บทที่ 21 อย่ารักกันมากเกินไป

บทที่ 21 อย่ารักกันมากเกินไป

เธอเพ่งสมาธิสัมผัสถึงสิ่งปลูกสร้างที่มีเอกลักษณ์โดดเด่นไม่กี่แห่ง ประเมินได้ว่าระยะทางไกลที่สุดที่เธอเคลื่อนย้ายได้คือ 10 กิโลเมตร

และตอนนี้ค่าปัญญาของเธอคือ 10 พอดี สกิลสายเวททั้งหมดได้รับผลกระทบจากค่าปัญญา คาดว่าถ้าค่าปัญญาเพิ่มขึ้น ระยะทางที่เคลื่อนย้ายได้ก็น่าจะเพิ่มขึ้นตาม แต่ไม่เป็นไร เธอใช้เวทมนตร์หลายๆ ครั้งก็สิ้นเรื่องไม่ใช่เหรอ?

เธอลืมตา ยกมือขึ้น —— เคลื่อนย้ายพริบตา!

อวี๋สวินเกอปรากฏตัวในห้องโรงแรมของอวี๋สวินฮวน ฝ่ายหลังยังคงอยู่ในท่าหัวทิ่มกระเป๋าเดินทาง เพื่อความปลอดภัย อวี๋สวินเกอใช้สกิลขโมยกับอวี๋สวินฮวนก่อน

—— ไม่สามารถใช้สกิลได้!

อวี๋สวินเกอวางใจ ใช้เคลื่อนย้ายพริบตาจากไปอีกครั้ง

เธอต้องทำเรื่องชั่วร้ายอีกสักเรื่อง ไม่อย่างนั้นจะรู้สึกผิดต่อตัวเองที่เอาแต่หวาดระแวงไอ้หมาตัวนี้

เธอคงสถานะล่องหนมาปรากฏตัวที่หน้าศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ ระหว่างรอคนมาทำงานก็เปิดหน้าต่างตัวละครของตัวเองดู

เมื่อเห็นว่า [การขโมยของเทพโจร จะเป็นการขโมยแบบโจรปล้นก็ได้] ยังคงอยู่ในสถานะใช้งานได้ เธอก็วางใจอย่างแท้จริง เสียดายแค่ว่าไม่สามารถใช้สกิลนี้ในเกมเพื่อขโมยแล้วตาย ตายแล้วขโมยวนลูปได้

ภายใต้ [พรสวรรค์ที่พระเจ้าประทานให้] อมตะ มีพรสวรรค์เพิ่มมาอีกหนึ่งอย่าง

[พรสวรรค์ที่พระเจ้าประทานให้] เทพธนู (A)

คุณเกิดมาเพื่อการยิง อาวุธยิงทุกชนิดเปรียบเสมือนแขนที่ยื่นยาวออกไปของคุณ วินาทีที่หยิบมันขึ้นมา คุณสามารถสังหารเทพได้ เทพธนูที่แท้จริงไม่จำเป็นต้องรุก เพียงแค่อยู่เฉยๆ ไม่ต้องทำอะไร ก็แข็งแกร่งมากแล้ว

[สกิล 1] แกมันอ่อน (ติดตัว): ขณะต่อสู้คุณสามารถตรวจสอบจุดอ่อนของศัตรูได้อย่างแม่นยำ

[สกิล 2] คริแน่——! (ติดตัว): เลข 7 คือตัวเลขที่มีพลังเวท การยิงที่เกี่ยวข้องกับเลข 7 จะติดคริติคอลแน่นอน

[สกิล 3] ฉันจะเอาจริงแล้วนะ (ติดตัว): ขอแค่คุณเล็งศัตรูเกิน 3 วินาที การโจมตีครั้งนี้จะเข้าเป้าแน่นอน ต่อให้ถูกปัดป้องมันก็จะพยายามทำภารกิจให้สำเร็จ จนกว่าอาวุธที่คุณยิงออกไปจะถูกทำลาย

[สกิล 4] ตอนนี้ฉันโหดสัส: เมื่อเปิดใช้งานสถานะนี้ ลูกธนู/ลูกดอกหน้าไม้/กระสุนปืนทุกนัดที่คุณยิงออกไปจะแฝงพลังเวทธาตุน้ำแข็ง ไฟ หรือสายฟ้าแบบสุ่ม ทุกวินาทีเสียมานา 10 แต้ม หลังเปิดแล้วปิด การใช้งานจะเข้าสู่ช่วงคูลดาวน์ คูลดาวน์ 5 นาที

อวี๋สวินเกอสูดหายใจเข้าลึก ไม่ต้องทำอะไรก็แข็งแกร่งจริงๆ สี่สกิล เป็นสกิลติดตัวไปแล้วสาม

ไม่มีข้อไหนไร้ประโยชน์ สกิล 1 ช่วยให้เธอต่อสู้ได้ดีขึ้น ไม่ว่าเธอจะใช้ธนูหรือไม่ก็ไม่ส่งผลกระทบต่อประโยชน์ของมัน

สกิล 2 หมายความว่าการยิงครั้งที่ 7, 14, 21, 28... ของทุกวัน หรืออะไรก็ตามที่เป็นพหุคูณของ 7 ลูกธนูดอกนั้นจะติดคริติคอลแน่นอน นี่เท่ากับว่าทุกการโจมตี 7 ครั้งจะติดคริติคอลหนึ่งครั้งเชียวนะ...

สกิล 3 ไม่ต้องพูดถึง ขีปนาวุธนำวิถีชัดๆ

สกิล 4 ท่าไม้ตายระเบิดพลัง

อวี๋สวินเกอยังไม่มีแผนอาชีพในตอนนี้ แต่พรสวรรค์นี้มันโหดจริงๆ ถ้าไม่ฝึกก็เสียของแย่! พิจารณาแล้วว่าปืนเสียงดังเกินไป เธอตัดสินใจทันทีว่าจะไปหาธนูหรือหน้าไม้มาฝึกก่อน!

อวี๋สวินเกอวางแผนสกิลและอุปกรณ์ของตัวเองในหัว พร้อมทั้งทำความคุ้นเคยกับสกิลใหม่ที่เพิ่งเรียนมา ระหว่างนั้นก็สวมแว่นตาโซรอสสังเกตผู้คนเดินผ่านไปมา พยายามหาผู้เล่นหน้าใหม่

ยืนอยู่หน้าประตูจนถึงบ่าย 3 กว่าๆ ถึงเห็นคนเดินเข้าศูนย์ควบคุมโรค เธอรีบตามไป พอแน่ใจว่าคนคนนั้นเป็นผู้ป่วยมารับยา เธอก็ขโมยเข็มฉีดยาจากพยาบาล แล้วสะกดรอยตามผู้ป่วยคนนั้นออกไป

จนกระทั่งเขากลับถึงบ้าน อวี๋สวินเกอก็ยิงคาถาสยบศัตรูใส่เขา แล้วเจาะเลือดออกมาหนึ่งหลอด

คิดไปคิดมาก็รู้สึกไม่มั่นใจ เกิดพระเอกดวงดี เลือดหลอดเดียวไม่ติดโรคขึ้นมาล่ะ? เธอหยิบขวดน้ำยารักษาระดับต้นที่ว่างเปล่าออกมา ฉีดเลือดติดโรคเข้าไป แล้วเจาะเลือดเพิ่มอีกสองหลอด

ก่อนไปกรอกน้ำยารักษาระดับต้นใส่ปากผู้ป่วยหนึ่งขวด

แค่เติมเลือดให้เขาหน่อย การรักษาโรคไม่ใช่หน้าที่ของขวดเลือด

ชาติที่แล้วหลังเกมรุกราน คนที่ป่วยหนักเมื่อร่างกายกลายเป็นข้อมูล โรคภัยไข้เจ็บก็ส่งผลกระทบต่อข้อมูลของพวกเขาโดยตรง คนพิการเลือดจะน้อยกว่าปกติ ถ้าป่วยหนัก เลือดก็จะลดลงเรื่อยๆ ความเร็วในการลดขึ้นอยู่กับความรุนแรงของโรค ราวกับถูกใช้เวทลดเลือดต่อเนื่องใส่

อยากมีชีวิตอยู่ก็ง่าย แค่ดื่มน้ำยารักษาไปเรื่อยๆ หรือให้สกิลรักษาระดับสูงสุดที่รักษาโรคร้ายแรงได้มารักษา

เธอตั้งตารอสภาพของอวี๋สวินฮวนหลังกลายเป็นข้อมูลในเกมจริงๆ

ตอนใช้เคลื่อนย้ายพริบตากลับไปที่ห้องของอวี๋สวินฮวน เขาไม่อยู่แล้ว อวี๋สวินเกอก็ไม่ได้ผิดหวัง เธอกลับไปที่วิลล่าของตัวเอง เอาของเล่นแมวใส่ในโรงแรมเหมียวเหมียว แล้วอาบน้ำนอนหลับพักผ่อน

นอนยาวจนถึงตี 2

เธอตื่นนอน —— ใช้สกิลปลอมตัว —— คาถาพรางตา —— ถือเข็มฉีดยาเคลื่อนย้ายพริบตาไปที่ห้องของอวี๋สวินฮวน

ดีมาก ที่แท้ตอนไม่มีการทดสอบเบต้า พระเอกก็นอนหัวค่ำตื่นเช้าเหมือนกันแฮะ

เธอใช้อัด [ฟันเฟืองแห่งโชคชะตา] ใส่อวี๋สวินฮวนก่อนเพื่อแก้ค่าโชคเป็น 1 จากนั้นเดินเข้าไปเตรียมปักเข็มเข้าเส้นเลือดพระเอก แต่ทุกครั้งที่ปลายเข็มจ่อที่เส้นเลือดกำลังจะแทงลงไป อวี๋สวินฮวนถ้าไม่คันตรงนี้ก็คันตรงนั้น

แทงไปสิบกว่าทีไม่โดนสักที อวี๋สวินฮวนไม่เกาหูก็เกาหัว หลังๆ ถึงขั้นเกาก้นเกานิ้วเท้า

ทั้งตัวมีตรงไหนให้เกาก็เกาหมด

อวี๋สวินเกอถึงกับชา: ......

ไอ้เวรนี่คงไม่ได้แกล้งหลับหรอกนะ?!

เห็นเปลือกตาอวี๋สวินฮวนขยับ อวี๋สวินเกอก็ยิงคาถาสยบศัตรูใส่อวี๋สวินฮวนเปรี้ยงเดียว

อวี๋สวินฮวนคอพับ ในที่สุดก็เงียบสักที!

คราวนี้อวี๋สวินเกอปักเข็มเข้าหลังมืออวี๋สวินฮวนอย่างแม่นยำ เลือดติดโรคค่อยๆ ถูกฉีดเข้าสู่ร่างกายของอวี๋สวินฮวน

ฉีดติดต่อกันสามเข็ม

สบายใจ! ความคิดปลอดโปร่งโล่งสบายอีกแล้ว!

อวี๋สวินเกอลองขโมยดูอีกที ก็ยังคงใช้สกิลไม่ได้

น้องชายยังเป็นคนธรรมดาอยู่

นี่ยิ่งสบายใจเข้าไปใหญ่

อย่ารักกันมากเกินไปนะ น้องชาย! (เป็นการเล่นคำ หมายถึงเอดส์)

อวี๋สวินเกอกลับวิลล่าอย่างพอใจ หลังจากทำลายเข็มฉีดยาทิ้ง เธอถึงเริ่มคิดว่าจะจัดการแขนและหูในกระเป๋ายังไง

เดิมทีเธอตั้งใจจะโยนให้มอนสเตอร์ในเกมกินเมื่อคืน แต่พอเข้าเกมเธอก็ยุ่งจนไม่มีเวลา

และไม่ว่าจะโยนทิ้งที่เมรุเผาศพหรือฟาร์มหมูก็ไม่เหมาะสม เธอต่อให้เลวแค่ไหนก็ไม่อยากดึงคนธรรมดามาเกี่ยวข้อง

สุดท้ายตัดสินใจ หาที่เผาทิ้งดีกว่า

ตีเหล็กต้องตีตอนร้อน ตอนนี้ยังอยู่ในระยะเวลาปลอมตัว จะให้เสียเปล่าไม่ได้

อวี๋สวินเกอใช้เคลื่อนย้ายพริบตาไปที่ชายหาดที่เคยไปตอนถ่ายละคร เวลานี้ชายหาดไม่มีคน พวกชอบเล่นเสียวกลางแจ้งก็ไม่มาเวลานี้ เธอเอาแขนขาดและหูที่ถอดต่างหูออกแล้ววางบนพื้น จากนั้นเอาดินระเบิดสิบห่อฝังกลบของสองอย่างนี้ แล้วจุดชนวนก่อนจะเคลื่อนย้ายพริบตาหนีไปร้อยเมตร

หลังเสียงระเบิดสงบลง อวี๋สวินเกอกลับมาที่จุดเกิดเหตุ โกยเศษเนื้อและกระดูกที่หาเจอมากองรวมกัน แล้วระเบิดซ้ำอีกรอบ

สุดท้ายหิ้วถังเหล็ก ใช้พลั่วตักเถ้าถ่านและก้อนดำๆ ที่หาเจอบนพื้นใส่ถัง เทลงทะเลทั้งหมด

สบายใจ

ฆ่าทิ้งเลย มันสะใจแค่นาทีเดียว

แก้แค้นทุกวัน สะใจทุกวัน

เธอหมุนต่างหูเล่นอยู่ที่ชายหาด อารมณ์ดีสุดๆ ของสิ่งนี้คือไอเทมภารกิจที่ใช้เปิดเควสต์ต่อเนื่อง พอทำเควสต์จบจะสามารถเรียนสกิลรักษาระดับสูงสุดที่รักษาโรคและอาการพิการได้ทุกชนิด ฮีลครั้งเดียวเลือดเด้ง 70% สกิลรักษาระดับสูงสุดอันนั้นเธอหาในโรงประมูลแล้วแต่ไม่เจอ

อวี๋สวินเกอที่จัดการเอาเถ้ากระดูกศัตรูส่วนหนึ่งโปรยทะเลเสร็จก็กลับบ้านไปนอน พอหัวถึงหมอนหลับตาลงแล้วเพิ่งนึกขึ้นได้: เชี่ยเอ๊ย ทำไมไม่ใช้ขีปนาวุธเวทมนตร์?!

ลืมไปเลยว่าเป็นนักเวทแล้ว!