ตอนที่ 310 : มีผลงานก็ต้องมีรางวัล

ตอนที่ 310 : มีผลงานก็ต้องมีรางวัล

ฝ่ายพัฒนาของฐานหลัก

หลังจากที่เข้าสู่ช่วงกลางคืนฉินจิ้นก็ได้มาที่นี่เพราะเขาต้องการยืนยันอะไรบางอย่าง

ทันทีที่ก้าวเข้ามา เสียงคำรามของเครื่องจักรที่กำลังทำงานอยู่ก็ดังเข้ามาในหูของเขา

ด้านหน้าเขาก็มีคนจำนวนมากกำลังยุ่งกันอยู่

และหนึ่งในคนงานที่กำลังยุ่งอยู่ก็มองเห็นฉินจิ้นทันทีที่เข้ามาถึง

“ประธานฉินมา!”

เมื่อมีเสียงตะโกน สายตาของทุกคนก็ไปรวมอยู่ที่ฉินจิ้นทันทีและหลี่ซู่ที่กำลังยุ่งอยู่ก็รีบวิ่งมาอย่างรวดเร็วและถามเจ้านายของเขาทันที

“ฉันมาเพื่อที่จะถามว่านักทำลายล้างที่นายเคยพูดถึงก่อนหน้านี้ ตอนนี้มันพร้อมแล้วหรือยัง?”

ใบหน้าของฉินจิ้นไม่มีความผ่อนคลายเหมือนตามปกติเลย แต่มันกลับเต็มไปด้วยความจริงจังและนี่ก็ทำให้หลี่ซู่รู้ว่าสถานการณ์ในตอนนี้ไม่ได้ปกติแล้ว

“ประธานฉิน คุณมาถูกเวลาแล้ว! วันนี้พวกเราเพิ่งจะทำส่วนสำคัญสุดท้ายของมันเสร็จตอนนี้พวกเราเหลือแค่ขั้นตอนการประกอบและเชื่อมัน เพียงเท่านี้มันก็จะเสร็จสมบูรณ์แล้ว!”

โอ้!?

งั้นก็ดีเลย!

“นำทางฉันเลย! ให้ฉันได้ดูนักทำลายล้างที่เสร็จสมบูรณ์หน่อยว่ามันเป็นยังไง!”

“เพราะพวกเราอาจจะมีโอกาสได้ใช้มันในเร็วๆ นี้!”

ฉินจิ้นพูดประโยคหลังด้วยน้ำเสียงที่ตึงเครียด

หลี่ซู่เองก็ไม่ได้คิดมาก อาวุธสงครามเหล่านี้ก็ล้วนถูกสร้างขึ้นมาเพื่อฆ่าซอมบี้และมันก็ไม่มีอะไรน่าประหลาดใจ

ฉินจิ้นก็รีบมาถึงห้องที่เขาเคยเข้ามาภายใต้การนำของหลี่ซู่ ในตอนนี้ข้างในนั้นก็ถูกเปิดไฟสว่างและมีร่างของคนสองสามคนที่กำลังถือเครื่องเชื่อมแก๊สกำลังเชื่อมแผ่นเหล็กอยู่

“เอ๊ะ? หัวหน้าหลี่มาทำไมเหรอครับ?”

“หืม!? ประธานฉินสวัสดีครับ!”

หนึ่งในชายที่กำลังใส่แว่นตากันแสงบนใบหน้าและมีหนวดเต็มใบหน้าก็วางเครื่องมือลงทันทีที่เห็นหลี่ซู่และฉินจิ้นเดินเข้ามาก่อนที่จะทักทายทั้งสองอย่างรวดเร็ว

คนๆ นี้คือ?

ฉินจิ้นก็เลิกคิ้วเล็กน้อยและสมองของเขาก็ใช้เวลาหนึ่งวินาทีก่อนจะนึกออกว่าคนที่อยู่ตรงหน้าเขานั้นก็คือเฉินกังที่เคยสร้างเรื่องเมื่อปีที่แล้วแต่ยังเข้ามาอยู่ในฐานลวี่หยวนได้!

ไม่คิดว่าหลังจากผ่านไปหลายเดือน ภายนอกของอีกฝ่ายจะเปลี่ยนแปลงไปมากถึงขนาดนี้

และเมื่อไม่นานมานี้หลี่ซู่ก็ได้ขอตัวของคนๆ นี้เข้ามาอยู่ในฐานย่อยเพื่อให้อีกฝ่ายมาช่วยสร้างนักทำลายล้าง

“ประธานฉิน คนๆ นี้ก็คืออาจารย์เฉินและเขาก็คือคนที่ผมขอให้ท่านประธานย้ายเขาเข้ามาอยู่ในฐานย่อยเพื่อช่วยเหลือในการสร้างนักทำลายล้างและด้วยความช่วยเหลือของเขา พวกเราจึงสามารถสร้างระบบขับเคลื่อนทั้งหมดของนักทำลายล้างได้!”

“วันนี้พวกเราก็เพิ่งจะทำการทดสอบมันและตอนนี้มันก็ทำงานได้อย่างสมบูรณ์แบบแล้ว! ความเร็วสูงสุดของมันอยู่ที่ 30 กิโลเมตรต่อชั่วโมงและเมื่อเติมน้ำมันเต็มถังมันก็จะสามารถทำงานอย่างเต็มกำลังได้ถึง 4 ชั่วโมงหรือถ้าเปลี่ยนเป็นโหมดทำงานแบบปกติ มันก็จะสามารถทำงานได้ถึง 8 ชั่วโมง!”

หลี่ซู่ที่เพิ่งจะเดินเข้ามาในห้องก็เริ่มแนะนำให้ฉินจิ้นฟังทันที

ฉินจิ้นก็มองเฉินกังแล้วจึงหันไปมองเครื่องจักรเหล็กตรงหน้าทันที

เขาฟังการแนะนำของหลี่ซู่ โดยที่สายตาของเขายังคงจ้องมองอาวุธที่น่ากลัวของนักทำลายล้างตรงหน้า

มันช่างสมกับที่เป็นเครื่องบดเนื้อซอมบี้จริงๆ!

แค่ภายนอกก็เพียงพอที่จะขู่คนได้แล้ว!

“ดี!”

ฉินจิ้นก็ยิ้มออกมาและอดไม่ได้ที่จะชมออกมา แต่จากนั้นเขาก็ยังคงถามต่อไปว่า

“ตอนนี้เรามีพวกมันกี่คันแล้ว?”

หลี่ซู่ก็ไม่ได้ลังเลและรีบตอบไปว่า

“ตอนนี้พวกเรามีแค่คันนี้ที่ใกล้จะเสร็จสมบูรณ์และยังมีอีกคันที่เสร็จไปแล้ว 80% ส่วนที่เหลือพวกเราทำเสร็จไปแค่ระบบส่งกำลัง แต่หลังจากที่พวกเราพอมีประสบการณ์แล้วผมก็มั่นใจว่าอีกหนึ่งถึงสองวันเราจะได้คันที่สองแน่!”

“ตอนนี้อุปกรณ์ที่จำเป็นต้องใช้ก็มีเพียงพอสำหรับสองคันนี้เท่านั้น แม้ว่าของส่วนใหญ่เราจะไม่ได้ขาดแคลนแต่ของอย่างสายพานรถถังกับมอเตอร์ไฟฟ้ากำลังสูงนั้น เรายังมีไม่เพียงพอสำหรับคันอื่นๆ”

สองคัน!

ก็พอใช้ได้

“ไม่เลว งั้นสองวันนี้รีบเตรียมนักทำลายล้างสองคันนี้ให้ฉัน!”

“อีกสองสามวัน เราอาจจะต้องเจอกับคลื่นซอมบี้ขนาดใหญ่ ฉันต้องการให้พวกมันพร้อมทำงานให้เร็วที่สุด!!”

เมื่อฉินจิ้นพูดออกมากลิ่นอายของการฆ่าฟันก็กระจายออกมาจากตัวเขา

ในฐานะคนในฐานหลัก เขาจึงไม่ได้คิดที่จะปิดบังเรื่องนี้กับหลี่ซู่

!!?

อะไรนะ!?

มีคลื่นซอมบี้ขนาดใหญ่มาอีกแล้ว!?

หลี่ซู่เมื่อได้ยินก็เบิกตากว้างและในใจของเขาก็รู้สึกตึงเครียดขึ้นอย่างรุนแรง

ข่าวเรื่องคลื่นซอมบี้ขนาดใหญ่นี้น่ากลัวเกินไปเพราะการที่จะสามารถเรียกมันว่าคลื่นซอมบี้ขนาดใหญ่ได้ นั่นหมายความว่าจำนวนของซอมบี้เหล่านั้นอย่างน้อยก็ต้องมีเกินแสน!

ก่อนหน้านี้พวกเขานั้นได้ทำการจัดระดับของคลื่นซอมบี้กันไว้แล้ว

โดยกลุ่มซอมบี้ที่มีแค่หลักร้อยหรือไม่กี่พันตัวจะถูกเรียกว่า คลื่นซอมบี้ขนาดเล็ก

แต่หากมีจำนวนถึงหมื่นตัว มันก็จะเป็นคลื่นซอมบี้ขนาดกลาง

และที่น่ากลัวกว่านั้นก็คือระดับแสนตัวขึ้นไป พวกเขาจะเรียกว่าคลื่นซอมบี้ขนาดใหญ่!

และแน่นอนว่ายังมีคลื่นซอมบี้ระดับล้านที่น่ากลัวกว่า

แต่ตามปกติแล้วฐานลวี่หยวนของพวกเขาไม่น่าจะเจอกับคลื่นซอมบี้ระดับนั้น

เพราะยังไงซะตอนที่ฉินจิ้นเลือกสถานที่สำหรับสร้างฐานนี้ขึ้นมา เขาก็เลือกให้มันอยู่ห่างจากเมืองใหญ่ที่มีประชากรหนาแน่นแล้ว

ประกอบกับภูมิประเทศของที่นี่ อย่างน้อยมันก็จะสามารถขวางทางไม่ให้ซอมบี้เข้ามาจากทุกทิศทุกทางได้ ไม่อย่างนั้นที่นี่ก็คงมีซอมบี้เยอะกว่านี้ไปนานแล้ว

“เข้าใจแล้วครับประธานฉิน! ผมจะจัดการนักทำลายล้างสองคันนี้ให้เสร็จโดยเร็วที่สุดครับ! แล้วก็ผมยังมีของเล่นที่เตรียมไว้ใหม่อีกจำนวนหนึ่งที่ผมคิดค้นขึ้นมาหลังจากที่เราผ่านเหตุการณ์คลื่นซอมบี้ครั้งก่อนมาได้ซึ่งมันก็น่าจะใช้ได้ดีเลยทีเดียว”

หลี่ซู่พูดอย่างจริงจัง

เรื่องแบบนี้พวกเขาไม่สามารถที่จะประมาทได้เพราะทุกครั้งที่พวกเขาต้องเผชิญหน้ากับคลื่นซอมบี้ พวกเขาจะต้องจัดการกับมันอย่างระมัดระวังทุกครั้ง

“แต่ครั้งนี้เราก็ต้องขอบคุณอาจารย์เฉินด้วย ไม่อย่างนั้นนักทำลายล้างของพวกเราก็ยากที่จะเป็นรูปเป็นร่างแบบนี้ได้

ดังนั้นเขาจึงเป็นผู้ที่มีส่วนร่วมมากที่สุดคนหนึ่งในโครงการนี้ครับ!”

ไม่รู้ว่าจงใจหรือไม่แต่จู่ๆ หลี่ซู่ก็พูดถึงเฉินกังที่ยืนอยู่ข้างๆ

หลี่ซู่นั้นจำได้ว่าเฉินกังกับเพื่อนร่วมทางของอีกฝ่ายเคยโชคร้ายทำให้คนของฐานหลักตายโดยไม่ได้ตั้งใจมาก่อน หากไม่ได้หัวหน้าทีมทั้งหลายขอเอาไว้พวกเขาก็คงจะไม่ได้รับการยกเว้นโทษให้มาทำงานชดเชยความผิดอยู่แบบนี้

หลี่ซู่ยังได้ยินมาด้วยว่าพวกเขาที่แม้จะได้รับการยกเว้นโทษ แต่พวกเขาก็ยังต้องทำผลงานและได้รับการให้อภัยจากญาติของผู้เสียชีวิตทั้งสองคนนั้นภายในครึ่งปี

การให้อภัยนั้นพวกเขาทั้งสองคนก็ได้รับมาแล้วจาการที่พวกเขาพยายามอย่างหนักและญาติของผู้เสียชีวิตทั้งสองก็ไม่ได้อยากทำให้พวกเขาลำบากใจ

สำหรับครูฝึกหวังเวยคนนั้น หลี่ซู่ก็ได้ยินมาว่าอีกฝ่ายนั้นได้กลายเป็นหัวหน้าครูฝึกของกลุ่มสนับสนุนภายนอกในฐานย่อยและอีกฝ่ายก็ได้ฝึกคนให้กับฐานย่อยไม่น้อยเลย

จะเหลือก็แค่เฉินกังคนนี้ ที่มีเพียงแค่ผลงานจากการช่วยฐานลวี่หยวนในวันที่ถูกโจวตีเมื่อไม่นานมานี้เท่านั้น

แต่หากเฉินกังได้ผลงานจากการช่วยวิจัยและพัฒนานักทำลายล้าง ไม่ว่าจะมองจากด้านไหนเขาก็จะมีผลงานที่โดดเด่นในทันที

“อืม เรื่องของนายฉันรู้แล้ว หลังจากนี้ฉันจะให้คนนำรางวัลมาให้และในอนาคตนายก็พยายามทำงานต่อไปให้ดี! ฉันเคยบอกแล้วว่า เมื่อมีผลงานก็ต้องมีรางวัล เมื่อมีความผิดก็ต้องถูกลงโทษ!”

ฉินจิ้นจ้องมองเฉินกังและพูดประโยคนี้กับอีกฝ่ายเพื่อเป็นการยืนยันว่าเขาได้รับรู้ถึงความพยายามของอีกฝ่ายแล้ว

แต่ในความเป็นจริง

ในรายชื่อของบุคลากรที่จะถูกเลื่อนระดับเป็นบุคลากรระดับ 4 นั้นก็มีชื่อของอีกฝ่ายและครูฝึกหวังด้วยเช่นกัน!