เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 275 : ช่วงเวลาที่ว่างเปล่า

ตอนที่ 275 : ช่วงเวลาที่ว่างเปล่า

ตอนที่ 275 : ช่วงเวลาที่ว่างเปล่า


ตอนที่ 275 : ช่วงเวลาที่ว่างเปล่า

ตอนเจ็ดโมงเช้า

ฐานย่อย

เฉินกังและหวังเวยรวมถึงคนในกลุ่มสนับสนุนภายนอกที่เพิ่งจะจัดการกับซอมบี้สองสามตัวเสร็จก็มองดูโดรนสองสามลำที่เพิ่งจะปรากฏขึ้นเหนือศีรษะของพวกเขาอย่างสงสัย

นี่เป็นโดรนจากไหนกัน!?

พวกมันจะทำอะไรกันแน่?

ด้วยความสงสัย หนึ่งในนั้นจึงพูดอย่างตะกุกตะกักว่า

“นี่เป็นโดรนของฐานหลักงั้นเหรอ? พวกเขามาช้าเกินไปหรือเปล่า…”

พูดจบ บุคลากรระดับ 3 คนนี้ก็โบกมือทักทายโดรนเหล่านั้น

“พวกเรารีบออกจากที่นี่เร็ว!”

หวังเวยที่จ้องมองบนท้องฟ้าอย่างหนักอึ้งและในใจของเขาก็เต็มไปด้วยความไม่สบายใจเพราะตั้งแต่ที่ฐานย่อยมีซอมบี้ปรากฏตัวขึ้นจนถึงตอนนี้ที่มีโดรนปรากกฎขึ้นทุกอย่างก็ดูไม่ค่อยถูกต้องเท่าไหร่

และเขาก็รู้สึกว่าใต้โดรนเหล่านั้นดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่างเพิ่มเข้ามาและแม้ว่ามันจะอยู่ไกลและมองได้ไม่ชัด แต่เขาก็รู้สึกว่ามันคุ้นตาไม่น้อยเลย!

!!!

ในขณะที่ทุกคนกำลังสงสัย โดรนสามลำก็กระจายตัวกันออกไปและบินขึ้นไปบนท้องฟ้ามุ่งหน้าไปหาฝูงชนที่กำลังยืนอยู่อย่างหนาแน่น!!

ในตอนนี้ในใจของหวังเวยก็เหมือนกับได้รับคำเตือน ขนทั้งตัวของเขาก็ลุกชันและตะโกนเสียงดังว่า

“ทุกคนรีบกระจายตัวกันออกไปเร็ว!!!”

ในขณะที่เขาตะโกน โดรนสามลำก็ทิ้งของที่ไม่รู้ว่าเป็นอะไรลงมา!

พวกมันอยู่สูงจากพื้นดินเพียงไม่ถึงร้อยเมตรดังนั้นช่วงเวลาที่ของสิ่งนั้นร่วงลงมาจึงมีเพียงไม่กี่วินาทีเท่านั้นแม้ว่าจะเริ่มมีบางคนที่ตอบสนองแล้วแต่อีกหลายคนก็ยังคงดูสิ่งที่กำลังตกลงมาอยู่!

“ระเบิด!!”

“ตูม!!!”

เสียงระเบิดขนาดใหญ่สามครั้งก็ดังขึ้นเกือบจะพร้อมๆ กันและหลังจากที่เสียงระเบิดดังขึ้นแล้วเศษระเบิดจำนวนนับไม่ถ้วนก็กระเด็นไปทั่ว!

มันเหมือนกับหินสามก้อนที่ตกลงไปในทะเลสาบและคลื่นกระแทกก็กวาดผ่านทุกพื้นที่โดยรอบทันที

ตอนที่เฉินกังได้ยินเพื่อนของเขาตะโกนให้หลบเท้าของเขานั้นก็ขยับโดยทันทีและไม่นานหลังจากนั้นเขาก็ได้ยินเสียงระเบิดดังขึ้นและสัมผัสได้ถึงแรงกระแทกที่อัดผ่านร่างของเขาไปจนทำให้เขาล้มลง!

เขาล้มลงกับพื้นและใช้เวลาสองสามวินาทีถึงจะกลับมาได้สติอีกครั้ง แต่หูทั้งสองข้างของเขาก็ยังคงมีเสียงอื้ออึงดังไม่หยุด

เขาไม่สนใจความเจ็บปวดที่เกิดจากการล้มลงกับพื้นอีก เขารีบลุกขึ้นมาและมองฝูงชนที่ล้มลงข้างหลังเขา!

การทิ้งระเบิดครั้งนี้ก็ทำให้พวกเขามึนงงไปหมด!

อีกฝั่งหนึ่งหวังเวยเองก็หลบการโจมตีได้และเขาก็ลุกขึ้นมาและตะโกนใส่คนที่ยังมีชีวิตอยู่ว่า

“คนที่ยังหายใจอยู่รีบออกจากที่นี่เร็ว!”

ในตอนนี้ที่นี่ก็วุ่นวายไปหมดแล้ว

เสียงร้องไห้และเสียงตะโกนก็ดังขึ้นเป็นระลอก

ดังนั้นเสียงของเขาหวังเวยที่อยู่ท่ามกลางเสียงเหล่านี้จึงไปถึงหูของคนอื่นๆ เพียงไม่กี่คนเท่านั้น

“เหล่าหวัง! นายไม่เป็นไรใช่ไหม!?”

เฉินกังเดินเข้าไปอยู่ข้างๆ หวังเวยและดึงหวังเวยที่พยายามจะวิ่งเข้าไปที่จุดศูนย์กลางของการระเบิดเมื่อกี้

หวังเวยส่ายหัว แม้ว่าเขาจะมีรอยเลือดอยู่บนใบหน้าแต่เขาก็ไม่สนใจที่จะเช็ดมันเลยเพราะในตอนนี้เขาอยากจะช่วยคนให้ได้มากที่สุดก่อน

“ปัง!”

ในตอนนี้เองเสียงปืนก็ดังขึ้นและขัดทุกอย่างที่พวกเขากำลังทำ!

คนของฐานหลักมาแล้วงั้นเหรอ!?

พวกเขามองกลับไปยังต้นเสียงก่อนจะพบว่ามันดังมาจากประตูใหญ่ของฐานย่อย!

ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ประตูใหญ่นั้นถูกคนเปิดและมีคนกลุ่มหนึ่งที่ถือปืนกลและปืนพกเดินเข้ามา!?

นี่มันไม่ถูกต้อง!

เฉินกังและหวังเวยก็พบว่าไม่ถูกต้องในทันที!

ชุดที่คนพวกนั้นสวมไม่ใช่เครื่องแบบของฝ่ายต่อสู้ของฐานลวี่หยวน!

และคนเหล่านั้นพวกเขาก็แทบจะไม่รู้จักเลย!

“บ้าเอ๊ย! พวกเรารีบหลบเร็ว!”

สำหรับหวังเวยและเฉินกังนี่ก็สมแล้วกับที่พวกเขานั้นเป็นถึงคนที่สามารถปีนออกมาจากกองซากศพของฐานตงกว่านได้เพราะในชั่วพริบตาพวกเขาก็สามารถสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของอันตราย

ส่วนคนอื่นๆ ที่ยังไม่ทันที่จะได้ตอบสนองอย่างสมบูรณ์และคิดว่าในที่สุดคนของฐานหลักก็มาถึงแล้ว พวกเขาจึงรอความช่วยเหลืออยู่ตรงนั้น

“ปัง!”

ในตอนนี้เองคนๆ หนึ่งก็มองดูบาดแผลที่เพิ่มขึ้นบนตัวอย่างไม่อยากจะเชื่อและความเจ็บปวดก็เริ่มแพร่ไปทั้งร่างกายก่อนที่ทั้งตัวของเขาจะหมดแรงและล้มลงกับพื้น

“ฆ่าคนแล้ว!!”

“ปัง ปัง ปัง……!”

กลุ่มคนที่เข้ามานี้ไม่มีความเมตตาใดๆ เมื่อพวกเขาก้าวเข้ามาในฐานย่อยพวกเขาก็เริ่มสาดกระสุนใส่คนที่ยืนอยู่ทันที!

“อ๊ากกกก!”

ผู้รอดชีวิตผู้ชายคนหนึ่งที่ไม่ได้ตายจากซอมบี้ก็ต้องมาตายเพราะกระสุนแทน เขาถูกยิงเข้าที่น่องและล้มลงกับพื้นอย่างแรงเพราะความเจ็บปวด

เดิมทีเขาคิดว่าเมื่อเขาเข้ามาในฐานย่อยแล้ว เขาก็จะมีที่พึ่งที่ปลอดภัยในอนาคต

แต่ผลก็คือ

“ปัง!”

ชายที่ดูแข็งแรงคนหนึ่งก็มองเขาก่อนจะยิงไปที่ศีรษะของเขา!

และความคิดของชายคนนั้นก็ได้หายไปจากโลกนี้ตลอดกาล!

ส่วนชายที่ดูแข็งแรงที่ยิงหัวของเขาก็คือผู้ที่บงการเหตุการณ์นี้ โจวกว่าง!

“จัดการพวกกลุ่มสนับสนุนซะ! แล้วเก็บคนที่มีอาชีพพิเศษไว้ในอนาคตพวกมันยังมีประโยชน์ต่อพวกเราอยู่!”

ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเย็นชา เขาไม่มีความบ้าคลั่งเหมือนเมื่อก่อน เขามองดูความวุ่นวายในฐานย่อยและดำเนินการทุกอย่างตามแผนอย่างเป็นระเบียบ!

ตั้งแต่เมื่อวานนี้ ทุกอย่างก็ล้วนถูกดำเนินการไปตามแผนของเขาอย่างไร้ที่ติ!

ดังนั้นในตอนนี้เขาจึงได้ก้าวเข้ามาในสถานที่ที่เขาเคยจินตนาการไว้!

เมื่อเดือนก่อนเขาเดินทางมาถึงฐานลวี่หยวนและได้เห็นกำแพงสูงของฐานหลัก ตั้งแต่ตอนนั้นเขาก็ได้วางแผนเพื่อฉากในวันนี้ไว้ในใจแล้ว

และเมื่อได้รู้ว่าคนของฐานลวี่หยวนก็คือคนกลุ่มนั้นที่เขาเคยพบในอำเภออานเมื่อปีที่แล้ว เขาก็ยิ่งต้องการที่จะยึดที่นี่เป็นของตัวเองให้ได้!

ต้องยึดมาให้ได้!

มีเพียงแค่เขาโจวกว่างเท่านั้นถึงจะคู่ควรกับสถานที่แบบนี้!

เขาคือพระเอกของยุคใหม่นี้!

ตั้งแต่ตอนที่อยู่ในอำเภออานเขาก็ได้รวบรวมลูกน้องไว้ได้ถึงหลายสิบคน

ในบรรดาลูกน้องของเขาก็มีหลายคนที่มีความสามารถมาก ดังนั้นพวกเขาจึงได้รับสถานะบุคลากรระดับ 3 อย่างง่ายดาย

และพวกเขาหลายคนก็ได้เข้ามาอยู่ในเขตที่พักอาศัยและฐานย่อย...

พวกเขาแฝงตัวอยู่อย่างเงียบๆ และรวบรวมข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับฐานลวี่หยวนโดยเฉพาะข้อมูลของคนในฝ่ายต่อสู้ ฝ่ายป้องกันและบรรดาผู้จัดการทั้งหลาย....

แล้วในที่สุดโอกาสที่พวกเขารอคอยก็มาถึง!

ในตอนนี้กำลังหลักของฐานลวี่หยวนได้ออกไปเกิน 7 ส่วนแล้ว! (ในตอนนั้นหลิวเหวินฮ่าวยังอยู่ที่เมืองชาน จางเถียนไค่ก็อยู่ที่เมืองจูไห่ ส่วนหลี่ปั๋วเหวินและจงอวี่ไปที่เมืองอวี๋)

แถมในตอนกลางคืนเขายังได้ยินด้วยว่าผู้นำคนนั้นได้นั่งเฮลิคอปเตอร์ออกไปและไม่ได้กลับมาตลอดทั้งคืน!

บางทีนี่อาจเป็นโอกาสที่สวรรค์มอบให้เขาแล้ว!

ใช่แล้วสวรรค์กำลังช่วยฉัน!

ดังนั้นตลอดทั้งคืนที่ผ่านมาเขาจึงอยู่วางแผนสำหรับวันนี้ตลอดเวลาเพื่อที่จะมั่นใจได้ว่าเขาจะยึดที่นี่ได้สำเร็จ!

ปืนและกระสุนเขาก็ไม่ขาดแคลนมากนักเพราะก่อนหน้านี้ตอนที่เขาอยู่ในสถานีตำรวจในอำเภออานเขาก็ได้รับปืนพก 20 กว่ากระบอกและปืนกลอีก 7 ถึง 8 กระบอกรวมถึงกระสุนอีกไม่น้อย

ดังนั้นขอแค่พวกเขายึดฐานลวี่หยวนมาได้ ในอนาคตพวกเขาก็จะมีอาวุธและกระสุนไม่จำกัด!

ในระหว่างนี้พวกเขาก็ได้ทำความเข้าใจฐานลวี่หยวนมาในระดับหนึ่งแล้ว พวกเขารู้ดีว่าหากเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้นฐานหลักนั้นก็จะส่งทีมออกไปเพื่อจัดการกับปัญหานั้น

ดังนั้นเขาจึงสั่งให้ลูกน้องสร้างสถานการณ์ต่างๆ ขึ้นซึ่งนั่นก็รวมถึงในเขตที่พักอาศัยทั้งสองแห่ง

สำหรับซอมบี้ที่เข้าไปในฐานน่ะหรอ?

แน่นอนว่านั่นก็เป็นฝีมือของพวกเขา พวกเขาได้ทำการเก็บเลือดมาจากศพของซอมบี้ที่พวกเขาฆ่าแล้วนำมาฉีดเข้าไปในร่างของคนที่พวกเขาจับได้ในเขตที่พักอาศัย!

มันเป็นการฉีดเลือดซอมบี้เข้าหลอดเลือดแดง!

ดังนั้นนี่จึงเป็นวิธีที่ทำให้มนุษย์กลายพันธุ์ได้เร็วที่สุดอย่างแน่นอน!

ไม่นานความวุ่นวายในเขตที่พักอาศัยก็ประสบความสำเร็จในการหลอกล่อคนของฐานลวี่หยวนและหลังจากนั้นพวกเขาก็ได้ทำการขังคนเหล่านั้นเอาไว้เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายสามารถกลับมาช่วยฐานหลักได้

แต่สิ่งที่น่าเสียดายก็คือ มีทีมต่อสู้อีกหนึ่งทีมที่ไม่ได้ถูกล่อออกไปด้วย

แต่!

มันก็แทบไม่ต้องสงสัยเลยว่าฐานลวี่หยวนในตอนนี้ได้เข้าสู่ช่วงเวลาที่ว่างเปล่าที่สุดตั้งแต่ก่อตั้งขึ้นมาแล้ว!

จบบทที่ ตอนที่ 275 : ช่วงเวลาที่ว่างเปล่า

คัดลอกลิงก์แล้ว