บทที่ 300 เรื่องการวางตัวของเธอนี่ต้องยอมรับเลยว่าเยี่ยมจริงๆ

บทที่ 300 เรื่องการวางตัวของเธอนี่ต้องยอมรับเลยว่าเยี่ยมจริงๆ

หลังจากรู้ว่าอวี๋สวินเกอเริ่มเรียนปรุงยา [นักฆ่าเหรียญทอง] กับลูเซียแล้ว เฮตช์พาก็ไม่ได้ว่าอะไร แค่หยิบบันทึกออกมาให้อีกสองเล่ม: "เอ้า นี่เป็นบทเรียนช่วงต่อไปของเจ้า อย่าลืมสามเล่มก่อนหน้านี้ด้วยล่ะ เดือนหน้าข้าจะตรวจพร้อมกัน"

อวี๋สวินเกอรับบันทึกมาด้วยสีหน้าบอกไม่ถูก ทำไมรู้สึกเหมือนกำลังแข่งกันสอนเลยนะ?

แต่ไม่ว่าจะยังไง สำหรับภารกิจการเรียนรู้แบบนี้ อวี๋สวินเกอไม่เคยปฏิเสธอยู่แล้ว

ออกจากร้านเล่นแร่แปรธาตุ อวี๋สวินเกอให้ถูหลานกลับเข้าไปในมิติสัตว์เลี้ยง เธอยังมีเรื่องสำคัญต้องทำอีกนิดหน่อย

เธอเดินเลี้ยวตรงหัวมุม ดื่ม [ละลายเวลา] ไปหนึ่งขวด ใช้สกิล [อยู่นอกบ้าน สถานะเราสร้างเอง] อีกครั้ง แปลงร่างเป็นลูกฮูกโอ๊กเหมือนเดิม แต่เปลี่ยนเป็นหน้าตาอีกแบบ และถือโอกาสเปลี่ยนข้อมูลส่วนตัวไปด้วยเลย

แม้ [นักฆ่าเหรียญทอง] กับ [ละลายเวลา] จะไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย แต่ตอนลูเซียสอนมักจะชอบสอดแทรกเทคนิคเฉพาะตัวเล็กๆ น้อยๆ ให้เธอเสมอ นิสัยนี้ของเฮตช์พาคงได้มาจากลูเซียนี่แหละ

หลังจบคลาสบ่ายวันนี้ แม้เธอจะยังจับจุด [นักฆ่าเหรียญทอง] ไม่ได้ แต่เธอรู้สึกว่าตัวเองใกล้จะปรุง [ละลายเวลา] ได้แล้ว ตอนนี้ใช้ไปก็ไม่รู้สึกเสียดาย

อวี๋สวินเกอผ่านวงเวทย์เคลื่อนย้ายไปยังเมืองราตรีขั้วโลก เดินเตร็ดเตร่แถวหอคอย พร้อมกับใช้สกิล [ข้าอยากก้าวหน้าเหลือเกิน] ใส่เผ่าต่างถิ่นที่เดินผ่านไปมา หนึ่งชั่วโมงผ่านไป แม้จะได้อุปกรณ์และเงินมาเป็นส่วนใหญ่ แต่ก็ได้ความว่องไวมาสองแต้มและปัญญาอีกหนึ่งแต้ม

ที่น่าพอใจที่สุดคือ เธอขโมย "ความลับ" มาจากยามหน้าหอคอยได้สองสามเรื่อง และเรื่องหนึ่งในนั้น เกี่ยวกับหอคอยพอดี

——"วันที่ 15 เดือนหน้าจักรพรรดิฮูกทั้งสามองค์ไม่อยู่สักองค์ ถ้าบังเอิญมีฮูกโอ๊กพิชิตยอดหอคอยได้ในวันนั้นจริงๆ ต้องให้ท่านเถาหลีปลอมเป็นจักรพรรดิฮูกจริงๆ เหรอ จะไม่โดนจับได้ใช่ไหมเนี่ย..."

วันที่ 15? หรือจะเป็นสนามรบโลก?

เสี่ยวจ้าว! พวกเรามีความหวังแล้วเสี่ยวจ้าว!!!

หลังจากได้ความลับนี้มา อวี๋สวินเกอก็ยืนอยู่ตรงหัวมุมถนนส่งข้อความ "วันที่ 15 จักรพรรดิฮูกทั้งสามไม่อยู่" ให้จ้าวซูอิ่งทันที เพื่อความปลอดภัย เธอแนบท้ายไปว่า "ไม่สามารถยืนยันความถูกต้องของข่าวได้" เธอเชื่อว่าติ้งไห่ต้องมีวิธีตรวจสอบความจริง

ถ้าวันที่ 15 จักรพรรดิฮูกทั้งสามไม่อยู่จริงๆ และฮูกโอ๊กส่วนใหญ่ยุ่งกับการฉลองเทศกาล การพยายามควบคุมให้ปีนถึงยอดหอคอยในวันที่ 15——ถ้าทำสำเร็จจริงๆ——ก็นับเป็นแผนการที่มีความเสี่ยงน้อยที่สุดในตอนนี้

ตอนอวี๋สวินเกอกลับถึงดาวเคราะห์สีน้ำเงิน จ้าวซูอิ่งก็ตอบกลับมาพอดี ข่าวนั้นเป็นความจริง ภารกิจเลื่อนมาเป็นเช้ามืดวันที่ 12 ธันวาคม ทีมย่อยทั้ง 7 ทีมรวมถึงทีมของอวี๋สวินเกอจะเข้าหอคอยในวันนั้นทั้งหมด

เวลาภารกิจใกล้เข้ามาเรื่อยๆ อวี๋สวินเกอไม่กล้าเสียเวลาเปล่า ตอนเช้าเธอวิจัย [ละลายเวลา] ตอนบ่ายไปเรียนกับลูเซียที่เจ๋อหลาน ในที่สุดวันที่ 14 เธอก็ปรุง [ละลายเวลา] ขวดแรกออกมาได้สำเร็จ ทำให้เธอโล่งใจไปเปราะหนึ่ง ต่อไปต้นทุนการไปเจ๋อหลานจะต่ำลงอีก

ความจริงเจ๋อหลานไม่ใช่ไม่มีของที่ลดคูลดาวน์ แต่ส่วนใหญ่เป็นอาหารหรือสมุนไพร ต้นทุนสูงมาก อย่างต่ำก็เจ็ดแปดเหรียญทอง แถมลดคูลดาวน์ได้ไม่เยอะ เอาเงินไปตุนอาหารและสมุนไพรพวกนี้ สู้เอาไปซื้อสกิลเพิ่มดีกว่า เวลาสู้จะได้วนสกิลใช้ได้ต่อเนื่องไม่สะดุด

[ละลายเวลา] แม้จะทำยาก ตั้งแต่เตรียมสมุนไพรจนเคี่ยวเสร็จใช้เวลาถึงสองชั่วโมง แต่ต้นทุนจริงต่อขวดไม่ถึง 3 เหรียญทอง และพอเธอชำนาญแล้ว การเตรียมสมุนไพรหลายชุดพร้อมกันและเคี่ยวพร้อมกัน 10 หม้อก็ไม่ใช่ปัญหา หม้อหนึ่งได้ตั้งสองขวดแน่ะ

เธอเขย่าขวดยาในมือกับแสงไฟ ชื่นชมสีสันอันน่าหลงใหลอย่างพึงพอใจ

เสียง "ปุ้ง" ดังขึ้น ถูหลานออกมาจากมิติสัตว์เลี้ยง ช่วงนี้เธอบินไปเล่นไพ่นกกระจอกกับคุณลุงคุณป้าที่ห้องสันทนาการทุกวัน พอวงแตกเธอก็ผ่านมิติสัตว์เลี้ยงกลับบ้าน กลายเป็นกิจวัตรประจำวันไปแล้ว โชคดีที่ <คนไร้นาม> คุมสถานการณ์อยู่ เข้าไปเล่นไพ่ได้ แต่ไล่จับมังกรไม่ได้

ถูหลานมุดออกมาพร้อมตะกร้าผักใบใหญ่: "ป้าหวังฝากมาให้เจ้า!"

อวี๋สวินเกอกวาดตามองถูหลานตั้งแต่หัวจรดเท้า คอพันผ้าพันคอ LV——ป้าหวังให้; หัวเสียบแว่นกันแดดฝังเพชร——ลุงหวังให้; กรงเล็บมังกรใส่นาฬิกาปาเต็ก ฟิลลิปส์——ป้าหลิวให้...

มิน่าชาวเน็ตถึงบอกว่าเธอเลี้ยงถูหลานจนกลายเป็นถู่หลาน (หลานบ้านนอก)...

อวี๋สวินเกอรู้สึกปวดตาตุบๆ: "ของฝากที่ฉันให้เอาไปให้คุณลุงคุณป้า ให้หรือยัง?"

ถูหลานสะบัดผ้าพันคอไปด้านหลัง: "ให้แล้ว ข้ายังแถมมูลมังกรให้พวกป้าๆ อีกหลายลังด้วย พวกนางบอกว่าปลูกผักแล้วหอมมาก! นี่ไง ผักพวกนี้แหละ"

"โอเค ฝากขอบคุณพวกท่านด้วย ฉันทำอาหารแช่ตู้เย็นไว้ ครั้งหน้าอย่าลืมเอาไปแบ่งกันกินด้วยนะ"

อวี๋สวินเกอเก็บผัก แล้วพูดว่า "พรุ่งนี้ฉันต้องไปสำนักงานกิจการพิเศษ ปรึกษาเรื่องข้อควรระวังและรหัสลับต่างๆ หลังเข้าหอคอย เธอต้องไปกับฉันด้วย"

ถูหลาน: "พวกเจ้ามีสมุดรายชื่อเพื่อนไม่ใช่เหรอ? เข้าไปแล้วติดต่อกันผ่านอันนั้นไม่ได้เหรอ?"

อวี๋สวินเกอ: "กลัวว่าข้างในจะใช้ไม่ได้ นี่เป็นแผนสำรอง"

"ก็ได้" ถูหลานหยิบมือถือออกมา

"ข้าจะบอกพี่สาวน้องสาวของข้าหน่อยว่าพรุ่งนี้อดเล่นไพ่"

อวี๋สวินเกอนวดขมับปลอบใจตัวเอง ขอแค่ถูหลานไม่ไปเต้นแอโรบิก จะทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น... อีกอย่าง เธอก็อยากเล่นไพ่นกกระจอกเหมือนกันนะเนี่ย

วันรุ่งขึ้น เธอไปถึงสำนักงานกิจการพิเศษก่อนเวลานัดหมายตามที่จ้าวซูอิ่งบอก ผลักประตูห้องประชุมเข้าไป กลับเห็นแต่จ้าวซูอิ่ง แต่บนโต๊ะวางป้ายชื่อไว้แล้ว เธอพบว่าตัวเองเห็นชื่อคนรู้จักไม่น้อย

ทีมพิชิตหอคอยของสำนักงานกิจการพิเศษเมือง S มีทั้งหมด 9 คน รวมอวี๋สวินเกอก็ครบสิบพอดี ชื่อบนโต๊ะหลายชื่อเธอคุ้นตามาก

เกาหลีและอวี๋อวี่อัน นี่เป็นผู้บัญชาการชายหญิงของทีมมังกรเจียวตอนนั้น นอกจากนี้ ที่ทำให้เธอแปลกใจที่สุดคือยังมีซูอี้ถงและเหลียงอวี๋ชวน?

ซูอี้ถง... พอเข้าใจได้ ชาตินี้ร่วมมือกับสำนักงานกิจการพิเศษเยอะมาก แถมพรสวรรค์สายรักษาก็เทพจริง แต้มสถานะที่เสียไปก็ใช้อุปกรณ์และเทคนิคมาทดแทนได้

แต่เหลียงอวี๋ชวนทำไมถึงมาร่วมภารกิจของสำนักงานกิจการพิเศษได้? คนที่ในชาติก่อนฆ่าสามยอดฝีมือของสำนักงานกิจการพิเศษด้วยตัวคนเดียวหายไปไหนแล้ว?

ไม่มีคนอื่นอยู่ เธอจึงถามจ้าวซูอิ่งเสียงเบา: "เหลียงอวี๋ชวน? คนตระกูลเหลียงคนนั้นเหรอ? แถมยังมีซูอี้ถงอีก ฉันนึกว่าเป็นภารกิจภายในของสำนักงานกิจการพิเศษซะอีก"

จ้าวซูอิ่งอธิบาย: "พรสวรรค์ของซูอี้ถงและสัตว์เลี้ยงของเธอมีประโยชน์มาก และเธอก็ไม่รู้ไปได้ข่าวภารกิจนี้มาจากไหน เป็นฝ่ายมาขอเข้าร่วมเอง เหลียงอวี๋ชวนก็มาขอเข้าร่วมเองเหมือนกัน แม้เธอจะมีจุดอ่อนที่เห็นได้ชัดอยู่บ้าง แต่อย่าดูถูกเธอเชียวนะ ผู้มีพรสวรรค์ระดับ A ที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดีสามคนของเรารุมเธอยังไม่ชนะเลย ภารกิจสำคัญที่สุด หลังจากเซ็นสัญญาแล้ว เราเลยให้เธอเข้าร่วม"

อวี๋สวินเกอ: "อ๋อ"

จ้าวซูอิ่งวางสมุดเล่มเล็กไว้บนที่นั่งแต่ละที่ แล้วพูดต่อ: "ทำไมเหรอคะ? ในนี้ไม่มีศัตรูของคุณใช่ไหม?"

อวี๋สวินเกอหัวเราะทีหนึ่ง: "ฉันนิสัยดีขนาดนี้ จะมีศัตรูได้ยังไง"

จ้าวซูอิ่งพยักหน้าเห็นด้วย: "นั่นสินะ ขนาดซูอี้ถงยังความสัมพันธ์กับคุณไม่เลวเลย คนในติ้งไห่ที่เกลียดหมาป่าเดียวดายที่สุดยังไม่มีใครว่าอะไรคุณ คนในค่ายฝึกก็ชมคุณไม่ขาดปาก แม้แต่ตอนที่มีกระแสดราม่าหลายครั้งก่อนหน้านี้ก็ไม่ค่อยมีใครโจมตีคุณ เรื่องการวางตัวของเธอนี่ต้องยอมรับเลยว่าเยี่ยมจริงๆ"

นี่เป็นคำพูดจากใจจริง ติ้งไห่ช่วยอวี๋สวินเกอ จะไม่ช่วยคนกันเองได้ยังไง? ตอนที่มีคนด่าผู้เล่นของติ้งไห่ ติ้งไห่ก็ออกมาประกาศความดีความชอบของคนเหล่านั้น แต่ผลคือก็ยังโดนด่าอยู่ดี

อวี๋สวินเกอ: "นั่นสิเนอะ!" ขอบคุณเทพแห่งอาหาร

พูดจบ เธอก็รีบหยิบสมุดบนโต๊ะขึ้นมาอ่านอย่างตั้งใจ เธอบอกแล้วว่าเธอไม่ชอบคุยกับคน คุยทีไรวงแตกทุกที