ตอนที่ 220 : มีมาไม่มีกลับ!

ตอนที่ 220 : มีมาไม่มีกลับ!

เวลาล่วงเลยมาถึงช่วง 6 โมงเย็น

แสงสุดท้ายบนขอบฟ้าก็หายไปอย่างสมบูรณ์ในที่สุด

ในตอนนี้โลกก็ได้เข้าสู่ช่วงเวลากลางคืนแล้ว

ในวินาทีนี้เอง ซอมบี้ที่เดิมทีวิ่งได้แค่ความเร็วปกติก็เริ่มเร่งความเร็วขึ้น!

พวกมันแต่ละตัวดูเหมือนกับจะบ้าคลั่งและพยายามพุ่งตรงไปยังฐานลวี่หยวนในเมืองเหมินถัง!

ที่ด้านนอกกำแพงของฐานลวี่หยวน ก็มีร่างของซอมบี้ที่ล้มตายไปแล้วเกือบหมื่นตัว!

แต่ที่ยังไม่ตายกลับมีอีกกว่า 5 หมื่นตัว!

ไฟส่องสว่างที่จำเป็นต้องใช้ในการป้องกันของฐานก็ได้ถูกเปิดขึ้นมาจนครบหมดแล้ว ทำให้พื้นที่ข้างนอกฐานถูกส่องสว่างและมองเห็นสถานการณ์ทุกอย่างได้อย่างชัดเจน ไฟสปอตไลท์ขนาดใหญ่หลายดวงก็สาดไปรอบๆ อย่างไม่หยุดพัก

บนกำแพง

เฉินกังยกหอกยาวขึ้นมา เขาสะบัดแขนที่ปวดเมื่อยและมองลงไปข้างล่างและพูดกับหวังเวยที่อยู่ข้างๆ โดยไม่หันไปมองว่า

“พวกเราขึ้นมาฆ่าซอมบี้กันนานแค่ไหนแล้ว?”

“…”

“น่าจะหลายชั่วโมงแล้วมั้ง?”

หวังเวยที่อยู่ข้างๆ ก็หยุดแทงหอกยาวและตอบกลับด้วยสีหน้าที่เหนื่อยล้า

หลังจากที่พวกเขาถูกเรียกให้ขึ้นมาช่วยในตอนบ่าย พวกเขาก็ไม่เคยได้หยุดพักกันเลย

พวกเขามองดูท้องฟ้าที่เริ่มมืดสนิทแล้วและรู้ได้ทันทีว่าซอมบี้ข้างล่างจะต้องแข็งแกร่งขึ้นอีกอย่างแน่นอน

และมันก็เป็นไปตามที่พวกเขาคาดเอาไว้ ซอมบี้ที่เมื่อครู่ซ้อนกันสูงแค่ 6-7 เมตร ก็ซ้อนกันเพิ่มขึ้นเป็น 8-9 เมตรในทันที!

ทั้งสองคนแม้จะเคยเห็นฉากนี้มาแล้วหลายครั้ง แต่พวกเขาก็ยังคงรู้สึกหนาวไปถึงกระดูกอยู่ดี

“ทุกคนที่อยู่บนกำแพงเตรียมตัวลงไปพักกันก่อน ลงไปกินข้าวให้เรียร้อยก่อน หลังจากนี้จะมีคนขึ้นมาทำหน้าที่ป้องกันแทนพวกนาย!”

ฉินกั๋วเฉียงตะโกนบนกำแพง

เขาบัญชาการการรบป้องกันนี้มาตั้งแต่ตอนเที่ยงและสถานการณ์โดยรวมก็ยังถือว่าอยู่ในระดับที่ควบคุมได้

ผู้รอดชีวิตที่ถูกเลือกขึ้นมาช่วยเหล่านี้ก็ช่วยป้องกันฐานมาหลายชั่วโมงแล้วและหลังจากที่เข้าสู่ช่วงกลางคืนแล้วสถานการณ์ก็ค่อนข้างที่จะรุนแรงขึ้น ดังนั้นการเปลี่ยนให้คนที่ป้องกันมานานจนเริ่มเหนื่อยล้ากลุ่มนี้ไปพักและให้คนที่ยังมีแรงแบบเต็มที่กลับมาทำหน้าที่ต่อนั้นจะทำให้ระดับการป้องกันอยู่ในระดับที่ดีแบบนี้ต่อไปได้

ตลอดทั้งบ่ายพวกเขาได้อาศัยทั้งอาวุธระยะไกลและหอกยาวกำจัดซอมบี้ไปแล้วเกือบหมื่นตัว แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ยังคงมีซอมบี้ตัวใหม่ปรากฏตัวขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ซอมบี้พวกนี้ส่วนใหญ่แล้วจะถูกแนวป้องกันขวางไว้อยู่ข้างนอกและมีเพียงส่วนน้อยเท่านั้นที่สามารถวิ่งมาถึงใต้กำแพงได้

“ไม่ต้องรอแล้ว! ใช้อำนาจการยิงของเรายิงกดดันพวกมันได้เลย ตอนนี้เราต้องพยายามลดจำนวนของพวกมันให้ได้ก่อน!”

สมาชิกฝ่ายป้องกันเมื่อได้ยินดังนั้น พวกเขาก็ไม่ประหยัดกระสุนกันอีกต่อไป พวกเขาทุกคนก็ลั่นไกและเล็งไปที่ศีรษะของซอมบี้พร้อมกับสาดกระสุนออกไปอย่างบ้าคลั่ง!

ทันใดนั้นคลื่นซอมบี้ข้างล่างก็ล้มลงราวกับรวงข้าวที่ถูกเกี่ยว!

ร่างกายธรรมดาๆ เมื่อต้องอยู่ต่อหน้าอำนาจการยิงของอาวุธปืนมันก็ดูเปราะบางไปในทันที

“ทุกคนเล็งไปทางนั้น! ตรงนั้นเหมือนจะมีซอมบี้กลายพันธุ์!”

สมาชิกฝ่ายป้องกันคนหนึ่งตะโกนออกมาสุดเสียงและมือขวาของเขาก็ชี้ไปยังตำแหน่งหนึ่งข้างล่าง

หลังจากที่ฐานลวี่หยวนได้พบกับซอมบี้กลายพันธุ์มาแล้วหลายครั้ง ในตอนนี้พวกเขาก็รู้แล้วว่าหากในหมู่ซอมบี้มีซอมบี้ที่ดูแปลกประหลาดปรากฎตัวขึ้นมาพวกเขาก็ควรจะกำจัดซอมบี้กลายพันธุ์ก่อนเป็นอย่างแรก!

ตำแหน่งที่สมาชิกทีมคนนั้นชี้ไป มีซอมบี้ประหลาดตัวหนึ่งที่มีแขนขาเรียวยาวและท้องที่ป่องเหมือนกับผู้หญิงตั้งครรภ์ มันเงยศีรษะขึ้นและกำลังจะพ่นกรดเพื่อโจมตี แต่ในวินาทีนั้นเองห่ากระสุนจำนวนมากก็พุ่งเข้าใส่มัน!

มันที่ไม่มีร่างกายที่แข็งแกร่งหรือเกราะป้องกันที่หนา ก็ถูกกระสุนพุ่งทะลุฉีกร่างกายของมันเป็นเศษชิ้นเนื้อในชั่วพริบตา!

กระเพาะกรดในท้องของมันที่ถูกกระสุนยิงจนแหลกก็ระเบิดออกและกัดกร่อนเพื่อนซอมบี้ข้างๆ จนเกิดเสียงดังฉ่าๆ ออกมา

“ทางนั้นก็มีซอมบี้กลายพันธุ์! มันเร็วมาก คนที่ยิงปืนแม่นรีบยิงมันเร็วเข้า!”

การจัดการซอมบี้กลายพันธุ์ได้หนึ่งตัวไม่ได้ทำให้พวกเขาผ่อนคลายเลยแม้แต่น้อย ในตอนนี้สมาชิกฝ่ายป้องกันที่มีสายตาดีอีกคนก็เห็นร่างที่เคลื่อนที่ด้วยความเร็วที่น่าสะพรึงกลัวปรากฏขึ้นที่อีกตำแหน่งหนึ่ง

มันคือเดอะ สวิฟต์!

มันกำลังวิ่งซิกแซกอยู่ในฝูงซอมบี้และดูเหมือนว่ามันจะพยายามใช้เพื่อนของมันเป็นที่กำบังเพื่อเข้าใกล้กำแพง แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ยังถูกสมาชิกฝ่ายป้องกันที่มีสายตาดีพบเห็น

ซอมบี้กลายพันธุ์มีสัมผัสในการรับรู้อันตรายในระดับที่แตกต่างกันและอาจจะเป็นเพราะมันรู้สึกได้ถึงอันตราย มันจึงเพิ่มความเร็วขึ้นอีกและพยายามวิ่งอย่างรวดเร็วมาที่ใต้กำแพง!

ความเร็วของมันอาจจะไม่ได้เร็วไปกว่ากระสุน แต่ก็เร็วกว่าความเร็วในการยกปืนเล็งของสมาชิกทีมป้องกันส่วนใหญ่มาก!

และอย่าลืมว่าการที่จะฆ่าซอมบี้ได้พวกเขาต้องยิงเข้าที่ศูนย์กลางของประสาทที่ควบคุมการเคลื่อนไหว ดังนั้นต่อให้ร่างกายของมันโดนกระสุนไปเท่าไหร่หากไม่โดนจุดสำคัญอย่างสมองมันก็จะไม่ตายอยู่ดี!

“เวรเอ๊ย! ไม่ต้องไปสนใจเดอะ สวิฟต์! ฆ่าซอมบี้ตัวอื่นก่อนเราต้องลดแรงกดดันใต้กำแพงให้ได้ก่อน!”

ฉินกั๋วเฉียงตะโกนสุดเสียงอยู่ แม้แต่คำหยาบก็อดไม่ได้ที่จะหลุดออกมาจากปากของเขา

ในตอนนี้เขาเองก็เริ่มรู้สึกถึงแรงกดดันแล้ว

ในวันหมอกศพครั้งก่อนพวกเขานั้นไม่ได้เจอกับซอมบี้กลายพันธุ์เลยแม้แต่ตัวเดียว แต่ตอนนี้มันแตกต่างออกไปแล้ว เมื่อเวลาผ่านไปซอมบี้กลายพันธุ์ก็เริ่มมีมากขึ้นเรื่อยๆ

นี่ยังไม่รวมถึงร่างเงาที่สวมเสื้อผ้ารุ่งริ่งที่กำลังวิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วอีกจำนวนมากจากที่ไกลๆ!

ซอมบี้มาเพิ่มอีกแล้ว!

หลังจากเข้าสู่ช่วงเวลากลางคืน ความเร็วของซอมบี้นั้นก็จะเพิ่มขึ้นอย่างมากและพวกมันทั้งหมดก็กำลังวิ่งมาทางนี้!

จำนวนของซอมบี้รอบๆ ฐานในตอนนี้เมื่อมองดูคร่าวๆ แล้วก็คาดว่าน่าจะมีมากกว่า 8-9 หมื่นตัว!

แนวป้องกันที่ได้รับการปรับปรุงแล้วก็ไม่สามารถสกัดซอมบี้ที่พุ่งเข้ามาทั้งหมดได้ในทันที แม้ว่าสมาชิกฝ่ายป้องกันจะยิงปืนกลหลายสิบกระบอกอย่างบ้าคลั่ง แต่ก็ยังมีพวกมันไม่น้อยที่พุ่งเข้ามาถึงใต้กำแพง

และในตอนนี้หอคอยศพก็ซ้อนกันจนสูงถึง 10 เมตรแล้ว!

นี่เป็นครั้งแรกที่ฐานลวี่หยวนถูกซอมบี้ปีนขึ้นมาได้ถึงครึ่งหนึ่งของความสูงกำแพง!

“ใช้ระเบิดได้เลย! โยนให้ห่างจากกำแพงด้วย! อย่าให้แรงระเบิดโดนกำแพงเด็ดขาด!”

เมื่อถึงขั้นนี้แล้ว ในฐานะหัวหน้าฝ่ายรักษาความปลอดภัยของฐาน ฉินกั๋วเฉียงรู้ดีว่าเขารอต่อไปไม่ได้แล้ว

เขาต้องรีบกดดันหอคอยศพลงไปทันที!

สมาชิกฝ่ายป้องกันที่ได้ยินคำสั่งก็ไม่ได้ลังเล พวกเขาหยิบระเบิดพิเศษที่เตรียมไว้แล้วจากข้างหลังขึ้นมา ปลดสลักนิรภัยแล้วโยนลงไปยังกองซากศพที่อยู่ห่างจากกำแพงไปประมาณ 5 เมตรทันที

“ตูม…!”

เสียงดังสนั่นหลายครั้งปรากฏขึ้น ซอมบี้ข้างล่างก็ถูกระเบิดจนแขนขากระเด็นไปทั่ว หอคอยศพที่เดิมทีสูงกว่าสิบเมตรก็ถูกกดดันจนกลับไปเหลือ 7-8 เมตรในทันที!

แน่นอนว่าพวกเขาไม่ยอมรอให้พวกมันปีนซ้อนกันขึ้นมาใหม่ สมาชิกฝ่ายป้องกันก็ยังคงโยนระเบิดต่อไป

ระเบิดที่มีพลังทำลายล้างสูงหลายร้อยลูกก็เบ่งบานไปทั่วคลื่นของซอมบี้ข้างนอก

เพียงไม่กี่นาที พวกเขาก็ได้กำจัดซอมบี้ไปหลายพันหรืออาจจะถึงเกือบหมื่นตัวแล้ว!

ในเวลาเช่นนี้ การโยนระเบิดเข้าไปกลางกลุ่มเนื้อที่อัดแน่นกันก็สามารถแสดงผลลัพธ์ที่ทรงพลังที่สุดได้

ระเบิดแต่ละลูกสามารถฆ่าซอมบี้ได้มากกว่าสิบตัว!

ฉากนี้ทำให้คนนอกที่ได้เห็นถึงกับหยุดนิ่งไปเล็กน้อย

เฉินกัง หวังเวยและผู้รอดชีวิตคนอื่นๆ ที่เพิ่งจะกินอาหารเสร็จแล้วกลับมาที่กำแพง ต่างก็มองดูฉากนี้อย่างตกตะลึง

“สุด...สุดยอด...ให้ตายสิ! ตอนนั้นถ้าศูนย์พักพิงเมืองตงกว่านมีกำลังพอๆ กับฐานลวี่หยวนล่ะก็ บางทีศูนย์พักพิงอาจจะไม่ล่มสลายก็ได้!”

เฉินกังเบิกตาทั้งสองข้างกว้างและมองดูเลือดเนื้อข้างล่างที่เปราะบางราวกับกระดาษเมื่ออยู่หน้าสิ่งประดิษฐ์อย่างระเบิด

แม้แต่เดอะ สวิฟต์ตัวหนึ่งก็หลบมันไม่พ้นและถูกแรงระเบิดอัดใส่จนร่างแหลกละเอียด!

แรงกดดันในการป้องกันฐานก็ลดลงไปทันที

“อย่าประมาท! ซอมบี้ยังมีอีกเยอะ! รักษาความถี่ในการฆ่าต่อไป ถ้ารู้สึกว่าแรงกดดันมากเกินไปก็ใช้ระเบิดได้ทันที! คนอื่นๆ ก็รีบหยิบหอกยาวออกมาช่วยกันแทงซอมบี้ใต้กำแพงเร็ว!”

ฉินจิ้นปรากฏตัวขึ้น

หลังจากเข้าสู่ช่วงกลางคืนแรงกดดันในการป้องกันก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก เขาจึงไม่ได้อยู่สังเกตการณ์จากห้องทำงานของเขาอีกต่อไป แต่เขากลับย้ายเอาตัวเองมาที่แนวหน้าทันที

ส่วนใหญ่ก็เป็นเพราะกองกำลังหลักจำนวนมากของเขาได้ออกจากฐานไปแล้ว ไม่อย่างนั้นเขาก็คงจะไม่กังวลมากขนาดนี้

เมื่อครู่ตอนที่ถูกซอมบี้บุกขึ้นมาถึงครึ่งหนึ่งของความสูงกำแพง เขาก็ยอมรับเลยว่าฉากนั้นดูน่าหวาดเสียวไม่น้อยเลย

ความยาวของกำแพงที่ล้อมรอบฐานนั้นมีหลายร้อยเมตร แต่ในตอนนี้คนที่กำลังป้องกันมันอยู่กลับมีไม่ถึงร้อยคน ดังนั้นแรงกดดันจึงยังถือว่ามีมากอยู่

แต่มันก็ยังไม่ถึงขั้นที่จะต้องไปเรียกผู้รอดชีวิตในพื้นที่กักกันข้างล่างขึ้นมาอีก

เมื่อเทียบกับคนที่ไม่คุ้นเคยกับการต่อสู้ คนในฝ่ายป้องกันของเขานั้นย่อมทำงานได้ดีกว่ามาก

ตลอดสองเดือนมานี้ปืนและกระสุนก็ถูกผลิตขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง เฉพาะปืนพวกเขาก็มีเกินพันกระบอกไปแล้ว และยังไม่รวมกระสุนที่มีอีกกว่าสามล้านนัด!

และยิ่งไม่ต้องพูดถึงระเบิด TNT จำนวนหลายตันและระเบิดมือทางทหารกว่าอีกหมื่นลูกที่ถูกเก็บไว้ในคลังของฐาน!

แม้จะมีซอมบี้นับแสนล้อมฐานของเขาอยู่ แต่ฉินจิ้นก็มีความมั่นใจที่จะทำให้พวกมันไม่มีโอกาสได้หนีกลับไปอีก!