บทที่ 215 หินผลึกนี้คนที่จะมอบให้ ไม่ใช่ตัวฉันในเวลานี้

บทที่ 215 หินผลึกนี้คนที่จะมอบให้ ไม่ใช่ตัวฉันในเวลานี้

ระหว่างมังกรตัวหนึ่งที่ไม่ได้ระบุชัดเจนว่าจะปกป้องดาวเคราะห์สีน้ำเงิน กับมังกรอีกตัวหนึ่งที่ขอเพียงแค่ได้เลือดมังกรไปกลายเป็นมังกรที่แท้จริง ก็ยินดีที่จะคุ้มครองดาวเคราะห์สีน้ำเงิน

"มังกรที่เป็นของผู้เล่นส่วนบุคคล" หรือ "มังกรที่เป็นของหัวเซี่ย"?

โจทย์ข้อสอบข้อนี้ช่างง่ายดายเหลือเกิน

พวกเขาไม่ต้องแบกรับความสูญเสีย แต่ตัวเลือกหลังกลับทำให้พวกเขาได้รับผลประโยชน์เต็มร้อย

เธอไม่กล้ารับประกันด้วยซ้ำว่าสำนักงานกิจการพิเศษจะไม่หวั่นไหว

ต่อให้เรื่องการตีกลับของพันธสัญญาจะเกิดขึ้นตรงหน้า แต่ความเสี่ยงนั้นควบคุมได้ สำนักงานกิจการพิเศษมีคนเก่งมากมาย ย่อมต้องคิดหาวิธีอุดช่องโหว่ได้แน่ แล้วจากนั้นก็จะได้มังกรที่สามารถคุ้มครองหัวเซี่ยมาครอบครอง!

แถมตอนนี้เฮยเฝ่ยยังไม่ได้ทำเรื่องอะไรที่ไม่อาจแก้ไขคืนมาได้ ทีมล่ามังกรเจียวในครั้งนี้ก็ไม่มีใครตายเลยสักคนเดียว——ถึงแม้ตอนต่อสู้เฮยเฝ่ยจะลงมือหมายเอาชีวิต แต่คนจำนวนมากมองกันแค่ที่ผลลัพธ์เท่านั้น

เฮยเฝ่ยและถูหลาน มังกรเจียวและมังกรที่แท้จริง ในสายตาของคนส่วนใหญ่ จริงๆ แล้วพวกมันไม่ได้มีความแตกต่างอะไรกันมากนัก

อวี๋สวินเกอคิดอะไรมากมาย เธอคิดอยู่เป็นเวลานาน และเธอใช้เวลาคิดนานเท่าไร ทั่วทั้งสนามก็เงียบงันไปนานเท่านั้น

ในระหว่างนี้ ทุกคนต่างจ้องมองมาที่เธอ รอคอยคำตอบจากเธอ

แม้แต่จ้าวซูอิ่งก็ยังไม่พูดอะไร เธอไม่สามารถเอ่ยปากได้อย่างง่ายดาย ตัวเธอในเวลานี้ คือผู้มีอำนาจตัดสินใจของสำนักงานกิจการพิเศษ ไม่ใช่เพื่อนของอีกฝ่าย

อวี๋สวินเกอก็ไม่ได้รู้สึกว่าจ้าวซูอิ่งควรจะเปิดปากช่วยพูดแทนตนในเวลานี้ ความคิดแบบนั้นเป็นการดูถูกความสามารถในการทำงานและทัศนคติในการทำงานของฝ่ายหลัง จ้าวซูอิ่งทำงานให้สำนักงานกิจการพิเศษ ไม่ได้ทำงานให้เธอ

เพียงแต่ในใจของเธออดไม่ได้ที่จะเกิดความรู้สึกปลงตกชนิดหนึ่งที่ว่า "เป็นอย่างที่คิดจริงๆ... มันก็ควรจะเป็นเช่นนี้แหละ..."

เธอรู้ว่าคนส่วนใหญ่คิดกันอย่างไร พวกเขากำลังรอให้เธอเป็นฝ่ายยอมตกลง รอให้เธอรู้จักกาลเทศะเห็นแก่ภาพรวม

มนุษย์ยังบริจาคเลือดได้ ทำไมมังกรจะทำไม่ได้? ถูหลานมอบเลือดมังกรให้ก็ไม่แน่ว่าจะต้องตายเสียหน่อย รักษาเอาก็ได้ไม่ใช่เหรอ?

แต่เธอกลับมองว่ามันไม่ได้ง่ายดายขนาดนั้น การที่มังกรเจียวจะกลายเป็นมังกร คือการเปลี่ยนแปลงชนิดพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินของเผ่าพันธุ์มัน เธอไม่เชื่อว่าแค่ต้องการเลือดสดๆ เพียงเล็กน้อยก็จบ เรื่องนี้ย่อมแตกต่างจากการเสียเลือดตอนต่อสู้ตามปกติอย่างแน่นอน

ถ้ามันง่ายขนาดนั้นจริง เจ๋อหลานจะเป็นไปได้หรือที่จะมีมังกรเพียงแค่ไม่กี่พันตัว? เจ๋อหลานไม่มีทางขาดแคลนบุคลากรสายวิจัย พวกเขาย่อมสามารถเพาะพันธุ์มังกรขึ้นมาเองได้แน่ ในเรื่องนี้ไม่แน่ว่าอาจจะเกี่ยวข้องไปถึงพลังแห่งต้นกำเนิด

เฮยเฝ่ยทะยานขึ้นสู่ท้องนภากลายเป็นมังกรที่แท้จริง แล้วถูหลานจะร่วงหล่นลงสู่บ่อโคลนจนเสื่อมถอยกลายเป็นครึ่งกิ้งก่าครึ่งมังกรเพราะเรื่องนี้หรือไม่?

เธอเดิมพันไม่ไหว และไม่อยากจะเดิมพันด้วย

อวี๋สวินเกอเอ่ยขึ้นในใจ: "ถูหลาน ย้อนเวลากลับไปเมื่อ 140 วินาทีก่อน"

วินาทีถัดมา ผู้คนและวัตถุรอบข้าง ผืนฟ้าและผืนดินพลันกลายเป็นภาพเลือนรางในชั่วพริบตา

อวี๋สวินเกอสัมผัสได้ว่าตำแหน่งของตัวเองกำลังเกิดการเปลี่ยนแปลง ทั้งเธอและอวี๋สวินฮวนต่างกำลังถอยหลังกลับไป

——"...งั้นก็เปิดศึกเถอะ"

นี่คือเสียงของเฮยเฝ่ย

อวี๋สวินเกอในเวลานี้กำลังอยู่ในโซนของผู้เล่นสายโจมตีระยะไกล วินาทีถัดมาอวี๋สวินฮวนก็ถูกฟาดจนกระเด็น

อวี๋สวินเกอเอ่ยกับถูหลานในใจอีกครั้ง: "ใช้อีกรอบ!"

เวลาที่ล่วงเลยไปแล้วถูกช่วงชิงไปอีกครั้ง เวลาเดินไปข้างหน้า ส่วนอวี๋สวินฮวนกำลังถอยหลัง

——"พวกเจ้าฆ่าข้า เขาก็จะตายไปด้วย"

ยังคงเป็นเสียงของเฮยเฝ่ย

และ ณ ช่วงเวลานี้ อวี๋สวินฮวนกำลังคุกเข่าอยู่ตรงหน้าเฮยเฝ่ย

ได้แล้ว หากย้อนไปไกลกว่านี้จะไปถึงช่วงเวลาก่อนที่อวี๋สวินฮวนจะทำพันธสัญญา ซึ่งมีความเป็นไปได้สูงมากที่จะเกิดเหตุไม่คาดฝัน เธอไม่อยากเสี่ยงกับความเป็นไปได้นั้น

ในมือของอวี๋สวินเกอกำผลึกสกิล [พวกเราไม่สนิทกัน แต่ไม่เป็นไร] เอาไว้ แต่กลับไม่ได้ใช้มัน

จู่ๆ เธอก็ไม่อยากจะไปชักนำเสียงในใจอะไรอีกแล้ว

การจะเปลี่ยนแปลงตัณหาและนิสัยของผู้คนอย่างถอนรากถอนโคนผ่านเสียงในใจนั้นมันยากเย็นแสนเข็ญเกินไป

อวี๋สวินฮวนกำลังคุกเข่า การที่เธอพยายามใช้ผลึกสกิลก้อนนี้ไปชักนำความคิดของเฮยเฝ่ย เพื่อให้มันอย่ามายุ่งกับมังกรของเธอ จะต่างอะไรกับการคุกเข่าเล่า?

ผู้อ่อนแอเท่านั้นที่จะพยายามเปลี่ยนแปลงความปรารถนาของผู้อื่น เพื่อร้องขอให้ผู้อื่นอย่ามาทำร้ายตน

ผู้แข็งแกร่งไม่ควรเป็นเช่นนั้น ที่เธอซ่อนเร้นความสามารถก็เพื่อปกป้องตัวเองได้ดียิ่งขึ้น ไม่ใช่เพื่อให้ตัวเองคุกเข่าได้อย่างรู้สึกปลอดภัยยิ่งขึ้น

เธอเก็บหินก้อนนั้นกลับไปอย่างเงียบเชียบ

ผลึกนี้คนที่จะมอบให้ ไม่ใช่ตัวฉันในเวลานี้

ผู้กำกับอวี๋สวินเกอเริ่มอธิบายบทละครฉากต่อไปให้ถูหลานฟังในใจ ขณะเดียวกัน เธอก็รีบเทคะแนนสถานะที่จัดสรรได้ทั้ง 15 แต้มของตัวเองลงไปที่ค่า ความว่องไว จนหมด

เธอไม่เพียงต้องการความไว้วางใจจากอวี๋สวินฮวน แต่เธอยังต้องการทำลายภาพฝันเพ้อเจ้อที่ไม่อยู่บนพื้นฐานความเป็นจริงของเฮยเฝ่ยและทุกคนให้แหลกละเอียด แถมยังต้องซ่อนเร้นตัวตนของตัวเองต่อไปอีกด้วย

เธอจะเอานี่ จะเอานั่น และก็จะเอาโน่น!

ถูหลาน: "ว้าว~!"

ถูหลาน: "ได้เลย ได้เลย!!"

ถูหลาน: "ข้ายังทำเท่ได้มากกว่านี้อีกนะ!"

ถูหลาน: "ข้าจะเก๊กหล่อเอง เจ้าวางใจได้!"

ไม่นานนัก เวลาก็วนกลับมาถึงวินาทีที่เฮยเฝ่ยใช้หางฟาดอวี๋สวินฮวนจนกระเด็นอีกครั้ง

อวี๋สวินเกอไม่มีทางยอมรับเด็ดขาดว่าตัวเองอยากจะเห็นภาพอวี๋สวินฮวนถูกตบปลิวอีกสักรอบถึงได้คุยกับถูหลานเสียนานขนาดนี้

อวี๋สวินเกอตะโกนลั่น: "ถูหลาน ช่วยฉันที!!"

วินาทีถัดมา มังกรน้ำแข็งก็ปรากฏตัวขึ้นที่ใต้เท้าของอวี๋สวินเกอ เกล็ดน้ำแข็งโปรยปรายรอบกายหนึ่งคนหนึ่งมังกร อวี๋สวินเกอเหยียบลงบนเศียรมังกรแล้วทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า

พายุและหมอกน้ำแข็งที่เกิดจากเกล็ดน้ำแข็งห่อหุ้มหนึ่งคนหนึ่งมังกรเอาไว้ข้างใน คือตอนนี้แหละ! อาศัยหมอกน้ำแข็งและปีกมังกรที่สยายออกตอนบินขึ้นฟ้าเป็นเครื่องอำพราง [นารีแดง 50 ปี] ขนาด 50 มิลลิลิตรหนึ่งชุดถูกนำออกมาจาก [ฟันปลอมของนักมายากล] แล้วกลืนลงคอไปทันที

ในขณะเดียวกัน ด้านหลังของอวี๋สวินเกอก็ปรากฏแสงเงารูปมังกรที่มีขนาดใหญ่กว่าตัวเธอเล็กน้อยขึ้นมา แสงเงานั้นเหมือนกับถูหลานทุกประการ

ค่าสถานะและค่าตัวเลขทั้งหมดถูกอวี๋สวินเกอปรับเปลี่ยนอย่างรวดเร็ว

เธอไม่จำเป็นต้องออกแบบข้อมูลเป็นพิเศษด้วยซ้ำ เธอแค่ปลดเปลือกที่พรางค่าสถานะออกก็พอ

วินาทีนี้ ไม่นับรวมโบนัสสถานะจากอุปกรณ์สวมใส่ ค่าสถานะตั้งต้นของอวี๋สวินเกอพุ่งสูงขึ้นห้าเท่าทันที

[พละกำลัง]:  54×5→270

[ร่างกาย]:  53×5→265

[ปัญญา]:  60×5→300

[ความว่องไว]:  89×5→445

——[ตอนนี้ฉันโหดสัส] เปิดใช้งาน!

ถูหลานส่งเสียงคำราม สายเลือดมังกรกดข่มลงไป เฮยเฝ่ยขยับตัวไม่ได้ในทันที

ในวิสัยทัศน์ของสกิลติดตัว [แกมันอ่อน] เวลานี้บนร่างของเฮยเฝ่ยมีจุดที่แผ่แสงสีแดงออกมาอย่างน้อย 7 แห่ง ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นจุดอ่อนของเฮยเฝ่ยในขณะนี้

ง้างธนู——เล็งเป้า——ปล่อยสายธนู——ลูกธนูที่ห่อหุ้มด้วยเปลวเพลิงสีแดงฉานพุ่งตรงไปยัง "เขามังกร" ทางด้านขวาที่ยังเจริญเติบโตไม่เต็มที่ของมังกรเจียว

โบนัสค่าสถานะ 500%!!

พลังเวทมนตร์ที่แฝงมากับสกิล!!

เข้าจุดตาย——คริแน่——!

เพียงการโจมตีเดียว ค่าเลือดของมังกรเจียวลดฮวบจาก 9.06% เหลือ 2.92%!

แรงปะทะมหาศาลและดาเมจจากการโจมตีของลูกธนูระเบิด "เขามังกร" ข้างขวาของมังกรเจียวจนแตกกระจาย กลายเป็นละอองเลือดฟุ้งกระจายไปในอากาศ

มังกรเจียวฝันอยากจะเป็นมังกรจนตัวสั่น สัญลักษณ์ทุกอย่างบนร่างกายที่เกี่ยวข้องกับมังกรย่อมเป็นสิ่งที่มันใส่ใจที่สุดและเปราะบางที่สุด เธอไม่เอาชีวิตมังกรเจียว เธอจะทำให้มังกรเจียวแค้นเธอ เธอจะทำให้มังกรเจียวต้องคลุ้มคลั่งทุกครั้งที่นึกถึงเขามังกรที่ขาดหายไปของตัวเอง!

มีสกิลรับเคราะห์ของ [เทพแห่งอาหาร] อยู่ อวี๋สวินฮวนถือว่ามีลาภปากแล้ว

อวี๋สวินเกอข่มความเจ็บปวดและอาการวิงเวียนในหัวที่เหมือนคนเมาเหล้าเอาไว้อย่างสุดความสามารถ เธอนึกดีใจที่ตัวเองนิสัยตอนเมายังพอไหว เมาแล้วไม่เคยอาละวาด อยากแต่จะนอนอย่างเดียว

เธอมองลงมายังมังกรเจียวจากเบื้องสูง เอ่ยปากด้วยน้ำเสียงเย็นชา เสียงนั้นเป็นเสียงมนุษย์ แต่ทุกพยางค์กลับคล้ายมีเสียงมังกรคำรามก้องอยู่ภายใน เธอกล่าวว่า: "ล้างบางดาวเคราะห์สีน้ำเงินด้วยเลือด? แกก็คู่ควรด้วยเหรอ?!"

ในดวงตาของถูหลานและอวี๋สวินเกอมีแสงเงาของเพลิงมังกรสีฟ้าครามลุกโชนขึ้นพร้อมกัน เส้นไหมสีขาวโพลนที่สร้างขึ้นจากมานาน้ำแข็งบินวนรอบหนึ่งคนหนึ่งมังกร ราวกับมังกรยาว เส้นผมสีดำยาวสลวยและหนวดมังกรสีขาวถูกลมพัดจนปลิวไสวไปด้านหลัง แทบจะขนานไปกับพื้นดิน

แสงสว่างที่แผ่ออกมาจากเงาตระกูลมังกรสาดส่องพื้นที่บริเวณนี้จนสว่างราวกับกลางวัน เอฟเฟกต์ถูกเร่งจนสุดขีด หนึ่งคนหนึ่งมังกรไม่ว่าจะท่วงท่าหรือแววตาแทบจะประสานเป็นหนึ่งเดียวกัน พวกเธอมองลงมายังมังกรเจียวและผู้เล่นทุกคนในที่นั้นด้วยสายตาเย็นเยียบ

ถูหลานเกร็งคอส่งเสียงคำรามราวกับคนนอนตกหมอน——จริงๆ เธอก็อยากจะแหงนหน้าคำรามก้องฟ้าหรอกนะ แต่อวี๋สวินเกอยังยืนอยู่บนหัวเธอนี่สิ

ถูหลานกดเสียงต่ำ ถามเน้นย้ำทีละคำว่า: "สาบานด้วยสายเลือดเผ่าพันธุ์มังกร? นี่เจ้ากำลังท้าทายข้า ท้าทายมังกรที่แท้จริงตนหนึ่งอยู่หรือ?"