บทที่ 55 นี่มันมาซื้อตัวกันชัดๆ

บทที่ 55 นี่มันมาซื้อตัวกันชัดๆ

ซือหว่านเห็นภาพนี้ก็ตกใจ "เขาขายอะไรกันน่ะ คึกคักเชียว ลูกอยากซื้อไหม"

หลีเวินซูขึ้นซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้า ส่ายหน้า "หนูซื้อแล้วค่ะ"

นักเรียนที่เดินผ่านได้ยินเข้า ส่งสายตาอิจฉามาให้

"ฝีเท้าเร็วขนาดนี้ ดูไม่ออกเลยแฮะ"

"หรือว่าจะเป็นนักกรีฑา?"

หลีเวินซู: "......"

กลับถึงบ้าน หลีเวินซูเปิดมือถือ เข้าไปดูหลังไมค์

จริงๆ เธอไม่ค่อยเปิดดูหลังไมค์ เพราะแพลตฟอร์มนิยายที่เธออยู่เมื่อชาติที่แล้วไม่มีฟังก์ชั่นหลังไมค์ การโต้ตอบระหว่างคนอ่านกับนักเขียนมีแค่ในช่องคอมเมนต์

ชาตินี้เธอก็เลยชินกับการคุยในช่องคอมเมนต์ แต่เว็บนิยายเชอร์รี่มีหลังไมค์ และข้อความก็เต็มตลอด

ส่วนใหญ่ก็เป็นคนอ่านมาทักทาย อวยยศ หรือพอเขียนถึงจุดดราม่าก็ส่งมีดโกนมาให้

หลีเวินซูมักจะกวาดตาดูผ่านๆ ถ้าไม่มีอะไรน่าสนใจก็ลบข้อความทิ้ง จุดแดงเล็กๆ พวกนั้นมันรบกวนคนเป็นโรคย้ำคิดย้ำทำอย่างเธอมาก จะไล่กดดูทีละอันก็เสียเวลา

แต่วันนี้พอกดเข้าไป เธอก็เห็นข้อความหนึ่งที่ถูกดันขึ้นมาอยู่บนสุด

[สวัสดีค่ะคุณนักเขียน ฉันเป็นบรรณาธิการจากเว็บนิยายเฉินซิง ชื่อเยว่เลี่ยง สะดวกคุยไหมคะ]

นี่มันมาซื้อตัวกันชัดๆ?

แถมยังเป็นเว็บที่เธอเคยอยู่เมื่อชาติที่แล้วอีก

หลีเวินซูเริ่มสนใจขึ้นมานิดหน่อย กดเข้าไปดู

[ไม่ทราบว่าคุณนักเขียนสนใจทำความรู้จักเว็บเราไหมคะ นิยายของคุณนักเขียนฉันอ่านแล้ว สำนวนและพล็อตเรื่องโดดเด่นมาก อยู่เว็บเชอร์รี่บอกตามตรงว่าเสียของค่ะ]

[ฉันเห็นนิยายเรื่องนี้ลงมาสักพักแล้ว ถึงแม้จะอยู่ในเว็บนี้ยอดวิวจะพอดูได้ แต่ถ้าคุณนักเขียนเซ็นสัญญากับเว็บเราตั้งแต่แรก ยอดคลิกยอดเก็บเข้าชั้นคงไม่ใช่แค่นี้ รายได้ของคุณนักเขียนต้องเพิ่มขึ้นมหาศาลแน่นอน]

[นิตยสาร สำนักพิมพ์ที่ร่วมมือกับเว็บเรา ล้วนเป็นบริษัทชั้นนำของประเทศ ช่องทางโปรโมตย่อมดีกว่าเว็บเล็กๆ เยอะค่ะ]

[ถ้าเรื่องต่อไปคุณนักเขียนยินดีเซ็นสัญญากับเว็บเรา ทางเรายินดีมอบข้อเสนอที่ดีที่สุดให้ คุณนักเขียนคงเคยได้ยินชื่อเว็บเรามาบ้าง นักเขียนระดับเทพหลายคนที่คุ้นหูล้วนมาจากเว็บเรา รายได้ต่อเดือนบางคนทะลุแสนไปแล้ว ค่าลิขสิทธิ์ต่างๆ ก็รับกันไม่หวาดไม่ไหว]

ชาติที่แล้วหลีเวินซูเซ็นสัญญากับเว็บนิยายนี้แหละ

เว็บเฉินซิงไม่ใช่เว็บนิยายที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ แต่ก็มีชื่อเสียงพอตัว ชาติที่แล้วเธออ่านนิยายส่วนใหญ่ในเว็บเทียนอี้

แต่เว็บเทียนอี้ใหญ่เกินไป การแข่งขันภายในดุเดือด มือใหม่เข้าไปคงรอดยาก เธอเลยลดสเปกลงมาเลือกเฉินซิง

ตอนเซ็นสัญญาแรกๆ บรรณาธิการไม่สนใจเธอเลย เพราะเป็นนักเขียนโนเนม ปล่อยให้ดิ้นรนเอาตัวรอดเอง

การขึ้นชาร์ตอะไรพวกนี้ก็ไม่ค่อยยุติธรรม มีเส้นสายกันทั้งนั้น

หลีเวินซูถึงได้รู้ตอนนั้นเองว่า เขียนนิยายไม่ใช่แค่ก้มหน้าก้มตาเขียนอย่างเดียว ต้องมารบราฆ่าฟัน ชิงไหวชิงพริบ ไม่ต่างอะไรกับทำงานบริษัท

ตอนนั้นหลีเวินซูจนกรอบ ไม่มีอะไรจะไปสู้เขา กลางวันกลางคืนทำงานพาร์ทไทม์หาเลี้ยงตัวเอง ว่างเมื่อไหร่ก็ต้องรีบปั่นนิยายในมือถือ

ตอนนั้นเธอแทบจะบีบเวลามาเขียนนิยาย อยากจะเอาจำนวนคำเข้าสู้ให้ชนะคนอื่น

โชคดีที่เธอดวงดี เรื่องหนึ่งดังเปรี้ยงปร้าง แพลตฟอร์มเห็นแววเลยยื่นสัญญาข้อเสนอดีเยี่ยมให้เพื่อรั้งตัวไว้

ผลคือ... กองขี้หมากองหนึ่ง (ชูนิ้วกลาง)

[ซี่โครงหมูเปรี้ยวหวาน: ไม่สนใจ]

บรรณาธิการเยว่เลี่ยงฝั่งนั้นทำหน้าไม่อยากเชื่อ เพราะใครที่มีสมอง ย่อมรู้ว่าควรเลือกยังไง รายได้จากเว็บใหญ่กับเว็บเล็กมันคนละเรื่องกันเลย

ถึงแม้ดูจากความดังของซี่โครงหมูเปรี้ยวหวานตอนนี้ จะอยู่เว็บไหนก็รุ่ง

แต่คนเราย่อมอยากจะก้าวหน้าไม่ใช่เหรอ เฉินซิงถึงจะเทียบเทียนอี้ไม่ได้ แต่ก็นักเขียนหลายคนอยากเซ็นสัญญากับที่นี่ เซ็นไม่ผ่านก็มีถมเถ พวกเขามาเชิญถึงที่ ดันโดนปฏิเสธ?!

หรือว่าเว็บเทียนอี้มาชิงตัวไปแล้ว?

[เยว่เลี่ยง: คุณนักเขียนมีตัวเลือกที่ดีกว่าแล้วเหรอคะ ไม่ใช่ฉันจะนินทาลับหลังนะ แต่ก่อนจะไปเว็บใหญ่กว่านี้ต้องคิดให้ดีนะคะ]

[เยว่เลี่ยง: เว็บยิ่งใหญ่น้ำยิ่งลึก คุณอยู่เว็บเชอร์รี่อาจจะไม่รู้สึก แต่ถ้าไปเว็บระดับเทียนอี้ การจัดอันดับและการโปรโมตมีกฎเกณฑ์แฝงอยู่ ขึ้นอยู่กับว่าคุณเอาใจบรรณาธิการเก่งไหม การแก่งแย่งชิงดีเยอะมาก คุณคงไม่อยากเขียนนิยายไปพร้อมกับต้องมารับมือเรื่องปวดหัวพวกนี้หรอกใช่ไหมคะ]

[เยว่เลี่ยง: ถ้าเป็นเว็บเราจะกำลังพอดีเลยค่ะ มีชื่อเสียงพอสมควร การแข่งขันภายในก็ยุติธรรม ไม่มีปัญหาพวกนั้น นักเขียนที่มีกระแสในตัวอย่างคุณมาอยู่กับเรา เราต้องมอบข้อเสนอที่ดีที่สุดให้อยู่แล้วค่ะ]

[เยว่เลี่ยง: คุณนักเขียนไม่คิดถึงอนาคตตัวเองหน่อยเหรอคะ อยู่เว็บเล็กๆ แบบนี้เพดานมันก็ได้แค่นี้ รายได้ก็ลดฮวบ ทางเรามีทีมงานมืออาชีพ การบริหารจัดการเว็บก็เติบโตเต็มที่แล้ว เว็บเล็กๆ สู้ไม่ได้แน่นอนค่ะ]

[เยว่เลี่ยง: แถมสวัสดิการนักเขียนของเราดีมากๆ คุณดูแล้วต้องหวั่นไหวแน่ๆ เว็บนิยายเชอร์รี่เป็นแค่บริษัทเล็กๆ เทียบกับเราไม่ได้เลยสักนิด]

[เยว่เลี่ยง: ใครจะรังเกียจเงินเยอะๆ ล่ะคะ คุณนักเขียนลองพิจารณาดูดีๆ ถึงตอนนี้รายได้ต่อเดือนของคุณอาจจะพอใช้ได้ แต่ถ้ามาอยู่บริษัทเรา รับรองว่าต้องเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวแน่นอน]

[เยว่เลี่ยง: แล้วพูดกันตามตรง เว็บนิยายเชอร์รี่มีชื่อเสียงขึ้นมาได้ก็เพราะคุณ เว็บนิยายในประเทศเจ๊งกันปีละตั้งเท่าไหร่ ใครจะรู้ว่าเว็บนี้จะอยู่ได้นานแค่ไหน แทนที่จะต้องไปหาเว็บใหม่เริ่มนับหนึ่งทีหลัง สู้เซ็นกับเราตอนนี้เลยไม่ดีกว่าเหรอคะ ประหยัดเวลาด้วย]

[ซี่โครงหมูเปรี้ยวหวาน: ไม่ขาดแคลนเงินแค่นั้น]

[เยว่เลี่ยง: ......]

เกลียดพวกขี้อวดรวยที่สุดในชีวิต

[เยว่เลี่ยง: คุณนักเขียนไม่พิจารณาเว็บเราจริงๆ เหรอคะ สวัสดิการดีมากจริงๆ นะ ภายในเว็บก็ยุติธรรมกลมเกลียว คุณเข้ามาเว็บเรา ยังจะได้รู้จักนักเขียนระดับเทพอีกหลายคน คุณก็น่าจะอ่านนิยาย คงมีนักเขียนที่ชอบ ไม่แน่ว่าอาจจะเป็นนักเขียนเว็บเราก็ได้ คุณเข้ามาเว็บเราก็ถือว่าติ่งสำเร็จแล้ว...]

[ซี่โครงหมูเปรี้ยวหวาน: ขอช่องทางติดต่อหน่อย]

เยว่เลี่ยงถอนหายใจโล่งอก แอบเบะปากในใจ สุดท้ายก็ตกลง พูดมาตั้งนานก็แค่เล่นตัว อยากอัพค่าตัว ให้พวกเธอยื่นข้อเสนอที่สูงกว่าสินะ

ช่างถือดีจริงๆ คิดว่าดังเรื่องเดียวแล้วจะลืมตัวได้ พอมันมาอยู่เว็บเรา ก็ต้องอยู่ในกำมือเราอยู่ดี

เยว่เลี่ยงให้ไอดีเพนกวินไป แล้วนั่งรอคนแอดมาเงียบๆ

วินาทีต่อมาก็มีเสียงแจ้งเตือนข้อความ

ตรงเพื่อนใหม่มีจุดแดงขึ้นมา พอกดรับ วินาทีต่อมาก็มีอีกอัน เธอกดรับอย่างเคยชิน

[ซี่โครงหมูหลิวซิง: เธอนี่เองที่ใส่ร้ายเว็บเราต่อหน้าท่านเทพ?]

[ซี่โครงหมูเชอร์รี่: เธอกล้าดียังไงมาแย่งท่านเทพของฉัน? ใครให้ความกล้าเธอ เรียกหัวหน้าเธอมาคุยกับฉันเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นพรุ่งนี้ฉันจะขับรถไปตึกบริษัทเธอ รดน้ำต้นไม้แห่งความมั่งคั่งของพวกเธอให้ตาย]

เยว่เลี่ยงงงเป็นไก่ตาแตก ทำไมไม่ใช่นักเขียนคนนั้นล่ะ

ไม่ใช่สิ พวกแกเป็นใครวะ

หลีเวินซูได้ช่องทางติดต่อของเยว่เลี่ยงมา ก็แคปหน้าจอแชทส่งให้หลิวซิงทันที

หลิวซิงเห็นแล้วแทบระเบิด กล้าดียังไงมาลักพาตัวท่านเทพของเขาต่อหน้าต่อตา!

ยอมไม่ได้!

บุก! ต้องบุก!

เขาจึงส่งแชทต่อให้บอสเชอลู่ทันที

ห้องทำงานเชอลู่มีเสียงด่าบุพการีดังลั่นเป็นครั้งแรกของวัน