เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 490 : แกะดำ?

ตอนที่ 490 : แกะดำ?

ตอนที่ 490 : แกะดำ?


ตอนที่ 490 : แกะดำ?

จ้าวซิน

ชื่อนี้ฉินจิ้นรู้สึกคุ้นๆ อยู่บ้าง

ถ้าจำไม่ผิด คนๆ นี้น่าจะเป็นน้องชายของจ้าวหลิงสินะ

เขาอ่านรายงานใต้ชื่อจ้าวซินอย่างละเอียดทันที

ในเวลางานมักจะอู้งาน แอบไปหลบมุม เข้าห้องน้ำนาน ทำงานไม่รอบคอบและเลือกงานสบาย

ชีวิตประจำวันมักจะบ่นไม่พอใจฐาน ไม่พอใจกับชีวิตของตัวเองในปัจจุบันรวมถึงไม่พอใจฝ่ายบริหารของฐาน

เป็นแกนนำก่อความวุ่นวาย 2 ครั้งและทำลายทรัพย์สินของฐาน 2 ครั้ง

ไม่มีผลงานโดดเด่นอะไร

บิดา จ้าวจื้อกัง เป็นบิดาแท้ๆ ของผู้จัดการจ้าวหลิง ความประพฤติพอใช้ได้

การตัดสินใจจะลดระดับจ้าวซินหรือไม่ขอให้ผู้นำตัดสินใจ

“หืม?”

เมื่อดูประวัติของจ้าวซินแล้ว ฉินจิ้นก็ขมวดคิ้ว

น้องชายของจ้าวหลิงคนนี้...

เหลวไหลใช้ไม่ได้จริงๆ

“ฉันจำได้ว่าเธอเคยบอกว่าไม่ต้องให้สิทธิพิเศษกับญาติพวกนี้ งั้นก็เชิญคุณชายจ้าวลงไปฝึกงานข้างล่างหน่อยก็แล้วกัน”

ฉินจิ้นหยิบตราประทับบนโต๊ะ ประทับคำว่า ‘อนุมัติ’ ลงบนรายชื่อลดระดับของจ้าวซินทันที!

อนุมัติลดระดับ!

เขาจะถูกลดจากระดับ 2 เหลือระดับ 1 และงานก็จะเปลี่ยนไปเป็นสร้างแนวป้องกันข้างนอกแทน แน่นอนว่าเขาก็จะต้องย้ายออกไปอยู่ในเขตที่พักอาศัยขนาดเล็กด้วย

“ตามนี้ก็แล้วกัน ถ้าต่อไปทำตัวดีขึ้นก็ค่อยว่ากันหรือถ้าพี่สาวของเขามาขอร้อง?”

“จะมามั้ยนะ?”

ฉินจิ้นเองก็สงสัยนิดหน่อย จ้าวหลิงจะมาขอร้องเขาเพื่อคนพรรค์นี้จริงๆ เหรอ?

ไม่เป็นไร ไว้รอดูก็แล้วกัน

เขาดูรายชื่อและรายงานพฤติกรรมทั้งหมดที่ถูกส่งมา ส่วนใหญ่ก็จะเป็นพวกกะล่อน ไม่ค่อยภักดีกับฐานที่ได้ระดับ 1 กับ 2 มาก็เพราะตัวเองมาก่อนคนอื่นก็เท่านั้น

งั้นตอนนี้ก็เชิญออกไปซะ

โอกาสก็ให้ไปแล้วและเขาก็ไม่ได้ไล่ใครออกมั่วซั่วอย่างไร้เหตุผล

หลังค่ำได้ไม่นาน

ฉินจิ้นที่ตรวจสอบรายชื่อเสร็จแล้วก็มาที่จุดจอดเรือเหาะในฐานย่อย

ตามแผนคืนนี้หลี่ปั๋วเหวินต้องพาพี่หงไปที่อำเภอหนิงเฉิง มณฑลหูหนาน เพื่อยืนยันตำแหน่งของคลังธัญพืช

ระหว่างทางพวกเขาจะต้องถ่ายภาพสภาพเส้นทาง เพื่อความสะดวกในการเดินรถของขบวนขนส่งธัญพืชในภายหลัง

ลำพังเรือเหาะอย่างเดียวขนธัญพืชทั้งหมดกลับมาไม่ได้แน่ พวกเขาจึงต้องใช้ขบวนรถขนส่งด้วย ส่วนรายละเอียดก็จะต้องรอดูจากภารกิจนี้อีกทีหนึ่ง

“คุณเหยียน! ครั้งนี้ก็รบกวนด้วยนะ! หวังว่าคุณจะมีข่าวดีกลับมาบอกพวกเรา”

ใต้เรือเหาะ ฉินจิ้นพูดกับพี่หงด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

ภารกิจนี้ต้องรีบจัดการให้เสร็จ เพราะในความทรงจำของเขาภัยแล้งจะมาเยือนอย่างเต็มรูปแบบในอีกไม่ถึงครึ่งเดือนข้างหน้านี้ และเมื่อมันมาถึงจริงๆ ฉินจิ้นก็ไม่คิดที่จะส่งทีมต่อสู้อันมีค่าของเขาออกไปไกลขนาดนั้น

เพราะมันอันตรายเกินไป

ไม่ต้องพูดถึงระยะทางไกลที่การไปเที่ยวเดียวก็กินเวลาสองสามวันแล้ว การหาที่จอดสำหรับพักขบวนรถขนส่งขนาดใหญ่ตอนกลางคืนก็ไม่ง่ายอีกด้วย ไหนจะต้องคอยหาวิธีรับมือกับซอมบี้ที่จะมาคอยก่อกวนอีก

อย่าคิดว่าแค่อาการร้อนแล้วซอมบี้จะอ่อนแอลง เพราะเมื่อพวกมันได้กลิ่นเนื้อมนุษย์หอมๆ พวกมันก็จะพุ่งออกมาต้อนรับอย่างอบอุ่นทันที

“ฉันจะทำให้เต็มที่ค่ะ!”

พี่หงไม่พูดเยอะและทุกอย่างก็ถูกรวมอยู่ในประโยคนี้แล้ว

ตอนนี้เธอพอจะรู้นิสัยและวิธีการทำงานของฐานลวี่หยวนแล้ว คำว่าเด็ดขาดและโหดเหี้ยมนั้นไม่เกินจริงเลย!

ถ้าเธอเล่นตุกติก ประธานฉินคนนี้ก็คงไม่ละเว้นเพียงเพราะเธอสวยแน่

และเขาก็จะไม่มีวันปล่อยเธอกับฐานหงอวิ๋นไว้อย่างแน่นอน!

ผู้ชายคนนี้ไม่ใช่คนธรรมดา!

ฉินจิ้นพยักหน้า เขากำชับหลี่ปั๋วเหวินและลูกทีมอีกไม่กี่คำ แล้วเดินเลี่ยงออกมาให้คนของเขาขึ้นเรือเหาะไป

ครั้งนี้พวกเขายังคงใช้เรือเหาะลำใหญ่หมายเลข 1 ข้างในก็ได้มีการเตรียมเสบียง อาวุธและอุปกรณ์ที่จำเป็นไว้พร้อมแล้ว

ส่วนเรือเหาะลำเล็กหมายเลข 2 ที่เพิ่งได้มาก็ยังอยู่ระหว่างการซ่อมแซมและการดัดแปลงโดยวิศวกรสวี ขืนเอาออกไปโดยไม่เสริมความแข็งแกร่งให้เสร็จก่อนแล้วโดนผู้รอดชีวิตที่มีอาวุธหนักสอยร่วงลงมาเขาก็คงร้องไห้ไม่ออก

ไม่นาน เรือเหาะลำยักษ์ก็ส่งเสียงเครื่องยนต์ดังกระหึ่มแล้วค่อยๆ ลอยขึ้นฟ้ามุ่งหน้าไปทางทิศเหนือ

มณฑลกวางสี

เมืองอู๋

ฐานความหวังใหม่!

เมื่อเข้าสู่ยามค่ำคืน แสงไฟระยิบระยับก็ส่องออกมาจากตัวฐานบนภูเขาและส่องสว่างพื้นที่โดยรอบ

ที่พื้นดินรอบนอกฐานภูเขา นอกรั้วลวดหนาม มีซอมบี้หลายร้อยหรือเกือบพันตัวกำลังวนเวียนอยู่ พวกมันพยายามเบียดเสียดตัวเองเข้าไปทางตัวภูเขา

เพียงแต่ บนภูเขามีคนยิงธนูหรือใช้หอกยาวแทงลงมาเป็นระยะๆ เพื่อสังหารแขกที่ไม่ได้รับเชิญยามวิกาลเหล่านี้อย่างช้าๆ

นี่คือเรื่องปกติของที่นี่

ผู้รอดชีวิตที่ทำงานมาทั้งวันจะหลบเข้าไปในฐานภูเขา คนนับพันก็จะเบียดเสียดอยู่ในภูเขาขนาดใหญ่แต่มันก็ไม่ได้แออัดจนเกินไป เพราะข้างในได้ถูกขุดเจาะจนเป็นโพรงถ้ำน้อยใหญ่หลายร้อยแห่งแล้ว

พวกเขาสามารถจ่ายค่าเช่าเป็นอาหารหรือแรงงานก็ได้เพื่อให้ตัวเองได้เข้ามาอาศัยอยู่ในนี้

ในเวลานี้เอง

ภายในโถงถ้ำขนาดใหญ่ที่ถูกขุดเจาะไว้ในภูเขา ภายในถูกตกแต่งอย่างหรูหราและสว่างไสว จนดูไม่ออกเลยว่ามันอยู่ภายในภูเขา

มีคนนั่งอยู่เกือบ 10 คนในนี้ พวกเขาคือกลุ่มผู้นำของฐานความหวัง!

“สถานการณ์ไม่ค่อยดี ทีมที่ส่งไปเมืองจูไห่บอกว่าจุดขุดเจาะน้ำมันนั้นถูกกองกำลังอื่นยึดไปแล้ว! เดิมทีพวกเขาจะกำจัดคนที่นั่นทิ้ง แต่พอเห็นอาวุธของฝ่ายตรงข้ามพวกเขาก็ต้องล้มเลิกความคิดนี้ไปชั่วคราว!”

“จากการรวบรวมข้อมูลและสอบถามกลุ่มผู้รอดชีวิตรอบๆ ที่นั่นถูกกองกำลังที่ชื่อลวี่หยวนยึดครอง!”

ชายวัยกลางคนใส่สูทพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

เขาคือผู้นำสูงสุดของฐานความหวังใหม่ ผู้คนมักจะเรียกเขาว่าคุณลู่!

“ผมรู้ว่าพวกคุณคงจะสงสัยว่าทำไมพวกเราถึงไม่บุกไปถล่มมันเลย! พวกคุณลองดูนี่ก่อน พอดูจบพวกคุณอาจจะเข้าใจ”

เขาโบกมือขวาแล้วลูกน้องด้านหลังก็ถือปึกกระดาษมาแจกจ่ายให้ผู้คนที่กำลังนั่งอยู่บนโต๊ะ

“ในนั้นมีข้อมูลวีรกรรมที่กองกำลังที่ชื่อลวี่หยวนเคยทำไว้! ซึ่งข้อมูลนี้คนของเราเพิ่งจะไปสืบมาได้!”

“คนของเราเห็นว่าโรงกลั่นน้ำมันในเมืองจูไห่ถูกสร้างกำแพงล้อมหลายชั้น! และยังมีปืนกลหนักติดตั้งอยู่ด้วย! ดังนั้นลำพังแค่คนของเราที่ถูกส่งไปก่อนหน้านี้ไม่มีทางยึดมันได้แน่!”

บรรดาผู้นำฐานที่นั่งอยู่ก็นิ่งเงียบ พวกเขาอ่านเอกสารไปฟังไปและคิ้วก็ขมวดกันจนเป็นปม

ดูเหมือนจะยุ่งยากจริงๆ!

ไอ้ลวี่หยวนนี่ไปทำบ้าอะไรมาบ้างวะเนี่ย!?

เอะอะก็ฆ่าล้างโคตรชาวบ้านงั้นเหรอ!?

ตั้งแต่ศูนย์พักพิงตระกูลกัวปีที่แล้ว มาถึงแก๊งเถียนหงที่เมืองเซินเจิ้นเมื่อไม่นานนี้ จนกระทั่งล่าสุดก็ฐานเมืองกว่างโจวใหม่เมื่อสองวันก่อน!

แถมยังมีผู้เคราะห์ร้ายรายย่อยคนอื่นๆ อีก

กองกำลังที่ชื่อลวี่หยวนนี่ทำลายกลุ่มผู้รอดชีวิตที่แข็งแกร่งไปตั้งเยอะขนาดนี้เชียว!

“จัดการยากจริงด้วย!”

ในนี้มีหลายคนที่เป็นชายวัยกลางคนหรือเป็นผู้สูงอายุ พวกเขาบางคนเคยเป็นพ่อค้า หัวหน้าตระกูลดังหรือเจ้าหน้าที่ระดับสูงมาก่อน!

ในยุคที่สงบสุขพวกเขาคือกลุ่มคนที่กุมทรัพยากรมากมายไว้ ดังนั้นเมื่อวันสิ้นโลกมาถึงพวกเขาจึงยังอยู่ได้อย่างสบาย

ตอนนี้พวกเขาก็กำลังพัฒนาฐานความหวังใหม่ เพื่อขยายความหวังในการฟื้นฟูมนุษยชาติ แต่พวกเขากลับพบว่ามีกองกำลังหนึ่งที่กำลังขวางทางพวกเขาอยู่?!

“แต่ต่อให้จัดการยากแค่ไหนเราก็ต้องกำจัดไอ้ลวี่หยวนนี่ทิ้งซะ!! ไม่มีใครขวางทางฐานความหวังใหม่ของเราได้!!”

ชายใส่สูทตะโกนเสียงต่ำด้วยแววตาอำมหิต!

“เราต้องส่งคนไปสืบเรื่องกองกำลังนี้ให้มากขึ้น! หาจุดอ่อนของมัน แล้วจัดการมันให้เด็ดขาด!”

“เราต้องกวาดล้างแกะดำพวกนี้เพื่ออนาคตของมนุษยชาติ!”

จบบทที่ ตอนที่ 490 : แกะดำ?

คัดลอกลิงก์แล้ว