เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 455 : ขนกระสุนมาเท่าไหร่กันแน่เนี่ย!?

ตอนที่ 455 : ขนกระสุนมาเท่าไหร่กันแน่เนี่ย!?

ตอนที่ 455 : ขนกระสุนมาเท่าไหร่กันแน่เนี่ย!?


ตอนที่ 455 : ขนกระสุนมาเท่าไหร่กันแน่เนี่ย!?

ชานเมืองเซินเจิ้น

คนของฐานหงอวิ๋นใช้มือบังแสงแดดเหนือหัวและหรี่ตามองไปยังขบวนรถที่เพิ่งจะปรากฏขึ้นอย่างตั้งใจ

“มาแล้ว! มาแล้ว!”

“รีบไปแจ้งท่านผู้นำเร็ว!”

คนสองคนที่กำลังตื่นเต้นก็รีบเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว คนหนึ่งหยิบวิทยุสื่อสารแจ้งผู้บริหารฐาน อีกคนก็สั่งให้คนที่รับผิดชอบประตูฐานเตรียมการสำหรับเปิดประตู!

หลังเกิดความผิดปกติของสนามแม่เหล็กโลก ระยะการทำงานของวิทยุสื่อสารนั้นก็ลดลงอย่างมาก แต่สำหรับฐานหงอวิ๋นแล้วพวกมันก็ยังถือว่าใช้งานได้ เพราะฐานของพวกเขาไม่ได้ใหญ่มากนัก

นอกฐานหงอวิ๋น

ขบวนรถที่ปรากฏขึ้นก็คือทีมต่อสู้จากฐานลวี่หยวนที่ฉินจิ้นส่งมาสนับสนุน!

“หัวหน้าทีมจง! พวกเราถึงแล้วครับ! จะให้ส่งสัญญาณเลยไหมครับ?”

บนรถหุ้มเกราะคันที่นำขบวนอยู่ คนขับรถก็หันกลับมาถามจงอวี่ที่อยู่ข้างๆ

จงอวี่ในตอนนี้กำลังถือกล้องส่องทางไกลกวาดตามองรอบหนึ่ง เมื่อไม่พบความผิดปกติอะไร เขาจึงเอ่ยปากออกมาว่า

“ส่งสัญญาณเลย!”

ทันใดนั้น ไฟหน้าของรถหุ้มเกราะคันหน้าก็เริ่มกะพริบเป็นจังหวะ

เมื่อวานผู้นำของฐานหงอวิ๋นได้ตกลงกับฉินจิ้นไว้แล้ว พวกเขาได้ทำการนัดแนะและสร้างรหัสลับกันอย่างง่ายๆ เพื่อความสะดวกในการยืนยันตัวตนของทั้งสองฝ่าย

และเป็นไปตามคาด

ฐานหงอวิ๋นที่ได้รับสัญญาณแล้ว ประตูใหญ่ของพวกเขาก็ค่อยๆ เปิดออก!

“พวกเราเตรียมตัวเข้าไป! ทุกคนเตรียมพร้อมรบสูงสุด! ถ้าพบความผิดปกติอะไรให้รอฟังคำสั่งเปิดฉากยิงจากฉัน!”

จงอวี่และทีมต่อสู้เหล่านี้ไม่ได้ทิ้งความระมัดระวังที่ควรมีเพียงเพราะเมื่อวานผู้นำของพวกเขาได้ตกลงกันไว้แล้ว

เมื่อกี้ตอนที่พวกเขายังอยู่ห่างออกไปและฐานหงอวิ๋นยังไม่รู้การมาถึงของพวกเขา พวกเขาก็ได้ใช้โดรนสอดแนมทางทหารบินวนเหนือหัวอีกฝ่ายไปหลายรอบแล้ว!

หลังจากจงอวี่แน่ใจแล้วว่าไม่มีปัญหาอะไร เขาถึงสั่งการให้ขบวนรถขับเข้าไปในฐานหงอวิ๋น

โครม!

หลังจากรถทุกคันเข้าไปข้างใน ประตูใหญ่ก็ปิดตายอีกครั้ง

จงอวี่ผลักประตูรถลงมายืนบนลานกว้างในฐานหงอวิ๋น เขากวาดตามองฐานแห่งนี้ที่เพิ่งจะเข้ามาสวามิภักดิ์กับฐานลวี่หยวนเมื่อวานนี้

‘เก่าโทรมใช้ได้’

เขาได้ข้อสรุปนี้ในใจอย่างรวดเร็ว

เพียงแต่เขาไม่ได้พูดออกมา สีหน้าของเขายังคงรักษาความเย็นชาไว้ได้อย่างแนบเนียน

แต่จะโทษเขาที่มีความคิดแบบนี้ก็ไม่ได้

เพราะที่พักอาศัยจำนวนมากในฐานหงอวิ๋นแห่งนี้ถูกดัดแปลงมาจากอาคารเดิมที่มีอยู่แล้วและพวกมันก็ยังผ่านการกัดกร่อนของฝนกรดและกาลเวลามาอีก ทำให้ตอนนี้พวกมันดูเก่ากว่าที่ควรจะเป็นหลายสิบปี

แต่นี่ก็คือสภาพของฐานผู้รอดชีวิตส่วนใหญ่

ขอแค่คนอยู่ได้อย่างปลอดภัยมันก็มากพอแล้ว และคงไม่มีใครที่มีเวลามานั่งคิดถึงการตกแต่งมันอีก!

เมื่อขบวนรถของฐานลวี่หยวนเข้ามา คนของฐานหงอวิ๋นก็ออกมามุงดูมากขึ้นเรื่อยๆ

บ้างก็ใจกล้ายืนดูอยู่ใกล้ๆ ส่วนที่ขี้ขลาดหน่อยก็แอบดูอยู่หลังหน้าต่างและประตูอาคาร ทุกคนต่างก็อยากรู้อยากเห็นมากว่าคนของฐานลวี่หยวนที่เข้ามาในวันนี้มีหน้าตาเป็นยังไง

และพวกเขาก็รู้ดีว่าฐานของตัวเองไปล่วงเกินฐานเมืองกว่างโจวใหม่ซึ่งกำลังทำให้พวกเขาต้องเผชิญหน้ากับหายนะ

ตอนนี้เอง ชายร่างกำยำคนหนึ่งก็เดินออกมาจากฝูงชน

เขาก็คือรองผู้นำของฐานหงอวิ๋น สงเซินนั่นเอง!

“ขอบคุณสำหรับการสนับสนุนของพวกคุณจริงๆ! ถ้าพวกคุณต้องการอะไรก็บอกมาได้เลย! ขอแค่พวกเราทำได้พวกเราจะไม่ปฏิเสธอย่างแน่นอน!”

สงเซินเดินมาตรงหน้าจงอวี่และพูดกับกองกำลังติดอาวุธที่มาสนับสนุนตัวเองด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง!

หืม?

คนนี้หน้าคุ้นๆ นะ!?

เชี่ย!

เขาไม่ใช่คนที่ยืนประกาศชัยชนะตอนที่แก๊งเถียนหงล่มสลายวันนั้นหรอกเหรอ!??

สงเซินพยายามทำสีหน้าเรียบเฉย แต่ในใจกลับสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เขาจำจงอวี่ชายผู้เคยประกาศชื่อเสียงของฐานลวี่หยวนในช่วงท้ายของสงครามครั้งนั้นได้ดี

ผนึกสิบชั้น! ผนึก!

เขาสั่งห้ามตัวเองแสดงสีหน้าตกใจออกมาทันที!

เมื่อวานพวกเขาก็ขายหน้าพอแล้ว เมื่อวานนี้คนของพวกเขาอ้าปากค้างกันตลอดทางเหมือนกับคนบ้านนอกเข้ากรุง พวกเขาตกตะลึงกับสภาพแวดล้อมและสถานการณ์ของฐานลวี่หยวนจริงๆ จนแม้แต่ผนึกเก้าชั้นที่เขาสร้างไว้ก็ยังถูกทำลาย

แต่ว่า!

วันนี้เขาไม่เหมือนเมื่อวานอีกแล้ว!

เขาในวันนี้!

คือสงเซินผนึกสิบชั้น!

เขาจะไม่แสดงสีหน้าผิดปกติออกมาง่ายๆ เขาจะเป็นเทพบุตรหน้านิ่งสุดเย็นชา!

เว้นแต่มันจะทนไม่ไหวจริงๆ

“ไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้น! พวกเรามาทำภารกิจตามคำสั่งของผู้นำของพวกเรา พวกคุณจัดหาที่พักให้พวกเราสักที่ก็พอ ส่วนของใช้ในชีวิตประจำวันและอาวุธพวกเราเตรียมมาเองหมดแล้ว ไม่น่าจะต้องรบกวนพวกคุณหรอก”

จงอวี่จับมือที่สงเซินยื่นมา

อืม แรงเยอะดีเหมือนกัน

จากกลิ่นอายที่แพร่ออกมา ท่าทางคนๆ นี้คงจะเคยเป็นทหารมาก่อน

มิน่าถึงได้เคร่งขรึมและมีกลิ่นอายที่แข็งแกร่งขนาดนี้

ทั้งสองฝ่ายก็ทักทายกันพอเป็นพิธี จากนั้นพวกเขาก็เริ่มเข้าพักในสถานที่ที่ฐานหงอวิ๋นจัดเตรียมไว้ให้

และเพื่อต้อนรับคนจากฐานลวี่หยวนที่มาช่วยเหลือพวกเขาในครั้งนี้ หงอวิ๋นก็ได้สั่งให้เคลียร์อาคารหลังเล็กๆ ทั้งหลังไว้ให้พวกเขาใช้ตั้งแต่เนิ่นๆ

จงอวี่ก็ไม่ได้เกรงใจ ครั้งนี้พวกเขามากันเกือบ 40 คน อาคารหลังเล็กๆ หนึ่งหลังก็น่าจะพอยัดพวกเขาเข้าไปได้

ส่วนรถที่พวกเขาขับมานั้น นอกจากรถหุ้มเกราะหนึ่งคันและรถกันระเบิดอีกหนึ่งคันแล้ว ก็ยังมีรถบรรทุกหนักและรถออฟโรดอีกแปดคัน รวมกันแล้วมีถึง 10 คัน!

ท้ายรถทั้งหมดถูกคลุมด้วยผ้าใบกันน้ำและไม่รู้เลยว่ามันซ่อนอะไรไว้ข้างใน

แต่สิ่งที่เห็นได้ชัดคือ ครั้งนี้ฐานลวี่หยวนไม่ได้ส่งรถถังมาด้วย

ไม่มีรถถังงั้นเหรอ!?

พวกเขาเคยได้ยินมาว่าทางฝั่งเมืองกว่างโจวใหม่ พวกนั้นมีอาวุธหนักมหาประลัยอย่างรถถังด้วย แต่ฐานลวี่หยวนจะอาศัยอาวุธอื่นมาเอาชนะมันงั้นเหรอ?

คนของฐานหงอวิ๋นก็เต็มไปด้วยความสงสัยในใจ แต่ก็ไม่กล้าไปถามคนของฐานลวี่หยวนตรงๆ

พวกเขามาช่วยตามคำสั่ง พวกเขาคงไม่ได้เอาชีวิตมาทิ้งเล่นๆ หรอกมั้ง!?

ดังนั้นพวกเขาอาจจะมีไม้ตายอื่นแน่ๆ!

รอฟังข่าวดีก็พอ

ทางฝั่งของฐานลวี่หยวนก็ไม่ได้สนใจว่าคนอื่นจะมองหรือคิดยังไงมากนัก

ภายใต้คำสั่งของจงอวี่ พวกเขาก็เริ่มขนย้ายอาวุธกระสุนลงมาจากรถ

ตอนนี้เองเหยียนหงก็เดินออกมาและพูดคุยกับสงเซินสองสามประโยค ก่อนจะยืนดูทีมต่อสู้จากฐานลวี่หยวนที่กำลังยุ่งวุ่นวายอยู่ข้างๆ

“เชี่ย! นั่นกระสุนหมดเลยงั้นเหรอ??? เยอะอะไรขนาดนั้น!!!”

คนของฐานหงอวิ๋นที่มุงดูอยู่บางคนก็เบิกตากว้างและร้องอุทานออกมา

พวกเขาเห็นคนจากฐานลวี่หยวนที่ขนลังเสบียงออกมาจากรถบรรทุกหนักและจากลวดลายและตัวอักษรบนนั้นพวกเขาก็พอมองออกลางๆ ว่านั่นคือกระสุน!!

ฐานหงอวิ๋นก็มีปืนถึง 30 กระบอก แม้ว่าส่วนใหญ่จะเป็นปืนพกและมีปืนกลเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่พวกเขาก็ต้องใช้กระสุนอย่างประหยัดมาโดยตลอด ถ้าพวกเขาใช้อาวุธเย็นได้พวกเขาก็จะใช้มันก่อน แต่ถ้าไม่ไหวจริงๆ พวกเขาถึงจะใช้ปืน

วันสิ้นโลกผ่านมานานขนาดนี้ ต่อให้เดิมทีพวกเขาจะมีกระสุนเก็บไว้ไม่น้อย แต่การสู้กับซอมบี้และออกไปหาเสบียงก็ผลาญกระสุนส่วนใหญ่ของพวกเขาไปหมดแล้ว

แต่ตอนนี้พวกเขากลับพบว่าคนที่ฐานลวี่หยวนส่งมาแค่ยกลังกระสุนออกมามั่วๆ สองลังก็มีมากกว่าที่คลังของพวกเขามีเก็บไว้แล้ว!

จะรวยเกินไปแล้วมั้ง!?

“เชี่ย! นั่นระเบิดมือเหรอ!? ทำไมเยอะขนาดนั้น!!?”

คนอีกกลุ่มก็ร้องอุทานออกมา

เพราะพวกเขาเห็นคนของฐานลวี่หยวนขนลังกระสุนที่ติดป้ายวัตถุระเบิดอันตรายออกมาอีกเพียบ!!

ครั้งนี้พวกเขาขนกระสุนมาเท่าไหร่กันแน่เนี่ย!?

พวกเขาจะทำสงครามล้างโคตรอีกแล้วเหรอ!??

จบบทที่ ตอนที่ 455 : ขนกระสุนมาเท่าไหร่กันแน่เนี่ย!?

คัดลอกลิงก์แล้ว