บทที่ 240 วาสนาของแก๊งตัวเอก

บทที่ 240 วาสนาของแก๊งตัวเอก

สุดท้ายอวี๋สวินเกอก็ต้องง้อมังกรกลับมาได้ด้วยการซื้อฟิกเกอร์รุ่นลิมิเต็ดอิดิชั่นให้ถูหลาน

ถูหลานจึงยอมอยู่ในห้องหนังสือกับอวี๋สวินเกอ มังกรเล่นเกม อวี๋สวินเกอเรียนหนังสือ

วิลล่าตระกูลอวี๋ที่อยู่ไม่ไกลยังคงว่างเปล่า อวี๋ชิวซานกับอี้ชิวกั่วยังไม่กลับมา ไม่รู้ว่ายังอยู่เมือง B หรือไปเมืองอื่นแล้ว แต่อวี๋สวินเกอคิดว่า อวี๋ชิวซานน่าจะไม่กล้ากลับมามากกว่า เขาต้องสงสัยแน่ว่าเด็กในท้องหายไปเพราะฝีมืออวี๋สวินฮวน

อย่าว่าแต่อวี๋ชิวซานเลย แม้แต่อวี๋สวินเกอที่ไม่มีหลักฐาน ก็ยังสงสัยว่าเป็นฝีมืออวี๋สวินฮวน

คาดว่าคงไปทำข้อตกลงอะไรกับเฮยเฝ่ยถึงได้วิธีการนอกรีตแบบนี้มา

เพียงแต่ไม่รู้ว่าอวี๋สวินฮวนต้องจ่ายค่าตอบแทนอะไรไปบ้าง...

ด้วยความแค้นที่เฮยเฝ่ยมีต่อเธอ เมื่อความแค้นนี้ย้ายไปลงที่อวี๋สวินฮวน เธอไม่เชื่อหรอกว่าเฮยเฝ่ยจะช่วยอวี๋สวินฮวนโดยไม่หวังผลตอบแทน

ตอนเดินทางกลับเมือง S อวี๋สวินเกอเคยถามถูหลานว่ารู้จักสกิล [กฎแห่งป่า] ไหม แต่ปรากฏว่าถูหลานไม่ใช่สายมันสมอง มังกรชั้นประถมอย่างหล่อนไม่รู้อะไรเลย...

แต่เรื่องนี้กลับกดทับอยู่ในใจอวี๋สวินเกอตลอดมา

ไม่ใช่แค่เรื่องโซ่ตรวนสายเลือด เรื่องที่อู้เริ่นได้กลิ่นมังกรบนตัวเธอก็ทำให้เธอไม่สบายใจอย่างมาก [ฉันไม่มีเวลาอาบน้ำจริงๆ] 9 ขวดที่มีอยู่ เธอต้องใช้อย่างประหยัด

ทุกๆ สองสามวันอวี๋สวินเกอจะไปลงดันเจี้ยนสักครั้งถือเป็นการพักผ่อน เวลาที่เหลือทุ่มเทไปกับการศึกษาน้ำยา วิธีจัดการสมุนไพรใน [ละลายเวลา] ซับซ้อนยุ่งยากจริงๆ บางวิธีจัดการยุ่งยากกว่าการปรุงยาเสียอีก มิน่าล่ะถึงเป็นผลงานระดับปรมาจารย์

ระหว่างนั้นเธอยังบังเอิญปรุงยาตัวหนึ่งขึ้นมาได้ เป็นยาระดับต่ำที่ทำให้สัตว์ตัวเล็กเป็นหมันได้ อวี๋สวินเกอทำออกมาหนึ่งร้อยขวดฝากไว้ที่ถูหลาน ให้หล่อนเอาไปกรอกแมวหลังบ้านให้หมด

เพื่อทุ่มเทให้กับการวิจัยน้ำยา เธอถึงกับหยุดรับออเดอร์ทั้งหมด ใช้ความพยายามระดับเตรียมสอบเอนทรานซ์มาทุ่มเท จนกระทั่งได้รับข้อความจากซูอี้ถง ถึงได้รู้ว่าวันนี้วันที่ 30 แล้ว

[ซูอี้ถง]: พี่ พรุ่งนี้มาฟังบทเพลงสรรเสริญแห่งความหวังไหม?

[ซูอี้ถง]: เรื่องสวินฮวนไม่ส่งผลต่อคำสัญญาที่ฉันให้ไว้ ความช่วยเหลือที่พี่มีต่อฉันฉันจำได้หมด

อวี๋สวินเกอแปลกใจจริงๆ ซูอี้ถงยังจะเชิญเธอไปฟังคอนเสิร์ตอีกเหรอ?

หลังจากเฮยเฝ่ยทำสัญญากับอวี๋สวินฮวนในวันที่ 15, 16 เธอไม่สามารถไปหาซูอี้ถงในฐานะหานสือเพื่อฟังบทเพลงสรรเสริญแห่งความหวังได้อีก และไม่มีจุดยืนที่จะไปฟังคอนเสิร์ต 300 รอบนั่นอีก เธอยังลังเลอยู่เลยว่าจะแอบไปฟังดีไหม นึกไม่ถึงว่าซูอี้ถงจะเป็นฝ่ายเชิญเธอเอง

แถมยังเห็นได้ชัดว่ากะเวลามาเชิญทันที ในทางปฏิบัติ เธอได้รับบัฟเพิ่มค่าสถานะจากการฟังคอนเสิร์ตเมื่อวันที่ 1 ซูอี้ถงจำได้แม่น พอคูลดาวน์ 30 วันตามเวลาธรรมชาติใกล้จะหมดลง หล่อนก็รีบมาเชิญเธอทันที

[อวี๋สวินเกอ]: ฉันจะไปแน่นอน

[อวี๋สวินเกอ]: เรื่องสวินฮวน ไม่โทษเธอหรอก วางใจเถอะ

อวี๋สวินเกอก็ไม่กังวลว่าอวี๋สวินฮวนรู้ว่าเธอไปฟังคอนเสิร์ตซูอี้ถงแล้วจะโกรธเธอไหม

ขอทีเถอะ เพื่อระบายแค้นให้อวี๋สวินฮวน เธอเสียค่าสถานะไปตั้งสองแต้มนะ! จ้าวซูอิ่งฉลาดเป็นกรด เรื่องนี้หล่อนต้องช่วยป่าวประกาศแทนเธอแน่ อวี๋สวินฮวนไม่มีทางไม่รู้ ถ้าเขายังมียางอายอยู่บ้างก็ไม่กล้าบ่นหรอก

พอซูอี้ถงส่งที่อยู่มา อวี๋สวินเกอดูแล้ว ปรากฏว่าอยู่ที่ทุ่งหญ้า

ทุ่งหญ้าเหรอ เธอกำลังเตรียมจะไปที่นั่นในอีกสองสามวันนี้พอดี

[ซูอี้ถง]: ฉันส่งตารางทัวร์ให้พี่ทางวีแชตแล้วนะ พี่ลองดูว่าสะดวกวันไหนก็มาวันนั้น

อวี๋สวินเกอเปิดวีแชตดู แล้วก็เงียบไป สถานที่จัดคอนเสิร์ตของซูอี้ถงกระจายอยู่ทั่วประเทศ

ทัวร์คอนเสิร์ตจริงๆ สินะ...

แบบนี้ต้องหาเสี่ยวจ้าวแล้ว เธอจำได้ว่าตอนนั้นพวกเธอได้รับบัฟเพิ่มค่าสถานะจากบทเพลงสรรเสริญแห่งความหวังพร้อมกัน

[อวี๋สวินเกอ]: เจ๊ คอนเสิร์ตซูอี้ถงพรุ่งนี้เย็นไปไหม? หล่อนเชิญฉันแล้ว ทางเธอมีรถติดสอยห้อยตามไปได้ไหม? ขอติดรถไปด้วยคน?

[อวี๋สวินเกอ]: ฉันจ่ายค่ารถให้ ครั้งเดียวด้วย [มีความสุขอีกแล้วสินะ] แต่พวกเราต้องสลับกันหน่อย ผลึกสกิลของฉันต้องใช้อย่างประหยัด มะรืนนี้ค่อยให้เธอใช้สกิลนี้

[จ้าวซูอิ่ง]: ได้ พรุ่งนี้ 4 โมงเย็นอยู่บ้านไหม? ฉันไปรับเธอกับถูหลาน

[อวี๋สวินเกอ]: อยู่

[จ้าวซูอิ่ง]: ความสัมพันธ์ของเธอกับซูอี้ถงไม่ได้รับผลกระทบเลยเหรอ? หล่อนยังเชิญเธออีก?

[อวี๋สวินเกอ]: อื้ม เธอไม่เคยได้ยินประโยคหนึ่งเหรอ?

[จ้าวซูอิ่ง]: ???

[อวี๋สวินเกอ]: เรื่องของผู้ชาย ผู้หญิงอย่าไปยุ่ง

[จ้าวซูอิ่ง]: ……………

กลิ่นความเบียวแรงมาก!

วันต่อมาอวี๋สวินเกอก็เลิกเรียนหนังสือไปเลย ช่วงเช้าเธอแวะไปที่วิลล่าตระกูลอวี๋ ช่วงบ่ายกะจะลากถูหลานมาฝึกร่ายเวทขณะเคลื่อนที่และการหลบหลีก

เพื่อกระตุ้นถูหลาน อวี๋สวินเกอวางเหรียญทอง 100 เหรียญไว้กลางห้องรับแขก ถ้าถูหลานทำเฟอร์นิเจอร์พังหนึ่งชิ้นจะหักหนึ่งเหรียญทอง หนึ่งคนหนึ่งมังกรสู้กันครบ 3 ชั่วโมง หลังจบ 3 ชั่วโมง เหรียญทองที่เหลือไม่ว่าจะเหลือเท่าไหร่ ก็ยกให้ถูหลานหมด

ชั่วโมงแรก ถูหลานไม่ปล่อยสกิลเลยสักแอะ เอาแต่หลบอย่างเดียว

มังกรน้ำแข็งตัวน้อยนี่ฉลาดแกมโกงจริงๆ...

อวี๋สวินเกอจำต้องแก้บั๊ก เธอหยิบเหรียญทองออกมาอีก 200 เหรียญ บอกว่าขอแค่ถูหลานตีโดนเธอเกิน 5 ครั้ง เหรียญทอง 200 เหรียญนี้ยกให้ถูหลานหมดเลย

ถูหลานกอดแขนสั้นป้อม ฟังด้วยสีหน้าจริงจัง แล้วถามย้ำว่า: "เจ้าจะเพิ่มกฎอีกไหม?"

อวี๋สวินเกอ: "...ไม่เพิ่มแล้ว"

ถูหลาน: "แน่ใจนะว่าไม่เพิ่ม? เจ้าอย่าเบี้ยวนะ"

อวี๋สวินเกอ: "อื้ม แน่ใจ ไม่เบี้ยว!"

จากนั้นอีกสองชั่วโมง ถูหลานก็ยังเอาแต่หลบเหมือนเดิม แม้แต่ประกายไฟก็ไม่ปล่อย

อวี๋สวินเกอร้อนใจ: "...นั่นตั้ง 200 เหรียญทองนะ!"

ถูหลานนั่งอยู่บนโคมไฟระย้าแล้วพูดว่า: "100 เหรียญทองข้าก็ไม่เกี่ยงว่าน้อยนะ ข้าขอแค่การันตีก็พอ ระมัดระวังไว้ก่อนไม่เสียหาย เจ้าอย่าเบี้ยวนะ ตกลงกันแล้วว่าจะไม่เพิ่มกฎอีก"

อวี๋สวินเกอ: ...

ประมาทไป

สมัยนี้ เด็กเรียนดีไม่ง่าย แต่เรียนเลวนี่นาทีเดียวก็เป็นแล้ว

แต่เงินให้ถูหลานใช้ อวี๋สวินเกอไม่ได้ไม่พอใจอะไร เห็นถูหลานได้รับเงินแล้วมีความสุข เธอก็แบ่งเงินที่ได้จากการขายมูลมังกรก่อนหน้านี้ให้ถูหลานครึ่งหนึ่ง อีกฝ่ายก็รับไปยิ้มไป

4 โมงเย็นจ้าวซูอิ่งมาถึงหน้าบ้านอวี๋สวินเกอตรงเวลาเป๊ะ เธอพาอวี๋สวินเกอไปที่ร้านเนื้อย่างแห่งหนึ่ง เพื่อนร่วมงานที่เปิดประตูมิติได้รออยู่ที่นั่นแล้ว จ้าวซูอิ่งคงจะบอกไว้ก่อนแล้ว ผู้เล่นคนนั้นเห็นอวี๋สวินเกอก็ไม่ได้แปลกใจ

พอคนมาครบ ประตูก็เปิดออก อวี๋สวินเกอเดินผ่านประตูไปโผล่ที่ทุ่งหญ้า มองไปเห็นผู้คนแน่นขนัด

ทัวร์คอนเสิร์ตของซูอี้ถงนี่จัดขึ้นจริงๆ ด้วยแฮะ ธุรกิจบันเทิงนี่รุ่งเรืองกว่าตอนเธอยังไม่ลาวงการเสียอีก

แต่หลังจากฟังบทเพลงสรรเสริญแห่งความหวังจบ อวี๋สวินเกอก็ไม่ได้กลับไปพร้อมกับพวกจ้าวซูอิ่ง เธอบอกว่าจะอยู่ซื้อของฝากที่นี่หน่อย เดี๋ยวกลับเอง

ความจริงคือที่นี่มีของดีอยู่ เธอกะจะมาเอาไปในเร็วๆ นี้อยู่แล้ว

ไม่ใช่วาสนาของพระเอกนางเอก แต่เป็นวาสนาของพี่น้องของอวี๋สวินฮวน