บทที่ 5 “นักเขียนมือใหม่”

บทที่ 5 “นักเขียนมือใหม่”

ถ้าไม่ดังก็ผิดกฎสวรรค์แล้ว ถ้าไม่ดังเขาจะเต้นท่าโทมัสหมุนตัวกินขี้ เขาจะกินๆๆๆ...

ดังนั้นต้องให้เจ้านายยื่นข้อเสนอสัญญาที่ดีที่สุด ไม่อย่างนั้นเขารู้สึกผิดต่อสำนวนและเนื้อเรื่องระดับเทพของต้าเสินแย่เลย

ลำพังแค่ต้องมาอยู่ในเว็บไซต์เล็กๆ ผุๆ แบบพวกเขาก็น่าสงสารพอแล้ว

นี่ยังจะไม่ได้การดูแลที่ดีที่สุดอีก

ไม่ได้ สวรรค์ยอม แต่เขาหลิวซิงไม่ยอม

พอเจ้านายเว็บไซต์เชอร์รี่ได้รับข้อความจากหลิวซิง ตาแทบถลนออกมา

[เชอลู่: ความหมายของนายคือจะให้ฉันใช้ข้อเสนอเทพขนาดนี้ กับนักเขียนมือใหม่ในเว็บเล็กๆ เนี่ยนะ?]

[เชอลู่: ฉันไม่ได้ซีเรียสเรื่องเงินหรอกนะ แต่ฉันก็ไม่ใช่คนโง่ให้หลอกฟันเงินนะ]

[หลิวซิง: บอสครับ อ่านนิยายก่อนครับ]

[เชอลู่: อ่านบ้าอะไร นิยายในเว็บฉันมีแต่เกรดไหนฉันจะไม่รู้เหรอ? ฉันอ่านแต่ของระดับเทพเขียนเท่านั้น]

[หลิวซิง: บอสครับ ถ้าบอสไม่อ่านนิยาย วันนี้ผมจะไปขี้ในห้องทำงานบอส]

[เชอลู่: ...นายอย่าทำบ้าๆ นะ ฉันอ่านก็ได้!]

หลิวซิงส่งลิงก์นิยายให้เชอลู่อย่างสดชื่นแจ่มใส

เขามั่นใจสุดขีดว่า ขอแค่มีสามัญสำนึก ใครได้อ่านนิยายที่ท่านเทพเขียน ไม่มีทางปฏิเสธข้อเสนอของเขาแน่

ทางฝั่งนั้นเงียบไปนานมากโดยไม่มีการตอบกลับ

หลิวซิงคันยุบยิบในใจ แทบอยากจะเช็กข้อความลับนาทีละร้อยรอบ กลัวว่าจะพลาดข้อความจากหลีเวินซู แล้วตอบกลับไม่ทันท่วงที จะทำให้อีกฝ่ายรู้สึกว่าถูกละเลย

เทพระดับนี้ ถ้าเว็บพวกเขาไม่ใช้ข้อเสนอที่ดีที่สุดมัดใจไว้ วันข้างหน้าต้องถูกเว็บใหญ่เว็บอื่นฉกตัวไปแน่นอน

แต่ว่า หลิวซิงคิดดูแล้ว ต่อให้วันหน้ามีเว็บใหญ่มาดึงตัว ท่านเทพก็มีโอกาสแปดสิบเปอร์เซ็นต์ที่จะไปอยู่ดี

ยังไงซะพวกเขาก็เป็นแค่เว็บเล็กๆ ด้วยฝีมือระดับท่านเทพ สามารถไปวัดรอยเท้ากับเว็บใหญ่ได้สบาย เผลอๆ ชนะนักเขียนระดับเทพของเว็บใหญ่พวกนั้นขาดลอยด้วยซ้ำ

ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงมาที่นี่

คงไม่ใช่ว่าเป็นมือใหม่จริงๆ หรอกนะ

พอเสียงแจ้งเตือน QQ ดังขึ้น หลิวซิงก็รีบกดดูทันที

[เชอลู่: ไปคว้าตัวท่านเทพคนนี้มาให้ได้เดี๋ยวนี้! แม่จะถวายเครื่องเซ่นไหว้ให้เธอ!]

[เชอลู่: นายมีไอดีนกเพนกวินของท่านเทพไหม ขอหน่อย ฉันจะไปทวงนิยาย ฉันเป็นเจ้าของเว็บ เขาต้องไว้หน้าฉันบ้างแหละ]

[เชอลู่: ผ่านไปห้าชั่วโมงแล้ว ช่วยถามหน่อยว่าทำไมท่านเทพยังไม่อัปเดต]

[เชอลู่: ฉันรู้สึกว่าคืนนี้ฉันนอนไม่หลับแน่ ฉันต้องได้อ่านตอนต่อไปถึงจะนอนตายตาหลับ]

[เชอลู่: วันนี้นายอยู่ทำโอทีหน่อยไหม? เรามาคุยเรื่องพล็อตกัน แนวเรื่องกับเนื้อเรื่องแบบนี้ฉันไม่เคยเห็นมาก่อนเลย นายว่าขั้นต่อไปเฉิงหนานจะทำยังไง...]

หลิวซิงตาแดงก่ำตอบกลับข้อความเจ้านาย พยักหน้าหงึกหงัก ในที่สุดก็มีคนเข้าใจเขาแล้ว

เขาก็รู้สึกว่าคืนนี้ตัวเองนอนไม่หลับเหมือนกัน

มันค้างคาได้ทรมานคนจริงๆ!

—

“โฮสต์! คืนเดียวเราได้ค่าความนิยมมาห้าสิบสามแต้ม แถมยังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ด้วย!”

นี่ถือเป็นก้าวแรกตั้งแต่ระบบถือกำเนิดขึ้นมา ในสายตามัน ค่าความนิยม 53 แต้มในคืนเดียวเป็นเรื่องที่ยอดเยี่ยมมาก

นั่นหมายความว่าคืนเดียวพวกเขาได้พลังงาน 53 แต้ม มันแบ่งได้ 15.9 แต้ม

ยังห่างจากพลังงานสามพันกว่าแต้มที่ต้องใช้สร้างร่างจำแลงที่มันใฝ่ฝันหาอีกไกล

ถ้าระบบมีตา ตอนนี้มองไปที่หลีเวินซู คงจะเต็มไปด้วยความเทิดทูนบูชา

หลีเวินซูล็อกอินเข้าเว็บไซต์ดู ยอดกดติดตาม 62 แต่ยอดการอ่านกลับพุ่งไปถึงสามร้อยกว่าอย่างน่าประหลาด มีคอมเมนต์สิบกว่าข้อความ ยอดติดตามกับยอดเก็บเข้าชั้นหนังสือเป็นไปในทิศทางเดียวกัน

คืนเดียว ทำผลงานได้ขนาดนี้ก็ทำให้เธอแปลกใจอยู่บ้าง

ยังไงซะนี่ก็เป็นเว็บเล็ก ทราฟฟิกน้อย ช่วงแรกตั้งตัวยากแน่นอน

เมื่อคืนก่อนนอนหลีเวินซูยังคิดหาวิธีอยู่เลย เช่นจะใช้การอัปเดตเพิ่มเพื่อดึงดูดให้นักอ่านที่มีอยู่เพียงหยิบมือช่วยกันป้ายยาออกไปเอง

ไม่นึกว่าผลงานคืนแรก จะทำให้เธอประหลาดใจได้ขนาดนี้

เธอสลับไปที่หลังบ้าน ก็เห็นคำขอเซ็นสัญญาที่หลิวซิงส่งมา

หลีเวินซูอ่านสัญญาอย่างละเอียด แล้วก็แปลกใจนิดหน่อย สัญญาฉบับนี้ใครดูก็รู้ว่า ในขอบเขตที่ทำได้ เขาให้ข้อเสนอที่ดีที่สุดแล้ว

เรื่องนี้ปกติมาก เว็บไซต์อยากจะรั้งตัวนักเขียนระดับเทพไว้ สัญญาฉบับแรกที่ยื่นให้ ย่อมต้องดีที่สุดเท่าที่จะดีได้

เหมือนกับคนเก่งๆ เข้าทำงาน ก็ต้องถูกจ้างด้วยเงินเดือนสูงลิ่ว

เว็บที่หลีเวินซูอยู่เมื่อชาติที่แล้ว ตอนแรกเพื่อจะรั้งเธอไว้ ก็ให้สัญญาที่ดียิ่งกว่านี้เสียอีก แต่ก็เพราะแบบนี้ ค่าลิขสิทธิ์เธอได้รับจนมือระวิง นักเขียนกอบโกยผลประโยชน์สูงสุด

เว็บไซต์ได้ส่วนแบ่งแค่ส่วนน้อยนิด พวกเขาเลยไม่พอใจ ที่ต้องทนดูผลประโยชน์ที่ควรจะเป็นของพวกเขาตกไปอยู่ในกระเป๋าเธอคนเดียว พวกเขาทำใจยอมรับไม่ได้

ก็เลยวางกับดักเธอ ทั้งชี้นำกระแสสังคม ทั้งจ้างบัญชีการตลาดมาปล่อยข่าวลือ ใส่ร้ายป้ายสี หวังจะทำให้ชื่อเสียงเธอเหม็นเน่า กดกระแสให้ตก เพื่อให้การกลับคำของตัวเองดูสมเหตุสมผล

ตอนนั้นหลีเวินซูยังเด็กมาก หนังสือหนังหาก็ไม่ได้เรียนสูง ถูกคนพวกนั้นเล่นงานจนตั้งตัวไม่ทัน ต้องสู้ยิบตาเถียงจนหัวชนฝา ถึงพาตัวเองออกมาเป็นอิสระได้

หลีเวินซูอ่านสัญญาอย่างละเอียด มั่นใจว่าไม่มีปัญหา ก็เซ็นทันที

มีข้อเสนอที่ดีที่สุดทำไมเธอจะไม่รับ

ต้องขอบคุณเรื่องซวยๆ ในชาติที่แล้ว ตอนนี้เธอแกร่งจนน่ากลัว

ถ้าผ่านไปอีกไม่กี่ปี หลีเวินซูในฐานะผู้เยาว์จะเซ็นสัญญา ยังต้องมีขั้นตอนทางผู้ปกครองอีกยืดยาว วุ่นวายมาก

แต่ตอนนี้ข้อจำกัดยังไม่เยอะ บวกกับเว็บเล็กแห่งนี้ต้องการรวบรวมนักเขียนให้ได้มากที่สุด

ขั้นตอนการเซ็นสัญญาจึงง่ายดายที่สุดเท่าที่จะทำได้

เธอเพิ่งเซ็นสัญญาเสร็จ ยังไม่ได้ส่งข้อความหาบรรณาธิการ ฝ่ายนั้นก็รีบทักมาอย่างร้อนรน

[หลิวซิง: ไรท์เตอร์ไม่พอใจสัญญาตรงไหนบอกผมได้เลยนะ!]

[ซี่โครงหมูเปรี้ยวหวาน: ไม่มีค่ะ เซ็นเสร็จแล้ว]

[หลิวซิง: ไรท์เตอร์ขอแอด QQ หน่อยครับ เข้ากลุ่มนักเขียนไหมครับ]

[ซี่โครงหมูเปรี้ยวหวาน: 238473** ไม่เข้ากลุ่มนักเขียนค่ะ]

หลีเวินซูไม่อยากเข้ากลุ่มนักเขียนอะไรทั้งนั้น ก็เหมือนกับกลุ่มนักอ่าน เป็นสิ่งที่วุ่นวายมาก

เพราะเธอไม่ถนัดรักษความสัมพันธ์บนโลกออนไลน์

หลิวซิงเข้าใจ ท่านเทพมักจะมีนิสัยสันโดษนิดๆ เหมือนกับตัวเอกเทพๆ ในนิยาย ที่มักจะไปไหนมาไหนคนเดียว!

คนที่เขียนผลงานเจ๋งๆ แบบนี้ออกมาได้ ในชีวิตจริงต้องเป็นคนที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวมากๆ แน่

[หลิวซิง: ได้ครับได้ครับไรท์เตอร์ ไม่เข้าก็ไม่เป็นไร ไรท์เตอร์เคยเขียนนิยายที่เว็บอื่นมาก่อนไหมครับ]

[ซี่โครงหมูเปรี้ยวหวาน: ไม่เคยค่ะ]

หลิวซิงตกตะลึง ไม่เคยเขียนนิยายที่เว็บอื่นมาก่อน???

นี่ไม่ใช่เทพเปิดแอคหลุมมาเล่นที่เว็บเล็กเหรอเนี่ย???

[หลิวซิง: ฮ่าๆๆ งั้นไรท์เตอร์น่าจะมีประสบการณ์การเขียนมาหลายปีแล้วสินะครับ ทำไมจู่ๆ ถึงมาเว็บเล็กๆ ของเราล่ะครับ]

[ซี่โครงหมูเปรี้ยวหวาน: ไม่มีค่ะ]

หลีเวินซูมีประสบการณ์การเขียนประมาณห้าปีจริง แต่ตอนนี้นั้นเธอเพิ่งอายุสิบหก

ก็ไม่มีจริงๆ นั่นแหละ

เหนื่อยแทบตายเขียนนิยายมาตั้งหลายปี ขอแกล้งแอ๊บโชว์พาวให้สะใจหน่อยจะเป็นไรไป

ไม่ได้ผิดกฎหมาย

ทำได้

หลิวซิงตกตะลึงซ้ำสอง ตกใจจนแทบจะฉี่ราดในออฟฟิศ

เดี๋ยวนะเดี๋ยวนะ คำพูดท่านเทพนี่จริงหรือหลอก นี่ล้อเขาเล่นใช่ไหม สำนวนน่าตื่นตาตื่นใจขนาดนี้ สไตล์การเขียนที่เป็นผู้ใหญ่ขนาดนี้ พล็อตที่แปลกใหม่ขนาดนี้

การคุมจังหวะจะโคนของเนื้อเรื่องที่เกี่ยวใจคนอ่านได้อย่างเชี่ยวชาญ

นี่คือมือใหม่?!