ตอนที่ 160 : สวนอุตสาหกรรม

ตอนที่ 160 : สวนอุตสาหกรรม

ในวันนี้ทีมต่อสู้ของทหารลวี่หยวนได้รับวันหยุดหนึ่งวัน

สมาชิกทีมต่อสู้บางคนก็ใช้วันหยุดนี้ไปกับการนอน บางคนก็เล่นเกมอยู่ที่ห้องของตัวเองหรือไม่ก็ไปที่โรงหนัง ห้องสนุกเกอร์ ห้องสมุดหรือที่อื่นๆ นอกจากนี้

พวกเขาได้รับสิทธิ์ที่จะเข้าใช้สถานที่เหล่านี้

หลังจากที่ได้พักผ่อนมาหนึ่งคืน คนส่วนใหญ่ก็ปรับตัวและฟื้นตัวขึ้นมาได้แล้ว

ในตอนเย็น บรรดาสมาชิกทีมต่อสู้ก็พากันมานั่งดูหนัง ทานอาหารหรือพูดคุยกันในห้องประชุม

บรรดาหัวหน้าทีมต่างก็คอยสังเกตสมาชิกในทีมของตัวเองเช่นกันหรืออาจจะเข้าไปพูดคุยกับพวกเขาหากจำเป็น

คืนที่เงียบสงบก็ผ่านไปอีกหนึ่งคืน

ในวันรุ่งขึ้น

อุณหภูมิในตอนเช้าลดลงต่ำกว่าจุดเยือกแข็งอย่างสมบูรณ์และลดลงไปอยู่ที่ประมาณ -3 ถึง -4 องศาเซลเซียสและ พวกเขาก็เริ่มพบน้ำค้างแข็งที่ก่อตัวขึ้นในหลายพื้นที่ภายในฐาน

และถ้ามีฝนตกลงมาในเวลานี้ มันก็จะกลายเป็นหิมะไปในทันที

วันนี้ ทีมต่อสู้ไม่ได้หยุดพักต่อเพราะพวกเขามีภารกิจใหม่

ตอนนี้ฐานลวี่หยวนมีเฮลิคอปเตอร์หลายลำแล้ว

โดยมีลำขนาดเล็ก 3 ลำ ขนาดกลาง 2 ลำและเฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธ 1 ลำที่พร้อมใช้งาน

ลำเล็กนั้นไม่จำเป็นต้องพูดถึงมากนักเพราะมันไม่สามารถบรรทุกทีมต่อสู้ไปด้วยได้ แต่สำหรับเฮลิคอปเตอร์ขนาดกลางและเฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธพวกมันสามารถบรรจุทีมต่อสู้ขึ้นไปได้และยังสามารถบรรทุกอุปกรณ์พิเศษไปด้วยได้มากมาย เพราะเฮลิคอปเตอร์พวกนี้มีความสามารถในการบรรทุกน้ำหนักได้หลายตัน

ทีมต่อสู้จะถูกแบ่งออกเป็นสามกลุ่มเพื่อออกไปค้นหาอุปกรณ์การทดลองและของบางอย่างในสถานที่ที่ไกลออกไป

พวกเขาจำเป็นต้องเข้าไปในบริษัทวิจัยทางชีวภาพขนาดใหญ่ในเซินเจิ้นและกว่างโจวหรือแม้กระทั่งมหาวิทยาลัยชั้นนำที่อยู่ไกลออกไปเพื่อค้นหาห้องแลปและนำสั่งของภายในนั้นกลับมา

การขับรถตรงไปยังสถานที่เหล่านั้นเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เพราะระยะทางที่ไกลจนเกินไปและยังไม่รวมถึงปัจจัยที่คาดเดาไม่ได้ที่อาจจะพบเจอในระหว่างการเดินทางอีก

ในตอนนี้ที่ลาดจอด เฮลิคอปเตอร์ขนาดกลางทั้ง 3 ลำก็พร้อมแล้ว

หลี่ปั๋วเหวินนำทีมของเขาขึ้นเฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธเพียงลำเดียว โดยมีสมาชิกทีมต่อสู้สองคนที่มาจากทีมอื่นได้เข้าร่วมกับทีมของเขาชั่วคราว ในเวลาเดียวกันอีกสองทีมที่เหลือก็ขึ้นไปบนเฮลิคอปเตอร์อีกสองลำจนครบทุกคนแล้ว

จากนั้นเฮลิคอปเตอร์ทั้ง 3 ลำก็ทยอยบินขึ้นสู่ท้องฟ้าและหลังจากกำหนดทิศทางแล้ว พวกมันก็หายลับไปบนขอบฟ้าอย่างรวดเร็ว

ฉินจิ้นไม่ได้ออกไปกับพวกเขาด้วยในวันนี้ ดังนั้นเขาจึงยังคงอยู่ในยิมส่วนตัวของเขาเพื่อออกกำลังกาย

สมาชิกทีมต่อสู้ของเขาได้รับการฝึกฝนมาเพื่อรับใช้เขาและเขาในฐานะผู้นำก็สามารถออกไปสนุกได้เป็นครั้งคราวเท่านั้นเพราะมันเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะทำทุกอย่างด้วยตัวเอง

และเขายังได้ทดสอบพละกำลังของเขาที่ศูนย์พักพิงตระกูลกัวเมื่อไม่กี่วันก่อนแล้ว

เมื่อเทียบกับคนธรรมดา เขาก็ถือว่าแข็งแกร่งกว่ามากจริง ๆ

แต่มันก็ยังคงอยู่ในขอบเขตของมนุษย์ทั่วไปหากเขาเจอกับอาวุธปืนหรืออาวุธบางอย่างที่น่าสะพรึงกลัวกว่านั้น

เขาก็ไม่สามารถที่จะมองข้ามพวกมันได้

และแน่นอนว่าเขาจะไม่ละทิ้งการออกกำลังกาย เพราะเขายังคงรู้สึกว่าเขายังมีโอกาสที่จะพัฒนาขึ้นได้ แม้จะเป็นไปอย่างช้ามากๆ ก็ตาม

ถึงแม้ว่าขีดจำกัดของเขาในอนาคตอาจจะยังไม่สามารถเอาชนะอาวุธปืนได้ แต่นั่นก็ไม่ได้ส่งผลอะไรกับเขา

เขาต้องการทำอย่างเต็มที่ก็พอแล้ว

.....

เมืองหยุนฝู

มันเป็นเมืองระดับสองหรือสามในจีน

ความหนาแน่นของประชากรไม่สูงนัก แต่ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมากลับมีโรงงานจำนวนหนึ่งที่ย้ายมาตั้งที่นี่จากเมืองใหญ่ต่างๆ

ตัวอย่างเช่น บริษัทเทคโนโลยีชีวภาพที่มีชื่อเสียงระดับประเทศก็ตั้งอยู่ที่นี่

บริษัทนี้มีพื้นที่เป็นของตัวเองถึงหลายแสนตารางเมตร มีพนักงานหลายพันคนและเป็นบริษัทสำคัญที่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลเมืองหยุนฝู

เฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธที่หลี่ปั๋วเหวินนั่งอยู่กำลังมุ่งหน้าไปยังจุดหมายปลายทางนี้

หลังจากบินมาประมาณสองชั่วโมงเป็นระยะทางกว่าห้าร้อยหรือหกร้อยกิโลเมตร พวกเขาก็มาปรากฏตัวอยู่เหนือบริษัทเทคโนโลยีชีวภาพแห่งนี้

เมื่อมองออกไปจากห้องโดยสาร พวกเขาก็สามารถมองเห็นสวนอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ด้านล่าง มันถูกแบ่งออกเป็นโซนต่างๆ มากมายมีอาคารสูงต่ำสลับกันไปและมีทะเลสาบขนาดใหญ่อยู่ตรงกลาง

ก่อนที่พวกเขาจะลดระดับความสูงลง บางทีอาจเป็นเพราะพวกซอมบี้ได้ยินเสียงของเฮลิคอปเตอร์ พวกซอมบี้จำนวนมากจึงพุ่งออกมาจากอาคารต่างๆ ด้านล่าง

สวนอุตสาหกรรมแห่งนี้มีทางเข้าออกที่ถูกปิดอย่างแน่นหนาและเมื่อรวมกับวันที่เกิดการกลายพันธุ์อยู่ช่วงหลังวันหยุดยาวพอดี ดังนั้นมันจึงอาจจะมีคนที่กลับมาทำงานเยอะกว่าปกติ

นั่นหมายความว่าที่นี่อาจจะมีซอมบี้มากถึงหลายพันตัว

แต่พวกเขากลับมีคนเพียงประมาณสิบคนเท่านั้น

ดังนั้นพวกเขาจะต้องเพิ่มความระมัดระวังอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ในตอนนี้พวกเขาไม่จำเป็นต้องปล่อยโดรนแล้ว เพราะเฮลิคอปเตอร์ที่พวกเขานั่งอยู่นี่แหละคือตัวสร้างเสียงที่ดังที่สุดแล้ว

ซุนเสี่ยวหลงที่เป็นนักบินก็บังคับเฮลิคอปเตอร์ให้ลอยตัวอยู่สูงจากพื้นประมาณ 50 เมตรแล้วบินเข้าไปใกล้อาคารต่างๆ เพื่อล่อซอมบี้ออกมา

เมื่อเวลาผ่านไป ซอมบี้ด้านล่างก็เริ่มออกมารวมตัวกันอย่างรวดเร็ว

ในเวลาเพียง 3 นาที พวกมันก็ปีนกันเองจนเป็นหอคอยศพที่สูงเกือบสิบเมตร!

ซุนเสี่ยวหลงขยับตำแหน่งเล็กน้อยเพื่อให้ซอมบี้ที่อยู่ข้างบนเคลื่อนที่และล้มลงไป ก่อนจะบินวนเพื่อล่อพวกมันให้ออกมามากกว่านี้

หลังจากผ่านไป 5 นาที เมื่อเห็นว่าไม่มีซอมบี้ออกมาจากอาคารที่อยู่ไกลออกไปอีกแล้ว เขาก็ค่อยๆ บังคับเฮลิคอปเตอร์ ให้บินไปยังมุมหนึ่งของสวนสาธารณะ

พื้นที่ตรงนั้นมีภูมิประเทศที่มีลักษณะเป็นแอ่งคล้ายชามอยู่

เมื่อพวกเขาไปบินอยู่เหนือตำแหน่งนั้น ซอมบี้ก็ถูกล่อให้ลงไปในแอ่งนั้นทันที หลี่ปั๋วเหวินและคนอื่นๆ ในห้องโดยสาก็ได้เตรียมระเบิด TNT ที่ถูกผลิตในฐานมาด้วย พวกเขาปลดสลักนิรภัยและโยนมันลงไปใส่ซอมบี้ที่อยู่ด้านล่างอย่างต่อเนื่อง!

ตูม

ตูม ตูม

ตูม ตูม ตูม

ระเบิดแรงสูงกว่าสิบลูกระเบิดอย่างต่อเนื่องท่ามกลางฝูงซอมบี้!

จนพื้นด้านล่างเต็มไปด้วยเลือดและเนื้อทันทีและชิ้นส่วนร่างกายของซอมบี้ก็กระเด็นไปทั่ว!

แต่ซอมบี้พวกนี้ไม่มีความรู้สึกกลัวเลยแม้แต่น้อย พวกมันยิ่งไปรวมตัวกันอยู่ตรงกลางเมื่อได้ยินเสียงของระเบิด ดังนั้นระเบิดแต่ละลูกจึงแสดงผลลัพธ์ที่ดีที่สุดออกมาเสมอ!

ผู้คนบนเฮลิคอปเตอร์มองดูฉากนี้ด้วยความตกตะลึง พวกเขาพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

พวกเขาได้ทิ้งระเบิด TNT ไปเกือบหนึ่งร้อยลูกแล้วจนกระทั่งไม่มีซอมบี้ตัวไหนเหลือรอดอีก

ผลลัพธ์ของมันยอดเยี่ยมดีจริงๆ ระเบิดแต่ละลูกสามารถกำจัดซอมบี้ไปได้เฉลี่ยหลายสิบตัว เลือดและเนื้อไม่มีทางต้านทานวัตถุระเบิดแบบนี้ได้

ทำให้พื้นข้างล่างในตอนนี้เหมือนถูกสาดสีแดงที่มีก้อนอะไรบางอย่างผสมอยู่ไปทั่ว จนทำให้ผู้คนที่ได้เห็นรู้สึกสั่นสะท้าน

เมื่อเห็นว่าปลอดภัยแล้ว ซุนเสี่ยวหลงก็บังคับเฮลิคอปเตอร์ลงจอดบนพื้นราบที่ไม่ไกลจากอาคารนัก

สมาชิกทีมต่อสู้ลงจากเฮลิคอปเตอร์ที่จอดอยู่ทีละคน พวกเขาถือปืนกลและกระจายกันออกไปเพื่อสร้างแนวป้องกัน ก่อนจะแบ่งออกเป็นสามทีมและเริ่มเคลื่อนที่ไปตามอาคารที่อยู่ห่างออกไป

และทิ้งซุนเสี่ยวหลงไว้ให้เฝ้าเฮลิคอปเตอร์เพียงคนเดียว

ก่อนมา พวกเขาได้อ่านข้อมูลที่ประธานฉินให้มาแล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงรู้สถานที่ไหนบ้างที่มีโอกาสมีห้องแลป ดังนั้นพวกเขาจึงเลือกที่จะมาสำรวจสวนอุตสาหกรรมแห่งนี้ก่อน

พวกเขาไม่จำเป็นต้องค้นหาทุกอาคารให้เสียเวลา

ทีมต่อสู้ตรงไปยังอาคารที่สูงกว่าสิบชั้นทันที

เมื่อเข้าสู่ชั้นหนึ่งของอาคาร มันก็เป็นห้องโถงที่กว้างขวาง ซึ่งเคยใช้สำหรับตรวจความปลอดภัยและลงทะเบียนผู้เยี่ยมชม

แต่ในเวลานี้ข้างในกลับเต็มไปด้วยความมืดเพราะไม่มีไฟฟ้าที่คอยให้พลังงานกับหลอดไฟอีกต่อไป

สมาชิกทีมแต่ละคนเปิดไฟฉายยุทธวิธีที่พวกเขาพกมาอย่างระมัดระวังแล้วส่องดูสภาพแวดล้อมรอบๆ ตัวของพวกเขาก่อนจะมองเห็นคราบเลือดและเศษซากจำนวนมากที่ยังคงอยู่บนพื้นและยังมีรั้วเหล็กที่ปกติจะไว้ใช้กั้นพื้นที่ก็ถูกทำลายไปจนหมด

ซึ่งก็คาดว่ามันน่าจะเป็นฝีมือของซอมบี้ที่ได้ทำลายพวกมันไป

พวกเขาไม่สนใจลิฟต์ตรงล็อบบี้ แต่พวกเขารีบเดินไปที่บันไดหนีไฟของอาคารนี้ที่อยู่มุมข้างๆ ทันทีหลังจากยืนยันแล้วว่าไม่มีอันตรายใดๆ เหลืออยู่ที่นี่ สมาชิกทีมก็เริ่มขึ้นบันไดไปอย่างระมัดระวัง

พวกเขาไม่รู้ว่าประธานฉินได้เก็บข้อมูลอะไรไว้บ้างก่อนที่โลกจะเป็นแบบนี้และพวกเขาก็ไม่เข้าใจเช่นกันว่าทำไมประธานฉินถึงมีข้อมูลโดยระเอียดของที่นี่เก็บไว้!

เพราะในข้อมูลที่พวกเขาได้รับมา มันมีการแนะนำอย่างละเอียดที่บอกว่าชั้นไหนใช้สำหรับการทดลอง ชั้นไหนใช้สำหรับการเก็บข้อมูลและแต่ละชั้นใช้ทำอะไร ดังนั้นพวกเขาจึงไม่จำเป็นต้องเสียเวลาค้นหาแต่ละชั้นเลย!

เพราะมันละเอียดจนเกินไป!