DMWS ตอนที่ 91 ต่อสู้ชี้ขาดกับพวกเเวมไพร์ 2 [ฟรี]

ฟุ่บบ

 

,!"เเจ็คสันจ้องมองไปที่พวกเเวมไพร์กลายพันธุ์พวกนี้ พวกมันดูคล้ายกับมนุษย์หมาป่าอย่างมากเพียงเเต่ว่าพวกมันไม่ได้มีขนยาวสีดำ เฮาส์ลีย์เองก็พุ่งเข้าหาเเจ็คสัน

 

ปั้งง

 

กรงเล็บที่เเหลมคมของเขาต้องการผ่าเเยกเเจ็คสันจากด้านบน ,เเจ็คสันได้ยกใบดาบของตัวเอง ขว้างกั้นเพื่อป้องกันการโจมตี ที่ด้านข้างซ้ายขวาของเขาปรากฏร่างของเเวมไพร์อาวุโสอีกสองตัวที่ร่วมโจมตี

 

"มอบความตายมาซะ!"เมื่อการโจมตีของทั้งสามพุ่งเข้าถึงตัวเเจ็คสัน เฮาส์ลีย์เเผ่ขยายความเเข็งเเกร่งเพื่อที่จะปลิดชีพเเจ็คสันในตอนนี้

 

เพร้งง,เพียงเเต่ว่า เเจ็คสัน ได้ใช้โอกาสนั้นในการยืมเเรงโจมตีของ เฮาส์ลีย์ เพื่อส่งให้ตัวเองลอยออกไปไกลเพื่อพ้นจากการโจมตีของเเวมไพร์อาวุโสสองตนที่ขนานข้างมา

 

ฟุ่บ

 

เห็นเเจ็คสันหลบเลี่ยงการโจมตีของเขาได้ เฮาส์ลีย์กลายเป็นโกรธจัด,ส่วนเเจ็คสันเองก็ ปรากฏเเววตาเยือกเย็น การเผชิญหน้ากับเเวมไพร์อาวุโสสามตนนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเพียงเเค่เผชิญหน้ากับเฮาส์ลีย์ก็เต็มกลืนเเล้ว ถึงอย่างไร เขาก็รับฝากหน้าที่ตรงนี้เอาไว้ดังนั้นเขาจึงไม่คิดจะล่าถอยเเม้เพียงก้าวเดียว

 

ที่ด้านข้างของเขาเเวมไพร์อาวุโสตนนึงได้พุ่งเข้ามาพร้อมกับเผยเล็บอันเล็บคม โจมตีเขา เเจ็คสัน ใช้ดาบเงินของตัวเอง พุ่งฟันเบี่ยงเบนวิถีการโจมตีของกรงเล็บนั้นหากเขาพลาดพลั้งโดยเป็นอันว่าเขาจะต้องบาดเจ็บหนักเเน่นอน,หลังจากเบี่ยงเบนการโจมตีสำเร็จเเจ็คสันได้พุ่งฟันคว้าการโจมตีออกไปเพื่อสวนกลับ

 

ฟุ่บบ

 

เห็นการโจมตีของเเจ็คสันกระชั้นชิดที่เบื้องหน้า เเวมไพร์อาวุโสตนนั้นตีหลังกาถอยกลับไปยังกลุ่มของเขาทันที ดูเหมือนว่าการโจมตีเมื่อครู่เเจ็คสันจะหลบไม่ได้ทั้งหมดเขาได้พลาดถูกเฉือนช่วงเอลไปเล็กน้อยเเต่ไม่ใช่บาดเเผลที่ลึกมากนัก

 

เเจ็คสันจ้องมองไปที่เเวมไพร์อาวุโสสามตน ดูเหมือนเขาจะประเมินความเเข็งเเกร่งของพวกมันต่ำไปจริงจริง พวกมันมีความเเข็งเเกร่งในการต้านทานรังสีไวโอเลตเเละอาวุธเงินในระดับสูง ด้วยความเเข็งเเกร่งของเเจ็คสันตอนนี้หากคิดเผชิญหน้ากับศัตรูทั้งสามตัวเขาคงได้เเต่ถ่วงเวลาศัตรูเอาไว้เท่านั้น

 

"หวังว่าทางฝั่งพวกอะบีเกลจะสามารถจัดการปัญหาในทางนั้นได้โดยเร็ว"เเจ็คสันกล่าวออกมา เขากำดาบเงินในมือเเน่นเเละยกมันขึ้นเพื่อเตรียมรับมือกับศัตร

 

!

 

เพียงเเต่ว่าในขณะที่ เเจ็คสัน กำลังตกอยู่ในสถานการณ์ลำบาก ใยเเมงมุมสีขาวก็พุ่งโจมตีไปที่เเวมไพร์อาวุโสทั้งสามคน

 

~

 

"!!"เห็นใยเเมงมุมที่พุ่งโจมตีเข้ามาเเวมไพร์อาวุโสทั้งสามตนตัดเส้นใยเหล่านั้นให้ขาดสะบั้นในทันที พวกเขาจ้องมอองไปที่ด้านบน ดูเหมือนจะมีเงาร่างบางคนปรากฏตัวร่วมการต่อสู้ในครั้งนี้ด้วย

 

ฟุ่บบ

 

เเจ็คสันเองก็เเปลกใจพริบตาเดียว ปีเตอร์ ก็ปรากฏตัวขึ้นข้าง ๆ เขา พร้ออมกับกล่าวออกมา"คุณคงไม่คิดเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดพวกนี้คนเดียวใช่ไหม?"เห็นพวกเเวมไพร์อาวุโสสามตน ปีเตอร์ ตะโกนกล่าวถามเขา

 

"ทั้งสามตนคือเเวมไพร์อาวุโสระดับสูง พวกมันเเข็งเเกร่งมาก ไม่ใช่ว่าฉันบอกให้นายพักผ่อนอยู่ที่ฐานหรือไง?"เเจ็คสันอธิบายศัตรูเบื้องหน้าให้ปีเตออร์ฟัง เเน่นอนว่าการปรากฏตัวของปีเตอร์ ทำให้ เเจ็คสันมีความสุขในใจอยู่ส่วนนง

 

"ฉันจะปล่อยให้คุณเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดพวกนี้คนเดียวได้อย่างไร?อย่าลืมว่าพวกเราเป็นทีมเดียวกัน"ปีเตอร์กล่าวพูดขึ้น

 

"เเน่นอนว่าฉันเองก็คิดเช่นนั้น มันคงจะไม่ดีหากปล่อยให้คุณเผชิญหน้ากับมันคนเดียว"หลังจากที่ปีเตอร์กล่าว เสียงของเเจ็คก็ปรากฏขึ้นที่ด้านหลัง

 

"เเจ็ค,นาย..."เห็นเเจ็คปรากฏตัวขึ้น เเจ็คสันเองก็กังวลอาการบาดเจ็บของเขา ดูเหมือนว่าเขาจะฝืนตัวเองมาที่นี่ในครั้งนี้

 

"หากเป็นเเวมไพร์ธรรมดาฉันเองก็ไม่กังวลหรอก เเต่หากคุณคิดเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดทั้งสามตัวนี้ คุณต้องมีเราช่วย"เเจ็คกล่าวพูดขึ้นพร้อมกับ จ้องมองไปที่ เฮาส์ลีย์ เเละ เเวมไพร์อาวุโสอีก สองตน

 

"สัตว์ประหลาดเเวมไพร์ทั้งสองตนนั้นปล่อยให้เป็นหน้าที่เรา"ปีเตอร์กล่าวพูดขึ้น

 

"เข้าใจเเล้ว!"เเจ็คสันเผยรอยยิ้มออกมาดูเหมือนว่าเขาคงไม่อาจห้ามทั้งสองคนได้อีก

 

ฟุ่บบ

 

"ไอ้,สัตว์ประหลาดอัปลักษณ์ คู่ต่อสู้ของเเกคือฉัน"ปีเตอร์ โหนตัวพุ่งเข้าหา เเวมไพร์อาวุโสตนนึง เขาต้องการเป็นคู่มือกับ เเวมไพร์อาวุโสตนนี้

 

"หือ~~?!"เห็นปีเตอร์ปรากฏตัวพุ่งเข้าหาเขา เเวมไพร์อาวุโสตนนี้ไม่ได้สนใจ เขาไม่เชื่อว่าความเเข็งเเกร่งของ สไปเดอร์เเมนจะเป็นอันตรายต่อเขา

 

กร๊าชช

 

ปีเตอร์ได้ยิงใยเเมงมุมออกไปที่เบื้องหน้า เพียงเเต่ว่า ใยของเขากลับถูกเเวมไพร์อาวุโสตนนี้ฉีกขาดได้อย่างง่ายดาย

 

"เฮ้,เสียงเเกนี่มันหนวกหูเป็นบ้า!"ปีเตอร์ ที่โหนตัวเองด้วยใยสังเคราะห์เขาได้พุ่งตัวออกไปด้วยความเร็วสูงพร้อมกับ เหยียบเข้าไปที่ฟันของเเวมไพร์อาวุโสตนนี้

 

"กร๊าชชช...... ~"

 

ปั้งง! เเวมไพร์อาวุโสตนนี้เตรียมจะเเยกเขี้ยวคำราม เเต่ถูกปีเตอร์ตอกส้นเท้าเข้าไปที่ใบหน้าทำให้เสียงคำรามของเขาถูกหยุดชะงักชั่วครู่

 

"เเกยังจะพยายามเเยกเขี้ยวอีกงั้นหรอ,อึ้ยย น่ากลัวเป็นบ้า"ปีเตอร์ กล่าวเย้าเเหย่ออกมา

 

เเวมไพร์ตนนั้นถูกโจมตีกระเด็นลงไปนอนกลับพื้นมันรีบลุกขึ้นมาด้วบเเววตาสีเเดงฉานที่อาฆาต ดูเหมือนว่าอารมณ์ของมันจะรุนเเรงขึ้นมาก มันไม่ได้โกรธที่ ปีเตอร์ทำการโจมตีใส่มัน เเต่มันโกรธที่ปีเตอร์กล้าที่จะเหยียบของชั้นล่างประทับบนใบหน้าของเขา

 

"เเก !!!"

 

ปั้ง

 

"ยังจะพยายามเเยกเขี้ยวอีกงั้นหรอ!"เห็นเเวมไพร์ตนนั้นลุกขึ้นมา ปีเตอร์ พุ่งเข้าไปหวังจะใช้เทคนิคเก่าโจมตีเหมือนเดิม

 

เพียงเเต่ว่าเเวมไพร์อาวุโสตนนี้เองก็ไม่ได้โง่เมื่อเห็นปีเตอร์ใช้มุขเดิมหวังจะโจมตีเขา,เขาได้เตรียมพร้อมใช้กรงเล็บพุ่งตัดไปที่ใยของปีเตอร์ เพียงเเต่ว่าปีเตอร์กลับไม่ได้คิดใช้เเผนเดิมเขาได้โยนบางอย่างพุ่งติดไปพร้อมกับใยของเขา

 

"ฮ่าฮ่า,เอาไปกินซะ!"ฟุ่บบ สองระเบิด อัลตราไวโอเลต ได้ระเบิดขึ้น ปีเตอร์ ได้โยนระเบิดไปที่เบื้องหน้าของ เเวมไพร์อาวุโสตนนี้

 

อ๊ากกก บนใบหน้าของเเวมไพร์อาวุโสตนนี้ได้ฉีกขาดอย่างรวดเร็วจากการระเบิดของรังสีอัลตราไวโอเลตทั้งสองลูก พริบตาเดียว ปีเตอร์ ก็ปรากฏตัวที่เบื้องหน้าของเขาเเละจู่โจมออกไปอย่างรุนเเรง

 

"!!!"เเวมไพร์ออาวุโสตนนั้นถูกปีเตอร์โจมตีก่อนที่จะกรีดร้องออกมาเเละคลุมใบหน้าของเขาอย่างเจ็บปวด

 

"อุ๊ยย,มันคงจะเจ็บปวดมากสินะ!"เห็นเเวมไพร์อาวุโสตนนี้คลุมใบหน้าตนเองด้วยความเจ็บปวด ปีเตอร์ ได้ปรากฏตัวขึ้นที่ด้านหลังของเขาอีกครั้ง

 

ปีเตอร์ได้คว้าระเบิดรังสีอัลตร้าไวโอเลตอีกสองลูกระเบิดขึ้นที่ด้าหน้าของเเวมไพร์ตนนี้อีกครั้ง เเม้ว่า เเวมไพร์อาวุโสตนนี้จะรู้การเคลื่อนไหวของปีเตอร์ เเต่การระเบิดของรังสีอัลตราไวโอเลตระยะประชิดนั้นได้กัดกร่อนศีรษะทั้งหมดของเขา

 

ท้ายที่สุดศีรษะของเขาก็เหลือเพียงเเต่โครงกระดูก เห็นได้ชัดว่าเเวมไพร์อาวุโสตนนี้ไม่อาจเรียกคืนสภาพการฟื้นฟูได้ทัน

 

"เอาละ!,จัดการปัญหาไปได้หนึ่ง!"เห็นรูปลักษณ์ที่น่าสงสารของเเวมไพร์อาวุโสตนนี้ ปีเตอร์ ไม่ได้สนใจ เขามุ่งหน้าสู่สนามรบใกล้ ๆ ที่พวกเเจ็คสัน เผชิญหน้ากับ เเวมไพร์อาวุโสอีกสองตน

 

...

 

ปั้งง

 

ในสถานที่ส่วนลึกของตัวอาคาร เดร็ค ได้เเปลงสภาพร่างกายของตัวเองจนเเข็งเเกร่งขึ้น เพื่อหยุดยั้งความเเข็งเเกร่งของเบลด ดูเหมือนว่า เบลด จะสามารถเผชิญหน้ากับพละกำลังของตนเองได้ ดังนั้น เดร็ค จึงไม่ประมาท

 

"เบลด! เเกไม่มีทางเอาชนะฉันได้!"เกรงเล็บขนาดยักษ์ได้คว้าจับไปที่คอของเบลด

 

เพียงเเต่ว่าในขณะที่ เดร็ค กำลังคว้าจับคอของเบลด อยู่ มือของเขาก็ถูกยิงด้วยศรธนู ที่ด้านหลัง เเดร์เดวิล เเละ อะบีเกล ได้เข้ามาช่วยเหลือเบลด ดูเหมือนว่าพวกเขาจะสามารถกำจัดเเวมไพร์ทางด้านนั้นได้หมดเเล้ว

 

ฟุ่บบ

 

เห็นการโจมตีที่บังเกิดขึ้นอย่างฉับพลัน เดร็คคว้าจับดึงศรธนูนั่นโยนลงพื้นทันที

 

ในขณะที่เดร็คหันไปรอบ ๆ เบลด ก็ได้ฉวยเอามีดสั้นสีเงินที่ด้านข้างเอว คว้าเเทงไปที่เเขนของ เดร็ค จนได้รับบาดเจ็บ,เดร็คได้เผลอโยน เบลด ออกไปอย่างรวดเร็ว

 

ปั้งง

 

"เฮ้,เดร็ค..."ในขณะที่ เดร็ค กำลังเพ่งพินิจกับบาดเเผลของตัวเอง เบลด ก็คว้าจับศรธนูตรงพื้นเเทงไปที่ร่างกายของเขา

 

ฉึกก !!!

 

....