ตอนที่ 425 : โรงเรียนลวี่หยวน 2

ตอนที่ 425 : โรงเรียนลวี่หยวน 2

อะไรนะ?!

ฐานลวี่หยวนจะสร้างโรงเรียนแล้วงั้นเหรอ!?

เป็นไปได้ยังไง?!

ไม่ใช่แค่ซุนโย่วปิน แต่บุคลากรจำนวนไม่น้อยที่กำลังพักผ่อนอยู่ในฐานย่อยต่างก็เบิกตากว้างและคิดว่าตัวเองฟังผิดไป

ในวันสิ้นโลกแบบนี้พวกเขายังจะสนใจเรื่องการศึกษาอีกเหรอ?

“ไม่ต้องสงสัยแล้ว! เมื่อกี้มีเจ้าหน้าที่ของฐานลวี่หยวนมาติดประกาศที่กระดานแล้ว!! ทุกคนมาดูเร็ว!!”

เมื่อเห็นว่าทุกคนไม่เชื่อ ก็มีคนที่ยืนอยู่ที่กระดานประกาศของฐานย่อยตะโกนขึ้นมาเสียงดัง

พอตะโกนแบบนั้น หลายคนก็เริ่มเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง

แต่สำหรับคนที่มีลูกพวกเขานั้นก็ได้วิ่งไปที่กระดานประกาศก่อนแล้ว!

ซุนโย่วปินก็ไม่ชักช้าเช่นกัน ตอนที่เขาได้ยินเสียงตะโกน เขาก็รีบวิ่งไปที่กระดานประกาศเพื่อตรวจสอบทันที

เรื่องนี้แตกต่างจากการแจกเข็มกลัดเมื่อเช้า เพราะในช่วงบ่ายนี้มันเป็นการประกาศให้ทุกคนทราบโดยตรง

ไม่นาน หลังจากที่ซุนโย่วปินได้ตรวจสอบ อารมณ์ของเขาก็ยิ่งพลุ่งพล่าน!

ข้างบนเขียนว่าอะไรนะ!

นี่เป็นการตัดสินใจด้วยตัวเองของผู้นำฐานลวี่หยวนหรือก็คือประธานฉินคนนั้น!

ตั้งแต่สัปดาห์หน้าเป็นต้นไป บุคลากรทุกคนที่มีระดับ 1 ขึ้นไปและยังมีอายุไม่เกิน 14 ปี จะสามารถเข้ามาเรียนที่ฐานได้สัปดาห์ละ 5 วัน เพื่อเข้ารับการศึกษาแบบใหม่ที่ฐานจัดขึ้น!

โดยในโรงเรียนที่กำลังจะถูกจัดตั้งขึ้นนี้จะมีการสอนความรู้ที่สำคัญ ตั้งแต่ระดับประถมศึกษาไปจนถึงมัธยมปลาย!

“นี่มันดีจริงๆ!!”

ซุนโย่วปินเบิกตากว้างและพึมพำ

แม้ว่าคนส่วนใหญ่นั้นจะคิดแต่เรื่องการอยู่รอด เพราะในหัวของพวกเขาจะต้องคิดว่าตัวเองจะหาอาหารยังไงหรือพวกเขาจะหาสถานที่ปลอดภัยสำหรับอยู่อาศัยได้จากที่ไหน

แต่สำหรับบุคลากรระดับ 4 อย่างเขาที่หลุดพ้นจากการอดตายแล้ว สิ่งที่เขาจะคิดต่อจากนั้นก็คือการเพิ่มคุณภาพชีวิตและอนาคต!

ใช่แล้ว!

อนาคตของมนุษย์!

ถ้ามนุษย์ต้องทอดทิ้งผลึกแห่งอารยธรรมในอดีตทั้งหมดไปและหวนกลับคืนสู่สังคมยุคดึกดำบรรพ์ นั่นก็คงจะเป็นโศกนาฏกรรมของเผ่าพันธุ์มนุษย์เลยทีเดียว

การสืบสานอารยธรรมมนุษย์ นอกจากต้องมีชีวิตอยู่ต่อแล้ว ความรู้ก็สำคัญไม่แพ้กัน!

ซึ่งลูกชายของเขาปีนี้ก็เพิ่งจะอายุ 9 ขวบ ซึ่งตรงตามเกณฑ์การรับสมัครของโรงเรียนลวี่หยวนพอดี

เสี่ยวเหว่ยจะสามารถเรียนหนังสือต่อได้แล้ว!

“ถึงแม้ฉันจะไม่มีลูกและประกาศนี้ก็ไม่ได้มีประโยชน์กับฉันโดยตรง แต่ทำไมพอฉันเห็นแล้วฉันถึงอยากจะร้องไห้ขึ้นมาล่ะ??”

“ใช่แล้ว! ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะอะไร? คันตาไปหมดแล้ว”

“ดีมาก! ปีนี้ลูกของฉันอายุ 13 ปีแล้ว! เขาอยู่ในเกณฑ์การเข้าเรียนพอดี! ขอบคุณฐานลวี่หยวน! ขอบคุณจริงๆ!”

ข้างๆ ซุนโย่วปิน เหล่าผู้รอดชีวิตที่ได้เห็นข้อมูลบนกระดานประกาศ หลายคนก็ตาแดง พวกเขาสัมผัสได้ถึงพลังที่มองไม่เห็นและจับต้องไม่ได้ที่กำลังแผ่ขยายออกไป

นี่คือการสืบสานอารยธรรมของมนุษยชาติ!

ในตอนกลางคืนที่เงียบสงัด ไม่ใช่ว่าทุกคนจะไม่เคยคิดว่าอนาคตของมนุษยชาติจะเป็นอย่างไร

แต่ไม่ว่าจะคิดอย่างไร พวกเขาก็สัมผัสได้เพียงความสิ้นหวังที่มืดมิด

หลายคนจึงได้ล้มเลิกความคิดที่จะมีลูกกันไปแล้ว

ยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องการที่พวกเขาแทบไม่มีเงื่อนไขสำหรับการเลี้ยงดูเด็กคนหนึ่งเลย ต่อให้พวกเขามีอาหาร แต่การให้เด็กเกิดมาในโลกที่สิ้นหวังแบบนี้มันก็ไม่ต่างจากการทำบาปเลยถูกไหม?

ไม่มีใครอยากจะให้ลูกเกิดมาลำบาก

แต่ตอนนี้มันไม่เหมือนเดิมแล้ว

ในประกาศของวันนี้ยังบอกพวกเขาด้วยว่า ตราบใดที่ฐานลวี่หยวนยังคงอยู่ ทุกคนก็จะยังมีข้าวกินและหากไม่มีเหตุการณ์สำคัญที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ การศึกษานี้ก็จะไม่หยุดลงง่ายๆ!

นี่จะกลายเป็นอีกเรื่องสำคัญที่จะต้องดำเนินการต่อไปอย่างต่อเนื่อง!

ในช่วงครึ่งปีที่ผ่านมาฐานก็ได้ทำการรับบุคลากรที่เคยมีอาชีพครูเข้ามามากกว่า 10 คนแล้ว

ซึ่งนี่ยังไม่ได้รวมถึงผู้เชี่ยวชาญตามฝ่ายต่างๆ ที่อาจจะพอจัดสรรเวลามาสอนให้ได้ด้วยอีก ด้วยบุคลากรด้านการศึกษาเหล่านี้ฐานลวี่หยวนจึงสามารถตอบสนองความต้องการของหลักสูตรที่สำคัญทั้งหมดตั้งแต่ในระดับประถมศึกษา มัธยมหรือแม้แต่มหาลัยได้อย่างสมบูรณ์

และในประกาศยังบอกอีกด้วยว่า สำหรับเด็กที่อายุถึงเกณฑ์เข้าเรียนเหล่านี้พวกเขาจะได้รับอาหารสำหรับนักเรียนตลอดทั้ง 5 วันที่มาเรียน!

โดยมีมาตรฐานอยู่ที่วันละสองมื้อ!

แค่ข้อนี้ข้อเดียว ก็สามารถทำให้ผู้รอดชีวิตที่มีลูกตื่นเต้นจนคลั่งได้แล้ว!

และยังมีสวัสดิการอื่นๆ สำหรับเด็ก เช่น รถรับส่ง การตรวจสุขภาพฟรี เป็นต้น ซึ่งล้วนน่าดึงดูดอย่างยิ่ง!

“สวรรค์คุ้มครอง! ลูกสาวของฉันก็สามารถเข้าเรียนได้ด้วย!”

หลายคนหลังจากที่ดูจบก็เริ่มร้องไห้ออกมาตรงนั้น

นั่นคือน้ำตาแห่งความดีใจ

คนรุ่นต่อไปมีความหวังแล้ว

“ใครก็อย่ามาห้ามฉัน! คืนนี้กลับไปฉันจะต้องมีลูกกับเมียให้ได้!”

“เดี๋ยวสิเพื่อน นายไปเอาเมียมาจากไหน? ไม่ใช่ว่านายโสดตัวคนเดียวอยู่เหรอ?”

ยังไม่ทันที่ชายคนนั้นจะดีใจ เขาก็ถูกเพื่อนที่อยู่ข้างๆ เปิดโปงอย่างเลือดเย็น

“ก็ในความฝันไง! จู่ๆ ฉันก็รู้สึกว่าทั้งตัวเต็มไปด้วยแรงผลักดัน! พรุ่งนี้ฉันจะต้องตื่นมาทำงานให้หนักขึ้น! เก็บสะสมธัญพืชให้มากขึ้น สะสมคะแนนให้มากขึ้น! ในอนาคตฉันจะได้เลื่อนเป็นบุคลากรระดับ 4 หรือ 5 แล้วแต่งงานมีลูก!!”

ชายที่ถูกเปิดโปงจนหัวร้อนก็ตะโกนขึ้นมาอย่างตื่นเต้น

แม้ว่าคำพูดของเขาจะดูน่าขำไปหน่อยก็ตาม

แต่นั่นกลับเป็นสิ่งที่อยู่ในใจของคนแทบทุกคนที่อยู่ตรงนั้น

ใช่แล้ว

ชีวิตในอนาคตเริ่งมีความหวังมากขึ้นแล้ว

ไม่ใช่แค่ที่ฐานย่อยเท่านั้น แต่ตามไซต์ก่อสร้างต่างๆ ของแนวป้องกันก็ได้มีการติดประกาศเรื่องที่ฐานลวี่หยวนจะมอบการศึกษาให้เด็กๆ พร้อมกันด้วย

“สมกับเป็นฐานลวี่หยวนจริงๆ! แม้แต่โรงเรียนก็ยังเริ่มสร้างแล้ว!”

บุคลากรจำนวนไม่น้อยที่เห็นประกาศก็พากันถอนหายใจออกมา

แม้ว่าส่วนใหญ่จะไม่ได้รับประโยชน์จากเรื่องนี้ แต่การที่ได้เห็นเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นก็แสดงให้เห็นว่าฐานของพวกเขากำลังพัฒนาและแข็งแกร่งขึ้นอย่างต่อเนื่อง

และนั่นก็จะยิ่งทำให้บุคลากรอย่างพวกเขามีความมั่นคงมากขึ้น

“เสี่ยวหลิน! ลูกก็สามารถเข้าไปเรียนในกำแพงได้แล้วนะ!! นี่มันดีมากจริงๆ!!”

พ่อแม่บางคนที่พาลูกมาทำงานที่แนวป้องกันด้วยก็ตื่นเต้นจนกอดลูกแล้วร้องไห้ออกมาด้วยความดีใจ

ทุกคนมองดูเด็กเหล่านี้ที่เต็มไปด้วยฝุ่น ทั้งตัวสกปรกราวกับขอทานเพราะต้องมาทำงานกับผู้ใหญ่ ก่อนจะถอนหายใจออกมา

ดีมากจริงๆ

คนรุ่นต่อไปมีความหวังแล้ว

ก่อนหน้านี้เพื่อความอยู่รอด ไม่รู้ว่าพวกเขาต้องอดทนต่อความหวาดกลัวมากแค่ไหน เพราะแค่ไม่ระวังนิดหน่อยก็อาจจะทำให้ต้องตายจากกันไปได้เลย

แต่ตอนนี้ ลูกกลับไม่ใช่จุดอ่อนของพวกเขาอีกต่อไป!

“ดีจริงๆ เด็กๆ สามารถเข้าไปเรียนหนังสือได้แล้ว!”

เซียวหมิงและเกอหลินเมื่อได้ยินข่าวนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา

เมื่อเทียบกับผู้ใหญ่แล้ว เด็กในโลกแบบนี้อยู่รอดได้ยากกว่าพวกเขาจริงๆ

ถ้าไม่มีผู้ใหญ่ดูแล ก็แทบจะพูดได้เลยว่า 10 คนอาจจะรอดไม่ถึง 1 คนด้วยซ้ำ

ผู้รอดชีวิตธรรมดาอย่างพวกเขาต่อให้เห็น ก็ไม่สามารถให้ความช่วยเหลืออะไรได้มากนัก

เพราะแม้แต่พวกเขาเองก็ยังต้องดิ้นรนอยู่ท่ามกลางอันตรายและความหิวโหยอยู่เลย

“แต่ก็น่าเสียดายสำหรับเด็กที่ยังไม่มีระดับล่ะนะ”

เซียวหมิงที่นึกอะไรขึ้นมาได้ก็ถอนหายใจออกมาอย่างเศร้าใจ

แต่ก็ช่วยไม่ได้จริงๆ เพราะเขารู้ดีว่าการศึกษาแบบนี้มันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้วที่จะครอบคลุมทุกคน

ถ้าไม่มีการจำกัดสิทธิ์ ผู้รอดชีวิตทุกคนก็จะส่งลูกมาที่ฐานลวี่หยวน แล้วความสมดุลที่พวกเขาอุตส่าห์รักษามาก็จะถูกทำลายลงในทันที

ดังนั้นการรับเฉพาะบุคลากรระดับ 1 ขึ้นไปก็ถือเป็นวิธีการที่ดีที่สุดแล้วสำหรับตอนนี้

และแน่นอนว่าเมื่อมีคนยินดี ก็ต้องมีคนเสียใจ

ในตอนนี้เขาก็เริ่มได้ยินคนบางคนที่อายุเกินร้องไห้และด่าทอ ซึ่งนี่ยังไม่รวมถึงบุคลากรที่ไม่มีระดับแต่ยังมีลูกที่อาศัยอยู่ตามเขตรอบนอกอีกมากมาย ดังนั้นเมื่อพวกเขาได้ยินข่าวนี้พวกเขาก็จะต้องอิจฉาอย่างแน่นอน

บางทีพวกเขาอาจจะด่าทอและดูถูกฐานลวี่หยวน

แต่สำหรับเรื่องนี้เขาเองก็จะไม่ไปวิจารณ์อีกฝ่าย

เพราะพวกเขาก็แค่กลุ่มคนที่น่าสงสารเท่านั้น

และการที่ฐานลวี่หยวนทำแบบนี้ก็ถือว่ามีเมตตามากพอแล้ว แต่ถ้าคนข้างนอกฉวยโอกาสนี้ก่อเรื่องขึ้นมาจริงๆ ก็ไม่ต้องสงสัยเลยว่าฐานลวี่หยวนจะต้องเกิดเหตุการณ์นองเลือดอีกครั้งอย่างแน่นอน และถึงตอนนั้นเขาเซียวหมิงก็อาจจะเข้าร่วมกับฐานลวี่หยวนด้วย!

เพราะสำหรับเขาคนพวกนี้ต่างหากที่เป็นอุปสรรคต่อการสืบทอดอารยธรรมของมนุษยชาติ!