บทที่ 23 ไม่ว่าจะใช่หรือไม่ใช่ แต่ส่วนใหญ่น่าจะใช่แล้วล่ะ

บทที่ 23 ไม่ว่าจะใช่หรือไม่ใช่ แต่ส่วนใหญ่น่าจะใช่แล้วล่ะ

ตอนกินข้าว ไม่ต้องให้อวี๋สวินเกอเอ่ยปาก อวี๋ชิงซานและอี้ชิวกั่วก็สั่งให้อวี๋สวินฮวนไปสืบข่าวจากซูอี้ถง

อวี๋สวินเกอเตือนว่า "แต่นายก็อย่าแหวกหญ้าให้งูตื่นนะ เกิดเธอเป็นผู้เล่นแล้ว พอนายถามแบบนี้ เธอจะคิดว่านายกำลังสงสัยหรือลองเชิง เดี๋ยวจะผิดใจกันเปล่าๆ"

อวี๋สวินฮวนพยักหน้าหงึกๆ

อวี๋ชิงซานถามรายละเอียดเกี่ยวกับเกมเพิ่มอีกเล็กน้อย อวี๋สวินเกอก็บอกเท่าที่บอกได้ บอกว่าเงินในนั้นหายากมาก เธอเล่นไปแค่สองชั่วโมง หาได้แค่ 2 เหรียญเงินกับกระเป๋าเก่าๆ ใบหนึ่ง น้ำยารักษาขวดนั้นเธอก็เตรียมจะซื้อตอนออกไปตีนอกเมือง แต่พอดียังไม่ทันซื้ออาวุธ เกมก็หายไปซะก่อน

อวี๋สวินฮวนพูดเสียงขรึม "เกมนี้น่าจะปรากฏขึ้นอีก แต่ไม่รู้ว่ามีกฎเกณฑ์ยังไง"

อวี๋สวินเกอส่ายหน้า "ในเน็ตหาไม่เจอเลย วันนั้นพี่แค่นึกครึ้มอกครึ้มใจอยากค้นหา World of Warcraft ที่เราเคยเล่นตอนมัธยม แต่ดันไปเจอชื่อคล้ายๆ กันเลยโหลดมาเล่น แต่เกมนี้ไม่มีโฆษณาเลย ในเน็ตก็ไม่มีคนพูดถึง"

อวี๋ชิงซานวิจารณ์ว่า "นี่สิถึงจะปกติ เรื่องแบบนี้ใครเขาจะไม่ปิดบังกัน อย่างมากก็บอกคนในครอบครัว"

อี้ชิวกั่วพูดว่า "บ้านเราต้องตุนของหน่อยไหม? รู้สึกสังหรณ์ใจว่าจะเกิดความวุ่นวายยังไงไม่รู้"

ครอบครัวใหญ่ถกเถียงกันอยู่นานกว่าจะแยกย้าย ไม่รู้ว่าเป็นอุปาทานไปเองหรือเปล่า แต่อวี๋สวินเกอรู้สึกว่าอวี๋ชิงซานและอวี๋สวินฮวนทำดีกับเธอมากขึ้นจริงๆ เมื่อก่อนก็สนิทสนม แต่พอเธอเกิดใหม่แล้วมองดูอีกทีกลับรู้สึกว่ามันจงใจ แต่ความสนิทสนมตอนนี้กลับแฝงความหมายว่าเป็นพวกเดียวกัน

ไม่กี่วันต่อมา ครอบครัวมารวมตัวกันที่โรงแรมอีกครั้ง ครั้งนี้อวี๋สวินฮวนนำข่าวมาบอกว่า หูของซูอี้ถงถูกคนเฉือนไป

ไม่ต้องรอให้อวี๋สวินเกอพูด อี้ชิวกั่วก็พูดขึ้นว่า "งั้นเรื่องของลูก ใช่ศัตรูของตระกูลซูทำหรือเปล่า? ก่อนหน้านี้ไม่มีโอกาสลงมือกับแม่นั่น เลยมาลงที่ลูกแทน!"

สีหน้าของอวี๋สวินฮวนแสดงออกชัดเจนว่าเขาคิดแบบนั้นเหมือนกัน แต่ริมฝีปากเม้มแน่น ไม่ยอมเป็นคนร้ายที่คาดเดาคนอื่นไปเอง

อวี๋สวินเกอพูดกล่อม "ไม่ว่าจะใช่หรือไม่ใช่ เดี๋ยวก็จะเป็นทองแผ่นเดียวกันแล้ว นายไปอยู่บ้านตระกูลซูยังไงก็ปลอดภัยกว่าอยู่ข้างนอก"

ไม่ว่าจะใช่หรือไม่ใช่ ส่วนใหญ่น่าจะใช่ แต่เธอก็ทำเป็นว่าไม่ใช่เถอะ เธอว่าใช่ไหมล่ะ?

ในใจอวี๋สวินฮวนรู้สึกไม่ดีจริงๆ เขาคิดว่าต้องเป็นเพราะตระกูลซูก่อเรื่องจนเขาพลอยโดนหางเลขไปด้วย แต่เขาก็กังวลว่า ถ้าเป็นศัตรูของตระกูลซูทำ งั้นซูอี้ถงรู้เรื่องที่เขาถูก... ไหม?

จู่ๆ เขาก็นึกถึงเรื่องที่ตัวเองเป็นลมอย่างงงๆ เมื่อเช้าวันที่ 6 ตอนนั้นเขาคิดว่าเป็นเพราะช่วงนั้นพักผ่อนไม่เป็นเวลาบวกกับน้ำตาลในเลือดต่ำ แต่ถ้าศัตรูของตระกูลซูไม่อยากเห็นเขาเล่นเกมนั้นล่ะ...

ไม่ ไม่ใช่สิ ตอนนั้นเขายังไม่รู้เรื่องเกมด้วยซ้ำ แค่นึกครึ้มอยากดูคลิปสั้นฆ่าเวลา

อวี๋สวินฮวนนั่งพิงโซฟาอย่างหมดอาลัยตายอยาก เหมือนที่อวี๋สวินเกอบอก ไม่ว่าจะใช่หรือไม่ใช่...

เขาจะทำยังไงได้ล่ะ?

......

แม้ทุกอย่างจะราบรื่น แต่อวี๋สวินเกอก็ใช่ว่าจะไม่มีเรื่องกลุ้ม

วิชาหล่อทองระบุชัดเจนว่าเป็นวิชาเฉพาะของก๊อบลิน ต่อให้เธอเรียนแล้ว แต่พอออกจากเกมมันก็กลายเป็นสีเทา เธอต้องใช้สกิลปลอมตัวเปลี่ยนร่างเป็นก๊อบลินก่อน สกิลนี้ถึงจะสว่างขึ้นมา

สกิลปลอมตัวมีประโยชน์มาก แต่คูลดาวน์ก็นาน วันหนึ่งใช้ได้มากสุดแค่ 4 ครั้ง เพื่อไม่ให้กระทบการใช้งานระหว่างวัน ช่วงนี้อวี๋สวินเกอเลยใช้วิธีเปลี่ยนร่างเป็นก๊อบลินเขียวอื๋อก่อนนอนสิบนาที นั่งปั่นเหรียญทอง 3 เหรียญที่ขอบเตียงแล้วค่อยนอน แบบนี้พอตื่นเช้ามาคูลดาวน์ก็หมดพอดี

หลังจากกลายเป็นก๊อบลิน ไม่เพียงมีกิจวัตรประจำวันปั่นเหรียญทอง เธอยังถือโอกาสล่องหนแล้วใช้เคลื่อนย้ายพริบตาไปที่ห้องนอนของซูอี้ถงและเหลียงอวี๋ชวน เข้าไปขโมยของคนละที ไม่ต้องเยอะ แค่คนละที แล้วค่อยพาร่างที่เหลือเลือด 60% กลับบ้านไปนอน

แต่ขโมยไปได้แค่สองวัน เธอก็พบว่าห้องนอนของซูอี้ถง ไม่สิ แทบทั้งบ้านตระกูลซูติดตั้งอุปกรณ์พ่นหมอก ไม่ใช่แค่ในสวน หรือในวิลล่า แม้แต่ในห้องทุกห้อง ก็มีอุปกรณ์นี้ เพียงเสี้ยววินาทีที่เธอพบว่าในห้องมีละอองน้ำ เธอก็ใช้เคลื่อนย้ายพริบตาหนีออกจากบ้านตระกูลซูทันที พอกลับถึงบ้านก็พบว่าน้ำยาล่องหนหมดฤทธิ์แล้ว เธอมองเห็นร่างกายตัวเองได้แล้ว

ลงทุนน่าดู วันหนึ่งต้องใช้น้ำยาปรากฏร่างเท่าไหร่เนี่ย

ไม่ใช่สิ คนพวกนี้ไม่กลัวเฟอร์นิเจอร์ขึ้นราเหรอ!!

ต่อให้ละอองน้ำจะละเอียดบางเบาแค่ไหน เฟอร์นิเจอร์จะแพงระยับแค่ไหน ก็ทนโดนพ่นใส่ตลอด 24 ชั่วโมงไม่ไหวหรอกมั้ง?

แต่ไม่เป็นไร เธอดื่มน้ำยาล่องหนแล้วกลับเข้าไปในบ้านตระกูลซูอีกครั้ง คราวนี้ไปโผล่ใต้เตียงซูอี้ถงเลย ตรงนี้ต่อให้ปรากฏร่างก็ไม่เป็นไร ขโมยเสร็จก็ชิ่ง

มองลอดใต้เตียงออกมา พบว่าบ้านตระกูลซูไม่ได้วุ่นวายอะไรเธอถึงวางใจ ดูเหมือนเมื่อกี้จะไม่ถูกจับได้

แค่ไม่รู้ว่าในห้องนอนซูอี้ถงมีกล้องวงจรปิดไหม แต่ต่อให้ถูกถ่ายได้ก็ไม่เป็นไร เธอระวังตัวแจขนาดนี้ ทุกครั้งไม่เพียงปลอมตัวชั้นหนึ่งก่อนค่อยดื่มน้ำยาล่องหน เธอยังสวมหมวกว่ายน้ำและหน้ากากอนามัยก่อนปลอมตัวด้วยซ้ำ ยิ่งตั้งแต่ต้องเปลี่ยนเป็นก๊อบลินปั่นเหรียญทอง เธอก็ไปบ้านตระกูลซูและตระกูลเหลียงในร่างก๊อบลินตลอด

เพราะสิ่งที่ตระกูลซูเจอ ตอนไปบ้านเหลียงอวี๋ชวนเธอเลยใช้เคลื่อนย้ายพริบตาไปที่ใต้เตียงของเหลียงอวี๋ชวน... แล้วพบว่าตัวเองโผล่มาข้างเตียง ก้มมองดูถึงเห็นว่าคนเขาเปลี่ยนเตียง ปิดตายใต้เตียงไปแล้ว

โชคดีที่บ้านตระกูลเหลียงยังไม่ได้ใช้สเปรย์น้ำยาปรากฏร่าง หลังจากขโมยของเหลียงอวี๋ชวนเสร็จ เธอเดินสำรวจห้องแต่งตัวในห้องนอนของเหลียงอวี๋ชวนรอบหนึ่ง ถือว่าเปิดแผนที่ ครั้งหน้าจะได้เคลื่อนย้ายมาที่นี่เลย

อวี๋สวินเกอยืนหยัดไปตอกบัตรที่บ้านตระกูลซูและตระกูลเหลียงทุกวัน ตลอดหนึ่งเดือน ก็ทำสำเร็จไปสองครั้ง ได้ค่าปัญญา 1 แต้มจากซูอี้ถง และพละกำลัง 1 แต้มจากเหลียงอวี๋ชวน

ตอนนี้อวี๋สวินเกอมีค่าสถานะคือ:

[พละกำลัง]: 7+1

[ร่างกาย]: 7

[ปัญญา]: 10+1

[ความว่องไว]: 18

[โชค]: 10 (ค่าเต็ม)

[เสน่ห์]: 10 (ค่าเต็ม)

นอกจากเรื่องพวกนี้ เรื่องที่น่าปวดหัวที่สุดคือทักษะวิชาชีพของเธอ

เธอรู้อยู่แล้วว่าหลังเกมรุกรานจะมีอุปกรณ์หรือไอเทมที่กลายพันธุ์ แต่เรื่องราวมีลำดับความสำคัญก่อนหลัง ของพวกนั้นไม่หนีไปไหน ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการฝึกฝนการเล่นแร่แปรธาตุและวิศวกรรม

หลายวันนี้อวี๋สวินเกอหมกตัวอยู่ในวิลล่า ชีวิตมีระเบียบวินัยสุดขีด ตอนเช้าปั๊มค่าประสบการณ์การเล่นแร่แปรธาตุ ตอนบ่ายปั๊มวิศวกรรม อาหารสามมื้อก็ปั๊มสกิลทำอาหาร แล้วจงใจทำอาหารประเภทเนื้อวางไว้ข้างบ้านแมวหนึ่งที่ ตั้งแต่ใช้ของเล่นแมว แทบทุกคืนจะมีแมวมาค้างคืนที่บ้านแมวหน้าวิลล่าของเธอ

กลางคืนฝึกยิงธนูที่ชั้นสองของวิลล่า ก่อนนอนอ่านบันทึกเล่นแร่แปรธาตุหรือไม่ก็บันทึกวิศวกรรม

วันหยุดสุดสัปดาห์จะไปฝึกตกปลาที่ริมทะเลสาบในเขตวิลล่า หลังเกมรุกราน ปลาในแหล่งน้ำหลายแห่งจะเกิดการกลายพันธุ์ ต้องมีเลเวลตกปลาสูงพอถึงจะตกปลาคุณภาพสูงขึ้นได้

น่าเสียดาย ไม่นานการเล่นแร่แปรธาตุของเธอก็ติดแหง็กอยู่ที่ระดับสูง (77/100000) สมุนไพรที่ต้องใช้หลังจากขึ้นระดับสูงแล้วไม่สามารถหาของทดแทนในโลกจริงได้ เธอใช้ของที่ซื้อมาจากในเกมจนหมดเกลี้ยงแล้ว