

พวกเขาเพิ่งจะได้ลิ้มลองชุดซ่อมแซมพื้นฐานของเกาเฉียงไปหนึ่งชุด

แต่ตอนนี้พวกเขาก็ทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว

ทนไม่ไหวจริงๆ

เดิมทีพวกเขาก็ไม่ได้ปากแข็งอะไรอยู่แล้ว ดังนั้นเมื่อมีคำถามอะไรดังขึ้นมา พวกเขาก็เปิดปากพูดกันออกมาทันทีโดยไม่กล้าปิดบังเลยแม้แต่น้อย เพราะพวกเขากลัวว่าชายที่ดูเหมือนจะสติไม่ปกติคนนี้จะทรมานพวกเขาต่อ!

พระเจ้า!

พวกเขาเคยคิดว่าพวกเขาเป็นกลุ่มคนชั่วที่โหดเหี้ยมแล้ว!

แต่ผลก็คือวันนี้พวกเขาถูกคนพวกนี้บุกมาจับกุมถึงบ้านและนำตัวมาที่นี่เพื่อสอบสวน หลังจากนั้นพวกเขาก็ได้รู้ด้วยตัวเองว่าอะไรคือการทรมาน!

มันแตกต่างจากที่พวกเขาเคยทำกับเหยื่อของพวกเขาโดยสิ้นเชิง แต่โดยปกติแล้วเวลาที่พวกเขาทำเนื้อ พวกเขาจะใช้วิธีการทำให้เหยื่อตายอย่างรวดเร็วก่อนแล้วค่อยจัดการ เพื่อที่อาหารของพวกเขาจะได้ไม่กลายเป็นซอมบี้ไปก่อน

แต่ชายคนนี้

เขากลับไม่ได้ทำแบบนั้น!

แต่อีกฝ่ายกลัวว่าพวกเขาจะตายเร็วเกินไป!

"ฮือ——ขอ... ขอร้องล่ะ ให้ฉันตายเร็วๆ เถอะ... ฉัน... ฉันเจ็บไปหมดแล้ว.....”

มนุษย์กินคนคนหนึ่งร้องขอความเมตตาอย่างน่าสมเพช

บนร่างกายของเขาแม้ภายนอกจะไม่ได้มีเลือดออกมามากนัก แต่ใต้ผิวหนังของเขา มันแทบจะไม่เหลือกล้ามเนื้อที่สมบูรณ์อยู่เลย!

เขาถูกชายโรคจิตคนนี้บดขยี้จนสมบูรณ์แล้ว!

เนื้อเยื่ออ่อนของเขาถูกทําลายอย่างรุนแรงแต่นั่นจะไม่ทำให้เขาตายในทันที แต่จะทำให้เขาเกิดความเจ็บปวดอย่างรุนแรงเนื่องจากเส้นประสาทจะถูกกระตุ้นอย่างรุนแรง

และมันยังเป็นความเจ็บปวดที่รุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ ด้วย

"......"

เกาเฉียงเงยหน้ามองคนที่พูดคนนี้แวบหนึ่ง

เขายังคงไม่พูดอะไร

ราวกับว่าคําพูดของอีกฝ่าย เขาไม่เข้าใจมันเลยแม้แต่น้อย แล้วเขาก็ก้มหน้าลงไปเช็ดชุดไขควงที่สะอาดอยู่แล้วต่อไป

คนพวกนี้คือมนุษย์กินคน

พวกมันเป็นคนประเภทเดียวกับคนที่ฆ่าน้องชายของเขา

พวกมันเสียแล้ว

พวกมันต้องถูกซ่อมแซม

จะปล่อยให้พวกมันตายเร็วเกินไปไม่ได้

พวกมันยังไม่ถูกซ่อมให้หายดีเลย

"ไอ้โรคจิต..."

เมื่อมองดูชายที่ทรมานพวกเขาเสร็จแล้วก็ไปนั่งอยู่เฉยๆ ปากที่เปื้อนเลือดของเหล่าสู่ก็อดไม่ได้ที่จะพูดออกมาคำหนึ่ง

ฟันของเขาถูกถอนออกจนหมดแล้ว ฟันที่เต็มไปด้วยเศษเนื้อเมื่อเช้านี้ กลับถูกชายคนนี้ใช้คีมถอนออกทีละซี่

ตอนนี้เขาเป็นเหมือนกับหนูที่ไม่มีฟัน

มนุษย์กินคนทั้ง 6 คนที่ถูกจับกลับมาต่างก็รู้ดีว่า นี่คือคนโรคจิตที่น่ากลัวยิ่งกว่าพวกเขาเสียอีก!

ชายคนนี้ไม่ได้ต้องการจะฆ่าพวกเขา แต่มันต้องการค่อยๆ ทรมานร่างกายของพวกเขาด้วยวิธีที่พวกเขาไม่เคยคิดถึงมาก่อน!

"ฉัน#@^%&9*&*&*>..."มี

แม้ 1 ใน 6 คนนั้นจะพูดจาหยาบคายออกมา แต่เกาเฉียงที่อยู่ตรงนั้นก็ยังคงไม่ไหวติง

ในใจของเขาไม่มีแม้แต่ความรู้สึกใดๆ

มันยังเร็วไป

ประธานฉินบอกว่าคนพวกนี้ยังตายเร็วขนาดนั้นไม่ได้ ต้องให้พวกมันได้ลิ้มรสชาติของความทุกข์ทรมานทั้งหมดที่พวกมันเคยทำกับเหยื่อซะก่อน

พวกมันต้องได้รับการซ่อมแซม!