บทที่ 440 เกมเทพเจ้า: นักขุดเพชร 8

บทที่ 440 เกมเทพเจ้า: นักขุดเพชร 8

ทว่าวินาทีถัดมา ห้องก็สว่างขึ้นอีกครั้ง

แขกจากไจ้จิ่วที่มีปีกแสงสีส้มแดงผู้นั้นพุ่งกลับมาอีกครั้ง "มีอีเต้อไหม? ลดราคาไหม? ถ้าลดเยอะ ฉันจะซื้อห้าอัน"

B8017913’ "......แบบทั่วไป 200 เพชรล้ำค่า แบบยอดเยี่ยม 1,000 เพชรล้ำค่า แบบสั่งทำพิเศษ 2,000 เพชรล้ำค่า"

อวี๋สวินเกอ: "สั่งทำพิเศษหมายความว่ายังไง?"

B8017913: "เมื่อมันเริ่มชี้นำทิศทางให้คุณ มันจะล็อกเป้าแร่ล้ำค่าชิ้นที่มันเลือก เส้นแสงนำทางไม่เพียงแต่จะคงอยู่นาน 5 นาที แต่ในระหว่างนี้ ผู้เล่นที่มีระดับพลังรบสูงกว่าคุณ จะไม่สามารถใช้อีเต้อเลือกแร่ล้ำค่าชิ้นเดียวกันกับคุณได้

"แบบยอดเยี่ยมจะด้อยกว่านิดหน่อย ไม่มีการล็อกเป้า แต่แข็งแกร่งกว่าแบบทั่วไป เหมือนกับแบบสั่งทำพิเศษ เส้นแสงนำทางของมันคงอยู่ได้ 5 นาที

"แต่ไม่ว่าจะเป็นรุ่นไหน ก็ใช้ได้แค่สิบครั้งเท่านั้นครับ"

อวี๋สวินเกอ: "มีส่วนลดไหม?"

B8017913: "ถ้าคุณซื้อแบบสั่งทำพิเศษห้าอัน ผมลดให้คุณได้นิดหน่อย คิดแค่ 9,500 เพชรล้ำค่าครับ"

อวี๋สวินเกอ: "งั้นก็เยี่ยมไปเลย เอาแบบทั่วไปมาให้ฉันสิบอัน"

B8017913: "......"

อวี๋สวินเกอและถูหลานเก็บอีเต้อแบบทั่วไปสิบอันเรียบร้อยแล้วเดินออกจากร้านท่ามกลางสายตาด่าทอของ B8017913 เรื่องแรกที่ทำคือหาทางออก

ตอนเดินผ่านแผงลอยที่กำลังเก็บของ เธอควักเงิน 10 เพชรล้ำค่าซื้อผ้าปูแผงของอีกฝ่ายมา ตัดๆ เล็มๆ อย่างลวกๆ ให้เป็นเสื้อคลุมตัวใหญ่คลุมร่าง มองไกลๆ เหมือนผู้เสพความตาย มองใกล้ๆ เหมือนคนป่วยจิตเวช

แต่ไม่เป็นไร เธอใช้สกิล [ปลอมแปลง] แปลงร่างเป็น [ฮูกโอ๊ก] ที่ดูจริงจัง ด้านหลังมีปีกแสงสีส้มแดงของจริงกางออก แถมยังตั้ง ID ให้ตัวเองว่า——[ถังถัง]

จากนั้นก็เดินหาทางออกไปพลางกดใช้ [ข้าอยากก้าวหน้าเหลือเกิน] ใส่ผู้เล่นต่างเผ่าพันธุ์ที่เดินผ่านไปพลาง

หาไปขโมยไปตลอดทาง กว่าจะเจอบ่อน้ำแห้งขอดแห่งหนึ่งที่ดูเหมือนทางออกที่สุดตรงมุมย่านการค้านี้ ในมือของเธอและถูหลานก็มีแร่ล้ำค่าเพิ่มมาอีก 7 ชิ้น

อวี๋สวินเกอใช้ [เคลื่อนย้ายพริบตา] กลับไปที่ร้านค้าทันที หา B8017913 แล้วขายแร่ล้ำค่า 7 ชิ้นนี้ไปได้ 6 พันกว่าเพชรล้ำค่า

พอเพชรล้ำค่าถึงมือ อวี๋สวินเกอก็ถามขึ้นประโยคหนึ่งว่า "บ่อน้ำแห้งขอดทางทิศตะวันตกเฉียงใต้นั่นคือทางออกใช่ไหม?"

B8017913: "คำตอบนี้ราคา 100 เพชรล้ำค่า"

อวี๋สวินเกอจ่าย 100 เพชรล้ำค่าอย่างไม่ลังเล

B8017913: "ไม่ใช่ครับ นั่นคือ... 180 เพชรล้ำค่า"

อวี๋สวินเกอจ่ายเงินทันทีโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง

B8017913: "นั่นคือสนามเกมอีกแห่งหนึ่งครับ"

อวี๋สวินเกอ: "แนะนำให้ฉันไปไหม?"

B8017913: "คำตอบนี้ราคา 500 เพชรล้ำค่า"

ท่าทางควักเงินของอวี๋สวินเกอชำนาญขึ้นเรื่อยๆ เธอไม่ได้หากินทางสุจริต การหาเพชรล้ำค่าไม่เคยต้องลำบากตรากตรำ จึงใช้จ่ายอย่างไม่เสียดาย ที่สำคัญที่สุดคือตอนนี้เธอต้องทำเวลา ความไม่สบายใจในก้นบึ้งหัวใจแทบจะกลืนกินเธออยู่แล้ว

B8017913 ถึงกับตกใจ มันเก็บเพชรล้ำค่าทั้งหมดเรียบร้อย เอาไปไว้ในที่ที่ต่อให้ย้อนเวลาก็เอาคืนไม่ได้ จากนั้นถึงตอบว่า "นั่นคือเตาหลอม ถ้าพลังรบคุณไม่ถึงขั้น 10 เข้าไปก็ตายสถานเดียว"

อวี๋สวินเกอ: "งั้นทางออกอยู่ที่ไหน?"

B8017913: "50 เพชรล้ำค่า"

เงินถึงมือ B8017913 ก็ตอบว่า "ย่านการค้าพิเศษแห่งนี้ไม่มีทางออกครับ"

อวี๋สวินเกอควักเพชรล้ำค่า 500 เม็ดออกมา ยัดใส่มือ B8017913 อย่างแรง แล้วกุมมือกลของมันไว้ "ขอร้องล่ะ อย่าลีลาเลย พูดรวดเดียวให้จบได้ไหม? ฉันจะออกไปได้ยังไง ถ้าไม่ออกไปจะเกิดอะไรขึ้น"

B8017913 เดาะเพชรล้ำค่าในมือเล่น หน้าจอตรงส่วนดวงตาปรากฏรูปพระจันทร์เสี้ยวโค้งสองอัน

"สัญชาตญาณของคุณถูกต้องแล้ว เมื่อจำนวนผู้เล่นที่ออนไลน์ในย่านการค้าพิเศษเกิน 6,666 คน จะกระตุ้นอีเวนต์พิเศษ [ผู้ตรวจการมาเยือน] ผู้ตรวจการจะตรวจสอบผู้เล่นทุกคนที่นี่ และทำการลงโทษตามความหนักเบาและความถี่ของพฤติกรรมการฉ้อโกง หากต้องการหลีกเลี่ยงบทลงโทษ... อื้ม นั่นต้องจ่ายเพิ่มนะครับ

"ส่วนเรื่องที่คุณจะออกไป สามารถมาหาพนักงานหุ่นยนต์อย่างพวกเราได้โดยตรง หนึ่งในหน้าที่ของพวกเราคือส่งพวกคุณออกไปฟรีๆ"

อวี๋สวินเกอ: "...ทำไมคุณไม่บอก"

B8017913 เก็บเพชรล้ำค่า "เมื่อกี้คุณไม่ได้ถาม"

อารมณ์บนหัวของมันเปลี่ยนเป็น [เบิกบานใจสุดขีด • เปี่ยมด้วยความรู้สึกประสบความสำเร็จ]

จากนั้น ไม่รู้ว่ามันกดปุ่มอะไร พื้นมุมห้องก็ปรากฏรูวงกลมขึ้นมา มันชี้ไปที่รูนั้นแล้วบอกว่า "นั่นคือทางออก"

ถ้าเป็นปกติ อวี๋สวินเกออาจจะล้อเล่นกับ B8017913 สักประโยคสองประโยค แล้วต่อปากต่อคำกันอีกหน่อย แต่ตอนนี้เธอไม่มีอารมณ์แล้ว เธอพุ่งไปยังปากรูนั้นทันที เธอมองลงไป ข้างในมืดสนิท มองไม่เห็นข้อมูลที่มีค่าใดๆ

แต่อวี๋สวินเกอกอดถูหลานกระโดดลงไปอย่างไม่ลังเล ตอนที่เธอกระโดดลงไป ข้างนอกปากรูมีเสียงของ B8017913 ดังขึ้นว่า "แถมข่าวกรองให้หนึ่งข้อ เมื่อคุณเห็นหัวหน้าคนงานเหมืองที่มีหนวดเคราสีแดง ทางที่ดีให้ออกจากเกมทันที"

อวี๋สวินเกอเงยหน้า ตะโกนใส่ปากรูว่า "ขอบใจนะ! ฉันจำนายได้แล้ว! B8017913"

......

อุโมงค์ยาวเหยียด อวี๋สวินเกอและถูหลานไถลตัวลงไปในอุโมงค์ที่มืดมิด เธอจะกระพือปีกแสงเป็นระยะเพื่อลอยตัวสั้นๆ เป็นการชะลอความเร็วในการร่วงหล่น

จนกระทั่งห่างไกลจากปากรู ถูหลานถึงถามอย่างสงสัยว่า "ถ้าเกิด B8017913 หลอกพวกเราล่ะ?"

คำถามนี้อวี๋สวินเกอย่อมเคยคิดมาแล้ว เพียงแต่ความไม่สบายใจที่ย่านการค้าพิเศษมอบให้เธอนั้นมีมากกว่าความสงสัยในตัว B8017913 มากนัก อีกทั้ง [ผู้ตรวจการมาเยือน] ที่ B8017913 พูดถึงก็สามารถอธิบายความไม่สบายใจนั้นได้

แน่นอน B8017913 อาจจะปั่นหัวเธอเล่นก็ได้ แต่เธอยอมเสี่ยงโดน B8017913 ปั่นหัว ดีกว่าต้องติดอยู่ในย่านการค้าพิเศษ อยู่กับยอดฝีมือเป็นโขยงในตลาดที่ไม่ถือว่าใหญ่นัก ถ้าเกิดความวุ่นวายขึ้นมามันอันตรายถึงชีวิตสำหรับเธอ

เพียงแต่ คำพูดแน่นอนว่าพูดแบบนี้ไม่ได้ เธอยังไม่ได้รับแจ้งเตือนสรุปผลการออกจากย่านการค้าพิเศษ นั่นหมายความว่าเธอยังไม่ได้ออกไปอย่างสมบูรณ์ และก็หมายความว่า คำพูดที่เธอคุยกับถูหลาน B8017913 อาจจะได้ยิน

คนไร้ยางอายอย่างอวี๋สวินเกอ มีหรือจะนินทาคนอื่นลับหลัง?

น้ำเสียงของอวี๋สวินเกอจริงจังขึ้นมา "ไม่หรอก B8017913 เป็นหุ่นยนต์ที่จริงใจมาก มันชอบพูดคุยชอบคบหาเพื่อนฝูง ภายใต้เงื่อนไขที่ฉันไม่ได้ล่วงเกินมัน มันไม่มีทางหลอกเราก่อนแน่นอน"

ถูหลาน "......" ภาษาคนแบบนี้ หลุดออกมาจากปากอวี๋สวินเกอได้ด้วย?

มังกรอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่วินาทีถัดมา มือข้างหนึ่งก็ปิดปากมังกรไว้

เจ้าของมือน้ำเสียงเปี่ยมด้วยอารมณ์ความรู้สึก "วันหน้าถ้าพวกเราเข้าย่านการค้าคล้ายๆ แบบนี้อีก เราก็จะหาหุ่นยนต์ที่มีรหัสใกล้เคียงกับมัน บางทีหุ่นยนต์พวกนั้นอาจเทียบ B8017913 ไม่ได้ แต่ต้องไม่เลวร้ายแน่นอน นึกไม่ถึงจริงๆ ว่าในสนามรบเทพเจ้าก็มีความรักและความจริงใจอยู่ด้วย"

ถูหลาน: ...ไม่ว่าแกจะเป็นใคร รีบลงมาจากร่างอวี๋สวินเกอเดี๋ยวนี้