บทที่ 180 ซูอี้ถง เดบิวต์เถอะ!

บทที่ 180 ซูอี้ถง เดบิวต์เถอะ!

ผู้บัญชาการหญิงแจ้งทีมระยะไกลให้เคลื่อนที่มาใกล้เธอทันที และออกคำสั่งว่า "เตรียมภาชนะให้พร้อม เดี๋ยวจะมีน้ำพุรักษาออกมา ทุกมิลลิลิตรฟื้นฟูพลังชีวิตได้ 1 หน่วย ทุกคนตักน้ำใส่ภาชนะแล้วไปดื่มข้างๆ มีเวลาแค่ 3 นาที"

เธอแจ้งผู้บัญชาการทีมระยะประชิดอีกว่า "เดี๋ยวพอนับถอยหลังจบ ฉันจะให้ฮีลเลอร์ทุ่มฮีลระยะประชิดเต็มกำลัง เป็นเวลา 3 นาที ทีมบิน เวลานี้พอให้พวกคุณสอยเจียวหลงลงมาไหม? มีปัญหาอะไรหรือเปล่า?"

หลังจากได้รับคำตอบยืนยัน เธอก็ประกาศเสียงดังทันที "ฉันจะนับสามวินาที อีกสามวินาทีอวี๋สวินเกอใช้น้ำพุแห่งแสง ฮีลเลอร์ทุกคนทุ่มฮีลระยะประชิดเต็มกำลัง ทีมบินขึ้นบิน"

"3——"

"2——"

"1——"

สิ้นสุดการนับถอยหลัง อวี๋สวินเกอใช้ [น้ำพุแห่งแสง] ไปที่ตำแหน่งไม่ไกลจากด้านข้างของผู้บัญชาการหญิงโดยไม่ลังเล

ปากบ่อปรากฏขึ้นบนพื้นทันที น้ำพุพวยพุ่งออกมาไม่ขาดสาย

ผู้บัญชาการหญิงตะโกน "เร็วเข้า! สายเวทที่เคลื่อนที่ร่ายเวทได้ รับผิดชอบตักน้ำพุห่อกลับไปฝากฮีลเลอร์ด้วย!"

ผู้บัญชาการชายก็ตะโกนเช่นกัน "สายประชิดที่มีสกิลเคลื่อนย้ายพริบตา เข้าไปตักกลับมาหน่อย"

ทีมระยะไกลทุกคนทั้งดื่มทั้งตักกลับมาที่เดิม พวกเขาไม่เพียงดื่มจนอิ่มหนำสำราญ ยังห่อขวดใหญ่กลับมาฝากเพื่อนร่วมทีมด้วย

ทางฝั่งระยะประชิดสู้ไปดื่มไป เลือดเต็มหลอดอย่างรวดเร็ว

เวลาติดพิษ 2 นาทีก็ผ่านพ้นไปได้ด้วยดีแบบนี้

จ้าวซูอิ่งถอนหายใจด้วยความทึ่ง "สกิลนี้ดีจริงๆ อย่างน้อยก็ต้องระดับ A"

อวี๋สวินเกอ "อืม เจอที่โรงประมูลเจ๋อหลาน"

ถ้าไม่ติดว่าใช้ยากไปหน่อย จริงๆ แล้วก็ไม่ด้อยไปกว่างานเลี้ยงมรกตเลย

จ้าวซูอิ่ง "สกิลนี้ซื้อมาไม่ขาดทุน"

มองดู 1 ml ฟื้นฟูพลังชีวิตได้แค่ 1 หน่วย ตัวเลขดูเหมือนจะน้อย แต่พอลองคำนวณละเอียดๆ ขอแค่จัดการให้ดี ก็เท่ากับเติมเลือดได้ไม่อั้นในเวลา 3 นาที ปริมาณการรักษาแบบนี้น่ากลัวมาก ที่ได้เกรดต่ำกว่า S คาดว่าเป็นเพราะมันต้องมีขั้นตอนตักน้ำดื่มน้ำนี่แหละ

ถ้านี่สามารถแจกหลอดดูดยาวๆ ให้ทุกคนก่อนเริ่มสู้ แล้วปลายหลอดอีกด้านโยนลงบ่อไปเลย ถึงตอนนั้นก็ไม่ต้องขยับตัวแล้ว...

หยุดๆๆ... น้ำอาจจะยังดูดไม่ถึงปาก ผู้เล่นคงขาดออกซิเจนตายก่อน

ทำเป็นอุปกรณ์พ่นน้ำล่ะ? รวบรวมน้ำจากปากบ่อฉีดใส่ผู้เล่นโดยตรง พวกเขาแค่อ้าปากดื่ม เหมือนล้างรถยังไงยังงั้น...

จินตนาการของจ้าวซูอิ่งเริ่มบรรเจิดไปไกล

...

สองชั่วโมงต่อมา ผู้บัญชาการทั้งสองสั่งการให้ทีมเริ่มถอยทัพอย่างรู้ใจ

ตามทฤษฎีแล้วพอกล้อมแกล้มสู้ไหว อาจจะยื้อสักสิบกว่าชั่วโมง ยอมแลกด้วยการบาดเจ็บล้มตายส่วนหนึ่งก็คงโค่นมังกรเจียวลงได้ แต่ไม่จำเป็น...

เหตุผลก็ฟังดูชอบธรรม: ยาและอาหารที่เตรียมมาไม่พอ กระสุนของเครื่องบินขับไล่ก็นำมาน้อยเกินไป

ซูอี้ถง: ...

ไม่ใช่ทีมของตัวเองนี่มันคุมยากจริงๆ

ตอนที่ประกาศเตรียมถอยทัพ อวี๋สวินเกอผิวปากใส่ท้องฟ้าครั้งหนึ่ง รอจนทีมถอยมาถึงหน้าประตูม่านแสงดันเจี้ยน ถูหลานก็รออวี๋สวินเกออยู่ตรงนั้นแล้ว เธอบินมาเกาะบนไหล่อวี๋สวินเกอทันที แล้วออกจากดันเจี้ยนไปพร้อมกับเธอ

มังกรเจียวที่บินอยู่กลางอากาศและกำลังไล่ล่ากลุ่มผู้เล่นอยู่ด้านหลัง เมื่อเห็นถูหลาน ดวงตาก็เบิกโพลง: มังกร!!!

แถมยังเป็นมังกรตัวจริง!

หนึ่งในกุญแจสำคัญที่ทำให้เจียวกลายเป็นมังกรได้ก็คือเลือดมังกรแท้!

มังกรเจียวหยุดอยู่กลางอากาศ ร่างสีดำถูกปกคลุมด้วยหมอก แกว่งไกวไปตามสายลมอย่างนุ่มนวล มันมองส่งกลุ่มคนเหล่านี้ออกจากดันเจี้ยนไปอย่างเงียบๆ

มันต้องตามกลุ่มคนเหล่านี้ออกจากดันเจี้ยน และทางที่ดีที่สุดคือต้องไปกับคนที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับเจ้าของลูกมังกรคนนั้น...

หลังจากทุกคนออกมาแล้วก็ไม่ได้แยกย้ายกันไปทันที แต่แจ้งสถานที่แห่งหนึ่ง ให้ทุกคนแยกย้ายกันไป แล้วไปรวมตัวกันที่นั่น

สถานที่จัดคอนเสิร์ตเตรียมไว้พร้อมแล้ว ต่อไปก็ต้องให้ซูอี้ถงร้องเพลงบทเพลงสรรเสริญแห่งความหวังให้ทุกคนฟัง

เรื่องที่ซูอี้ถงรับปากไว้แล้วย่อมไม่บิดพลิ้ว เธอยังถือโอกาสแจ้งกิลด์ <คนไร้นาม> ว่าถึงเวลาที่เธอต้องจ่ายค่าเช่าแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะยังไม่ถึงเวลานัดหมายแลกเปลี่ยนกับหานสือคนนั้น เธอแทบอยากจะเรียกหานสือมาด้วย ร้องให้จบๆ ไปรวดเดียวเลย

อวี๋สวินเกอเพิ่งฟังบทเพลงสรรเสริญแห่งความหวังไปเมื่อวันที่ 23 อีกหนึ่งเดือนต่อจากนี้จะยังไม่มีผล แต่เธอก็ยังแสดงท่าทีดีใจ

เธอติดรถจ้าวซูอิ่งไปหน้าตาเฉย!

อวี๋สวินฮวนรู้สึกว่าตัวเองแค่ถูกหลินเฉิงเจ๋อดึงตัวไปคุยแป๊บเดียว อวี๋สวินเกอก็หายวับไปแล้ว ทำได้แค่ทักแชทส่วนตัว

[อวี๋สวินฮวน]: พี่ครับ สกิลนั้นของพี่โคตรเทพเลยอะ!

[อวี๋สวินเกอ]: ทำงานให้สำนักงานกิจการพิเศษแล้วได้มา นายอยากลองไปร่วมมือกับพวกเขาดูไหมล่ะ? ขอแค่พรสวรรค์ที่พระเจ้าประทานให้มีจุดเด่น พวกเขารู้จักใช้คนเก่งจะตาย

อวี๋สวินฮวนนึกถึงบอร์ดเกียรติยศและข้อความการกุศลนั่นขึ้นมาทันที

[อวี๋สวินฮวน]: พี่ครับ เรื่องที่พี่ได้ขึ้นบอร์ดเกียรติยศ สำนักงานกิจการพิเศษให้รางวัลอะไรพี่บ้างอะ?

[อวี๋สวินเกอ]: หนังสือสกิลระดับ A หนึ่งเล่ม, แต้มเกียรติยศ 1000 แต้ม, แล้วก็โอกาสเพิ่มค่าสถานะ 30 แต้ม

[อวี๋สวินฮวน]: หนังสือสกิลระดับ A คือไอ้น้ำพุแห่งแสงนั่นปะ?

[อวี๋สวินเกอ]: เปล่า น้ำพุแห่งแสงฉันขายชีวิตให้สำนักงานกิจการพิเศษแลกมาเมื่อก่อนหน้านี้

[อวี๋สวินฮวน]: พี่ครับ... รู้สึกว่าผมห่างไกลพี่ไปเรื่อยๆ แล้ว

[อวี๋สวินเกอ]: พูดอะไรของนาย นายมีเรื่องครั้งไหนที่ฉันไม่ช่วยบ้าง?

[อวี๋สวินฮวน]: ฮี่ๆ คนที่ผมเชื่อใจที่สุดตอนนี้ก็คือพี่นี่แหละ พี่ดีกับผมจริงๆ

[อวี๋สวินฮวน]: พี่ ชาติหน้าก็ยังอยากเกิดเป็นน้องพี่อีก!

อวี๋สวินเกอ: แกกล้าแช่งฉันอีกทีลองดูสิ?!

อวี๋สวินเกอไม่เสียเวลากับอวี๋สวินฮวนต่อ

ตอนนี้ในรถเหลือแค่เธอกับจ้าวซูอิ่ง เธอถามขึ้นว่า "เรื่องทางเจ๋อหลานเป็นไงบ้าง?"

จ้าวซูอิ่งก็ไม่ได้ปิดบังอวี๋สวินเกอ "ถูกจับไปเจ็ดสิบกว่าคน รู้แค่ว่ายังรอดชีวิต แต่ไม่รู้สถานการณ์แน่ชัด นอกเหนือจากนั้นบ้านต้นไม้ก็ถูกกวาดล้างจนเกลี้ยง คนที่มีฝีมือพอจะเอาตัวรอดในเจ๋อหลานได้ก็กระจัดกระจายกันไป คนที่ไม่มีความสามารถก็ถอนตัวกลับมาหมดแล้ว"

อวี๋สวินเกอ "ตามสัญญา ปลายเดือนธันวาคมปีนี้ฉันจะต้องบอกวิธีใช้ทองคำแลกเหรียญทองกับพวกเธอ ถึงตอนนั้นพวกเธอยังจะเข้าเมืองได้อยู่ไหม?"

จ้าวซูอิ่ง "พูดยาก แต่พวกเรากำลังวางแผนใหม่กันอยู่ จริงๆ แล้วหลังจากเกมรุกรานอย่างเป็นทางการ คนของเราที่ไปที่นั่นก็ลดจำนวนลงเรื่อยๆ อยู่แล้ว เมื่อก่อนที่คนส่วนใหญ่ไปเจ๋อหลานเพราะยังไม่รู้ว่าเกมจะจุติลงมาที่ดาวเคราะห์สีน้ำเงิน ไปที่นั่นก็เพื่อเก็บเลเวล ตอนนี้เก็บเลเวลที่ดาวเคราะห์สีน้ำเงินเร็วกว่าที่เจ๋อหลานเยอะ เสียดายก็แค่ทรัพยากรหลายอย่างทางนั้นคงขาดช่วงไปพักหนึ่ง"

อวี๋สวินเกอคุยกับจ้าวซูอิ่งตามน้ำไปสองสามประโยค แต่ไม่ได้หุนหันพลันแล่นเอ่ยปากสัญญาอะไรออกไปก่อน

หลายเรื่องเธอไม่อาจเสนอหน้า

พอรถจอด อวี๋สวินเกอมองดูอาคารตรงหน้าแล้วตกอยู่ในความเงียบ เมื่อก่อนตอนมาที่นี่ มันไม่ได้ใหญ่ขนาดนี้นี่นา

แถมฟังจากเสียงข้างใน รู้สึกเหมือนคนจะนั่งกันเต็มแล้วนะเนี่ย.........

จ้าวซูอิ่ง "ขยายเพิ่มแล้ว ตอนนี้ข้างในจุคนได้แสนคน"

อวี๋สวินเกอ "......นี่พวกเธอจะให้ซูอี้ถงร้องเพลงต่อหน้าคนแสนคนเหรอ?"

จ้าวซูอิ่ง "ใช่สิ นานๆ จะมาสักที ถ้าไม่ใช่เพราะเกณฑ์คนของสำนักงานกิจการพิเศษจากทั่วประเทศมาไม่ได้ทั้งหมด จำนวนคงไม่หยุดอยู่แค่นี้หรอก"

อวี๋สวินเกอ "ฟังจากที่เธอพูด หลังจากนี้คงกะจะให้เธอเดินสายทัวร์ทั่วประเทศเลยสิ?"

จ้าวซูอิ่ง "ทัวร์เทออะไรกัน นี่เรียกว่าการประทานพร! ใช้คำให้ระวังหน่อย!"

อวี๋สวินเกอ: ...

ไม่รู้ตอนนี้ซูอี้ถงจะรู้สึกยังไง ปัดเศษขึ้นนี่ก็เกือบจะได้เดบิวต์แล้วนะ......