ตอนที่ 180 : ใบปลิวที่น่าดึงดูด

ตอนที่ 180 : ใบปลิวที่น่าดึงดูด

ฐานลวี่หยวน

หลังจากที่ฉินจิ้นมองส่งขบวนเฮลิคอปเตอร์ออกเดินทางแล้ว เขาก็เดินมาที่หน้าประตูฐาน

ที่นี่มีสมาชิกทีมต่อสู้คนอื่นๆ ที่ไม่ได้ขึ้นเฮลิคอปเตอร์กับสมาชิกทีมรักษาความปลอดภัยส่วนหนึ่งรออยู่

คนเหล่านี้มีภารกิจอื่นที่ต้องทำ

“ก่อนหน้านี้ที่ฉันได้ให้พวกนายไปหากล้องวงจรปิดกับสายไฟกลับมา ตอนนี้พวกนายสามารถออกไปติดตั้งพวกมันได้เลย”

ฉินจิ้นพูดกับคนที่กำลังรออยู่

เมื่อคืนนี้พวกเขาก็ได้รับแผนการและคำสั่งจากฉินจิ้นแล้วเช่นกัน

และภารกิจที่พวกเขาต้องออกไปทำในวันนี้ก็ไม่ได้ยากอะไร

“รับทราบครับ! พวกเราจะรีบจัดการให้เสร็จอย่างรวดเร็วครับ!”

เฉินจวินฉือและหลิวเหวินฮ่าวไม่ได้ขึ้นเฮลิคอปเตอร์ออกไปเพราะพวกเขาจะต้องทำภารกิจอื่นบนพื้นดิน

ในอีกไม่ช้า สมาชิกทีมต่อสู้ของพวกเขาพร้อมกับสมาชิกทีมรักษาความปลอดภัยบางส่วน รวมถึงบุคลากรธรรมดาของฐานอีกเล็กน้อย รวมกันประมาณ 30 ถึง 40 คน ก็ขับรถบรรทุกขนาดเล็กเกือบสิบคันออกจากประตูฐาน

พวกเขาส่วนหนึ่งจะยังคงอยู่ใกล้ๆ ฐานเพื่อจัดการกับสายไฟและอุปกรณ์หม้อแปลง ส่วนคนอื่นๆ ก็จะขับรถไปตามเสาไฟฟ้าที่อยู่ไกลออกไปเพื่อวัดระยะทางและระบุตำแหน่ง

วันนี้พวกเขาจะต้องทำการติดตั้งกล้องวงจรปิดในสถานที่ที่อยู่ห่างจากฐานไปหลายกิโลเมตร

กล้องวงจรปิดนั้นหาได้ง่ายเพราะพวกมันมีอยู่ทั่วทุกที่และพวกเขาก็ได้รวบรวมพวกมันกลับมาจนนับไม่ถ้วนแล้ว

แต่สิ่งที่สำคัญก็คือการจ่ายไฟในพื้นที่ที่ไกลจากฐานและการส่งภาพกลับมา

แน่นอนว่าสำหรับเรื่องนี้ฉินจิ้นก็ได้เตรียมวิธีรับมือเอาไว้แล้ว

นั่นก็คือการต่อไฟฟ้าโดยตรงจากฐานไปยังโรงงานหลายแห่งที่อยู่ห่างออกไปหลายกิโลเมตร พร้อมทั้งติดตั้งเคลือข่ายสายเคเบิลและในระหว่างทางพวกเขาก็จะติดตั้งหม้อแปลงและอุปกรณ์ขยายสัญญาณหลายตัว

ในช่วงที่โลกยังสงบสุขเขาก็ได้สอบถามผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับวิธีการติดตั้งของพวกนี้โดยเฉพาะแล้ว ตอนนี้ของและอุปกรณ์ต่างๆ ก็ไม่ได้ขาดแคลนและมันรอแค่คนมาดำเนินการเท่านั้น

ในอนาคตคนที่มาขอพักพิงอยู่กับฐานลวี่หยวนจะมีจำนวนมาก ซึ่งแน่นอนว่าฐานลวี่หยวนจะไม่สามารถให้พวกเขาเข้ามาอาศัยอยู่ในฐานลวี่หยวนได้ทั้งหมด

เพราะอย่าลืมว่าเมื่อมีคนมาอยู่รวมตัวกันเป็นจำนวนมากกลิ่นเนื้อก็จะยิ่งเข้มข้นตาม ซึ่งนั่นจะดึงดูดซอมบี้ให้เข้ามามากขึ้น

…..

โรงงานแห่งหนึ่งที่อยู่ห่างจากฐานลวี่หยวนไปประมาณ 6 ถึง 7 กิโลเมตร

มันเป็นสถานที่ที่กลุ่มของจ้าวเฉียงซึ่งเคยคิดจะยึดฐานลวี่หยวนเคยอาศัยอยู่

เฉินจวินฉือเพิ่งจะนำคนมาถึงที่นี่

“ไม่คิดเลยว่าจะได้กลับมาที่นี่เร็วขนาดนี้”

เขายืนอยู่หน้าประตูโรงงานแห่งนี้และพูดออกมา

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในโรงงานแห่งนี้เพิ่งจะผ่านพ้นไปได้แค่ประมาณหนึ่งเดือนเท่านั้น

และภาพในความทรงจำของเขาก็ยังคงชัดเจน

ในตอนนั้นเขายังเรียกได้ว่าอ่อนหัดมาก

เขาไม่ได้ลำลึกความหลังอะไรต่อ เขาสั่งให้คนเปิดแม่กุญแจที่ถูกล็อกทิ้งไว้ที่ประตูตั้งแต่เมื่อเดือนก่อนทันทีและรถสามคันก็ขับเข้าไปในพื้นที่โรงงานทันทีที่ประตูเปิดออก

ประตูของที่นี่ไม่มีปัญหาอะไร นั่นแสดงว่าโรงงานแห่งนี้ยังคงได้รับการปิดผนึกดีอยู่และโอกาสที่จะมีซอมบี้หรือผู้รอดชีวิตอยู่ข้างในก็น่าจะน้อยมาก

แต่เฉินจวินฉือก็ยังคงสั่งให้คนของเขาแบ่งกันออกเป็นสองกลุ่มแล้วเข้าไปตรวจสอบให้ทั่วทั้งโรงงานอยู่ดี

หลังจากยืนยันแล้วว่าไม่มีปัญหาอะไร ทุกคนในโรงงานก็เริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้ง

ที่หน้าประตูและในพื้นที่เปิดโล่งในโรงงาน รวมถึงภายในอาคารขนาดใหญ่ที่สำคัญหลายแห่งได้ถูกติดตั้งกล้องวงจรปิดทั้งหมด

พวกเขานำเครื่องมือที่จำเป็นมาด้วยดังนั้นพวกเขาจึงใช้เวลาเพียง 1 ถึง 2 ชั่วโมงก็ติดตั้งและเดินสายจนเสร็จแล้ว จากนั้นพวกเขาก็จากไปและมุ่งหน้าไปยังที่อื่น

ฐานลวี่หยวนเดิมทีก็ตั้งอยู่ในพื้นที่ของเมืองเหมินถังที่มีโรงงานอุตสาหกรรมค่อนข้างหนาแน่นอยู่แล้ว ขอเพียงแค่ฉินจิ้นต้องการสร้างฐานเพิ่มเขาก็สามารถเลือกโรงงานร้างที่อยู่รอบๆ มาดัดแปลงได้ในทันที เพียงแต่สถานที่เหล่านี้จำเป็นต้องค่อยๆ นำมาอยู่ภายใต้การควบคุมของพวกเขาอย่างมั่นคงก็เท่านั้น

ดังนั้นก่อนที่อากาศจะหนาวเกินไปพวกเขาก็ควรที่จะจัดการสิ่งต่างๆ ที่พวกเขาสามารถทำได้ให้เสร็จสิ้น

และในที่สุดฐานลวี่หยวนก็ได้เริ่มกางกรงเล็บของตัวเองออกมา!

……

ในอาคารที่พักอาศัยแห่งหนึ่งของอำเภอเฟิงเหอ

หลี่เซิ่งหลินกำลังถือสมบัติที่เขาเพิ่งเก็บได้มาอย่างตื่นเต้นและรีบวิ่งกลับเข้าไปในอาคาร

คนที่อยู่ในบ้านยังคงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

เขาวางกระดาษลงบนโต๊ะอย่างทะนุถนอม ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความยินดีอย่างบ้าคลั่งและพูดว่า

“ทุกคนดูนี่สิ! นี่คือใบปลิวที่เฮลิคอปเตอร์บนท้องฟ้าเมื่อกี้นี้ส่งลงมา!”

“ข้างในมีสิ่งที่เรากำลังตามหามาโดยตลอด!!”

คนที่อยู่ในบ้านเมื่อเห็นว่าเขาตื่นเต้นขนาดนี้ ก็รู้ว่านี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น พวกเขาต่างก็เข้าไปดูที่กระดาษที่พี่หลี่วางไว้บนโต๊ะ

และยิ่งดู ใบหน้าของพวกเขาก็ยิ่งปรากฏความไม่อยากจะเชื่อ

“ฐานลวี่หยวน?”

“สามารถใช้แรงงานของเราแลกเสบียงกับอาหารได้?”

“คนที่มีความสามารถพิเศษจะได้รับการพิจารณาก่อน?”

“ระบบคะแนน?”

“สามารถใช้แลกเปลี่ยนอาหาร ยา ที่พักพิงที่ปลอดภัย ข้อมูลและอื่นๆ ได้!?”

“แถมยังมีการแนะนำวิธีหลบซ่อนจากซอมบี้ในวันสิ้นโลก วิธีการล่อซอมบี้ออกไปและวิธีหาพืชที่กินได้จากใต้ดินในที่กลางแจ้งด้วย! ยอดเยี่ยมมาก! มีประโยชน์มากจริงๆ! ที่แท้ข้างนอกยังมีโอกาสที่เราจะหาของกินได้!”

“แล้วก็ยังมีคำอธิบายเกี่ยวกับสาเหตุที่ทำไมซอมบี้ถึงคลั่งขึ้นตอนเมื่อวานซืนด้วย ที่แท้ก็เป็นเพราะหมอกสีม่วงที่ออกมาแล้วทำให้ซอมบี้คลั่ง! ยิ่งมนุษย์รวมตัวกันเยอะเท่าไหร่กลิ่นก็จะยิ่งเข้มข้นเท่านั้นและนั่นจะดึงดูดซอมบี้ให้เข้ามามากขึ้น! งั้นชื่อวันหมอกศพนี่ก็ช่างเหมาะสมแล้วจริงๆ!”

“ลองดูนี่สิ! มีที่อยู่ถูกเขียนไว้บนใบปลิวนี้ด้วย! นี่ไม่ใช่สถานที่ที่มีกำแพงสูงที่เราตามหามาตลอดเหรอ! ที่แท้ที่นั่นก็มีอยู่จริง!”

“แม่เจ้าโว้ย!”

คนที่อยู่ในที่นั้นอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา!

พี่หลี่ดูเหมือนจะคาดการณ์เรื่องนี้ไว้แล้ว เขารีบลดเสียงลงและพูดว่า

“ทุกคนอย่าเพิ่งตื่นเต้น! อย่าส่งเสียงดังจนเกินไปไม่งั้นเดี๋ยวพวกเราจะดึงดูดซอมบี้เข้ามา!”

ทุกคนจึงเงียบปากลงทันที แต่สีหน้าที่เต็มไปด้วยความยินดีบนใบหน้าของพวกเขาก็ยังคงยากที่จะปิดบัง

“ดูเหมือนว่าสถานที่ที่เราตามหามาตลอดจะมีอยู่จริง! และความจริงแล้วเฮลิคอปเตอร์ที่บินอยู่เหนือหัวของพวกเรามาหลายครั้งก็เป็นของพวกเขา! แถมพวกเขายังมีข้อมูลที่มีประโยชน์มากมายขนาดนี้อีก! ตามที่ใบปลิวบอกไว้ ขอแค่หาพวกเขาเจอและพวกเราขยันทำงานให้ พวกเราก็จะไม่อดตาย! แถมยังจะได้รับการคุ้มครองเพิ่มอีกด้วย!”

ทุกคนต่างก็พยักหน้าเห็นด้วยทันที

“ในเมื่อเป็นแบบนี้แล้ว งั้นเราก็อย่ารอช้ากันเลย! พวกเรารีบออกเดินทางไปที่นั่นกันเถอะ! ด้านหลังกระดาษมีแผนที่เส้นทางอยู่ ถ้าทุกอย่างเป็นไปอย่างราบรื่นวันนี้เราก็น่าจะไปถึงที่นั่นได้!”

ในครั้งนี้มันแตกต่างจากการออกเดินทางในทุกๆ ครั้งที่ทุกคนต่างก็เงียบงันเพราะในครั้งนี้ทุกคนแทบจะยกเท้าและตะโกนด้วยความดีใจ!

“รีบเก็บสัมภาระแล้วออกเดินทางกัน!”

ทุกคนก็เริ่มเคลื่อนไหวทันที!

พวกเขาต้องรีบไปยังฐานลวี่หยวนในตำนานแห่งนี้ให้เร็วที่สุด!

…….

ท้องฟ้าเหนือเมืองแห่งหนึ่ง

เฮลิคอปเตอร์ขนาดกลางลำหนึ่งกำลังลอยนิ่งอยู่บนฟ้า

คนขับเฮลิคอปเตอร์ลำนี้ก็คือสมาชิกทีมต่อสู้ของฐานลวี่หยวน

ส่วนในห้องโดยสารด้านหลัง จงอวี่และสมาชิกทีมอีกคนหนึ่งก็เริ่มเปิดประตูห้องโดยสารและโปรยใบปลิวออกไปข้างนอก!

“หัวหน้า พวกเราโยนใบปลิวลงไปแบบนี้ พวกผู้รอดชีวิตจะเก็บได้จริงๆ เหรอครับ!”

“เฮลิคอปเตอร์ของเราเสียงดังขนาดนี้ พอซอมบี้ข้างล่างแห่ออกมาพวกเขาจะกล้าออกมาเก็บจริงๆ เหรอครับ?”

สมาชิกทีมอีกคนในห้องโดยสารถามจงอวี่เสียงดัง

“ไม่มีปัญหาหรอก ในวันสิ้นโลกแค่เฮลิคอปเตอร์ของเรามันก็เหมือนกับป้ายโฆษณาขนาดใหญ่แล้ว รอให้เราบินออกไปแล้วซอมบี้ข้างล่างเริ่มกระจายตัวกลับไปซ่อน ผู้รอดชีวิตคนอื่นๆ ก็จะมาเก็บกันเอง!”

“พวกเราทำตัวเด่นขนาดนี้ ตลอดทางก็ต้องมีผู้รอดชีวิตจำนวนนับไม่ถ้วนที่คอยจับตาดูเราในที่ที่เรามองไม่เห็นอยู่แล้ว พวกเราแค่ต้องโปรยใบปลิวต่อไปเรื่อยๆ ก็พอ!”

จงอวี่ตอบคำถามของสมาชิกในทีม ในขณะเดียวกันมือของเขาก็ไม่ได้ช้าลงเลย เขายังคงโปรยใบปลิวตามความถี่ที่กำหนดไว้

เมื่อเฮลิคอปเตอร์บินผ่านสถานที่ที่มีอาคารจำนวนมาก พวกเขาก็จะโปรยใบปลิวลงไปตลอดทาง คนข้างล่างที่เห็นก็ย่อมต้องสงสัยว่านี่คืออะไรและเมื่อปลอดภัยแล้วพวกเขาก็จะมาเก็บและดูเอง

และเมื่อพวกเขาได้เห็นเนื้อหาบนนั้น

มันก็จะดึงดูดพวกเขาในทันที

เมื่อวานนี้ตอนที่ฉินจิ้นเรียกพวกเขาไปประชุมและแจกเอกสารแผนการ ทุกคนที่ได้เห็นต่างก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึง

เพราะถ้าพวกเขาทำตามแผนการนี้จริงๆ

ในอนาคตเมืองเหมินถังก็อาจจะกลายเป็นสถานที่ที่ผู้รอดชีวิตทุกคนโดยรอบจะต้องมาให้ได้!

หรือแม้กระทั่งมันอาจจะกลายเป็นศูนย์กลางของผู้รอดชีวิตของทั้งกวางหนานในอนาคตเลยก็ได้!