ตอนที่ 395 : ลงจอดฉุกเฉิน
ตอนที่ 395 : ลงจอดฉุกเฉิน
ตอนที่ 395 : ลงจอดฉุกเฉิน
ย้อนเวลากลับไปเล็กน้อย
ทางฝั่งลวี่หยวน
ฉินจิ้นกับหลี่ปั๋วเหวินที่วางระเบิดเสร็จแล้ว พวกเขาก็กระโดดกลับขึ้นรถและกลับไปยังที่มั่นของตัวเองอย่างรวดเร็วทันที
ฉินจิ้นมองการโต้กลับเป็นครั้งคราวของฝั่งตรงข้ามและฟังเสียงปืนที่ดังขึ้นอย่างประปรายด้วยสีหน้าที่ไร้อารมณ์ขณะยืนอยู่ในอาคารที่เขาใช้เป็นที่มั่น
ภายใต้การโจมตีที่ไร้ความปรานีของพวกเขา อีกฝ่ายก็ถูกโจมตีจนขวัญหนีดีฝ่อไปแล้ว!
สถานการณ์ในตอนนี้คือ ขอแค่อีกฝ่ายกล้าโผล่หัวออกมานอกหน้าต่างเล็กน้อย กระสุนปืนของพลซุ่มยิงอย่างเหยาเหล่ยที่รออยู่ก็จะส่งคำอวยพรไปให้พวกเขาแบบทันที
ฉินจิ้นกวาดตามองตำแหน่งของตัวอาคารฝั่งตรงข้ามที่เมื่อครู่ถูกรถถังและปืนใหญ่ระดมยิง ซึ่งพวกมันล้วนเป็นส่วนของผนังรับแรงเฉือนด้านนอก!
ในใจของเขาก็ประเมินแล้วว่าไม่น่าจะมีปัญหาอะไร
“เตรียมพร้อม อีกสิบวินาทีจุดชนวนระเบิด!”
คำพูดที่ไร้ซึ่งอารมณ์ใดๆ ของฉินจิ้นก็ดังขึ้นในวิทยุจากนั้นเขาก็กดปุ่มปุ่มหนึ่ง
ในตอนนี้คนจากฐานลวี่หยวนทุกคนรู้แล้วว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อจากนี้
พวกเขาเริ่มทำการกระชับแนวรบทันที
ในตอนนี้ซอมบี้ที่ถูกดึงดูดเข้ามาก็มีอยู่หลายพันตัวแล้ว!
รอให้คนของแก๊งเถียนหงถูกกำจัดหมดแล้ว พวกเขาจะค่อยมาดูกันอีกทีว่าจะจัดการกับซอมบี้พวกนี้ยังไง
เวลาเพียงสิบวินาทีในยามปกติอาจจะดูเล็กน้อย แต่ในตอนนี้ในใจของทุกคนกลับรู้สึกว่ามันช้าจนผิดปกติ หลายคนก็เริ่มนับถอยหลังในใจ...
เพราะอีกไม่นานพวกเขากำลังจะได้เห็นฉากเด็ด...
ห้า...
สี่...
สาม...
สอง...
หนึ่ง...
ภายในอาคาร อุปกรณ์รับสัญญาณของระเบิดแรงสูงทั้งหมดก็ได้รับสัญญาณและในวินาทีที่เข็มนาฬิกาเดินไปถึงจุดที่ตั้งไว้ ปฏิกิริยาที่รุนแรงจากพลังงานเคมีก็ระเบิดออกมาพร้อมกัน!
ตูม-ตูม-ตูม-!!!
แรงสั่นสะเทือนที่ราวกับแผ่นดินไหวก็ส่งผ่านไปทั่วทั้งอาคาร!
เสาและผนังที่รับน้ำหนักก็แตกเป็นเสี่ยงๆ ภายใต้ระเบิดแรงสูง!
ไม่ใช่แค่ชั้นสอง แต่ทุกชั้นก็เริ่มปรากฏรอยแตกแล้วอาคารพาณิชย์ที่เคยปกป้องคนของแก๊งเถียนหงมาตลอดครึ่งปี ก็ถูกทำลาย!
คนนับไม่ถ้วนในอาคารที่เริ่มรู้สึกตัวต่างก็พยายามวิ่งหนีอย่างสิ้นหวัง พวกเขาไม่รู้ว่าทางรอดอยู่ไหน
เดินไปที่หน้าต่างก็มีคนยิง อยู่ในอาคารก็ทำได้แค่รอความตาย
จบสิ้นแล้วจริงๆ
บนชั้นดาดฟ้า
เถียนหงเปิดปุ่มสตาร์ทเครื่องยนต์ทั้งหมดบนเฮลิคอปเตอร์อย่างร้อนรน ใบพัดก็เริ่มหมุนเร็วขึ้นและแรงลมก็เริ่มแรงขึ้น
อารมณ์ของเขาโกรธจนชาไปหมดแล้ว ความพยายามตลอดครึ่งชีวิตของเขากำลังจะพังทลายลง ในตอนนี้เขาทำได้เพียงแค่พยายามหนีออกไปให้ได้ ส่วนเรื่องแก้แค้นก็คงต้องไว้คิดทีหลัง
“เร็วเข้า เร็วเข้าสิ!!!”
ในตอนนี้เขาแทบจะอยากให้เฮลิคอปเตอร์มีแป้นเหยียบให้เขากระทืบเพื่อเร่งความเร็วในการสตาร์ท
แต่น่าเสียดายที่มันไม่มี
เขาแทบจะไม่กล้ามองรอยแตกที่ปรากฏมากขึ้นเรื่อยๆ บนพื้นดาดฟ้าอีกต่อไป ในตอนนี้รอยแตกที่ใหญ่ที่สุดก็หนาเท่ากับนิ้วมือของเขาแล้ว!
อาคารใต้เท้าของเขากำลังจะถล่มแล้ว!!
แรงกดดันที่ราวกับฟ้าถล่มก็ถาโถมเข้าใส่จิตใจของเขา ทำให้เขารู้สึกว่ามัจจุราชอยู่ใกล้ตัวเขาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน!
แคร๊ก!
มุมหนึ่งของดาดฟ้าที่อยู่ไกลออกไปก็เริ่มแตกหักและร่วงหล่นลงไป รอยแตกที่เคยหนาเท่ากับนิ้วมือก็กลายเป็นหนาเท่ากับน่อง
และบนหน้าจอแสดงท่าทางการบินมันก็กำลังแสดงให้เห็นได้ชัดว่าเฮลิคอปเตอร์กำลังเอียง!
ใกล้จะทนไม่ไหวแล้ว!
“บินสิวะ!!!”
เถียนหงคำรามออกมาอย่างสิ้นหวัง!
ไม่รู้ว่าเสียงตะโกนของเขาได้ผลจริงๆ หรือไม่ แต่เฮลิคอปเตอร์ก็เริ่มยกตัวขึ้นแล้วจริงๆ!
ใบพัดยังคงหมุนเร็วขึ้นเรื่อยๆ แรงยกเองก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ตามจนทำให้มันเริ่มลอยขึ้นจากดาดฟ้า
บินขึ้นแล้ว!
แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้ดีใจ เถียนหงก็เห็นพื้นดาดฟ้าแตกละเอียดและทรุดตัวลงไป!
ฝุ่นควันนับไม่ถ้วนก็ปรากฏขึ้นและบดบังทัศนวิสัยภายนอกทั้งหมด เขาทำได้เพียงรีบควบคุมเครื่องให้บินไปยังทิศทางที่เขาพอจะจำได้...
เมื่อมองดูอาคารที่กำลังพังทลายลงอย่างต่อเนื่องหลังจากที่เกิดการระเบิด คนของฐานลวี่หยวนก็หยุดยิงและมองศัตรูที่กำลังล้มตาย
ตรงหน้าพวกเขาคืออาคารสูง 33 ชั้น การถล่มลงมาแบบยุบตัวเข้าด้านในแบบนี้ ตามทฤษฎีแล้วก็ไม่น่าจะมีใครรอดชีวิต...
ต่อให้ไม่ตายในทันที ก็ทำได้เพียงรอความตายอย่างสิ้นหวัง...
ในเวลานี้โลกไม่มีหน่วยกู้ภัยเหมือนในตอนที่โลกยังสงบสุขแล้ว ถ้าจะมีก็คงจะมีแต่ซอมบี้ที่ได้กลิ่นแล้วเข้ามาช่วยเก็บศพกินเท่านั้น...
ฉินจิ้นมองตัวอาคารที่เริ่มพังทลายลงตรงหน้าอย่างเงียบๆ ในใจของเขาเองก็เริ่มผ่อนคลาย
สงครามครั้งนี้ใช้เวลาไม่นาน แต่ก็ถือได้ว่าพวกเขาจัดการได้ค่อนข้างราบรื่นทีเดียว
อีกเดี๋ยวก็คงต้องเก็บกวาดสนามรบและหาคนส่งข่าวเรื่องนี้ออกไปแล้วจึงค่อยกลับ
แต่ทันใดนั้นเอง!
เสียงที่ดังกระหึ่มที่คุ้นเคยก็ดังเข้ามาในหูของเขา
ดูเหมือนจะเป็นเสียงเฮลิคอปเตอร์?!
เขาขมวดคิ้วและมองขึ้นไปบนฟ้าที่เต็มไปด้วยฝุ่นควันที่ฟุ้งกระจาย เขามองเห็นเฮลิคอปเตอร์ลำหนึ่งที่กำลังลอยนิ่งอยู่ท่ามกลางฝุ่นควันที่เกิดจากการถล่มของอาคาร!
ในตอนนี้มันกำลังหันเครื่องและดูเหมือนว่ามันกำลังจะพยายามบินไปยังทิศทางหนึ่ง
น่ารังเกียจ!!!
ใบหน้าของฉินจิ้นดุร้ายขึ้นมาทันที
แก๊งเถียนหงมีเฮลิคอปเตอร์ด้วยงั้นเหรอ?!
คนที่เขาจับมาได้ก่อนหน้านี้ก็ไม่เคยพูดเรื่องนี้ออกมาเลย!
เขาไม่คิดอะไรต่อ เขาหยิบปืนซุ่มยิงข้างๆ ขึ้นมาเล็งก่อนจะยิงออกไปทันที!!
ปัง——!
เถียนหงที่นั่งอยู่ในห้องนักบินก็มองตัวอาคารที่กำลังทรุดตัวลงอย่างรวดเร็ว ใบหน้าของเขาก็อดไม่ได้ที่จะเผยสีหน้าของคนที่เพิ่งรอดตายอย่างหวุดหวิดออกมา
อีกนิดเดียว เขาก็เกือบจะต้องตายอยู่ที่นั่นแล้ว
เขาจับคันบังคับและเตรียมที่จะรีบหนีออกจากที่นี่ทันที เพราะข้างล่างนั้นยังมีคนของฐานลวี่หยวนอยู่อีกไม่น้อย ถ้าเขาถูกพวกมันยิงตกขึ้นมาจริงๆ เขาก็คงจะร้องไห้ไม่ออกแล้ว
ในขณะที่เขากำลังหันลำตัวเพื่อเตรียมที่จะบินไปยังทิศทางหนึ่ง ทันใดนั้นก็มีเสียงดังเปรี๊ยะดังขึ้นข้างหูของเขา
เปรี้ยง!
เฮลิคอปเตอร์ของเขาเป็นเพียงเฮลิคอปเตอร์พาณิชย์ขนาดกลางธรรมดา กระจกของมันจึงไม่สามารถกันกระสุนได้!
ไอ้บ้า!
คนข้างล่างกลับไม่ยอมปล่อยให้เขาจากไปง่ายๆ จริงๆ!
เขารีบผลักคันบังคับให้เฮลิคอปเตอร์ที่กำลังสั่นบินไปข้างหน้าทันที
ข้างล่าง
เมื่อมองดูเฮลิคอปเตอร์ที่จู่ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นจากฝุ่นควัน คนของฐานลวี่หยวนก็พากันโกรธจัด!
ดันมีปลาที่เล็ดลอดตาข่ายออกไปได้!
ให้อภัยไม่ได้!
เกือบทุกคนก็ยกปืนในมือขึ้นมาและยิงมันทันที
แต่ในตอนนี้เฮลิคอปเตอร์ก็บินสูงขึ้นไปมากแล้ว นอกจากกระสุนของปืนซุ่มยิงกับปืนกลแล้ว ปืนอื่นๆ อย่างปืนพกจึงไม่สามารถทำอะไรมันได้เลย
เถียนหงที่อยู่บนเฮลิคอปเตอร์ก็ได้ยินเสียงปืนอย่างเลือนราง เขารีบบินออกไปไกลจนเสียงปืนค่อยๆ เบาลง
หลังจากที่เขาบินไปได้สักพักเสียงกระสุนกระทบก็หายไปและเขาถึงได้วางใจลง
เกือบไปแล้ว!
ถ้าหนีช้ากว่านี้อีกนิดเขาก็อาจจะถูกยิงตกไปแล้ว!
ขณะที่เขาเพิ่งจะถอนหายใจอย่างโล่งอก
จมูกของเขาก็เริ่มได้กลิ่นไหม้
อะไรกัน?
ไม่ใช่แค่เถียนหง แม้แต่อาจารย์หม่าในเครื่องบินก็ร้องออกมาด้วยสีหน้าที่ตื่นตระหนกว่า
“คุณเถียน เฮลิคอปเตอร์มีควันขึ้นครับ!!”
เถียนหงมองตามเสียงไปก่อนจะเห็นควันสีดำที่พวยพุ่งออกมาจากแกนใบพัดด้านบน!
แย่แล้ว!!!
ใบหน้าของทั้งสองคนซีดเผือด ในระดับความสูงขนาดนี้ ถ้าเฮลิคอปเตอร์ของพวกเขาตกพวกเขายังจะมีชีวิตรอดได้อีกเหรอ?!
เถียนหงรีบบังคับคันบังคับด้วยมือที่สั่นเทา เขาต้องรีบฉวยโอกาสตอนที่เฮลิคอปเตอร์ยังบินได้ หนีออกจากที่นี่แล้วหาที่ลงจอดให้เร็วที่สุด!!!