ตอนที่ 325 : ซอมบี้ยักษ์
ตอนที่ 325 : ซอมบี้ยักษ์
ตอนที่ 325 : ซอมบี้ยักษ์
บนกำแพง
คนจำนวนมากที่เตรียมจะจากไป เมื่อเห็นร่างที่สูงใหญ่ที่เพิ่งจะปรากฏตัวขึ้นนอกฐาน พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะหยุดอยู่ตรงนั้น
“นั่น...นั่นมันคืออะไรกัน?”
ข้างๆ หลี่เซิ่งหลินและเสี่ยวฉงก็อ้าปากค้างขณะมองดูสิ่งที่ปรากฏขึ้นอย่างมึนงง
“นั่นคือซอมบี้งั้นเหรอ!?”
หลี่เซิ่งหลินก็มีใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตกใจจนแม้แต่หอกในมือของเขาก็หยุดนิ่งไปแล้ว
หรืออาจจะพูดได้ว่าในตอนนี้ ความสนใจของคนส่วนใหญ่บนกำแพงได้ถูกร่างที่ปรากฏขึ้นนั้นดึงดูดไปแล้ว!
สัตว์ประหลาด!!
เมื่อไฟฉายส่องไปที่นั่น ในที่สุดทุกคนก็ได้เห็นรูปลักษณ์ของร่างที่ปรากฏขึ้นนี้!
มันคือซอมบี้ที่มีความสูงเกือบ 4 เมตรและกล้ามเนื้อทั้งตัวของมันก็ดูแข็งแกร่ง แขนขากับร่างกายของมันก็ยังดูหนาและใหญ่จนไม่น่าเชื่อ!!!
บนศีรษะที่เหลือเส้นผมไม่มากนั้นก็มีดวงตาสีขาวขนาดเท่ากับระฆังทองแดงสองข้างและมันก็กำลังมองมาที่ฐานลวี่หยวนโดยไร้ซึ่งอารมณ์
เมื่อมันเปิดปากของมัน น้ำสีแดงสดก็ไหลออกมาอย่างช้าๆ!
และในมือขวาที่หนาและใหญ่ของมัน ก็ยังมีร่างที่เหลือเพียงครึ่งท่อนถูกจับไว้ในมือ!
ราวกับว่ามันไม่ได้รู้สึกเลยว่ากำแพงตรงหน้าอาจจะคุกคามชีวิตของมันได้ มันกลับยกร่างในมือขวาขึ้นมาแล้วเอาใส่ปากใหญ่ของมันก่อนจะกัดจนเลือดกระจายเต็มปาก!
แล้วมันก็เคี้ยวร่างนั้นต่อหน้าทุกคน!
“บ้า....เอ๊ย!! ร่างที่ขาดครึ่งท่อนนั้นดูเหมือนจะเป็นคนที่ยังมีชีวิตอยู่!?”
จงอวี่ที่อยู่บนกำแพงก็ถือกล้องส่องทางไกลและร่างคนที่อยู่ในมือของซอมบี้ประหลาดตรงหน้าก่อนจะพบว่าร่างนั้นยังคงกระพริบตาอยู่!
สัตว์ประหลาดตัวใหญ่นี้แน่นอนว่าต้องเป็นซอมบี้อย่างไม่ต้องสงสัย!
และยังเป็นซอมบี้ที่น่ากลัวแบบที่พวกเขาไม่เคยพบเจอมาก่อน!
“นี่มันเดอะ ชาร์จเจอร์หรือเปล่า?”
ฉินกั๋วเฉียงก็มีสีหน้าที่เคร่งขรึมเล็กน้อยก่อนจะพึมพำกับตัวเอง
ฐานลวี่หยวนเคยผ่านการโจมตีของเดอะ ชาร์จเจอร์มาแล้วถึง 2 ครั้งและแน่นอนว่าพวกเขาก็ได้บันทึกข้อมูลของซอมบี้กลายพันธุ์แบบนี้เอาไว้แล้ว ดังนั้นมันจึงไม่แปลกที่เขาจะมีความสงสัยนี้
แต่ ความแตกต่างของทั้งสองก็ยังคงมีมากเกินไป
และไม่มีใครสามารถให้คำตอบกับเขาได้
ในตอนนี้เอง
ฉินจิ้นที่อยู่ในห้องทำงานของผู้นำก็ลุกขึ้นยืนทันที!
“นี่มันอะไรกันแน่!?”
เขามองดูร่างที่ปรากฏขึ้นนี้อย่างจดจ่อและในสมองของเขาก็พยายามค้นหาความทรงจำทั้งหมดเกี่ยวกับมัน แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่พบความทรงจำเกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตตรงหน้านี้เลย
ดังนั้นมันจึงไม่ต้องสงสัยเลยว่า
นี่คือซอมบี้กลายพันธุ์ชนิดที่แม้แต่เขาก็ไม่เคยเจอมาก่อน!
เขานั่งไม่ติดอีกต่อไป!
เขารีบวิ่งไปยังทิศทางของกำแพงทันที!
เขาต้องรีบไปดูว่าซอมบี้กลายพันธุ์ที่แม้แต่เขาก็เพิ่งจะเคยเห็นเป็นครั้งแรกนี้คือตัวอะไรกันแน่!
ในตอนนี้ในใจของเขาก็มีความรู้สึกถึงอันตรายบางอย่างที่อธิบายไม่ได้ราวกับว่ามันกำลังจะเกิดเรื่องที่ไม่ค่อยดีขึ้น!
ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในระยะเวลาสั้นๆ เท่านั้น
หลังจากที่ซอมบี้ที่แปลกประหลาดตัวนี้ปรากฏตัวขึ้นจนถึงตอนที่มันยกร่างของคนขึ้นมาเคี้ยวและทำให้ทุกคนตกใจรวมถึงตอนที่ฉินจิ้นออกวิ่งไปที่กำแพง ทุกอย่างนั้นเกิดขึ้นในเวลาเพียงสิบกว่าวินาทีเท่านั้น
ฉินกั๋วเฉียงเองก็ไม่ได้ตกใจนานเกินไป ในฐานะหัวหน้าฝ่ายรักษาความปลอดภัยของฐานและหน้าที่ของเขาก็คือการกำจัดอันตรายทั้งหมดที่อาจจะคุกคามฐานลวี่หยวน!
“รวมกำลังทั้งหมด! ฆ่าซอมบี้ตัวนั้นให้ฉัน!!”
เขาหันไปตะโกนใส่ทุกคนบนกำแพงที่เตรียมพร้อมกันมานานแล้ว ในไม่ช้าปากกระบอกปืนของพวกเขาทุกกระบอกก็หันไปเล็งซอมบี้ประหลาดตัวนั้นทันที
ในความคิดของทุกคน ร่างกายของซอมบี้ที่ตัวใหญ่โตขนาดนี้ความเร็วในการเคลื่อนที่ของมันก็ไม่น่าจะมากนัก
และภายใต้พลังของอาวุธร้อนยุคใหม่มันก็ควรจะถูกกำจัดลงอย่างง่ายดาย!
แต่
ในตอนนี้เอง!
ซอมบี้ขนาดใหญ่ตัวนั้นก็เหมือนกับจะสัมผัสได้ถึงภัยคุกคาม มันกัดร่างในมือขวาอย่างแรงก่อนจะโยนร่างที่เหลือทิ้งไปให้ซอมบี้ตัวอื่นๆ กินแล้วตัวมันก็เริ่มออกวิ่งเข้าหากำแพง!
ตึง ตึง ตึง!
เสียงกระแทกตอนที่มันวิ่งนั้นดังสนั่นไปทั่วและซอมบี้ที่ขวางทางมันอยู่ก็ราวกับไม่มีตัวตน พวกมันไม่สามารถขวางทางมันได้แม้แต่น้อย!
มันเหมือนกับเดอะ ฮัลค์ที่กำลังวิ่งท่ามกลางฝูงชนและใครก็ตามที่ขวางทางมันก็จะต้องถูกชนจนปลิวออกไป!
ปัง ปัง ปัง!
ปืนบนกำแพงก็เริ่มเปิดฉากยิงและกลุ่มกระสุนที่หนาแน่นก็เข้าโจมตีไปที่ซอมบี้ขนาดใหญ่ตัวนี้ แต่ภายใต้ความเร็วในการเคลื่อนที่ที่ผิดปกติอย่างสิ้นเชิงของมัน กระสุนส่วนใหญ่จึงไม่โดนมันเลย!
ต่อให้มีกระสุนที่โดนร่างกายของมัน แต่ก็ไม่มีกระสุนนัดไหนเลยที่เจาะทะลุร่างของมันได้!
มันราวกับว่าพวกเขากำลังยิงใส่หินแกรนิตอยู่ คนที่มีสายตาที่ดีบางคนก็มองเห็นประกายไฟเล็กที่เกิดขึ้นบนศีรษะของมันและนั่นก็คือประกายไฟจากกระสุนที่โดนกระโหลกศีระษะของมัน!
บ้าเอ๊ย!?
นี่มันซอมบี้บ้าอะไรกันแน่!?
มันเหมือนกับวัวป่าที่เคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงมันกำลังพยายามวิ่งวนรอบๆ กำแพงของฐานราวกับว่ามันกำลังหาช่องทางในการบุกเข้ามา!
เพราะสำหรับมันที่นี่มีแรงดึงดูดบางอย่างที่มันก็อธิบายไม่ได้กำลังแผ่ออกมาและกำลังกระตุ้นให้มันเข้าไปข้างในและหาแหล่งที่มาของแรงดึงดูดนั้น!
ในสมองของมันที่มีความคิดไม่ต่างจากสัตว์ป่ามันกำลังทำเหมือนกับไฮยีน่าที่ล้อมรอบเหยื่อและรอให้เหยื่อของมันทนไม่ไหวจนผ่อนปรนการระวังตัวแล้วมันก็จะค่อยเข้าไปเพลิดเพลินกับอาหารมื้อใหญ่อย่างไร้ความปราณี!
“พลซุ่มยิงล่ะ!? เอาปืนกลหนักกับเครื่องยิงจรวดออกมาให้ฉัน! ใช้อาวุธหนักฆ่ามัน!!!”
ฉินกั๋วเฉียงเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่สนใจกระสุนของพวกเขาเลย ในตอนนั้นเขาก็รู้แล้วว่าเขาเจอกับปัญหาใหญ่เข้าแล้ว
ซอมบี้ตัวนี้เป็นเหมือนกับเดอะ ชาร์จเจอร์ที่ไม่สนใจกระสุนธรรมดา!
เมื่อเผชิญหน้ากับสิ่งมีชีวิตแบบนี้ พวกเขาก็ต้องใช้อาวุธหนักเข้าโจมตีมันแทน!
ไม่มีวิธีที่ดีกว่านี้อีกแล้ว!
ไม่ไกลจากฉินกั๋วเฉียง เหยาเหล่ยและคนอีกสองสามคนที่ยิงปืนแม่นรวมถึงหลี่ปั๋วเหวินและคนอื่นๆ ก็ยกปืนกลหนักขึ้นมาและเตรียมที่จะใช้อาวุธหนักฆ่าสัตว์ประหลาดที่น่ากลัวตัวนี้!
“ปัง!! ปัง!! ปัง ปัง ปัง!!!”
ในวินาทีที่อาวุธหนักเริ่มถูกนำมาใช้ ซอมบี้ร่างสูงใหญ่ก็สัมผัสได้ถึงภัยคุกคามที่อาจจะสามารถคุกคามชีวิตของมันได้
และแน่นอนว่ามันก็ไม่ได้นั่งรอความตายมาเยือน!
มันอาศัยความคล่องแคล่วอย่างไม่น่าเชื่อยกแขนซ้ายขึ้นมาป้องกันศีรษะและจากนั้นมือขวาของมันก็หยิบหินและทรายบนพื้นขึ้นมาก่อนจะขว้างไปทางกำแพงอย่างสุดแรง!
“ฉึก ฉึก ฉึก!”
“ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!”
กระสุนปืนซุ่มยิงและกระสุนปืนกลหนักก็เจาะทะลุร่างกายและแขนของมันแต่ถึงอย่างนั้นมันกลับเจาะทะลุและไปหยุดอยู่ที่ชั้นกล้ามเนื้อเท่านั้น!
มันกลับมีชั้นกล้ามเนื้อที่แข็งแกร่งไม่ต่างจากแขนยักษ์ของเดอะ ชาร์จเจอร์!
“หลบ!!!”
หลี่ปั๋วเหวินและคนอื่นๆ ที่เห็นว่ามันขว้างหินและทรายเข้ามาต่างก็สัมผัสได้ถึงอันตรายในทันที
หลี่ปั๋วเหวินที่ตะโกนจบก็ทิ้งปืนกลหนักและพุ่งไปหาเหยาเหล่ยที่อยู่ใกล้ที่สุดในทันที!
ตูม!
กำแพงขนาดใหญ่ก็เหมือนกับถูกกระสุนปืนใหญ่กระแทกจนทั่วกำแพงนั้นเต็มไปด้วยหลุมเล็กๆ จำนวนนับไม่ถ้วน
ส่วนคนสองสามคนที่หลบการโจมตีไม่ทันก็ล้มลงกับพื้นทันที!
หนึ่งในนั้นก็ดูเหมือนจะโดนเข้าที่จุดสำคัญจนทำให้เลือดไหลออกมาจากดวงตาและสิ้นลมหายใจไปในทันที
ส่วนซอมบี้ยักษ์ที่อยู่ข้างล่างนั้นหลังจากที่มันถูกยิงมันก็ทำแค่สะบัดแขนเอากระสุนที่ฝังอยู่ออกและเดินเข้าหากำแพงต่ออย่างไม่ใส่ใจ!