บทที่ 265 เกาะมังกร · เซิ่งเปย · เป่ยซุ่ย · เสวี่ยตุย

บทที่ 265 เกาะมังกร · เซิ่งเปย · เป่ยซุ่ย · เสวี่ยตุย

ถึงแม้ถูหลานจะบอกว่าภูเขาตุ้นตุ้นเป็นเมืองหลักที่ใกล้รังมังกรที่สุด แต่พวกเธอก็ยังต้องบินไปกว่า 30 ชั่วโมงถึงจะเห็นเงาของรังมังกร

นั่นคือโครงกระดูกขนาดมหึมาเจ็ดโครง ราวกับเทือกเขาสีขาวเจ็ดลูกที่ทอดยาวสลับซับซ้อน โครงกระดูกใดๆ ก็ตามในนี้ ก่อนที่ร่างกายจะกลายเป็นเกม คนธรรมดาอาจต้องใช้เวลาเดินหลายวันหลายคืนกว่าจะเดินจนสุดแนวกระดูกสันหลัง

รอบๆ โครงกระดูกมีมังกรหลากสีหลากขนาดขดตัวอยู่ พวกมันพักผ่อนหรือประลองยุทธ์กันอยู่ใกล้ๆ โครงกระดูก

ถูหลานและอวี๋สวินเกอยังไม่ทันเข้าไปใกล้ ก็มีมังกรสีน้ำเงินและสีขาวสองตัวบินเข้ามาหา แทบจะปรากฏตัวต่อหน้าถูหลานในชั่วพริบตา

เมื่ออยู่ต่อหน้ามังกรตัวโตของจริง อวี๋สวินเกอก็เข้าใจถึงความแตกต่างระหว่างมังกรตัวโตกับมังกรเด็ก ถ้าถูหลานมีขนาดพอๆ กับเครื่องบิน มังกรสองตัวตรงหน้าก็เปรียบเสมือนตึกระฟ้า CBD นานาชาติสองตึก บนหัวมังกรมีตัวอักษรสีแดงขนาดเล็กสองบรรทัด:

[เซิ่งเปย เลเวล 150 100%┃100%]

[เป่ยซุ่ย เลเวล 150 100%┃100%]

ถูหลานเอ่ยชื่อมังกรที่มา: "ท่านแม่! ท่านพ่อ!"

มังกรน้ำเงินเซิ่งเปย มังกรขาวเป่ยซุ่ย อวี๋สวินเกอยกเลิกสกิลแอนิเมกัสกลับคืนร่างมนุษย์ ต่อหน้าผู้แข็งแกร่งระดับนี้ การปลอมตัวเป็นสัตว์ไม่มีความหมาย และตอนนี้เธอในฐานะผู้ทำสัญญากับถูหลาน จำเป็นต้องสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับเผ่ามังกรที่เป็นกลาง

เซิ่งเปยเป็นมังกรน้ำแข็งที่แข็งแกร่งและงดงามอย่างยิ่งสมคำร่ำลือของถูหลาน

เกล็ดมังกรสีน้ำเงินภายใต้แสงแดดราวกับคริสตัลหรือผิวน้ำทะเลสาบที่เป็นประกายระยิบระยับ อัญมณีสีน้ำเงินเข้มกลางหน้าผากเพียงแค่เหลือบมองก็ทำให้รู้สึกวิงเวียนศีรษะ แรงกดดันทำให้ปอวี๋สวินเกอแทบหายใจไม่ออก ทันทีที่อีกฝ่ายเข้ามาใกล้ บนตัวเธอก็มีสถานะผิดปกติเกิดขึ้นหลายสิบอย่าง

มังกรขาวเป่ยซุ่ยที่อยู่ข้างๆ เป่าลมใส่อวี๋สวินเกอ เลือดที่ลดลงเมื่อครู่ของอวี๋สวินเกอก็เต็มหลอดทันที ไม่เพียงสถานะผิดปกติทั้งหมดจะหายไป ยังมีบัฟเสริมสถานะเพิ่มขึ้นมาอีกเจ็ดอย่าง

ขนาดตัวของมังกรขาวเป่ยซุ่ยเล็กกว่าเซิ่งเปยรอบหนึ่ง ขาวบริสุทธิ์ทั้งตัว บุคลิกอ่อนโยนบริสุทธิ์ แววตาที่มองอวี๋สวินเกอและถูหลานเปี่ยมไปด้วยความเมตตา ช่างเป็นคุณพ่อที่ดูเป็นผู้หญิ๊งผู้หญิง

อวี๋สวินเกอยังไม่ทันได้พูดว่า "สวัสดีค่ะคุณน้าคุณอา" ก็มีมังกรยักษ์อีกหลายตัวบินเข้ามา

หัวหน้ากลุ่มคือผู้อาวุโสมังกร [เสวี่ยตุย] ที่ถูหลานพูดถึงบ่อยๆ เลเวลสูงถึง 186 แม้ชื่อจะมีคำว่าหิมะ แต่กลับเป็นมังกรแดง และยังมีมังกรดำ มังกรม่วง มังกรเขียว... ตามมาอีกเป็นพรวน

ชั่วขณะหนึ่ง อวี๋สวินเกอนึกว่าตัวเองหลุดเข้ามาในอาณาจักรเวทมนตร์หรือโลกของเทเลทับบี้ซะแล้ว...

เธอทักทายทีละตัวตามถูหลาน เรียกท่านบ้าง เรียกผู้อาวุโสบ้าง

อวี๋สวินเกอคิดว่าผู้แข็งแกร่งเหล่านี้คงจะเมินเฉยคนอ่อนแออย่างเธอไม่มากก็น้อย สำหรับเผ่ามังกรที่เลเวลประมาณ 150 แล้ว เธอไม่ต่างอะไรกับมดปลวก แต่ที่เธอคาดไม่ถึงคือ แม้มังกรเหล่านี้จะไม่ได้กระตือรือร้นกับเธอมากนัก แต่ตอนเธอทักทาย พวกเขาก็พยักหน้าให้เธอเป็นการตอบรับ

อวี๋สวินเกอกำหนดถูหลานเป็นดาวฤกษ์ บินขึ้นด้วยตัวเอง ตามข้างกายถูหลานมุ่งหน้าสู่รังมังกร

เธอบอกถูหลานในใจว่า: "มังกรบ้านเธอนิสัยดีจัง แล้วก็ผู้อาวุโสมังกรเสวี่ยตุย ไม่เห็นดุเหมือนที่เธอโม้เลย"

เมื่อกี้ตอนเธอทักทายเสวี่ยตุย อีกฝ่ายไม่เพียงพยักหน้า ยังตอบกลับมาว่า "สวัสดีสหายตัวน้อย" ด้วย

ถูหลานตอบอย่างไม่แปลกใจ: "เพราะเราทำสัญญาเท่าเทียมกันไง แล้วบนตัวเจ้ายังมีพรของข้าด้วย"

อ๋อ อวี๋สวินเกอถึงนึกขึ้นได้ถึงประโยคในหนังสือที่ว่า "ถ้าอยากได้มิตรภาพจากมังกรและเผ่าพันธุ์มังกร ทางที่ดีที่สุดคือทำสัญญาเท่าเทียมกับมังกรที่เจ้าหมายตา"

ตอนนั้นเธอไม่ได้ใส่ใจจริงๆ หรอก แค่นึกถึงจุดจบของถูหลานในชาติก่อนแล้วเกิดความสงสาร ก็เลยทำไปตามน้ำ ตอนนั้นเธอไม่คิดจริงๆ ว่าวันหนึ่งจะได้มาที่เกาะมังกร

ถูหลานพูดต่อ: "อีกอย่างเจ้าดีหรือไม่ดี มังกรจะไม่รู้เชียวรึ?"

การที่เผ่ามังกรสามารถรับรู้อารมณ์ของผู้อื่นได้ สำหรับคนที่มีจิตใจไม่บริสุทธิ์ถือเป็นเรื่องคอขาดบาดตาย แต่ถ้าจริงใจต่อกัน พรสวรรค์นี้ก็คือตัวช่วยที่ดีที่สุด

อวี๋สวินเกอมักจะบอกว่าตัวเองเห็นแก่ตัวเย็นชา แทบจะอยากป่าวประกาศบอกทุกคนว่าเธอเป็นคนเลว อย่าคาดหวังอะไรกับเธอ เธอเสียสละเพื่อใครไม่ได้หรอก

แต่ในสายตาของถูหลาน เธอคือมนุษย์ที่น่ารักที่สุด ใจอ่อนและจริงใจ เข้มแข็งและเป็นของจริง

เพราะความ "ขี้เหนียว" และระมัดระวังในเรื่องความรู้สึกของอวี๋สวินเกอนี่แหละ ที่ทำให้ความดีที่เธอมีต่อถูหลานดูมีค่ามากขนาดนี้ ความรู้สึกก็เหมือนไอเทมและของแปลกประหลาด มีค่าเพราะความหายาก

แม้พวกเธอจะรู้จักกันไม่กี่เดือน แต่ถูหลานรู้ว่า ในใจอวี๋สวินเกอ เธอคือคนที่พิเศษที่สุด ความลับของอวี๋สวินเกอเธอรู้มากที่สุด ถ้าต้องให้อวี๋สวินเกอเลือกคนที่เธอเชื่อใจที่สุดในตอนนี้ คนคนนั้นต้องเป็นเธอแน่นอน

จะเป็นต้นหญ้าต้นหนึ่งในทุ่งหญ้าเขียวขจี หรือจะเป็นดอกไม้ดอกเดียวในทะเลทราย?

ถูหลานคิดว่าคนโง่เท่านั้นที่จะเลือกอย่างแรก

มีเรื่องหนึ่งที่เธอไม่ได้บอกอวี๋สวินเกอ ซึ่งตามกฎของเผ่ามังกรเธอก็บอกเผ่าพันธุ์อื่นไม่ได้ นั่นคือเผ่ามังกรสามารถมอบพรให้กับคู่สัญญาที่ทำสัญญาเท่าเทียมได้จริง และเผ่ามังกรจะไม่เรียกคืนพรที่ให้ไปแล้ว แต่พรของเผ่ามังกรจะมีผลก็ต่อเมื่อมีเงื่อนไข

นั่นคือในใจของคู่สัญญาคนนั้นต้องไม่มีความโลภและความมุ่งร้ายต่อมังกรที่ทำสัญญาด้วยแม้แต่น้อย ต้องจริงใจต่อกันทุกวินาที ห้ามมีความจอมปลอมแม้แต่นิดเดียว ส่วนคู่สัญญาจะเป็นคนดีหรือคนเลว มังกรไม่สนใจ

เผ่ามังกรเกิดมาพร้อมความสามารถในการรับรู้อารมณ์และคำโกหก ความรู้สึกของพวกเขาเฉียบไวเสมอ พรของพวกเขาจะไม่เกี่ยวข้องกับความรู้สึกได้อย่างไร

เซิ่งเปย เป่ยซุ่ย และเสวี่ยตุยต้องดูออกว่าพรบนตัวเธอมีผล ถึงได้มีท่าทีอ่อนโยนกับเธอขนาดนี้

หลังจากถูหลานพาอวี๋สวินเกอเข้าบ้าน ก็หอบของขวัญกองโตออกไป อวี๋สวินเกอคิดจะไปด้วย เพราะถ้าไม่ไปจะดูเสียมารยาท แต่ถูหลานบอกว่าเธอแค่ไปพบเซิ่งเปย เป่ยซุ่ย และเสวี่ยตุยพร้อมกับหล่อนก็พอ มังกรตัวอื่นความจริงไม่ค่อยชอบเข้าสังคมกับเผ่าพันธุ์อื่น เธอไป มังกรพวกนั้นจะอึดอัดเปล่าๆ ของขวัญไปถึงก็พอแล้ว

อวี๋สวินเกอนั่งลงทันที เป็น Introvert กันเหรอ? Introvert ก็ดี Introvert ก็ดี เธอมาเกาะมังกรเธอก็ In...

ถูหลานบอกให้อวี๋สวินเกอทำตัวตามสบายเหมือนอยู่บ้าน ให้สิทธิ์เข้าคลังสมบัติกับเธอ บอกว่าถ้าเบื่อก็เข้าไปเดินเล่นได้ แล้วตัวเองก็หิ้วของขวัญวิ่งปรู๊ดออกไป

ข้างนอกมีเสียงหัวเราะของถูหลานและเสียงคำรามของมังกรตัวโตตัวอื่นดังขึ้นเป็นระยะ ทิศทางของเสียงหัวเราะเปลี่ยนไปเรื่อยๆ รังมังกรที่เงียบสงบเมื่อครู่คึกคักขึ้นมาทันตา

อวี๋สวินเกอสำรวจรังมังกรของถูหลาน แม้จะเป็นแค่เขี้ยวมังกรที่ถูกคว้านเนื้อในออก แต่พื้นที่ที่นี่ใหญ่กว่าวิลล่าของเธอที่ดาวเคราะห์สีน้ำเงินมาก แทบจะเท่าสนามฟุตบอล เพียงแต่ไม่ได้ตกแต่งประณีตเหมือนวิลล่า แต่ก็ยังแบ่งเป็นห้องต่างๆ——ห้องนอน ห้องสันทนาการ คลังสมบัติ ห้องน้ำ

พื้นปูด้วยแผ่นเกล็ดมังกร เมื่อพิจารณาจากการที่มังกรเหล่านี้สร้างรังจากโครงกระดูกบรรพบุรุษมังกรโดยตรง เธอสงสัยว่าเกล็ดมังกรเหล่านี้ก็น่าจะมาจากบรรพบุรุษมังกรเช่นกัน

พฤติกรรมที่ในสายตามนุษย์ดูเหมือนลบหลู่บรรพบุรุษ ในสายตาเผ่ามังกร อาจจะเป็นการอยู่เป็นเพื่อนและการเคารพบูชาแบบหนึ่งก็ได้

อวี๋สวินเกอไม่ถือวิสาสะเข้าไปในคลังสมบัติ เธอตั้งใจจะสงบจิตสงบใจคิดว่าเดี๋ยวตอนไปเยี่ยมเซิ่งเปย เป่ยซุ่ย และเสวี่ยตุย จะสืบเรื่องแผ่นกระดูกยังไง... แต่ใจนี้ คงสงบไม่ได้แน่

เพิ่งนั่งลงไม่ทันไร ข้างนอกก็มีเสียงหัวเราะลั่นของถูหลานดังเข้ามา

"ฮ่าๆ ต่อไปขอเชิญพบกับ สุดยอดซูเปอร์สตาร์! อัจฉริยะอีสปอร์ต! มังกรแท้จริงเพียงหนึ่งเดียวของดาวเคราะห์สีน้ำเงิน! เจ้าของอันดับหนึ่งบนบอร์ดสัตว์เลี้ยง! มังกรคู่สัญญาของผู้เล่นที่แข็งแกร่งที่สุดในดาวเคราะห์สีน้ำเงิน——ถู ถู ถู ถู~ หลาน~!!!"

อวี๋สวินเกอหลับตาลงอย่างเจ็บปวด เอาหน้าซุกฝ่ามือ