บทที่ 105 แต้มสถานะฉันล่ะ?! ไม่สิ หายไปจริงๆ เหรอ!

บทที่ 105 แต้มสถานะฉันล่ะ?! ไม่สิ หายไปจริงๆ เหรอ!

ขโมยแบบนี้ไปห้าสิบกว่านาที ตอนที่อวี๋สวินฮวนและพวกกำลังรุมฆ่าทีมมอนสเตอร์ทีมสุดท้าย เธอก็รีบปลีกตัวแปลงร่างเป็นนกตัวน้อยบินออกจากดันเจี้ยน รอจนอวี๋สวินฮวนและพวกออกมาแล้วเข้าไปใหม่ เธอก็ทำตามวิธีเดิมตามเข้าไปอีก

นี่มันสนุกกว่าลงดันเจี้ยนตั้งเยอะ

อวี๋สวินเกอตามตั้งแต่บ่ายโมงยาวไปจนถึงสามทุ่มตอนที่พวกเขาแยกย้ายกันไปกินมื้อค่ำ

ขโมยแต้มสถานะมาได้ 16 แต้ม โดยเฉพาะอวี๋สวินฮวนและซูอี้ถงที่ได้รับการดูแลเป็นพิเศษ คนแรกดรอปค่าปัญญามา 4 แต้ม คนหลังมอบค่าปัญญาให้เธอ 4 แต้ม ซูอู่ "ให้" ค่าร่างกายมา 5 แต้ม หลินเฉิงเจ๋อมอบค่าปัญญามา 3 แต้ม ไม่เพียงแค่นั้น เธอยังได้แบบแปลนการเจียระไนอัญมณีมา 3 ใบ และหนังสือสกิลสองเล่ม อุปกรณ์สีเขียวชิ้นเล็กๆ 4 ชิ้น รวมถึงเงิน 27 เหรียญทอง

อวี๋สวินเกอมองดูค่าสถานะของตัวเอง

[พลังชีวิต]：618/618

[มานา]：1170/1170

[พละกำลัง]：17

[ร่างกาย]：15+5

[ปัญญา]：21+11

[ความว่องไว]：25

แต้มสถานะที่ใช้ได้: 15

รู้สึกเสียใจนิดหน่อยที่ไม่น่าขโมยของซูอู่เลย พอค่าร่างกายสูงขึ้น เลือดก็เยอะขึ้น ปริมาณเลือดที่ต้องใช้ในการขโมยก็เยอะขึ้นด้วย...

คำพูดนี้ออกจะดูโอ้อวดเกินไปหน่อย แต่ได้อวดสักหน่อยก็รู้สึกดีชะมัด

อวี๋สวินเกอกลับมาที่วิลล่าของตัวเองอย่างพอใจ ตรวจนับของที่ได้มาอื่นๆ

อุปกรณ์สีเขียว 4 ชิ้นถูกวางขายแบบไม่ระบุชื่อในโรงประมูลด้วยราคา 80 เหรียญเงินโดยตรง ต่ำกว่าราคาตลาดสิบกว่าเหรียญเงิน แทบจะถูกซื้อทันทีที่วางขาย

หนังสือสกิลสองเล่มล้วนเป็นระดับ F เล่มหนึ่งคือระดับ F [บอลวารี] อีกเล่มคือระดับ F [ศรน้ำแข็ง] อวี๋สวินเกอเรียนรู้ทันที เธอขี้เกียจเรียน [บอลเพลิง] เพราะอานุภาพไม่แรง แถมเธอก็ไม่ขาดแคลนอุปกรณ์จุดไฟ

แต่บอลวารีกับศรน้ำแข็ง อันหนึ่งใช้ตอนขาดน้ำเวลาทำอาหาร อีกอันทำเครื่องดื่มเย็นๆ ช่วยลดความร้อนในฤดูร้อนได้ ก็ถือว่าเหมาะกับงานบ้านดี

ส่วนแบบแปลน [การเจียระไนอัญมณี] สามใบนั้น อวี๋สวินเกอก็เรียนรู้ทันที ชาวดาวโลกมีความได้เปรียบกว่าชาวดาวเคราะห์เจ๋อหลานนิดหน่อยก็น่าจะตรงนี้แหละ ได้แบบแปลนมาก็เรียนได้เลย ต่อให้เธอไม่ได้เรียนการเจียระไนอัญมณีขั้นต้น แต่พอมีแบบแปลนก็สามารถเรียนรู้วิธีทำเครื่องประดับชิ้นนี้ได้

ผลผลิตอุดมสมบูรณ์จริงๆ แต้มสถานะ 16 แต้ม สกิลสองสกิล แบบแปลนสามใบ รวมกับเงินที่ขายอุปกรณ์สี่ชิ้น แล้วยังได้เงินมาอีก 30 เหรียญทอง

คิดดูแล้วหลังจากอวี๋สวินฮวนและซูอี้ถงพบว่าค่าสถานะของตัวเองลดลงอย่างงงๆ อีกครั้ง อุปกรณ์ แบบแปลนและสกิลก็หายไป จะต้องทำหน้าสับสนงุนงงกันแน่ๆ

แต่ทั้งหมดนี้ ไม่เกี่ยวข้องกับอวี๋สวินเกอเลยสักนิด ต่อให้อวี๋สวินฮวนกับพวกซูอี้ถงจะคิดไปอีกร้อยปี ก็ไม่มีทางสงสัยมาถึงตัวเธอ

แต่เธอคาดว่าพวกนั้นน่าจะเชื่อมโยงไปถึงพรสวรรค์ที่พระเจ้าประทานให้แล้วล่ะ

วันรุ่งขึ้น อวี๋สวินเกอก็ไปอีก ยังคงเป็นสูตรเดิมรสชาติเดิม มาถึงก็แก้ค่าโชคของอวี๋สวินฮวนก่อน จากนั้นก็จับตาดูเขาเขม็ง สุดท้ายได้ค่าปัญญามา 3 แต้มและแบบแปลนการตัดเย็บหนึ่งใบ

พอถึงตอนเที่ยง ขณะที่ทั้งสี่คนนั่งพักกินข้าว ซูอี้ถงถามขึ้นว่าทำไมวันนี้เลือดของซูอู่ถึงได้น้อยนัก พอถามคำนี้ ทั้งสี่คนก็ชะงักไป ปัญหาที่ชัดเจนขนาดนี้ ทำไมพวกเขาถึงเพิ่งจะสังเกตเห็นกันนะ?

จากนั้นพวกเขาก็ตรวจสอบหน้าต่างข้อมูลของตัวเอง แล้วก็ส่งเสียงกรีดร้องออกมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย ต่อให้เป็นซูอู่ที่สุขุมนุ่มลึกที่สุดยังเผลอร้องเสียงหลง แต้มสถานะของพวกเขาทำไมถึงหายไปเยอะขนาดนี้?!

สีหน้าของทุกคนบิดเบี้ยว ถึงขั้นลุกขึ้นยืนคลำกระเป๋าตัวเองโดยไม่รู้ตัว

ไม่สิ หายไปจริงๆ เหรอ?!

แต้มสถานะฉันล่ะ?!

ทนไม่ไหว ทนไม่ไหวแล้วจริงๆ นี่มันเรื่องสยองขวัญอะไรกัน!

ในเวลาเดียวกัน พวกเขาก็นึกขึ้นได้ว่าเมื่อวานยังตีดรอปอุปกรณ์และแบบแปลนได้ไม่น้อยเลยไม่ใช่เหรอ?!

พอดูก็ โอโห้ หายไปเหมือนกัน

ซูอี้ถงและอวี๋สวินฮวนนึกถึงเรื่องคล้ายๆ กันที่เกิดขึ้นกับตัวเองเมื่อช่วงก่อนหน้านี้ขึ้นมาพร้อมกัน ส่วนซูอี้ถงจริงๆ แล้วโดนเร็วกว่านั้น เดิมทีค่าโชคของเธอเต็มหลอดเชียวนะ...

แต่การสูญเสียแต้มสถานะหรืออุปกรณ์หลายครั้งนี้ กลับหาจุดร่วมใดๆ ไม่เจอเลย

อวี๋สวินฮวนขมวดคิ้วแน่น จู่ๆ ก็พูดขึ้นว่า "พวกนายรู้สึกไหมว่าเมื่อวานบ่ายพวกเราดวงซวยมาก ไม่ดรอปอะไรเลย?"

หลินเฉิงเจ๋อคิดดูแล้วก็รู้สึกเหลือเชื่อเหมือนกัน "แต่ก็ไม่น่าเป็นไปได้ที่พวกเราทั้งสี่คนจะซวยขนาดนี้นะ?"

ถึงแม้ในสถานการณ์ที่เอื้ออำนวย การโจมตีครั้งสุดท้ายจะยกให้อวี๋สวินฮวน โดยเฉพาะพวกมอนสเตอร์ชั้นยอดหรือหัวหน้าเผ่าต่างมิติหรือบอส ซึ่งปกติพวกนี้มักจะดรอปของดี แต่พอต่อสู้จริงๆ บางทีก็กะจังหวะได้ไม่แม่นขนาดนั้น หลินเฉิงเจ๋อก็ฆ่ามอนสเตอร์ไปไม่น้อย เขาก็ไม่ได้อะไรเลยเหมือนกัน

ซูอู่และซูอี้ถงก็รู้สึกเหลือเชื่อเช่นกัน

ซูอี้ถงขมวดคิ้วพูดว่า "ทำไมฟังดูเหมือนโดนสกิลแบบที่พี่สาวนายใช้แก้ค่าโชคคนอื่นเลยล่ะ?"

แต่ถึงจะพูดแบบนั้น คนที่อยู่ในเหตุการณ์ก็ไม่มีใครสงสัยอวี๋สวินเกอ เพราะหนึ่งคือนอกดันเจี้ยนมีคนเฝ้าและอวี๋สวินเกอไม่รู้จักที่นี่เลย สองคืออวี๋สวินฮวนไม่พบว่าค่าโชคของตัวเองมีการเปลี่ยนแปลง…

แน่นอนว่าอาจเป็นเพราะไม่ได้สังเกตเลยก็ได้ สามคือสกิลของอวี๋สวินเกอต่อให้ทำให้พวกเขาโชคร้ายได้ ก็ไม่น่าจะถึงขั้นทำให้พวกเขาเสียแต้มสถานะนี่นา...

ซูอี้ถง: "ตอนที่ฉันเสียแต้มสถานะและไอเทมครั้งแรกฉันก็เคยตรวจสอบดูว่ามีพรสวรรค์เกี่ยวกับการขโมยของไหม แต่ตอนนั้นผู้เล่นยังน้อย ยังตรวจสอบอะไรได้ไม่มาก เดี๋ยวฉันจะลองตรวจสอบดูอีกที"

หลังจากพวกเขารู้สึกถึงความผิดปกติ อวี๋สวินเกอก็ไม่ได้หยุดมือแค่นั้น แต่ยังทำต่อ

พรสวรรค์ติดตัวของเทพโจรสามารถทำให้คนที่ถูกขโมยของลืมไปชั่วขณะว่าตัวเองเคยครอบครองของสิ่งนั้น ก่อนเข้าดันเจี้ยนพวกเขายังเตือนกันอยู่เลยว่าให้คอยดูค่าสถานะตลอดเวลา แต่พอเข้าดันเจี้ยนเริ่มต่อสู้ก็ลืมไปซะงั้น

เพราะเมื่อกี้สิ่งที่พวกเขานึกขึ้นได้กะทันหันคือของที่หายไปเมื่อวาน

แต่ตอนนี้เทพโจรรอบใหม่มาเยือน ก็ย่อมเริ่มอาการขี้ลืมรอบใหม่

วันแรก: เอ๊ะ? ของที่ฉันได้เมื่อวานหายไปแล้ว

วันที่สอง: เอ๊ะ? ของที่ฉันได้เมื่อวานหายไปแล้วเหรอ?

วันที่สาม: เอ๊ะ? ของที่ฉันได้เมื่อวานหายไปแล้วเหรอ?

เหมือนปลาทองที่ติดอยู่ในลูปไม่รู้จบยังไงยังงั้น

อวี๋สวินเกอขโมยถึงบ่าย 2 โมงก็หยุดมือ

หลักๆ คือตอนบ่ายยังต้องไปเรียนที่ดาวเคราะห์เจ๋อหลาน แถมวันนี้ก็ได้ของมาเยอะพอแล้ว

อย่างแรกคืออุปกรณ์ อุปกรณ์สีเขียว 5 ชิ้น

ต่อมาคือไฮไลท์ เธอไม่เพียงได้ค่าปัญญา 3 แต้มมาจากตัวอวี๋สวินฮวน แต่ยังได้ของวิเศษมาอีกหนึ่งชิ้น...เหรียญแห่งโชคชะตา

[เหรียญแห่งโชคชะตา] (ของวิเศษ): เมื่อเจอกับเรื่องที่ยากจะตัดสินใจ ให้โยนมันขึ้นไปสูงๆ จำนวนเงินบนเหรียญจะเกิดการเปลี่ยนแปลง ตัวเลขข้างบนยิ่งใกล้เคียง 10 อัตราความสำเร็จของทางเลือกที่ส่วนลึกในใจคุณเอนเอียงไปหาก็จะยิ่งมาก ส่วนในใจลึกๆ ของคุณคิดอย่างไรกันแน่นั้น เหรียญไม่รู้หรอก

ส่วนทางด้านซูอี้ถง แต้มสถานะได้มาแค่ปัญญา 1 แต้ม แต่กลับขโมยได้ของวิเศษมาหนึ่งชิ้นเหมือนกัน...ไม้กางเขนข้าวสาร

[ไม้กางเขนข้าวสาร] (ของวิเศษ): ปักมันไว้ในโอ่ง มันจะนำข้าวสารคุณภาพสูงจากพระราชวังแห่งหนึ่งออกมาให้คุณ จำกัดวันละ 1 ชั่ง

หลินเฉิงเจ๋อและซูอู่ไม่ได้มีของดีอะไรออกมา เพราะอวี๋สวินเกอไม่ได้เสียเลือดกับพวกเขามากนัก

ถึงตอนนี้ ค่าปัญญาของอวี๋สวินเกอก็สูงถึง 36 แล้ว

ระยะทางสูงสุดในการเคลื่อนย้ายพริบตาแต่ละครั้งก็มาถึง 36 กม. จะไปเดินเล่นที่ไหนในเมือง S ไม่ว่าจะไปที่ไหนก็เป็นเรื่องของเวลาไม่กี่วินาที