- หน้าแรก
- เมื่อเกมบุกโลก ฉันแย่งชิงวาสนาพระนางจนติดหนึบ
- บทที่ 435 เกมเทพเจ้า: นักขุดเพชร 3
บทที่ 435 เกมเทพเจ้า: นักขุดเพชร 3
บทที่ 435 เกมเทพเจ้า: นักขุดเพชร 3
บทที่ 435 เกมเทพเจ้า: นักขุดเพชร 3
ครึ่งชั่วโมงต่อมา อวี๋สวินเกอและถูหลานเคาะอีเต้อไปอีกเก้าครั้ง ระหว่างนั้นทำผิดกฎไป 27 ครั้ง
การทำผิดกฎแบบนี้ที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่ตอนที่กำลังทำอะไรอยู่ แต่ที่น่ากลัวที่สุดคือตอนที่ไม่ได้ทำอะไรเลย อย่างแรกยังพออนุมานและทดลองเพื่อหากฎได้ แต่อย่างหลังขอบเขตมันกว้างเกินไป
แต่อวี๋สวินเกอก็ทดลองจนเจอกฎข้อหนึ่งเข้าจนได้ พวกเธอห้ามสัมผัสเพชรที่ส่องแสงอยู่บนผนังอุโมงค์...
อวี๋สวินเกอชักมือกลับอย่างเก้อเขิน "ฮ่าๆ ไม่ได้จริงๆ ด้วยแฮะ ฉันก็แค่เดาๆ แล้วก็ลองดู ไม่นึกว่าจะไม่ได้จริงๆ"
ถูหลานที่ได้รับแจ้งเตือนการทำผิดกฎและถูกหักค่าปัญญาไป 9 แต้มพูดด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ว่า "...ตอนเพิ่งเข้าเหมืองมาแล้วเห็นโคมไฟเพชรเจ้าก็อยากจะแคะมันแล้ว อย่าคิดว่าข้าไม่เห็นนะ"
อวี๋สวินเกอ "เธอไม่ได้ห้าม เธอคือผู้สมรู้ร่วมคิด"
หนึ่งคนหนึ่งมังกรขุดแร่ไปพลางลดเสียงเถียงกันไปพลาง
ระหว่างนั้นเพราะใช้มือจับแร่ล้ำค่าเลยทำผิดกฎไปครั้งหนึ่ง แต่พอครั้งที่สองลองเอามือไปจับอีก กลับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
อวี๋สวินเกอรู้สึกว่าตัวเองคงจะถูกกฎพิลึกกึกกือพวกนี้บีบให้เป็นบ้าเข้าสักวัน นี่ก็เหมือนกับการเดินคลำทางในความมืด ทุกครั้งที่เดินชนอะไรเข้าในใจก็อดไม่ได้ที่จะเกิดความหวาดกลัวและกังวล แต่ความจริงแล้วพอเปิดไฟดู มันก็เป็นแค่ของธรรมดาๆ ง่ายๆ เท่านั้นเอง
ในระหว่างขุดแร่ พวกเธอก็ได้เจอกับผู้เล่นอื่นอีกหลายครั้ง อวี๋สวินเกอและถูหลานจำต้องหยุดมือเพื่อรับมือ
อาศัย [การเนรเทศยามวิกาล] และ [เรื่องเล่าพิสดาร] อาศัยความมั่นใจในการต่อสู้และความกล้าที่สร้างขึ้นมาจากเกมรถแข่งโกคาร์ท ขอแค่พลังรบฝ่ายตรงข้ามไม่เกินขั้น 10 อวี๋สวินเกอก็จะอยู่สู้กับอีกฝ่าย
ในจำนวนนั้นมีสามครั้งที่ฝ่ายตรงข้ามอยู่ขั้น 12 ขึ้นไป มีครั้งหนึ่งเจอระดับห้วงลึกขั้น 15 อวี๋สวินเกอพาถูหลานถอยหนีทันที ปล่อยให้อีกฝ่ายไล่ตามเส้นแสงนำทางที่เธอเคาะออกมาแล้วจากไป
ถ้าเป็นเมื่อก่อน อวี๋สวินเกอคงไม่ค่อยเข้าใจการกระทำแบบนี้ แต่หลังจากได้รับ [ใบไม้แห้งจากต้นไม้ทองคำ] เธอก็เข้าใจแล้ว
อันดับในเกมเทพเจ้า เมื่อเทียบกับสกิลระดับ S ของผู้เล่นพลังรบต่ำคนหนึ่ง อะไรสำคัญกว่ากันแทบไม่ต้องคิดเลย
ตอนที่หาเบาะแสเกมไม่เจอ การฆ่าผู้เล่นขั้นต่ำแก้เบื่อก็ไม่เป็นไร แต่ตอนนี้แร่ล้ำค่าอยู่ตรงหน้า เมื่อเทียบกับผู้เล่นขั้น 6 แล้ว ย่อมเป็นแร่ล้ำค่าที่สำคัญกว่า
ครั้งที่สี่ อวี๋สวินเกอเจอคนที่มีพลังรบขั้น 9 เธอและถูหลานถลกแขนเสื้อพุ่งเข้าไปหาทันที ตามกลยุทธ์ที่พวกเธอวางไว้ อวี๋สวินเกอรับผิดชอบจัดการศัตรู ส่วนถูหลานไปขุดแร่
ทว่าเธอพบว่าสู้ไม่ไหวก็หนี ผู้เล่นคนอื่นก็ไม่ได้โง่เหมือนกัน
หลังจากที่การโจมตีครั้งที่สองของเธอระเบิดเลือดฝ่ายตรงข้ามหายไป 70% ผู้เล่นต่างเผ่าพันธุ์คนนั้นก็กดใช้สกิลหนีเอาตัวรอดไปดื้อๆ อวี๋สวินเกออยากจะตามไปก็ไม่รู้จะไปตามที่ไหน
ครั้งที่ห้าก็เป็นเช่นนี้
นี่ทำให้อวี๋สวินเกอพบว่าตัวเองยังขาดสกิลปิดล้อม กรงขังสายฟ้าใช้ไม่ได้ มันช้าเกินไป ทางที่ดีควรเป็นสกิลปิดล้อมแบบที่เฟิงชางและมิยาสเคยใช้กับเธอก่อนหน้านี้ ที่ปิดผนึกสกิลเคลื่อนย้ายของทั้งพื้นที่ไปเงียบๆ
โดยไม่รู้ตัว เธอได้เปลี่ยนจากฝ่ายตั้งรับมาเป็นฝ่ายรุก จากเมื่อก่อนที่เธอรวบรวมสกิลหนี นับจากนี้ไป...เธอต้องรวบรวมทั้งสกิลหนีและสกิลปิดล้อมแล้ว
อวี๋สวินเกอไม่ได้ตามไป แต่รีบไปหาถูหลานทันที ตอนที่เธอไปถึงถูหลานขุดเพชรสีดำขนาดเท่าลูกปิงปองออกมาได้พอดี "อันนี้จับแล้วก็ไม่ผิดกฎเหรอ"
ถูหลาน "ไม่"
เธอและถูหลานใช้ความทนทานของอีเต้อระดับทั่วไปในมือทั้งสองอันจนหมด แร่ล้ำค่าในตัวครบ 10 ชิ้นพอดี ส่วนอีเต้อที่ความทนทานหมดก็กลายเป็นฝุ่นผงไป
ถูหลานเกาะอยู่บนไหล่ของอวี๋สวินเกอมองซ้ายมองขวาระวังภัย กระซิบเสียงเบาว่า "ที่นี่มีแต่อุโมงค์ ไม่เห็นร่องรอยของพื้นที่ปลอดภัยเลย"
อวี๋สวินเกอบินไปดูที่เพดานอุโมงค์ แล้วกระทืบพื้นใต้เท้า "ไม่ขึ้นไปดู ก็ต้องลงไปดู เหลือแค่สองทางนี้แล้ว"
พูดจบ เธอก็ลงมือกับพื้นใต้เท้าก่อน โดยใช้ [คมมีดอากาศ] กรีดพื้นใต้เท้าโดยตรง พื้นผิวแยกออกเป็นรอยแยก ในชั่วพริบตา ราวกับผลักประตูเหล็กหนาหนักของโรงเหล้าในฤดูหนาว เสียงจอแจ เสียงหัวเราะดังลั่น และเสียงด่าทอก็พุ่งออกมาจากรอยแยกทันที
เธอและถูหลานมองลอดรอยแยกจงไป เห็นเพียงว่าข้างล่างเป็นตลาดในเขตเหมืองแร่ที่คึกคัก
มันมีทุกอย่างที่ตลาดคึกคักควรจะมี ร้านค้าซอมซ่อที่มีสไตล์โดดเด่นแต่ไม่เกี่ยวข้องกับศิลปะสถาปัตยกรรมเลยแม้แต่น้อย ต่างเผ่าพันธุ์ที่เดินไปมาขวักไขว่ แผงลอยริมทางและร้านขายของกินเล่นที่ตั้งวางตามใจชอบ...
ตลาดสว่างไสว บนบ้านเรือนซอมซ่อแขวนเพชรล้ำค่าระยิบระยับขนาดเล็กใหญ่ ส่องสว่างให้ตลาดแห่งนี้สว่างราวกับกลางวัน
ต่างเผ่าพันธุ์ข้างในบ้างก็ใช้ภาษาที่แตกต่างกันพูดคุยกันโดยตรง บ้างก็ทำไม้ทำมือภาษากาย ถึงแม้ภาษาจะไม่เข้าใจกัน แต่ก็ครึกครื้นมาก
อวี๋สวินเกอเงี่ยหูฟัง พยายามแยกแยะจับใจความภาษาที่ตัวเองพอฟังออก พบว่าเป็นแค่การต่อรองราคาธรรมดาๆ ทั่วไป
ไม่มีข้อยกเว้น ผู้เล่นในตลาดดูเหมือนจะมองข้ามรอยแยกเหนือหัวไป แม้แต่อารมณ์จะเงยหน้าขึ้นมามองสักแวบก็ยังไม่มี
บนหัวของต่างเผ่าพันธุ์ทุกตนมีข้อมูล ดูเหมือนจะเป็นผู้เล่นทั้งหมด มีบางคนที่อวี๋สวินเกอคุ้นตา เคยเจอในเกมรถแข่งโกคาร์ท แต่อวี๋สวินเกอก็เห็นผู้เล่นบางคนที่ไม่มีชื่อบนบอร์ดจัดอันดับบันไดสวรรค์
ถูหลานไม่กล้าแม้แต่จะเอ่ยปากพูด มันถามอวี๋สวินเกอในใจว่า: 'นี่คือพื้นที่ปลอดภัยเหรอ? พวกเราจะเข้าไปไหม?'
อวี๋สวินเกอ: 'แน่นอน'
รอยแยกเริ่มจะปิดตัวลงแล้ว เธอให้ถูหลานกลับเข้าไปในมิติสัตว์เลี้ยง ส่วนตัวเองก็แปลงร่างเป็นแมงมุมตัวน้อยมุดลงไปตามรอยแยกที่กำลังจะปิด
ในวินาทีที่เธอข้ามรอยแยกไป เธอก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือน
—— [ยินดีต้อนรับผู้เล่นเข้าสู่พื้นที่ปลอดภัย พื้นที่ปลอดภัยห้ามโจมตีซึ่งกันและกัน]
เธอไต่ไปตามเพดานของตลาดใต้ดินสักพัก ยกเลิกการปลอมแปลง ปล่อยถูหลานออกมา จากนั้นหนึ่งคนหนึ่งมังกรก็บินอยู่กลางอากาศเริ่มมองหาศิลาเกมของที่นี่
บินอยู่พักใหญ่ ถึงจะเจอศิลาเกมที่มุมหนึ่งของตลาด
[เกม • เกมต้มตุ๋น]:
พื้นที่ปลอดภัยนี้เป็นย่านการค้าพิเศษ จะไม่เปลี่ยนเป็นพื้นที่สงคราม แต่ก่อนที่เกมจะสำเร็จ คุณจะไม่สามารถออกจากพื้นที่ปลอดภัยนี้ได้
[เงื่อนไขการเคลียร์เกม: คุณต้องทำการค้าที่ไม่เป็นธรรมสำเร็จอย่างน้อย 5 ครั้ง]
[ทุกครั้งที่คุณขาดทุนมากเกินไปในการแลกเปลี่ยน สิ่งของ/ไอเทม/ของวิเศษในกระเป๋าของคุณจะสุ่มหายไปหนึ่งชิ้น]
[ทุกครั้งที่คุณได้กำไรโดยมิชอบในการแลกเปลี่ยน คุณจะสุ่มได้รับภาษาหมื่นเผ่าพันธุ์ที่คุณยังไม่ได้เรียนรู้ในปัจจุบันหนึ่งภาษา]
[กฎสูงสุดของย่านการค้า: ทุกสิ่งสามารถนำมาแลกเปลี่ยนได้]
[ยิ่งจำนวนครั้งการค้าที่ไม่เป็นธรรมมากเท่าไหร่ พรที่ได้รับตอนออกจากย่านการค้าจะยิ่งล้ำค่ามากเท่านั้น]
[เพชรล้ำค่าไม่ใช่สกุลเงินเดียวของที่นี่]
[คำเตือนด้วยความหวังดี: ระวังขโมย]
[จำนวนผู้เล่นปัจจุบันในพื้นที่ปลอดภัยนี้: 1813]
หลังจากอวี๋สวินเกออ่านกฎของเกมทั้งหมดจบ คิ้วก็ขมวดจนแทบจะขมวดเป็นปม
ไม่ใช่เพียงเพราะบทลงโทษหลังจากการขาดทุนในการแลกเปลี่ยนที่น่ากลัวเกินไป แต่ยิ่งเป็นเพราะกฎของเกมข้อที่แปดของเธอ——ห้ามโกหกเมื่อเจรจากับผู้รับซื้อแร่
หือ? เดี๋ยวนะ
ดวงตาของอวี๋สวินเกอเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย แค่ห้ามโกหกกับผู้รับซื้อแร่ ไม่ได้บอกว่าห้ามโกหกกับผู้เล่นคนอื่นนี่นา!