ตอนที่ 135 : อันตรายใหม่

ตอนที่ 135 : อันตรายใหม่

มีรถดัดแปลงหลายคัน!

แถมยังมีรถปลาบจลาจลด้วย!

เมื่อได้ยินดังนั้น ฟางเทียนชิงที่กำลังเล่นกับปืนพกอยู่ก็เบิกตากว้าง ราวกับได้ยินสิ่งที่ไม่ธรรมดา

เขายืนขึ้น เก็บปืนพกเข้าซองแล้วเดินเข้าไปหาชายคนนั้น

เขากวาดสายตามองเสื้อผ้าที่สกปรกของชายคนนั้นอย่างดูถูก ก่อนจะจ้องเข้าไปในดวงตาของอีกฝ่ายแล้วพูดว่า

"เล่ารายละเอียดเกี่ยวกับคนพวกนี้ออกมาให้หมด!"

ชายคนนั้นย่อมไม่กล้าปฏิเสธและรีบเล่าข้อมูลที่เกี่ยวข้องทั้งหมดที่เขารู้ออกมาทันที

ชายคนนี้เป็นผู้รอดชีวิตจากเมืองเหมินถังจริงๆ

เขามีชื่อว่าจางเทียนเฉียว

ตอนที่เขาออกมาหาเสบียงอาหารในตอนกลางวัน เขาบังเอิญเจอรถที่ชายสวมชุดสูทและพรรคพวกขับมา

เดิมที เขาไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนักเพราะหลังจากวันสิ้นโลกเริ่มขึ้น เขาก็มักจะพบเจอคนอื่นๆ ที่ออกมาหาเสบียงในตอนกลางวันอยู่บ่อยๆ แถมบางครั้งพวกเขาก็ยังทักทายกันและแลกเปลี่ยนข้อมูลกันหรือไม่ก็หันหลังแล้วเดินจากกันไปอย่างเงียบๆ

แต่การพบกับชายสวมชุดสูทกลับเป็นเหมือนหายนะ

ทันทีที่เห็นเขา ชายสวมชุดสูทก็ขับรถตรงเข้ามาหาเขาและชายฉกรรจ์สามสี่คนก็ลงจากรถทันทีที่รถหยุดลง พวกเขาวิ่งเข้ามาจับตัวเขาเอาไว้ แล้วเริ่มถามคำถามแปลกๆ ออกมา

ในตอนนั้นเขาแค่ตอบช้าไปนิดหน่อยเท่านั้น!

แต่เขาก็ยังถูกคนเหล่านี้รุมทำร้าย!

หลังจากเริ่มปรับตัวเข้ากับความเจ็บปวดได้แล้ว เขาก็ทำได้เพียงกัดฟันและให้ความร่วมมือด้วยการตอบคำถาม

แต่ผลก็คือ หลังจากที่เขาพูดจบ เขาก็ไม่รู้ว่าข้อมูลชิ้นไหนที่ไปดึงดูดความสนใจของคนกลุ่มนี้เข้าเพราะเขาถูกจับยัดขึ้นรถและถูกพาตัวมาโดยที่ไม่มีใครพูดอะไรอีก!

เขาสาบานได้เลยว่า!

ถ้าย้อนเวลากลับไปได้เขาจะหุบปากเอาไว้!

แต่น่าเสียดายที่ไม่มีคำว่า 'ถ้า' อีกต่อไปเมื่อมันกลายเป็นอดีต

ต่อมา เขาก็มาถึงโรงงานแห่งนี้ ซึ่งมีพรรคพวกของชายสวมชุดสูทอยู่มากกว่าเดิม!

แย่แล้ว!

ในตอนนั้นหัวใจของจางเทียนเฉียวบีบรัดแน่น เขารู้ว่าโอกาสที่จะหนีไปได้นั้นมีน้อยมาก เขาทำได้แค่หวังว่าการให้ความร่วมมือกับคนพวกนี้อาจจะทำให้พวกเขายอมปล่อยเขาไปในภายหลัง

จากนั้น เขาก็ถูกพามายังห้องนี้เมื่อครู่นี้

เมื่อเผชิญหน้ากับชายหนุ่มที่ดูเหมือนจะมีสถานะสูงกว่าชายที่สวมชุดสูท

เขาก็ไม่กล้าที่จะปกปิดอะไรและบอกทุกอย่างที่เขารู้!

"ผมรู้แค่เท่านี้ครับ! ผมเคยเจอพวกเขามาสองครั้ง แต่ละครั้ง คนพวกนั้นจะใช้รถดัดแปลงที่ติดกันชนทรงสามเหลี่ยมนำหน้าแล้วตามมาด้วยรถบรรทุกดัดแปลงอีกสองคัน ผมเดาว่าพวกเขาก็คงจะออกมาหาเสบียงและอาหารเหมือนกันครับ!"

จางเทียนเฉียวพูดอย่างมั่นใจ

ฟางเทียนชิงจ้องเข้าไปในดวงตาของอีกฝ่ายและอีกฝ่ายก็ไม่ได้หลบสายตาของเขา

เขาจึงรู้ได้ทันทีว่าชายคนนี้ไม่ได้โกหก

"ดีมาก! พาเขาลงไปก่อน พอเราทำธุระกันเสร็จแล้ว เราค่อยปล่อยเขาไป"

ฟางเทียนชิงให้คนพาผู้รอดชีวิตลงไปแล้วเขาก็กลับไปที่เก้าอี้และนั่งลง แล้วครุ่นคิดถึงข้อมูลที่เขาเพิ่งได้ยิน

ในไม่ช้า ชายสวมชุดสูทและชายอีกคนก็พาจางเทียนเฉียวลงไปแล้วกลับเข้ามาในห้อง พวกเขามองดูหัวหน้าของพวกเขาที่กำลังครุ่นคิดอยู่ก่อนจะพูดด้วยเสียงเบาๆ ว่า

"ผู้อำนวยการฟางครับ เราพาตัวชายคนนั้นลงไปแล้วครับ คิดว่าเราควรทำอย่างไรต่อไปดีครับ?"

ฟางเทียนชิงดึงความคิดของเขากลับมาแล้วมองไปที่ชายสวมชุดสูทและชายอีกคน แล้วจึงพูดอย่างช้าๆ ว่า

"เก็บเขาไว้ก่อน! เราจะต้องให้เขานำทางเราในภายหลังอีก!”

"แต่เราจะกำจัดเขาทิ้งเมื่อเราทำภารกิจสำเร็จแล้ว!"

"พวกนายคิดยังไงเกี่ยวกับกลุ่มคนที่มีรถดัดแปลงที่เขาพูดถึง?"

ชายสวมชุดสูทและชายอีกคนมองหน้ากันก่อนที่จะพูดว่า

"พวกเราคิดว่าคนกลุ่มนั้นมีแนวโน้มสูงที่จะรู้ที่อยู่ของคุณหนูหรือแม้แต่คุณหนูของเราอาจจะอยู่กับพวกเขาด้วยซ้ำครับ!"

ฟางเทียนชิงพยักหน้าเล็กน้อยเมื่อได้ยินดังนั้น

เขาเองก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน

ตามข้อมูลที่พวกเขารวบรวมได้ในบริเวณใกล้เคียงในช่วงสองสามวันนี้ ไม่มีกลุ่มคนที่ทรงพลังเป็นพิเศษในพื้นที่นี้เลย จะมีก็เพียงผู้รอดชีวิตที่อยู่กันอย่างกระจัดกระจายไม่กี่คนเท่านั้น

ซึ่งเป็นเรื่องปกติ

พื้นที่บริเวณนี้เดิมทีก็เป็นพื้นที่ห่างไกลและยากจน ดังนั้นการที่จะมีกลุ่มคนที่ทรงพลังมากๆ ปรากฏขึ้นนั้นยากที่จะเป็นไปได้

ส่วนกลุ่มคนที่มีรถดัดแปลงนั้น พวกเขาก็เดาว่าพวกนั้นอาจจะเป็นผู้รอดชีวิตที่โชคดีในบริเวณใกล้เคียงที่พบกับโรงงานที่มีเครื่องมือและวัสดุสำหรับการดัดแปลงพอดี คนพวกนั้นก็เลยเอารถที่พบเจอไปดัดแปลงและใช้งานกัน!

ต้องรู้ก่อนว่าแม้แต่ศูนย์พักพิงขนาดกลางของพวกเขาก็ยังไม่มีทรัพยากรมากพอที่จะดัดแปลงรถยนต์เลย!

โดยปกติแล้ว พวกเขาจะขับแค่รถออฟโรดธรรมดาที่พอใช้ได้ที่พบตามข้างทางเท่านั้น

เพราะอย่างมากพวกเขาก็แค่ต้องเปลี่ยนคันเมื่อมันเสีย

ดังนั้น เมื่อได้ยินสิ่งที่ชายคนนั้นพูด พวกเขาก็มีความคิดที่จะยึดรถดัดแปลงเหล่านั้นทันที!

เดิมทีพวกเขาตั้งใจจะอยู่ที่นี่อีกเพียงไม่กี่วัน แต่ตอนนี้ที่พวกเขาสงสัยว่าพวกเขาได้เจอกับเป้าหมายแล้ว ดังนั้นพวกเขาก็ต้องออกไปและตามหา!

บางทีการฆ่าคนกลุ่มนั้น ไม่เพียงแต่จะได้ของดี ๆ มากมาย แต่ยังอาจพบคุณหนูและพาเธอกลับไปเพื่อรับรางวัลได้ด้วย!

"รีบเรียกทุกคนกลับมาเตรียมตัวทันที!"

"คนพวกนั้นมีรถแค่สามคัน ดังนั้นอย่างมากพวกมันก็มีกันแค่สิบกว่าคนเท่านั้น!"

"พอทุกอย่างพร้อมแล้ว พวกเราจะพาชายคนนั้นออกไปแล้วดูว่าเราจะหากลุ่มคนที่มีรถดัดแปลงนั่นเจอไหม!"

ชายสองคนตรงหน้าตอบรับอย่างกระตือรือร้นแล้วก็ลงไปเตรียมตัวทันที

ถ้าเรื่องนี้พวกเขาจัดการได้ดี บางทีพวกเขาก็อาจจะได้รับประโยชน์มากมาย!

ฟางเทียนชิงที่อยู่ในออฟฟิศลูบวัตถุแข็งๆ ที่เอวของเขา

นี่คือความมั่นใจของเขาในการรับมือกับกลุ่มคนที่มีรถดัดแปลงนี้!

......

เวลาบ่ายเกือบจะเย็น

ทางฝั่งของฐานลวี่หยวน

ฉินจิ้นกำลังอยู่ในออฟฟิศและกำลังจัดการเรื่องต่างๆ

เขาไม่รู้เลยว่าตอนนี้ได้มีคนนอกที่กำลังจ้องมองฐานลวี่หยวนของเขาอีกครั้งแล้ว

แต่ถึงแม้ว่าเขาจะรู้ แต่เขาก็คงไม่แปลกใจ

เพราะนี่ก็เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

ตราบใดที่วันสิ้นโลกยังคงดำเนินต่อไป จำนวนผู้รอดชีวิตก็จะลดลง ศูนย์พักพิงอื่นๆ ก็จะค่อยๆ หดตัวลงหรือแม้กระทั่งถูกทำลายไปและมันก็เป็นไปไม่ได้ที่ฐานลวี่หยวนของเขาจะคงอยู่โดยไม่มีใครรู้จักตลอดไป

นอกจากนี้ ในไม่ช้าเขากำลังจะมีการเคลื่อนไหวครั้งใหญ่ซึ่งเขากำลังเตรียมการสำหรับมันอยู่

อาวุธและกระสุนเป็นเพียงหลักประกันและความมั่นใจในการดำเนินการตามแผนนั้นเท่านั้น

ตอนนี้ เขาเหลือเพียงแค่ต้องรอจังหวะและเวลาเท่านั้น

หลังจากฉินจิ้นตรวจสอบและเตรียมการสำหรับภารกิจต่อไปในช่วงเช้าเสร็จ ก็มีคนมารับคำสั่งจากเขาและไปดำเนินการให้อย่างรวดเร็ว

ส่วนเรื่องการลดเสียงให้กับยานภาหนะ หลี่ซู่ได้นำคนงานไปติดตั้งฉนวนดูดซับเสียงใส่รถบรรทุกหนักคันตัวอย่างในช่วงบ่ายและฉินจิ้นก็ได้ลงไปดูพวกเขาทำการทดสอบด้วย

และผลลัพธ์ที่ออกมาก็ดีมาก!

มันลดเสียงรบกวนลงได้ถึง 15 ถึง 20 เดซิเบลเต็มๆ!

หากเสียงรถเดิมสามารถเดินทางไปได้ประมาณ 100 เมตร ตอนนี้มันก็เหลือเพียงประมาณ 30 ถึง 40 เมตรเท่านั้น!

โอกาสที่จะดึงดูดซอมบี้ลดลงไปมากกว่าครึ่ง!

หากยานพาหนะทั้งหมดของฐานติดตั้งพวกมันเข้าไปทั้งหมด ความปลอดภัยของทีมที่ต้องออกไปทำงานภายนอกก็จะมากขึ้นอย่างแน่นอน!

นอกจากนี้

ปลอกลดเสียงปืนก็ยังถูกติดตั้งให้กับอาวุธปืนทั้งหมดของทีมต่อสู้และทีมป้องกันฐานด้วย

เสียงปืนที่ดังจนหูแทบจะดับแบบเมื่อก่อน ก็ลดลงจนดังเท่ากับเสียงปรบมือดังๆ เท่านั้น

สำหรับทีมป้องกันฐานพวกมันอาจจะไม่ได้มีประโยชน์มากเท่าไหร่

แต่สำหรับสมาชิกทีมต่อสู้ที่มักจะต้องออกไปข้างนอกนั้น มันมีประโยชน์มากจริงๆ!

หลายครั้งพวกเขาจะไม่กล้ายิงปืนเพราะกลัวว่าเสียงจะนำซอมบี้เข้ามามากเกินไป

แต่ตอนนี้ แม้เสียงจะยังไม่ได้หายไป แต่พวกเขาก็สามารถใช้มันได้อย่างมั่นใจมากกว่าเดิม

ซึ่งนี่จะช่วยเพิ่มความปลอดภัยของสมาชิกทีมต่อสู้ได้อย่างมากอีกด้วย

และพวกเขายังได้อาวุธปืนมาใหม่ ปืนเหล่านี้มีประสิทธิภาพและอำนาจการยิงที่ดีกว่าปืนที่พวกเขาพบในสถานีตำรวจก่อนหน้านี้มากและฉินจิ้นก็ไม่ลังเลที่จะเปลี่ยนให้พวกเขาไปใช้ปืนของกองทัพ

และเขาก็ไม่ได้ตระหนี่กับทีมต่อสู้อยู่แล้ว

ส่วนตอนนี้เขากำลังนั่งอยู่ในออฟฟิศของเขาและกำลังคิดถึงเรื่องราวของวันนี้และแผนการพัฒนาฐานในอนาคต

และบนโต๊ะของเขาก็ยังมีกระดาษอีกแผ่นหนึ่ง ซึ่งมีแผนที่เมืองหยางอยู่บนนั้น

พร้อมกับมีวงกลมสีแดงถูกวาดไว้ที่จุดหนึ่งบนแผนที่

และข้างๆ ก็มีตัวอักษรเล็กๆ ที่เขียนเอาไว้ว่า : ค่ายทหารเมืองหยางเฉิง