เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 64 ฉันเป็นบรรพบุรุษให้ฮ่องเต้ในวังหลัง 1

บทที่ 64 ฉันเป็นบรรพบุรุษให้ฮ่องเต้ในวังหลัง 1

บทที่ 64 ฉันเป็นบรรพบุรุษให้ฮ่องเต้ในวังหลัง 1


บทที่ 64 ฉันเป็นบรรพบุรุษให้ฮ่องเต้ในวังหลัง 1

กลับมาที่อพาร์ตเมนต์เล็กๆ ที่คุ้นเคย

"เปิดระบบสรุปผลภารกิจ"

[กำลังสรุปผลภารกิจ]

[กำลังสรุปผลภารกิจ]

......

ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น แผงหน้าจอสรุปผลแสดงประโยคนี้ซ้ำไปซ้ำมาหลายรอบ และไม่มีความเคลื่อนไหวขั้นต่อไปสักที

จู๋อินยื่นมือไปตบหน้าจอแสงตรงหน้า "บาร์บาร่า หน้าจอพังเหรอ?"

หน้าจอกระพริบแสงสีฟ้าสลัวๆ ดูเหมือนจะถูกการตบนี้รักษาจนหายดี

[ยินดีด้วยกับผู้ทำภารกิจจู๋อินที่ทำภารกิจหลักในฐานะแพทย์ได้สำเร็จ กำลังประเมินความสำเร็จของภารกิจ]

[ประเมินความสำเร็จของภารกิจ... ประเมินความสำเร็จของภารกิจ... ติ๊ด ระดับการประเมิน B แต้มภารกิจโลกนี้ +400]

"เดี๋ยวสิ ฉันมีข้อโต้แย้ง"

จู๋อินจ้องมองหน้าจออย่างไม่พอใจ "ฉันคิดว่าภารกิจของฉันสำเร็จอย่างสมบูรณ์มาก ฉันไม่พอใจกับเกรด B"

บาร์บาร่ารีบเตือนทันที "โฮสต์ มุมซ้ายล่างมีช่องแสดงความคิดเห็นของพนักงาน คุณสามารถเขียนความคิดเห็นของคุณลงไปแล้วยื่นอุทธรณ์ได้"

จู๋อินเปิดช่องแสดงความคิดเห็นตามคำแนะนำ เขียนบรรยายยืดยาวไปกองใหญ่ แล้วกดส่ง

เธอเคารพเส้นทางชะตาชีวิตของตัวเอกขนาดนั้น และตอบสนองความปรารถนาของทุกคนอย่างเต็มที่ที่สุดแล้ว

ทำไมถึงได้แค่ B ล่ะ?

เธอบ่นกับบาร์บาร่า "ถ้าเป็นแบบนี้ สู้ฉันทิ้งหุ่นเชิดไว้ทำงานแทนตั้งแต่ตอนเข้าสู่โลกภารกิจ แล้วตัวเองหนีไปเที่ยวรอบโลกเลยไม่ดีกว่าเหรอ"

บาร์บาร่าหลุดประเด็นไปไกลลิบ "โฮสต์สร้างหุ่นเชิดเป็นด้วยเหรอ!"

จู๋อิน "รู้แค่นิดหน่อย"

แมวน้อยที่กลับมายังพื้นที่ภารกิจและคืนร่างเป็นสีชมพูซากุระร้องอุทาน "โฮสต์เก่งจังเลย! ถ้าบาร์บาร่าทำได้บ้างก็คงดี บาร์บาร่าจะสร้างระบบย่อยบาร์บาร่าออกมาทำภารกิจ แบบนี้ก็ทำงานสองที่พร้อมกันได้ หาแต้มได้เพิ่มขึ้นตั้งเยอะ!"

จู๋อิน "...เธอนี่ขยันชะมัด"

ประสิทธิภาพการทำงานของระบบหลักแห่งสำนักงานทะลุมิตินั้นรวดเร็วมาก

[ได้รับคำร้องอุทธรณ์จากผู้ทำภารกิจ ตัดสินว่าคำร้องมีเหตุผล ทำการสรุปผลภารกิจใหม่]

[การประเมินความสำเร็จของภารกิจเสร็จสิ้น ผู้ทำภารกิจจู๋อินได้รับกการประเมินระดับ "สมบูรณ์แบบ" แต้มภารกิจโลกนี้ +1000 โบนัสจากการประเมินระดับสมบูรณ์แบบ 30% ได้รับแต้มสะสมรวม 1300 แต้ม]

[ผู้ทำภารกิจจู๋อินได้รับการยอมรับจากนางเอก ปลดล็อกความสำเร็จ "ตัวตนยิ่งใหญ่ที่ไม่สามารถมองตรงๆ ได้" แต้ม +100]

[ผู้ทำภารกิจจู๋อินได้รับการยอมรับจากตัวละครสำคัญในเนื้อเรื่อง ปลดล็อกความสำเร็จ "คุณป้าหมอใจดีผู้มีเมตตา" แต้ม +100]

[ผู้ทำภารกิจจู๋อินได้รับฉายา "แพทย์" ผลของการสวมใส่ฉายา ทุกคนจะยอมรับในคุณสมบัติวิชาชีพของคุณ]

[......]

"ว้าว!"

บาร์บาร่าส่งเสียงร้องเหมือนพวกบ้านนอกเข้ากรุง "โฮสต์ พวกเรารวยแล้ว!"

ในขณะเดียวกัน พนักงานและระบบทั้งหมดของสำนักงานทะลุมิติ ไม่ว่าจะกำลังพักผ่อนอยู่ในเขตดวงดาวของสำนักงาน หรือกำลังปฏิบัติภารกิจอยู่ในโลกใบเล็ก ต่างก็ได้รับประกาศแจ้งเตือนนี้

[ขอแสดงความยินดีกับผู้ทำภารกิจจู๋อิน... ระบบบาร์บาร่า... ได้รับการประเมินระดับสมบูรณ์แบบ!]

ระดับสมบูรณ์แบบอีกแล้วเหรอ?

แถมชื่อจู๋อินนี่?

หลายคนไปพลิกดูประกาศก่อนหน้านี้ ก็พบว่าผู้ทำภารกิจจู๋อินและระบบบาร์บาร่าเคยปรากฏชื่อมาแล้วครั้งหนึ่งจริงๆ

เมื่อค้นหาชื่อทั้งสอง ข้อมูลส่วนตัวเกี่ยวกับ "จู๋อิน" กลับค้นหาไม่เจอเลยแม้แต่นิดเดียว

ส่วนระบบบาร์บาร่านั้น มีระบบมาแฉในเว็บบอร์ดว่าเป็นระบบเล็กๆ ที่เพิ่งออกจากโรงงานมาไม่นาน เพิ่งผ่านช่วงทดลองงานและได้รับการบรรจุ

นั่นหมายความว่า... เป็นเด็กใหม่เหรอ?

บาร์บาร่าได้รับข้อความส่วนตัวมากมาย เพราะจู๋อินไม่ได้เปิดสิทธิ์การติดต่อสื่อสาร พนักงานที่สงสัยใคร่รู้เหล่านั้นจึงทำได้เพียงให้ระบบของตัวเองติดต่อมาหาบาร์บาร่า

บาร์บาร่าตัวพองฟูขึ้นรอบหนึ่ง หัวใจเบิกบานอ่านข้อความชื่นชมทั้งหมดอย่างละเอียด แถมยังอ่านให้โฮสต์ฟังอีกด้วย

แต่ว่ามันก็ไม่ใช่ระบบซื่อบื้อ มันไม่ยอมเปิดเผยข้อมูลของโฮสต์หรอกนะ

—ถึงแม้ว่า นอกจากชื่อแล้ว มันก็ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับโฮสต์เลยเหมือนกัน

ติ๊ง!

บาร์บาร่าได้รับการแจ้งเตือนโอนเงิน

มันหันไปมองอย่างสงสัย เห็นโฮสต์โอนแต้มจำนวนมากมาให้ตัวเอง ตั้งพันกว่าแต้มแน่ะ!

แมวสีซากุระตะลึงงัน มองโฮสต์ของตัวเองอย่างทำอะไรไม่ถูก

มือที่นุ่มนวลข้างหนึ่งขยี้หัวของมัน "ก่อนหน้านี้ตอนที่ตีคนฉันรับปากเธอไว้ว่า ถ้าระบบหลักลงโทษเธอ ฉันจะจ่ายแต้มชดเชยให้"

บาร์บาร่ารีบพูด "ไม่ต้องหรอก! จริงๆ แล้วระบบหลักดีกับพวกเรามาก การลงโทษส่วนใหญ่ก็แค่ตักเตือน ถึงลงโทษจริง ก็ไม่ได้รุนแรงอะไร"

แต้มตั้งเยอะขนาดนี้!

เพื่อนร่วมงานแผนกตัวประกอบของมันหลายระบบ ตามโฮสต์ทำภารกิจตั้งหลายโลกยังหาไม่ได้ขนาดนี้เลย

"งั้นก็ฝากไว้ที่เธอก่อน ถ้าเธอกลัวระบบหลักลงโทษ ก็หักจากตรงนี้ได้เลย" จู๋อินพูดอย่างไม่ใส่ใจนัก

บาร์บาร่าเกลี้ยกล่อมเธอ "พวกเราเป็นระบบมีแต้มไปก็ไม่มีประโยชน์อะไรมาก แต่โฮสต์อยู่ในช่วงเริ่มต้นจำเป็นต้องใช้มากกว่า—"

"เธอคิดว่าฉันจำเป็นต้องใช้เหรอ?" จู๋อินมองมันยิ้มๆ

"แต้มแค่นี้ ก็แลกได้แค่ค่าสเตตัส ฉันไม่ขาดแคลนของพวกนั้นหรอก แต่เอาไปซื้อขนมกินเล่นได้เยอะเลย อาหารในร้านค้าของสำนักงานทะลุมิติอร่อยกว่าที่เจ้านายเก่าฉันทำเสียอีก"

บาร์บาร่ารู้สึกคล้อยตาม มันคิดว่า โฮสต์เก่งมากๆ จริงๆ นั่นแหละ

แต่โฮสต์ก็ไม่รู้จักประหยัดอดออมเอาซะเลย!

"งะ งั้นบาร์บาร่าจะเก็บรักษาแทนโฮสต์ก่อนนะ" บาร์บาร่ารู้สึกว่าทั้งตัวเต็มไปด้วยความรับผิดชอบขึ้นมาทันที

จู๋อินขำกลิ้ง "ได้ๆๆ งั้นเธอเก็บให้ฉันนะ อยากได้อะไรก็ซื้อ ถือซะว่าฉันให้เธอเอาไปเล่น"

บาร์บาร่าถาม "โฮสต์ มีเพื่อนร่วมงานสำนักงานทะลุมิติหลายคนอยากรู้จักคุณ เรามีเวลาพักผ่อน สามารถไปเดินเล่นที่เมืองศูนย์กลาง ทำความรู้จักเพื่อนใหม่ๆ ได้นะ"

จู๋อินคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วส่ายหน้า "ไม่ล่ะ ฉันคิดว่าทำภารกิจสนุกกว่า"

เธอเจอผู้ทำภารกิจมาเยอะเกินไปแล้ว

คนพื้นเมืองในโลกใบเล็กน่าสนใจกว่าเยอะ

ไม่ว่าจะน่ารัก ไม่น่ารัก มีชีวิตชีวา มนุษย์ที่ตัวหอมฟุ้งหรือตัวเหม็นโฉ่ ล้วนน่าสนุกทั้งนั้น

บาร์บาร่ารู้สึกกดดันกับความขยันของโฮสต์ และเริ่มทบทวนตัวเอง "โฮสต์ขยันขนาดนี้ บาร์บาร่าต้องพยายามอัปเกรดให้มากขึ้น เพื่อที่จะได้ช่วยโฮสต์ได้ดียิ่งขึ้น"

โฮสต์คีบหนังคอของมันแล้วยกแมวทั้งตัวขึ้นมา เจ้าก้อนนุ่มนิ่มห้อยต่องแต่งอยู่ในอ้อมกอดของเธอ

"ฮ่าฮ่า ไม่ต้องทุ่มเทขนาดนั้นหรอก เธอแค่รับผิดชอบทำตัวน่ารักก็พอแล้ว"

.

ต้ายง รัชศกเสินโย่วปีที่สาม เดือนแปด

ฮ่องเต้พระองค์ใหม่ครองราชย์ได้สามปี มีการคัดเลือกนางในครั้งแรกของรัชกาล สายตาทั้งราชสำนักและวังหลังต่างจับจ้องมาที่งานนี้

วังหลังของฮ่องเต้อ้างว้าง ปัจจุบันในวังหลังนอกจากพระชายาเอกและสนมอีกสามนางที่ปรนนิบัติรับใช้มาตั้งแต่ครั้งยังเป็นรัชทายาท ก็ไม่มีสตรีอื่นอีก

การคัดเลือกครั้งนี้ ไม่ว่าจะเป็นตระกูลบัณฑิตผู้สูงส่ง หรือตระกูลขุนนางที่มีความดีความชอบ ต่างก็อยากส่งลูกหลานหญิงสาวในบ้านที่อายุเหมาะสมเข้าวัง เพื่อไขว่คว้าลาภยศ

"กำลังสร้างตัวตน..."

จู๋อินลืมตาขึ้น พบว่าตัวเองอยู่ในสระอาบน้ำ

ด้านข้างมีหญิงสาวแต่งกายชุดนางกำนัลหลายคน กำลังโรยเครื่องหอมและกลีบดอกไม้สำหรับบำรุงผิวพรรณลงในสระน้ำอุ่น ยังมีมือคู่หนึ่งที่นุ่มนวลกำลังนวดให้นางด้วยน้ำหนักมือที่พอเหมาะพอเจาะ

เมื่อเห็นนางลืมตา คนผู้นั้นก็รีบเอ่ยถาม "เหม่ยเหริน บ่าวลงแรงไม่ถูกใจหรือเจ้าคะ?"

จู๋อินส่ายหน้าเบาๆ แล้วรับความทรงจำเนื้อเรื่อง

โลกยุคโบราณ

สถานะ สนมในวังหลวงยุคโบราณ สนมใหม่ที่เพิ่งเข้าวัง เนื่องจากรูปโฉมงดงาม ตระกูลสูงส่ง จึงได้รับการแต่งตั้งเป็นเหม่ยเหริน

คืนนี้ เป็นเวลาที่นางจะต้องถวายตัวครั้งแรก

จบบทที่ บทที่ 64 ฉันเป็นบรรพบุรุษให้ฮ่องเต้ในวังหลัง 1

คัดลอกลิงก์แล้ว