ตอนที่ 53 : คนจากปั๊มน้ำมัน

ตอนที่ 53 : คนจากปั๊มน้ำมัน

หลังจากชื่นชมการพัฒนาอย่างรวดเร็วของฐานแล้ว

ฉินจิ้นก็หายใจเข้าลึกๆ

เขากลั้นลมหายใจไว้ในปอดอยู่สักพักก่อนจะหายใจออกอีกครั้ง

ไอน้ำพุ่งออกมาจากปากของเขาคล้ายกับลูกศร

ก่อนจะสลายหายไปหลังจากที่พวกมันเคลื่อนที่ออกไปกว่าหนึ่งเมตรตรงหน้าเขา

เขาปิดหน้าต่างแล้วหันไปที่ห้องอาบน้ำที่เพิ่งถูกสร้างขึ้นใหม่บนชั้นเดียวกันเพื่อไปล้างตัว

ทุกวันหลังออกกำลังกาย เขาจะรู้สึกเหนียวเหนอะหนะและไม่สบายตัวเพราะเหงื่อที่เต็มตัวของเขาและเขาก็จะต้องอาบน้ำเพื่อให้รู้สึกสดชื่นขึ้น

พูดถึงเรื่องนี้ มันก็เป็นอีกเรื่องที่แปลก

เขาเพิ่งค้นพบว่าเสื้อผ้าของเขานั้นมันหายไปบ่อยๆ เสื้อผ้าสกปรกที่เขามักจะทิ้งไว้ในโรงยิมหรือห้องอาบน้ำหลังจากออกกำลังกายทุกวันจะหายไปอย่างลึกลับ

ในตอนแรก เขาก็คิดว่าคงจะมีคนใจดีเก็บไปซักให้ แต่ต่อมาเขาก็ตระหนักได้ว่าเสื้อผ้าที่หายไปไม่เคยปรากฏขึ้นอีกเลยและเขาก็รู้สึกทันทีว่ามีบางอย่างผิดปกติ

เขาถึงกับไปถามแม่ของตัวเองเลยว่าอีกฝ่ายได้เอาเสื้อผ้าของเขาไปซักหรือเปล่า

และเขาคำตอบที่เขาได้รับก็คือการปฏิเสธ

แต่พอคิดว่ามันก็แค่เสื้อผ้าไม่กี่ชิ้น เขาเองก็ขี้เกียจเกินกว่าที่จะสืบสวนเพิ่มเติม

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อเร็วๆ นี้ ด้วยขนาดตัวที่ใหญ่ขึ้น เขาก็รู้สึกว่าเสื้อผ้าเก่าของเขาค่อนข้างเล็กเกินไปแล้ว

และมันคงจะถึงเวลาที่เขาควรจะต้องเปลี่ยนไปใช้เสื้อผ้าที่มีขนาดใหญ่ขึ้นและหลวมขึ้นเพื่อปลดปล่อย 'น้องชาย' ที่ถูกกดขี่มากขึ้นเรื่อยๆ ของเขา

ขณะที่เขากำลังเดินออกจากประตูโรงยิมและผ่านทางเดินไปห้องอาบน้ำ

จู่ๆ จมูกของเขาก็ได้กลิ่นหอมจางๆ

หือ?

ดูเหมือนจะเป็นน้ำหอม?

แถมมันดูเหมือนจะผสมกับกลิ่นแปลกๆ บางอย่างด้วย

ความรู้สึกนี้ค่อนข้างแปลก

เขานั้นไม่สามารถบอกได้ว่าจมูกของเขานั้นทำงานผิดพลาดหรือไม่ เพราะเมื่อเร็วๆ นี้การดมกลิ่นและการได้ยินของเขาได้รับการพัฒนาและเขาก็มักจะได้กลิ่นและได้ยินเสียงแปลกๆ ทุกแบบภายในฐาน

เขายังคงปรับตัวให้ชินกับความสามารถใหม่นี้ไม่ได้ ดังนั้นมันจึงค่อนข้างยากที่จะตัดสินว่าเขาคิดไปเองหรือไม่

แต่สุดท้ายแล้วเขาก็เลือกที่จะช่างมัน

เขาขี้เกียจเกินกว่าที่จะสนใจมันมากจนเกินไป

หลังจากอาบน้ำเสร็จ เขาก็ยังมีเรื่องที่ต้องจัดการอีกมาก

ช่วงหลังมานี้ เขามีเรื่องให้ต้องจัดการมากขึ้น

เพราะฝนกรดน่าจะมาถึงในอีกไม่เกินหนึ่งสัปดาห์หลังจากนี้

และยังมีการเตรียมการบางอย่างที่ยังทำได้ไม่ดีและเขาจำเป็นต้องจัดการพวกมันอย่างรวดเร็ว

...

อำเภอหลงเหมิน

ในปั๊มน้ำมันบนทางหลวงสายหนึ่ง

ในตอนนี้ไม่มีใครอยู่ข้างนอกเลยปั๊มนั้นเลย

แต่ร้านสะดวกซื้อที่อยู่ในนั้น ประตูของมันกลับปิดสนิทและหน้าต่างทั้งหมดก็ถูกปิด

ข้างใน มีชายคนหนึ่งยืนพิงหน้าต่างอยู่

บางครั้งเขาก็จะมองออกไปที่ถนน ราวกับกำลังรออะไรบางอย่าง

เขาคือหลี่ซู่ ผู้ที่ออกจากบ้านเพื่อมาหาเฉียนจิน!

เวลาผ่านไปหนึ่งสัปดาห์เต็มแล้วนับตั้งแต่ที่เขาออกจากบ้าน

เขามาถึงปั๊มน้ำมันแห่งนี้เมื่อ 4 หรือ 5 วันก่อน

เดิมทีเขาคิดว่าเขาจะสามารถพบกับเฉียนจินได้ในไม่ช้าหลังจากมาถึงที่นี่

แต่เขาไม่คาดคิดเลยว่าจะต้องรอนานขนาดนี้

ตามที่เฉียนจินเคยพูดไว้ก่อนหน้านี้ อีกฝ่ายจะผ่านที่นี่ใน 5 ถึง 10 วันหลังจากโพสต์ข้อความ

วันนี้ควรเป็นวันสุดท้ายหรือวันที่ 10 ที่พูดถึงในเวลานั้นแล้ว

เขาเองก็ไม่รู้ว่าเฉียนจินมาถึงตั้งแต่วันที่ 5 แล้วหรือเปล่า

หรือบางทีอีกฝ่ายอาจไม่ได้มาถึงที่นี่ในวันนั้น

แต่มันก็ไม่ใช่ความผิดของเขาที่มาถึงที่นี่หลังวันที่ 5

เดิมที ตามการคำนวณของเขา เขาน่าจะมาถึงจุดหมายได้ภายในวันเดียวถ้าเขาออกจากวิลล่าของเขาในตอนเช้า

เพราะท้ายที่สุด มันก็อยู่ห่างกันเพียง 200 หรือ 300 กิโลเมตรเท่านั้น

แต่โชคไม่ดีที่สิ่งต่างๆ ไม่ได้เป็นไปตามแผนที่เขาวางไว้

เขาเดินทางด้วยตัวคนเดียว บางครั้งเขาก็ต้องเจอกับรถที่ถูกจอดทิ้งร้างจนกีดขวางการจราจรตามถนน ถนนในบางช่วงที่เป็นถนนชนบทนั้นไม่ค่อยมีปัญหาเพราะพวกมันมีจำนวนรถที่ถูกทิ้งน้อย

แต่อย่างไรก็ตาม ในบางช่วงของถนนในเมืองมันแย่ยิ่งกว่าอาจจะเป็นเพราะคืนแห่งการกลายพันธุ์เริ่มต้นในตอนหัวค่ำซึ่งเป็นชั่วโมงเร่งด่วนและถนนหลายสายก็กำลังติดขัดอย่างหนัก ทำให้เขาต้องขับอ้อมออกไปและหาเส้นทางใหม่

สิ่งนี้ทำให้เขาใช้เวลามากเกินไปในการออกจากเขตเมืองหยาง

ทำให้กว่าเขาจะถึงกวางหยวนก็เป็นเวลาใกล้ค่ำของวันนั้นแล้ว เรียกได้ว่าการเดินทางนั้นไม่ราบรื่นเลย

หรือจะพูดว่าไม่รู้ว่าโชคของเขานั้นดีหรือแย่ก็ได้

ก่อนที่อินเทอร์เน็ตจะถูกตัดขาด เขานั้นก็ไม่เคยเห็นข่าวเกี่ยวกับการจัดตั้งพื้นที่ปลอดภัยอย่างเป็นทางการในเมืองไหนเลย

แล้วทำไมอยู่ๆ เฉียนจิ้นกลับบอกว่ามันมีสถานที่ปลอดภัยอยู่ในกวางหยวน?

ทำไมเขาต้องลำบากขับรถมาถึงเมืองกวางหยวนเพื่อพึ่งพาสถานที่อาจไม่มีจริงด้วยซ้ำ?

ตอนนี้พูดอะไรไปก็คงไร้ประโยชน์

โชคดีที่เขาขึ้นทางหลวงมาได้อย่างราบรื่นในวันที่สองหลังจากที่เขาออกเดินทาง

จากนั้นเขาก็ขับรถมาถึงที่นี่และในที่สุดเขาก็พบปั๊มน้ำมันที่เฉียนจิ้นพูดถึง

ในเวลานั้นประตูร้านสะดวกซื้อเปิดกว้างและเขามองไม่เห็นใครเลย

มีเพียงคราบเลือดบนพื้นเท่านั้น นั่นทำให้เขาสันนิษฐานว่าพนักงานของที่นี่อาจกลายพันธุ์ไปแล้ว

และหลังจากกัดกินคนที่ไม่ได้กลายพันธุ์ไปจนหมด เขาก็ไม่รู้ว่าซอมบี้ตัวนั้นได้ไปไหนแล้ว

แต่เขาก็ปรบมืออย่างมีความสุขกับเรื่องนี้

หลังจากยืนยันได้แล้วว่าไม่มีซอมบี้ในร้านสะดวกซื้อของปั๊มน้ำมัน

เขาก็ปิดประตูและหน้าต่างทั้งหมด ก่อนจะนำรถไปจอดไว้ด้านหลังและใช้สถานที่นี้เป็นที่พักชั่วคราว

เพราะอย่างไรก็ตาม ในร้านสะดวกซื้อก็ยังมีขนมขบเคี้ยวและเครื่องดื่มเหลืออยู่อีกมากมาย พอให้เขากินและดื่มได้ไปอีกนาน

จากนั้นเขาก็รออยู่ที่นี่มาตลอด

ในช่วง 4 หรือ 5 วันที่รอคอยนี้

เขาก็ไม่ใช่ว่าจะไม่เจอผู้รอดชีวิตเลยเสียทีเดียว

ด้วยความคาดหวังอย่างสูง เขาได้เห็นยานพาหนะหลายคันปรากฏขึ้นบนทางหลวง แต่พวกมันก็ขับผ่านไปโดยไม่ได้หยุด ซึ่งนั่นทำให้เขาผิดหวังมาก

และได้แต่คาดเดาว่าพวกเขาเป็นผู้รอดชีวิตที่ขับรถผ่านมาแต่ก็ไม่รู้ว่าพวกเขากำลังจะไปที่ไหนกัน

ไม่ใช่ว่าเขาไม่เคยคิดที่จะตามไปถามจุดหมายปลายทางของอีกฝ่ายเพื่อดูว่าเขาจะมีทางเลือกอื่นหรือไม่

หรือการเข้าร่วมกับพวกเขาก็อาจจะดีเช่นกัน

แต่ในที่สุด เขาก็อดใจไว้

เพราะในโลกตอนนี้ เขาไม่รู้เลยว่าอีกฝ่ายเป็นคนดีหรือคนเลว

และอีกอย่างคือเขามีเพียงคนเดียว หากอีกฝ่ายมีคนมากกว่าและต้องการปล้นสิ่งของของเขา มันก็จะเป็นเรื่องยากสำหรับเขาที่จะต่อต้าน

เขาจะไม่คิดว่าผู้คนในตอนนี้จะใจดีเหมือนเมื่อก่อน

หลังจากกฎระเบียบหายไป มนุษย์ก็จะสามารถทำในสิ่งที่ไม่น่าเชื่อว่าจะทำได้แบบนับไม่ถ้วน

จากนั้นเขาก็รออยู่แบบนี้มาจนถึงตอนนี้

วันนี้เป็นวันสุดท้ายแล้ว เขาจะรออยู่ที่นี่อีก 1 วัน

และถ้ายังไม่มีใครมาจริงๆ เขาก็อาจจะออกไปหาที่ที่ดีกว่าเพื่อใช้สำหรับเอาชีวิตรอด

หรืออาจจะหาทางไปเจอกับผู้รอดชีวิตบางคนที่มีเพียงหนึ่งหรือสองคนเพื่อดูว่าจะสามารถเข้าร่วมทีมเพื่อเอาชีวิตรอดได้หรือไม่

นั่นคือสิ่งที่เขาคิดในใจ

...

ในขณะที่เขากำลังคิดเรื่อยเปื่อยในใจ

จู่ๆ เขาก็สังเกตเห็นการเคลื่อนไหวเล็กน้อยด้วยหางตาจากนอกหน้าต่าง

เมือมองดูใกล้ๆ

ปรากฏว่าเป็นรถสองคันกำลังเลี้ยวเข้ามาจากทางหลวงที่อยู่ไกลๆ และกำลังขับตรงมายังปั๊มน้ำมัน!

มีคนกำลังมา!

หัวใจของหลี่ซู่สั่นสะท้าน

เขารีบนั่งยองๆ และยังคงจ้องมองรถสองคันนั้น

เขาไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายคือเฉียนจิ้นหรือไม่ ดังนั้นเขาควรระมัดระวังตัวไว้ก่อนจะดีกว่า

รถสองคันนั้นไม่ลังเลและขับตรงมายังหัวจ่ายน้ำมันสองจุดในปั๊มน้ำมัน ก่อนจะหยุดรถลง

ภายใต้การสังเกตของหลี่ซู่

ชายห้าหรือหกคนค่อยๆ เดินลงมาจากรถทั้งสองคัน!

หลังจากคนเหล่านี้ลงมาจากรถก็เห็นได้ว่าพวกเขาสวมเสื้อผ้าธรรมดา แต่ถือมีดดาบและแท่งเหล็กรวมถึงอาวุธอื่นๆ

ในเวลานี้ พวกเขากำลังสังเกตพื้นที่รอบข้างอย่างระมัดระวัง ราวกับกำลังระวังซอมบี้ที่อาจปรากฏตัวขึ้น

ดวงตาของหลี่ซู่หรี่ลง

เขาเห็นว่าอาวุธของคนกลุ่มนั้นมีคราบเลือดจางๆ ติดอยู่!

เป็นไปได้ว่าพวกเขาอาจเคยฆ่าคนหรือฆ่าซอมบี้!

แต่นั่นก็แสดงให้เห็นเพียงพอแล้วว่าคนกลุ่มนี้ไม่ใช่กลุ่มคนที่จะพูดคุยด้วยได้อย่างปลอดภัยเท่าไหร่

เขายังคงซ่อนตัวอยู่ในร้านสะดวกซื้อและลังเลว่าจะออกไปถามดีหรือไม่

แต่เขาก็ยังกังวลว่าอีกฝ่ายจะไม่ใช่คนที่เขากำลังรอคอย

คนกลุ่มใหม่นี้ไม่สนใจว่าเขากำลังคิดอะไรในใจ หลังจากลงจากรถและยืนยันแล้วว่าไม่มีซอมบี้อยู่รอบๆ พวกเขาก็ผ่อนคลายลง คนสองสามคนไม่รู้ว่าพวกเขาพูดอะไรกัน แต่หลังจากนั้นพวกเขาก็เริ่มเคลื่อนไหวกันอย่างอิสระ

สองคนในนั้นเริ่มวุ่นวายกับการเติมน้ำมัน ดูเหมือนว่าพวกเขาจะต้องการเติมน้ำมันรถ

เพียงแต่หัวจ่ายนั้นไม่มีไฟฟ้าแล้วและหลังจากวุ่นวายอยู่พักหนึ่งก็ดูเหมือนว่าพวกเขาจะเติมน้ำมันกันไม่ได้

พวกเขาสบถออกมาเสียงดัง ใบหน้าเต็มไปด้วยความดุร้ายและเตะหัวจ่ายอย่างแรงก่อนจะถ่มน้ำลายใส่

คนอื่นๆ อีกสองสามคน

คนหนึ่งเดินไปตรงกองหญ้าข้างหัวจ่ายน้ำมัน ก่อนจะถอดกางเกงออกมาแล้วหยิบอวัยวะเล็กๆ ของตัวเองขึ้นมาแล้วปล่อยน้ำสีเหลืองพุ่งขึ้นท้องฟ้าอย่างไม่อายเลยแม้ว่ามันจะเป็นกลางวันแสกๆ!

อีกคนหนึ่งก็ไปนั่งยองๆ ตรงสนามหญ้าและไม่สนใจเพื่อนที่อยู่ข้างๆ ก่อนจะเริ่มผลิตปุ๋ยราวกับว่าไม่มีใครอยู่รอบๆ เลย!

แถมเขายังหัวเราะกับคนข้างๆ โดยไม่มีความอายใดๆ เลยด้วยซ้ำ!

ให้ตายเถอะ!

หลี่ซู่ตะโกนในใจ

หลังจากเห็นคนกลุ่มนี้ เขาก็รู้สึกไม่สบายใจเลย

แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา เขาแค่รู้สึกว่าเขาคงไม่สามารถคบหากับคนกลุ่มนี้ได้!

แม้ว่าจะมีเฉียนจินอยู่ในนั้นจริงๆ ก็ตาม!

แต่เขาก็จะตัดสินใจไม่ไปด้วยอยู่ดี!

อย่างมากที่สุด เขาก็แค่ต้องหาที่อื่นในอนาคตเพื่อเอาชีวิตรอด!

ในเวลานี้ เขาทำได้เพียงอธิษฐานให้คนกลุ่มนี้จัดการธุระของตัวเองให้เสร็จเร็วๆ เพื่อที่พวกเขาจะได้ไปจากที่นี่และไม่ค้นพบเขา!

แค่โชคไม่ดี

สองคนที่พยายามเติมน้ำมันก็พบว่าหัวจ่ายนั้นไม่ยอมจ่ายน้ำมันออกมา แถมพวกเขายังไม่มีอุปกรณ์ที่จำเป็น ดังนั้นการจะดูดน้ำมันออกมาจึงเป็นเรื่องที่เป็นไปได้ยาก

พวกเขาต้องหันหลังกลับและหยิบท่อและขวดขนาดใหญ่จากรถของพวกเขาออกมาแล้วเดินไปยังรถที่เหลือในลานจอดรถ

ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังจะดูดน้ำมันออกจากรถคันอื่น

หลี่ซู่ดีใจที่เขาจอดรถของตัวเองไว้หลังร้านสะดวกซื้อ

คนอีกสองสามคนที่ทำธุระส่วนตัวเสร็จแล้วก็เดินกลับมาทางรถพลางสบถไปด้วย

หลี่ซู่ได้ยินอย่างคลุมเครือว่าอีกฝ่ายดูเหมือนจะฉี่รดมือและกางเกงของพวกเขา

และพวกเขาก็ไม่มีน้ำจะล้าง

พวกเขาพากันถูกันไปมาบนเสื้อผ้าของกันและกันเป็นการหยอกล้อ

ชายหนุ่มคนหนึ่งที่ดูเหมือนนักเลงดูเหมือนจะเล่นสนุกเสร็จแล้วและหันมาสนใจซูเปอร์มาร์เก็ตเล็กๆ ในปั๊มน้ำมัน

นั่นคือที่ที่หลี่ซู่กำลังหลบอยู่!