ตอนที่ 540 : ดูหนังพักผ่อน

ตอนที่ 540 : ดูหนังพักผ่อน

วันที่ 15 สิงหาคม

ผ่านไปอีกสองวัน

เมืองเหมินถัง

ที่ฐานหลักของฐานลวี่หยวน

ในช่วงนี้ฉินจิ้นก็ได้ให้กองกำลังของเขาได้หยุดพักกันอย่างเต็มที่!

ทีมต่อสู้ของเขาที่ล้วนติดตามเขามาตั้งแต่ช่วงเริ่มต้นของวันสิ้นโลก ตอนนี้พวกเขาก็กำลังใช้โอกาสที่ไม่มีภารกิจให้ออกไปข้างนอกเพื่อพักผ่อนกัน!

ในอาคารสำนักงานของฐานหลัก สมาชิกทีมต่อสู้ประมาณ 30 คนต่างก็นั่งอยู่ในห้องประชุมอย่างสบายๆ ขณะตากแอร์ ดื่มเครื่องดื่มและดูหนัง!

นอกจากจางเถียนไค่ที่อยู่ไกลถึงเมืองจูไห่แล้วและสมาชิกในทีมของเขาอีกเจ็ดแปดคน สมาชิกทีมต่อสู้คนอื่นๆ ก็ล้วนอยู่ที่นี่กันหมด!

ใช่แล้ว!

บ่ายวันนี้ฉินจิ้นได้จัดกิจกรรมให้ทุกคนได้ดูหนังกัน!

ในห้องประชุม สมาชิกทีมต่อสู้ประมาณ 30 คนต่างก็หาที่นั่งของตัวเองแล้วจ้องมองภาพบนจอโปรเจคเตอร์แบบไม่กระพริบตา

และฉินจิ้นก็ยังเตรียมหนังซอมบี้ให้ทุกคนได้ดูในวันนี้ด้วย

“จุ๊ๆ! ฉันเคยดูเรื่องนี้ไปแล้ว! ตัวเอกในนั้นโง่เกินไป! มีของดีอย่างโดรนก็ไม่ใช้ แถมยังชอบวิ่งเข้าไปในอาคารที่มืดๆ เพื่อหาเสบียงคนเดียวอีก นี่มันหาเรื่องตายชัดๆ!?”

จงอวี่มือขวาถือพวงองุ่นที่ปลูกเองในฐาน ส่วนมือซ้ายก็ถือแก้วเครื่องดื่มเย็นๆ

นานๆ ครั้งเขาก็จะกินผลไม้แล้วดื่มเครื่องดื่ม เรียกได้ว่าสบายแบบสุดๆ

ขณะเดียวกันเขาก็ยังไม่ลืมที่จะวิจารณ์เนื้อเรื่องในหนังเป็นครั้งคราว

มันเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเมืองๆ หนึ่งในประเทศหนึ่งที่จู่ๆ ก็เกิดไวรัสซอมบี้แพร่ระบาดขึ้นในคืนเดียว จากนั้นพระเอกคนนั้นก็ค่อยๆ พบกับเพื่อนร่วมทางที่มีอุดมการณ์เดียวกันและร่วมกันเอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลก

ซึ่งก็มีบางส่วนที่ดูคล้ายกับสถานการณ์ของพวกเขาในตอนนี้ แต่สถานการณ์ในหนังนั้นดีกว่าของพวกเขาไม่รู้ตั้งกี่เท่า

เพราะซอมบี้ในหนังนั้นเป็นแบบที่แม้จะวิ่งได้ แต่ก็ไม่ได้มีพละกำลังที่สูงผิดปกติและไม่มีซอมบี้กลายพันธุ์ โดยปกติแล้วพวกมันจะไล่ตามผู้รอดชีวิตตามกลิ่นและเสียงเท่านั้น ซึ่งถือว่ารับมือง่ายกว่ามาก

“ซอมบี้แบบนี้น่ะเหรอ? ฉันคนเดียวก็สู้ได้เป็นสิบตัวแล้ว!”

หลิวชิงก็ถือกระป๋องเรดบูลเย็นๆ แล้วดื่มเข้าไปอึกหนึ่งก่อนจะพูดอย่างไม่ใส่ใจเพื่อแสดงความกล้าหาญของตัวเอง

คนในทีมต่อสู้เหล่านี้ล้วนผ่านความยากลำบากมามากมายและเคยเห็นความตายมาแล้วนับไม่ถ้วน

ดังนั้นเมื่อเห็นซอมบี้ที่เดินช้าๆ และยื่นมือไปมาเหมือนในหนังนั้น หลิวชิงก็ถามตัวเองทันทีว่าหากเขาที่ผ่านการฝึกฝนมาแล้ว และยังสวมชุดเกราะรวมถึงถืออาวุธ เขาจะจัดการมันได้ไหม?

และคำตอบที่เขามั่นใจก็คือเขาจะจัดการพวกมันทั้งกลุ่มได้อย่างสบายๆ เลย!

เขามั่นใจขนาดนั้นจริงๆ!

“อย่าพูดแบบนั้น เพราะหนังเรื่องนี้ก็ยังมีข้อคิดให้เรียนรู้อยู่บ้าง เช่น คนพวกนี้สามารถหาสถานที่ปลอดภัยสำหรับใช้อยู่อาศัยในเมืองได้ แถมยังสามารถใช้ของใช้ในชีวิตประจำวันมาประกอบเป็นอาวุธได้อีก สิ่งพวกนี้ก็ควรค่าแก่การเรียนรู้ไว้”

หลี่ปั๋วเหวินก็วิจารณ์ขึ้นมาอย่างหาได้ยาก

แม้เขาจะคิดว่าซอมบี้ในหนังนั้นมันกากสุดๆ แต่ในฐานะผู้มีพลังวิวัฒนาการด้านพละกำลัง เขาจึงไม่จำเป็นต้องใช้อาวุธร้อน แค่ให้เขาถือมีดสปาร์ตาเล่มใหญ่ ก็คาดว่าเขาน่าจะสามารถฆ่าซอมบี้เหล่านี้ได้สบายๆ!

พวกมันอ่อนเกินไป

จะว่าไปแล้ว หรือมันเป็นเพราะพวกเขาเชี่ยวชาญเกินไปกันแน่

เพราะหลังจากวันสิ้นโลกมาถึงและสภาพของประเทศจีนก็เป็นแบบนี้ มันก็ไม่จำเป็นต้องถามเลยว่าพวกเขาผ่านความยากลำบากมาแค่ไหน แต่ที่แน่ๆ มันเทียบกับในหนังไม่ได้เลย

สมาชิกทีมต่อสู้บางคนที่ไม่เคยดูเรื่องนี้มาก่อน ก็ยังคงดูมันได้อย่างสนุกสนาน

หากพวกเขาเข้าไปอยู่ในนั้น พวกเขาก็สามารถจินตนาการได้เลยว่าพวกเขาจะฆ่าล้างบางได้อย่างไรบ้าง

“ใช่แล้ว ผู้รอดชีวิตในหนังมันโง่เกินไป มีหลายอย่างที่ไม่จำเป็นต้องทำเลย เขาสามารถใช้วิธีที่ตรงไปตรงมาและมีประสิทธิภาพมากกว่านี้ในการรับมือได้ ไม่งั้นเขาก็คงไม่ต้องเสียสละเพื่อนไปหรอก”

มีหลายคนที่ดูแล้วก็แสดงความคิดเห็นของตัวเองออกมา

“นายก็รู้ว่านั่นมันหนังนี่นา มันก็ต้องมีเรื่องราวหน่อยสิ ถ้าไม่มีการตายเลย มันจะไปสนุกได้ยังไง ไม่งั้นพระเอกก็จะดูโง่แทนน่ะสิ”

คำพูดนี้ได้รับการยอมรับจากคนส่วนใหญ่

หนังก็เป็นแบบนี้ เพื่อดึงดูดสายตาของผู้ชม มันก็ต้องมีลูกเล่นในเนื้อเรื่องสักหน่อย ให้ผู้ชมดูแล้วสนุกไปด้วย

“พวกนายว่า ถ้าพวกเราเอาประสบการณ์การทำภารกิจของพวกเราไปทำเป็นหนังมันจะสนุกกว่าแบบนี้ไหม!? ฉันคิดว่าความเชี่ยวชาญของพวกเราก็ดูไม่เลวเลยนะ ฆ่าซอมบี้ที่แข็งแกร่งกว่าในหนังพวกเราก็ยังทำได้สบายๆ ฉันว่าคนดูก็น่าจะชอบนะ!”

เหยาเหล่ย สมาชิกทีมหญิงก็เข้าร่วมวงสนทนาด้วยและคิดว่าคนในทีมต่อสู้ของพวกเธอก็น่าจะสนใจสิ่งที่เธอพูดอยู่เหมือนกัน

“ฉันก็คิดแบบนั้น ตอนนี้โลกเป็นแบบไหนไปแล้ว? คนดูไม่ได้โง่นะ! ถ้ายังทำออกมาโง่ๆ แบบนี้อีก คนดูคงดูไม่จบแน่ ฉันว่าสไตล์การทำงานที่เด็ดขาดและตรงไปตรงมาของพวกเราน่าจะมีคนสนใจอยู่เหมือนกัน!”

ซุนเสี่ยวหลง สมาชิกทีมที่ปกติแล้วมักจะออกไปทำภารกิจด้วยกัน แต่ไม่ได้ถูกกล่าวถึงมาสักพักแล้วก็พูดเห็นด้วยกับคำพูดของเหยาเหล่ย

ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว

ขนาดราชวงศ์ชิงยังล่มสลายไปนานแล้ว

สมาชิกทีมในห้องประชุมต่างก็เห็นด้วยกับความคิดเห็นนี้

ฉินจิ้นหัวเราะร่าแล้วมองดูพวกเขาที่กำลังคุยกัน แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรแทรกออกไป

ก็อย่างที่คนของเขาพูด การจัดการกับซอมบี้ก็ควรจะเด็ดขาดและโหดเหี้ยม ถ้าลองเอาพระเอกในหนังมาอยู่ในโลกแบบนี้จริงๆ มีกี่ชีวิตก็ไม่พอตายหรอก

เขาหยิบแก้วน้ำเสาวรสที่จ้าวหลิงผสมให้เขาเป็นพิเศษขึ้นมา ข้างในมีเนื้อผลไม้มากมาย แถมยังมีน้ำผึ้งและน้ำแข็งผสมอยู่อีกเล็กน้อย รสชาติที่ได้จึงเย็นสบายและเมื่อเข้าสู่ปากมันก็ช่วยขจัดความร้อนในฤดูร้อนไปได้มาก

เป็นของดีสำหรับคลายร้อนจริงๆ

ช่วงนี้จ้าวหลิงไม่มีงานมากนัก เธอเลยใช้เวลาไปกับการทำอาหารมากขึ้น ของที่ทำมาให้เขาโดยเฉพาะก็มักจะอร่อยขึ้นเรื่อยๆ

ซึ่งนั่นก็ดี

ยังไงซะคนที่ได้เพลิดเพลินก็คือตัวเขาเอง

วันนี้เขาไม่มีเรื่องเร่งด่วนอะไร ดังนั้นเขาจึงหากิจกรรมให้คนเหล่านี้ได้พักผ่อน

หากไม่ใช่เพราะข้างนอกร้อนเกินไป เขาเองก็อยากจะไปตกปลาเล่นเหมือนกันหรือไม่ก็ไปเล่นบาสเก็ตบอลเหมือนกัน

เพราะฐานได้คำนึงถึงการใช้งานจริงเป็นหลัก ดังนั้นในช่วงที่ก่อสร้างเขาจึงไม่ได้สั่งให้สร้างสนามกีฬาในร่มไว้เลยและตอนนี้มันก็ยังไม่ถึงเวลา เพราะหากจะสร้างจริงๆ มันก็คงต้องใช้เวลาอีกนานและฐานก็ยังไม่ได้มีทรัพยากรให้ฟุ่มเฟือยได้ขนาดนั้น

ดังนั้น ในช่วงภัยแล้งที่พวกเขาไม่สามารถออกไปข้างนอกได้นั้นสมาชิกทีมต่อสู้เหล่านี้จึงมักจะมาเล่นปิงปองในฐานหรือไปอ่านหนังสือที่ห้องสมุด หรือไม่ก็อยู่ในบ้านของตัวเองเพื่อเล่นเกมหรือดูทีวีก็ได้

แน่นอนว่าการฝึกซ้อมที่จำเป็นก็จะต้องไม่ขาดตกบกพร่อง

ในฐานะกลุ่มคนที่อยู่ระดับสูงสุดในฐาน พวกเขาจึงได้ใช้ชีวิตไม่ต่างจากในยุคที่สงบสุขมากนัก

นี่จึงเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมพวกเขาถึงหวงแหนและสนับสนุนฉินจิ้นอย่างถึงที่สุดแบบนี้

ใครจะไปรังเกียจที่ตัวเองสบายเกินไปกัน จะให้พวกเขายกชีวิตที่ดีให้คนอื่นเหรอ?

ไม่มีทาง

คนใจบุญอาจจะมี แต่คนพวกนั้นจะไม่มีเหลืออยู่ในฐานลวี่หยวน

“ติ๊ดๆๆๆ——”

ทันใดนั้น วิทยุสื่อสารของฉินจิ้นก็ดังขึ้น เขาไม่ลังเลที่จะรับสายและทันใดนั้นเองเสียงของลุงของเขา ฉินกั๋วเฉียง หัวหน้าฝ่ายรักษาความปลอดภัยของฐานก็ดังขึ้น

“อาจิ้น! เกิดเรื่องขึ้นนิดหน่อย ฉันอยากให้นายมาดูหน่อย!”

“วันนี้มีผู้รอดชีวิตจากนอกเขตลวี่หยวนมาขอความช่วยเหลือ เขาบอกว่าข้างนอกมีคนถูกฆ่าตายแล้วผ่าท้องเป็นจำนวนมาก! จำนวนเยอะมากๆ!”