บทที่ 140 ตำนานดาวเคราะห์เจ๋อหลานมีพื้นที่ QQ เป็นของตัวเอง
บทที่ 140 ตำนานดาวเคราะห์เจ๋อหลานมีพื้นที่ QQ เป็นของตัวเอง
บทที่ 140 ตำนานดาวเคราะห์เจ๋อหลานมีพื้นที่ QQ เป็นของตัวเอง
อวี๋สวินเกอทำเป็นมองไม่เห็นสีหน้าหนักอึ้งของอวี๋ชิวซาน พอทำบะหมี่เสร็จก็ไปเรียกอี้ชิวกั่วที่สวนหลังบ้านมากินข้าว
ตอนกินข้าว อี้ชิวกั่วยังถามว่าทำไมถูหลานไม่มากิน เธอกำลังคิดว่าจะถ่ายคลิปสั้นตอนมังกรกินข้าวอีกสักหน่อย
อวี๋สวินเกอ: "เธอกินจุกจิกตลอดเวลา ไม่ต้องกินพร้อมเราหรอก"
อี้ชิวกั่วรีบหยิบมือถือออกมาจดบันทึกเรื่องราวเล็กๆ ของถูหลานทันที: "อื้ม... แล้วมีอะไรอีก?"
อวี๋สวินเกอ: "......ไอดีนั้นคนติดตามเท่าไหร่แล้ว?"
อี้ชิวกั่วแสดงท่าทีเขินอายแบบดัดจริตสุดฤทธิ์: "ยี่สิบล้านกว่าแล้ว"
อวี๋สวินเกอกำชับว่า: "อย่าไปเที่ยวรับปากมั่วซั่วล่ะ ฉันไม่ตามเช็ดตามล้างให้นะ"
อี้ชิวกั่วรับคำรัวๆ: "รู้แล้วน่าๆ เธอยังไม่รู้นิสัยฉันอีกเหรอ? แล้วแต่เธอเถอะ งกจะตาย ฉันยังไม่รู้จักเธอหรือไง? มูลมังกรของถูหลานเธอก็คงเก็บรวบรวมไปขายเงินเหมือนกันแหละ"
อวี๋สวินเกอ: เธอยังจะด่าอีก?!!
อวี๋ชิวซานเปรยขึ้นมาอย่างน้อยใจว่า: "แม่แกตอนนี้หาเงินได้เยอะกว่าฉันตั้งเยอะ ฉันแทบจะไม่มีเงินซื้อบุหรี่ดีๆ เหล้าดีๆ แล้ว"
อวี๋สวินเกอก้มหน้ากินบะหมี่ แกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน
อี้ชิวกั่วก็รีบก้มหน้ากินบะหมี่ แกล้งหูทวนลมตาม
อวี๋ชิวซานถอนหายใจยาว: นังผู้หญิงสองคนนี้มันงกจริงๆ
พอพูดถึงเหล้าดีบุหรี่ดี อวี๋ชิวซานก็หันไปถามอวี๋สวินเกอ: "แกเอาเหล้าดีบุหรี่ดีที่บ้านฉันไปหมดใช่ไหม?"
อวี๋สวินเกอชี้ไปที่อี้ชิวกั่ว: "แม่เอามาให้หนู!"
อี้ชิวกั่วชี้กลับไปที่อวี๋สวินเกอ: "เธอบอกว่าเธอจะเอาไปให้ของขวัญ!"
อวี๋ชิวซานรู้สึกเหมือนรอยตีนกาจะลึกขึ้น อยากจะพูดอะไรอีก อวี๋สวินเกอรีบหยิบขวดเหล้าจากดาวเคราะห์เจ๋อหลานมายัดใส่มือตาแก่: "เหล้าจากดาวเคราะห์เจ๋อหลานเชียวนะ หาได้ยากมาก"
แน่นอนว่าหายาก นี่เป็นของที่เฮตช์พาซื้อไว้เมื่อสิบปีก่อน เธอดื่มไปขวดหนึ่งรู้สึกว่ารสชาติแย่ อีกขวดที่เหลือก็ไม่ได้แตะอีกเลย อีกอาทิตย์เดียวก็จะหมดอายุแล้ว มาร์ชน้อยยัดเยียดมาให้เธอตอนทำความสะอาดโกดัง
อวี๋ชิวซานพยักหน้าอย่างปลื้มใจ: "แกนี่กตัญญูจริงๆ"
อวี๋สวินเกอยกยิ้มมุมปาก เธอไม่กล้ารับคำง่ายๆ กลัวว่าแค่ "อื้ม" คำเดียวจะโดนอวี๋ชิวซานจับได้ว่าเป็นคำโกหก ถ้าอย่างนั้นคงตลกพิลึก
กินข้าวเสร็จ อวี๋สวินเกอรีบส่งแขกทั้งสองกลับไป จากนั้นเธอก็ใช้มือถือของถูหลานสมัครโซเชียลมีเดียให้เจ้าตัว ให้มังกรน้ำแข็งตัวน้อยเอาไว้โพสต์รูปเซลฟี่เล่น เงินโดเนทที่ได้ก็ให้ถูหลานเก็บไว้ใช้เอง
จากนั้นเธอก็เริ่มอ่านหนังสือเล่มนั้น "เฮตช์พา คนคลั่งเล่นแร่แปรธาตุ" เธอมีเหตุผลให้สงสัยว่าครั้งหน้าที่ไปเข้าคลาสที่ดาวเคราะห์เจ๋อหลาน หนังสือเล่มนี้คงโดนเฮตช์พายึดไปแน่
......
หลังเฮตช์พาลาออกก็เริ่มเดินทางทัศนศึกษาในดาวเคราะห์เจ๋อหลาน เธอพบว่าต่อให้เป็นสูตรยาเดียวกัน แต่ยาที่เผ่าพันธุ์ต่างกันปรุงออกมาจะมีความแตกต่างกันเล็กน้อย ทว่าผลลัพธ์กลับเหมือนกัน เผ่าจิ้งจอกจันทราถึงขั้นมีเคล็ดวิชาลับ เฮตช์พาเกิดความสนใจในเรื่องนี้อย่างมาก
เธอแทบจะไปที่ไหนก็เรียนที่นั่น ใช้น้ำยาหรือเหรียญทองเป็นค่าเล่าเรียน ศึกษาวิธีการและจุดเด่นในการเล่นแร่แปรธาตุของแต่ละเผ่าพันธุ์
เธอไม่เข้าร่วมความขัดแย้งใดๆ ไม่สนใจในอำนาจและสถานะ
ระหว่างนั้น เฮตช์พายังได้เจอกับคุณหนูตระกูลขุนนางที่เธอเคยรับใช้สมัยก่อน
ทั้งสองทักทายกันอย่างสงบแล้วเดินสวนกันไป
"ระบายอารมณ์? ทำไมฉันต้องไปลงที่เธอ? เธอไม่เคยทำร้ายฉัน ไม่ว่าจะทางร่างกายหรือจิตใจ ล้วนไม่เคยทำร้ายฉัน"
"เธอก็ไม่ได้ทำผิดอะไร เธอแค่บังเอิญซื้อสาวใช้มาคนหนึ่ง สาวใช้คนนั้นดันบังเอิญเป็นอัจฉริยะที่หาตัวจับยาก เธอโชคดีมากต่างหาก"
"คุณพูดถึงศักดิ์ศรี? ฉันไม่เคยปิดบังชาติกำเนิดตัวเอง ฉันเคยเป็นสาวใช้จริงๆ แต่วิธีที่ฉันกอบกู้ศักดิ์ศรีไม่ใช่การทำร้ายคุณหนูผู้บริสุทธิ์คนหนึ่ง แต่คือการกลายเป็นตำนานบทหนึ่งต่างหาก"
——คัดลอกมาจาก "อัตชีวประวัติเฮตช์พา · ฉบับอายุ 21 ปี"
อวี๋สวินเกอรู้สึกเหมือนมีมดไต่ไปทั่วร่าง... คำคมพวกนี้เหมือนสเตตัส QQ ของวัยรุ่นเลย
จะพูดยังไงดี ตำนานแห่งดาวเคราะห์เจ๋อหลานมีพื้นที่ QQ เป็นของตัวเองสินะ
เธอสงสัยว่า "เฮตช์พา คนคลั่งเล่นแร่แปรธาตุ" คือหนังสือที่เฮตช์พาลงมือสั่งแบนและทำลายทิ้ง แต่เล่มที่สมควรโดนแบนที่สุดน่าจะเป็น "อัตชีวประวัติเฮตช์พา · ฉบับอายุ 21 ปี" มากกว่ามั้ง เฮตช์พา!
เธอขยับนิ้วเท้า—จิกพื้นจนเหนื่อยแล้ว—อ่านต่อ
ในขณะที่นักเล่นแร่แปรธาตุคนอื่นหลงใหลในสูตรเล่นแร่แปรธาตุที่หรูหราและทรงพลังกว่า เฮตช์พากลับหลงใหลในเทคนิคการเล่นแร่แปรธาตุและสมุนไพร เธอศึกษาพื้นฐานเหล่านั้นอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยและไม่เบื่อหน่าย จนทำให้เธอที่มีชื่อเสียงตั้งแต่วัยเยาว์ต้องติดอยู่ในขั้นนักเล่นแร่แปรธาตุระดับสูงอยู่นานหลายปี
ผู้คนหัวเราะเยาะเธอ แต่การกระทำของผู้คนซื่อสัตย์กว่าคำพูดเสมอ
น้ำยาที่ช่องผู้ปรุงเขียนชื่อเฮตช์พาล้วนถูกกว้านซื้อจนหมดเกลี้ยงในทันที เพราะทุกคนพบว่าน้ำยาที่มาจากมือของเฮตช์พา มีสิ่งเจือปนน้อยที่สุด ออกฤทธิ์เร็วที่สุด แถมรสชาติยังดีอีกด้วย
เนื้อหาหนึ่งในสามช่วงกลางของ "เฮตช์พา คนคลั่งเล่นแร่แปรธาตุ" เล่มนี้ล้วนเล่าถึงบันทึกการประลองของเฮตช์พากับนักเล่นแร่แปรธาตุที่มีชื่อเสียงของเผ่าพันธุ์ต่างๆ ในท้องถิ่นตอนที่เธอตระเวนทัศนศึกษาไปตามเมืองหลัก 36 เมือง
นักเล่นแร่แปรธาตุรักเฮตช์พา และก็กลัวเฮตช์พา เพราะเธอมีพรสวรรค์โดดเด่น แต่ในใจไม่มีคำว่าผู้มีอำนาจ ไม่มีสูงต่ำ
"ถ้าวงการเล่นแร่แปรธาตุจำเป็นต้องมีผู้มีอำนาจ งั้นฉันจะถือว่าน้ำยาคือสิ่งสูงสุดตลอดกาล น้ำยาคือภาษาที่ดีที่สุดของนักเล่นแร่แปรธาตุอย่างพวกเรา"
——คัดลอกมาจาก "อัตชีวประวัติเฮตช์พา · ฉบับอายุ 27 ปี"
วันนี้เธอใช้เทคนิคปรุงยาเอาชนะผู้อาวุโสคนนี้จนยอมสยบ วันมะรืนใช้น้ำยาท้าทายผู้มีอำนาจคนนั้น เธอถึงขั้นเคยล้มล้างทฤษฎีการเล่นแร่แปรธาตุที่สืบทอดกันมากว่าพันปี ก่อให้เกิดแรงกระเพื่อมครั้งใหญ่ในวงการเล่นแร่แปรธาตุ
เส้นทางการเล่นแร่แปรธาตุของเฮตช์ภาราวกับไม่มีที่สิ้นสุด เธอเดินไปตามใจปรารถนา ทุกเส้นทางที่เธอย่างกรายผ่านล้วนดึงดูดให้คนรุ่นหลังเลียนแบบและเรียนรู้
แต่ที่แน่ๆ คือ ไม่ว่าจะรักเฮตช์พาหรือกลัวเฮตช์พา ผู้คนต่างก็กำลังวิ่งไล่ตามเฮตช์พา
ความสามารถและรูปลักษณ์ของเฮตช์พาทำให้ขุนนางไม่น้อยเกิดความรักใคร่ หนึ่งในนั้นที่มีชื่อเสียงที่สุดคือองค์ชายใหญ่เผ่ามิโนทอร์ในตอนนั้น—ราชาเผ่ามิโนทอร์ในปัจจุบัน—น่าเสียดายที่ถูกเฮตช์พาปฏิเสธ
"พวกเราไม่เหมาะสมกัน ตอนนั้นฉันก็บอกเขาไปแล้วว่าพวกเราไม่เหมาะสมกัน ฉันเห็นหัวเขาแล้วนึกถึงวัตถุดิบปรุงยา"
——คัดลอกมาจาก "อัตชีวประวัติเฮตช์พา · ฉบับอายุ 24 ปี"
เฮตช์พาหาเงินได้มากขึ้นเรื่อยๆ แต่แม้แต่สัตว์อสูรในดาวเคราะห์เจ๋อหลานยังรู้ว่า เฮตช์พามีงานอดิเรกใหญ่ๆ สองอย่าง: เล่นแร่แปรธาตุ, เขียนหนังสือ
เธออายุ 21 ปีก็ออกอัตชีวประวัติเล่มแรกในชีวิต
——หมายเหตุ: "อัตชีวประวัติเฮตช์พา · ฉบับอายุ 21 ปี"
หลังจากนั้นทุกๆ 2 ปีก็จะออกอัตชีวประวัติหนึ่งเล่ม
——หมายเหตุ: "อัตชีวประวัติเฮตช์พา · ฉบับอายุ 21 ปี", "อัตชีวประวัติเฮตช์พา · ฉบับอายุ 24 ปี", "อัตชีวประวัติเฮตช์พา · ฉบับอายุ 27 ปี"...... "อัตชีวประวัติเฮตช์พา · ฉบับอายุ 75 ปี", จนถึงปัจจุบันตีพิมพ์อัตชีวประวัติรวม 19 เล่ม
เป็นอย่างนี้นี่เอง! มิน่าถึงสั่งแบนแค่ "เฮตช์พา คนคลั่งเล่นแร่แปรธาตุ" เพราะอัตชีวประวัติมันแบนไม่ไหวจริงๆ
เธอมองชื่ออัตชีวประวัติเล่มสุดท้าย: "อัตชีวประวัติเฮตช์พา · ฉบับอายุ 75 ปี"
อวี๋สวินเกอบรรลุแล้ว
คนอย่างเฮตช์พา หลังอายุ 75 ถึงเพิ่งจะเริ่มมีความเป็นผู้ใหญ่
ระหว่างนั้นเฮตช์พายังออกหนังสือวิชาการการเล่นแร่แปรธาตุ 5 เล่ม, บันทึกการเดินทาง 7 เล่ม, และนิยายรัก 1 เล่ม
เนื่องจากนิยายรักที่ชื่อว่า "หลงรักการเล่นแร่แปรธาตุ ก็เหมือนหลงรักคุณ" ยอดขายย่ำแย่ ปรมาจารย์เฮตช์พาจึงเขียนหนังสือวิชาการการเล่นแร่แปรธาตุเล่มที่สี่และห้าออกมาติดๆ กันภายในครึ่งปี เพื่อขายพ่วงกับนิยายรักเล่มนั้น เรื่องนี้ก่อให้เกิดข้อถกเถียงไม่น้อยในตอนนั้น
อวี๋สวินเกอปิดหนังสือเงียบๆ: ..................
จบกัน เธอเริ่มกังวลแล้วว่าหลังจากนี้ตอนไปเข้าคลาสที่ดาวเคราะห์เจ๋อหลาน พอมองหน้าเฮตช์พาแล้วเธอจะหลุดขำออกมา