บทที่ 216 ใช้ชีวิตเปื่อยๆ ในวันสิ้นโลก 17

บทที่ 216 ใช้ชีวิตเปื่อยๆ ในวันสิ้นโลก 17

ในมุมที่ไม่มีใครสังเกตเห็น จู๋อินพาบาร์บาร่าเฝ้าดูฉากนี้อยู่

"ฉันบอกแล้วไง สายเนโครแมนเซอร์เนี่ย เกิดมาเพื่อปราบน้องซอมบี้โดยเฉพาะ"

บาร์บาร่าบ่นงุ้งงิ้งเสียงเบา

จู๋อินบีบแก้มยุ้ยๆ ของมัน "บ่นอะไร?"

บาร์บาร่าบอก "ฉันบอกว่า วิธีการเคลียร์ด่านแบบนี้ นอกจากโฮสต์แล้ว ไม่มีเจ้าหน้าที่ภารกิจคนไหนในสำนักงานทำได้อีกแล้ว"

นอกจากโฮสต์สุดเทพที่ทำได้ทุกอย่างของมัน ใครจะเปิดร้านแบบนี้ได้ ใครจะเอาของวิเศษมากมายขนาดนี้มาขายได้ ใครจะสอนคนในโลกนี้ให้ใช้เวทมนตร์ได้?

มีแต่โฮสต์ของบ้านบาร์บาร่าเท่านั้นที่ทำได้!

บาร์บาร่าหมอบอยู่บนก้อนเมฆเล็กๆ มองดูฉากการต่อสู้ของซอมบี้ที่ยุ่บยั่บอยู่ด้านล่าง ส่ายหัวดุ๊กดิ๊ก "ฉันไม่ต้องสงสัยเลย ภารกิจรอบนี้ โฮสต์ต้องได้ประเมินระดับสมบูรณ์แบบอีกแน่"

ต่อให้เรียกโฮสต์ทุกคนจากทุกสาขาของสำนักงานมา ทั้งพระเอก จอมมาร ตัวร้าย นับเรียงตัวเลย ก็ไม่มีใครทำได้ดีกว่าโฮสต์!

จู๋อินขำ "ทำไมจู่ๆ มาอวยฉันล่ะ?"

บาร์บาร่าเอาหัวถูไถฝ่ามือเธอ ขดตัวเป็นก้อนกลมๆ เหมือนแมว

.

การโต้กลับครั้งนี้ กินเวลานานแต่ก็ราบรื่น

จอมเวทรุ่นแรกของโลกนี้ ได้เป็นประจักษ์พยานถึงพลังอำนาจอันน่าสะพรึงกลัวของเนโครแมนเซอร์ในการรับมือกับซอมบี้

แต่ทว่า ก็เป็นไปตามที่ซูเหิงและเพื่อนร่วมทีมตกลงกันไว้

การเปิดเผยพรสวรรค์สายเนโครแมนซีในช่วงเวลานี้ เหล่าจอมเวทแม้จะตกตะลึงและอิจฉา แต่ก็จะไม่มองเขาเป็นศัตรูที่น่ากลัวและรับมือไม่ได้ หรือเป็น "ราชาซอมบี้" อีกคน

จอมเวทที่มีพลังแข็งแกร่งดูออกได้ไม่ยากว่า วิชาควบคุมวิญญาณของซูเหิงนั้นแข็งแกร่งจริง แต่พลังโจมตีส่วนตัวของเขาไม่ได้โดดเด่น

เวทมนตร์ของเขาอาจจะใช้จัดการซอมบี้ได้ดีเป็นพิเศษ แต่ถ้าสู้กันตัวต่อตัว ใครจะอยู่ใครจะไปก็ยังไม่แน่

ข้อมูลของเขาถูกส่งไปยังฐานทัพต่างๆ แต่ละฐานทัพแปะป้าย "อันตรายสูง" ให้เขา แต่ข้อความต่อมาก็เป็นแค่ "เฝ้าระวัง"

ปฏิบัติการกวาดล้างซอมบี้ครั้งนี้ กินเวลาถึงสามปีเต็ม

ในสามปีนี้ ฝ่ายมนุษย์มีผู้แข็งแกร่งเพิ่มเข้ามาเรื่อยๆ

ความเร็วในการวิวัฒนาการของซอมบี้สู้มนุษย์ไม่ได้ แถมยังมีซูเหิง เนโครแมนเซอร์จอมตุกติกคอยป่วน

วันหนึ่งในต้นฤดูใบไม้ผลิปีที่สี่

ซอมบี้ตัวสุดท้ายล้มลงด้วยเวทบอลไฟ

มีคนวิ่งเข้าไปอย่างชำนาญ ขุดผลึกของมันออกมา เก็บใส่กระเป๋าตัวเอง

ซูเหิงเหลือบมอง แล้วก็นึกเสียดายที่ซอมบี้ตัวนี้โดนระเบิดเละเทะ เอามาใช้งานต่อไม่ได้แล้ว

...ยากที่จะบอกว่าอีกฝ่ายไม่ได้จงใจ

โดยเฉพาะปีหลังสุด มนุษย์เป็นฝ่ายได้เปรียบซอมบี้อย่างเห็นได้ชัด

ทุกคนรู้ดีว่า ยิ่งฆ่าซอมบี้มากเท่าไหร่ ก็ยิ่งเพิ่มพลังให้ซูเหิงมากเท่านั้น จอมเวทที่เมื่อก่อนเคยเดินตามหลังซูเหิงเรียกพี่ ตอนนี้จัดการซอมบี้ได้โหดเหี้ยมกว่าใคร

ต่อให้เผาซอมบี้เป็นเถ้าถ่านเหมือนเวทไฟไม่ได้ ก็จะพยายามทุบให้เละจนดูไม่ได้ ให้ซูเหิงเอาไปใช้ต่อไม่ได้

ซูเหิงแค่นยิ้มกับเรื่องนี้: เขารู้นิสัยมนุษย์ดี ศัตรูที่มีร่วมกันหมดไปแล้ว ก็เริ่มระแวงเพื่อนร่วมทีมที่แข็งแกร่งแล้ว

แต่เขาก็ไม่กลัว ตอนนี้กองทัพซอมบี้ใต้บังคับบัญชาเขามีมากพอ และในทีมยังซ่อนฉูเหยียน ตัวตึงของจริงเอาไว้อีกคน

ตอนนั้นทีมตกลงกันไว้แล้วว่า มีคนเด่นแค่คนเดียวก็พอ รับมือซอมบี้ เวทเนโครแมนซีใช้ดีกว่า เลยให้ซูเหิงเป็นคนออกหน้า

ส่วนฉูเหยียน ในสายตาคนอื่น ก็เป็นแค่จอมเวทธาตุไฟธรรมดาๆ มาตลอด

ถ้าฐานทัพพวกนี้ กล้าทำอะไรแบบเสร็จนาฆ่าโคถึก เสร็จศึกฆ่าขุนพล ซูเหิงและฉูเหยียนจะสอนให้พวกเขารู้จักสงบสติอารมณ์เอง

โชคดีที่มิตรภาพระหว่างกันแม้จะเปราะบาง แต่ก็ยังคงอยู่

กองทัพซอมบี้ของซูเหิงกลับไปนอนใต้ดินด้วยความสมัครใจ ส่วนเขาและฉูเหยียน รวมถึงเพื่อนร่วมทีมทุกคน ได้รับการต้อนรับกลับฐานทัพในฐานะวีรบุรุษของมวลมนุษยชาติ

ซอมบี้ถูกกำจัดหมดแล้ว แต่ร้านของจู๋อินก็ยังขายดีเหมือนเดิม

ผลึกซอมบี้ตกไปอยู่ในมือคนส่วนน้อย พวกเขาดูเหมือนจะกังวลว่าร้านจะหายไปกะทันหันเหมือนตอนโผล่มา เลยยิ่งทุ่มทุนซื้อของจากร้าน เพื่อเร่งเสริมความแข็งแกร่งให้ตัวเอง

เพราะผลึกจำนวนมหาศาลไหลเข้าสู่ร้าน ฐานทัพตงเฉวียนแม้จะวิจัยพบว่าในผลึกมีพลังงานมหาศาล สามารถใช้เป็นพลังงานรูปแบบใหม่ได้ แต่กลับไม่พบผลกระทบของพลังงานผลึกต่อสิ่งแวดล้อม

แต่เดิมทีก็ยังไม่ถึงเวลา—ในเนื้อเรื่องเดิม ซอมบี้ไม่ได้จัดการง่ายขนาดนี้ มนุษย์ต้องใช้เวลาอีกหลายปี ถึงจะค้นพบประโยชน์ข้อนี้ของผลึก

วันนี้ ซูเหิงมาที่ร้านคนเดียวด้วยท่าทางสบายๆ

ในร้านมีลูกค้าไม่น้อย ไม่เป็นคนของฐานทัพ ก็เป็นจอมเวท—นอกจากคนที่ออกรบกวาดล้างซอมบี้ด้วยกันในช่วงหลายปีมานี้ ผู้รอดชีวิตธรรมดาไม่มีผลึกในมือมานานแล้ว

พอเห็นซูเหิง หลายคนถอยหลังโดยสัญชาตญาณ

ซูเหิงไม่มองพวกเขาด้วยซ้ำ เดินไปที่เคาน์เตอร์บริการ เหมือนครั้งแรกที่เจอกันเมื่อหลายปีก่อน หยิบถุงใบหนึ่งออกมา วางเบาๆ ข้างตัวบาร์บาร่า:

"คุณเจ้าของร้าน ผมมีข้อสงสัยอยากให้ท่านช่วยไขคำตอบ นี่ถือเป็นค่าปรึกษา ได้ไหมครับ?"