บทที่ 8 กวาดล้างสมบัติตระกูลอวี๋

บทที่ 8 กวาดล้างสมบัติตระกูลอวี๋

อวี๋สวินเกอนั่งสมาธิพิงประตูห้องนอน รอจนถึงตี 3 ถึงได้ยินความเคลื่อนไหวด้านนอก เธอเชื่อมต่อการมองเห็นกับนกหวาเหมยทันที

รอสักพัก ก็เห็นร่างของอวี๋ชิงซานปรากฏที่หน้าประตูห้องหนังสือ เห็นเขาหมุนตรงกลางของขาโต๊ะข้างหนึ่ง จากนั้นยืนบนเก้าอี้ คลำหาอะไรบางอย่างบนยอดตู้หนังสือสักพัก สุดท้ายก็ย้ายหนังสือในชั้นที่สามออกมาทั้งหมด แล้วกดอะไรบางอย่างที่มุมตู้ชั้นที่สาม

จากนั้น ตู้หนังสือก็เปิดออกสองข้าง เผยให้เห็นทางเข้าขนาดพอให้คนหนึ่งคนเดินผ่านได้

สักพัก อวี๋ชิงซานก็เดินออกมาพร้อมแจกันใบหนึ่งในอ้อมกอด

ทำขั้นตอนเดิมซ้ำในทางกลับกัน ตู้หนังสือปิดลง เขาบรรจงวางหนังสือกลับที่เดิมทีละเล่มอย่างระมัดระวัง

ทันทีที่อวี๋ชิงซานกลับเข้าห้อง อวี๋สวินเกอก็ลุกขึ้นแทบจะทันที ที่อื่นในบ้านไม่มีกล้องวงจรปิด แต่ไม่รู้ว่าในห้องสมบัติจะมีหรือเปล่า เพื่อความปลอดภัย เธอเปลี่ยนชุด สวมถุงมือ ใช้สกิลปลอมตัวเปลี่ยนรูปลักษณ์เป็นอวี๋สวินฮวน แล้วย่องเบาเข้าไปในห้องหนังสือ

ขอแค่รู้ตำแหน่งและลำดับกลไก ยังไงก็ลองจนถูกได้ ไม่นานตู้หนังสือก็เปิดออก

อวี๋สวินเกอรีบเดินเข้าไป ทิ้งนกหวาเหมยเฝ้าต้นทางไว้หน้าประตู ถ้ามีความเคลื่อนไหวให้ร้องเตือน

เดินไปสองเมตร ก็ถึงอีกห้องหนึ่ง นี่น่าจะเป็นห้องเก็บของห้องข้างๆ ที่ถูกดัดแปลงเป็นห้องลับ ห้องนี้ไม่มีประตู ดูเหมือนจะถูกปิดตายไว้ เหลือแค่ทางเดินเชื่อมกับห้องหนังสือ ห้องขนาดพอๆ กับห้องหนังสือ ข้างในเต็มไปด้วยลังไม้

ลังไม้พวกนี้ชาติที่แล้วเธอเคยเห็น ตอนนั้นเธอกลายเป็นนักโทษหลบหนี หนีหัวซุกหัวซุนอยู่เกือบครึ่งปี กินกลางดินกินกลางทราย แต่อวี๋ชิงซานและอี้ชิวกั่วกำลังยุ่งอยู่กับการขนสมบัติที่สะสมมาครึ่งค่อนชีวิตไปไว้ที่ห้องรับแขก เตรียมจะย้ายไปวิลล่าหลังใหม่ที่อวี๋สวินฮวนซื้อให้ในวันรุ่งขึ้น ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความยินดีและภาคภูมิ

อวี๋สวินเกอหยิบกล่องกระดาษแบบเดียวกันที่เตรียมไว้ล่วงหน้าออกมา ย้ายของในลังไม้ลงกล่องกระดาษ จากนั้นกดที่กล่องกระดาษ ใช้ความคิดย้ายพวกมันเข้าไปซ้อนทับกันในกระเป๋ามิติ เหลือทิ้งไว้เพียงลังไม้เปล่าเกลื่อนพื้น

เมื่อทำทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย เธอก็ปิดห้องลับ กลับห้องตัวเองอย่างพอใจ เปลี่ยนชุด ยกเลิกการปลอมตัว แล้วล้มตัวลงนอนด้วยรอยยิ้ม

ในที่สุดก็นอนหลับสบายได้สักที

วันที่ 26 อวี๋สวินเกอตื่นแต่เช้าออกไปวิ่งออกกำลังกาย

วันนี้ที่ซูอี้ถงจะมาเยี่ยมบ้าน เธอจำเป็นต้องอยู่ด้วย

เพราะซูอี้ถงก็เป็นผู้เล่นช่วงเบต้าเหมือนกัน ในฐานะนางเอกของพระเอกสายเขยแต่งเข้าบ้าน เธอจะธรรมดาได้ยังไง

ถึงจะไม่เข้าใจว่าทำไมคุณหนูไฮโซถึงโหลดเกมที่ไม่มีการโฆษณาใดๆ มาเล่นกลางดึกก็เถอะ...

เธอเดาได้แค่ว่า หรือตอนนั้นอวี๋สวินฮวนเล่นอยู่ ซูอี้ถงเลยโหลดมาเล่นเป็นเพื่อนแฟน? หรือเพราะจะได้เป็นนางเอก เลยมีดวงชะตาหนุนนำ?

ระหว่างนั้นบริษัทโทรมาแจ้งว่า บทที่เธอเพิ่งเล่นไปไม่ถึงสามวันถูกยกให้คนอื่นแล้ว อวี๋สวินเกอก็ไม่ใส่ใจ เทียบกับวงการบันเทิง เธอมีเรื่องสำคัญกว่าต้องทำ

11 โมงเช้า อวี๋สวินฮวนก็พาซูอี้ถงมาถึงบ้าน

อวี๋สวินเกอซ่อนความแค้นในใจไว้อย่างมิดชิด ตอนเห็นซูอี้ถงเธอยังยิ้มออกมาได้ด้วยซ้ำ เธอนับถือตัวเองจริงๆ

แต่มากกว่านั้นก็ไม่มีแล้ว เธอพูดจาประจบประแจงไม่เป็น ต่อให้ชาติที่แล้วน้องชายจะพร่ำบอกว่าตัวเองใช้ชีวิตลำบากในตระกูลซู เธอก็ทำใจประจบคนตระกูลซูเพื่อช่วยน้องชายไม่ได้ คนเป็นเขยแต่งเข้าบ้านคือน้องชาย ไม่ใช่เธอ!

ชาติที่แล้วตอนซูอี้ถงมาเยี่ยมบ้าน เธอกำลังเศร้าเรื่องหลิวหงเซิงอยู่พอดี ในสายตาซูอี้ถงไม่รู้จะมองเป็นแบบไหน คาดว่าคงเพราะความว้าวุ่นใจในวันนั้น พออวี๋สวินฮวนชักนำให้เธอเชื่อว่าอวี๋สวินเกอเป็นพี่สาวที่มีความรู้สึกผิดปกติต่อน้องชาย ซูอี้ถงถึงเชื่ออย่างง่ายดาย

วันนี้ อวี๋สวินเกอยิ้มแย้มอวยพรตลอดงาน แถมตอนชนแก้วยังแอบขโมยของซูอี้ถงไปทีหนึ่ง

เยี่ยมมาก แม้จะขโมยไม่ได้ของ แต่สกิลทำงานแล้ว เธอรับรู้ได้ชัดเจนเวลาใช้สกิลไม่ได้หรือใช้ล้มเหลว

ดูเหมือนซูอี้ถงจะเป็นผู้เล่นแล้วจริงๆ

อวี๋สวินเกอขโมยอีก 3 ครั้ง จนเลือดตัวเองเหลือ 40% ถึงหยุด สำเร็จไปหนึ่งครั้ง

ตอนที่ขึ้นเตือนว่าขโมยสำเร็จ อวี๋สวินเกออาศัยจังหวะก้มหน้ากินข้าวเปิดดูว่าขโมยอะไรมาได้

โชค 1 แต้ม!!

ชาติที่แล้วซูอี้ถงเป็นสายฮีล เธอคิดว่าวันนี้ค่าสถานะที่ขโมยได้น่าจะเป็นปัญญา นึกไม่ถึงว่าค่าสถานะสูงสุดของซูอี้ถงจะเป็นค่าโชคที่อัปไม่ได้ แถมค่าโชคยังขโมยได้ด้วย?!

ตอนแรก อวี๋สวินเกออาจแค่ตั้งใจจะใช้สกิลแลกเลือดเพื่อกวนประสาทศัตรู แต่ตอนนี้เธอตัดสินใจแน่วแน่ ต่อให้ต้องกินยาก็จะขโมยจากซูอี้ถงจนกว่าจะขโมยค่าโชคไม่ได้อีก!

นี่เป็นโอกาสที่หาได้ยากยิ่ง ไม่สิ ต้องบอกว่า นี่อาจจะเป็นโอกาสเดียวที่เธอจะขโมยค่าโชคได้

การที่ค่าโชคเป็นค่าสูงสุดในหน้าต่างสถานะเป็นเรื่องยากมาก ต่อไปพอทุกคนเริ่มอัปเลเวลได้แต้มสถานะ เลเวลหนึ่งได้ 5 แต้ม แค่อัปค่าสถานะเด่นของตัวเองส่งๆ สถานการณ์แบบนี้ก็แทบจะเป็นไปไม่ได้อีกแล้ว

แต่ยิ่งเป็นแบบนี้เธอยิ่งใจร้อนไม่ได้ อิทธิพลตระกูลซูตอนนี้เธอเทียบไม่ติด แม้ว่าด้วยผลของสกิลติดตัวเทพโจร ต่อให้เธอขโมยของซูอี้ถงไปตอนนี้ อีกวันหนึ่งซูอี้ถงถึงจะนึกได้ว่าของหาย

แต่ตระกูลซูมีอิทธิพลมากเกินไป ต่อไปเธอไม่ได้จะขโมยแค่ของซูอี้ถง แต่จะขโมยของอวี๋สวินฮวนและพรรคพวกของเขาด้วย ทุกครั้งก่อนของหายหนึ่งวัน อวี๋สวินเกอก็มักจะอยู่ในเหตุการณ์เป็นเวลานาน แถมยังแอบปลีกตัวไปช่วงสั้นๆ บ่อยๆ (เพื่อดื่มน้ำยารักษา) นี่เป็นพิรุธที่น่าสงสัยอย่างยิ่ง

และเรื่องแบบนี้ต้องระวังตั้งแต่การขโมยครั้งแรก อวี๋สวินเกอไม่เคยเชื่อในความฟลุค

ดังนั้นหนึ่งชั่วโมงต่อมา อวี๋สวินเกอก็ทำตัวเป็นตัวประกอบ คอยอวยพรเป็นระยะ ไม่นานพอกินข้าวเสร็จ ตอนทุกคนนั่งคุยกัน อวี๋สวินเกอก็ควบคุมนกหวาเหมยให้ใช้โทรศัพท์สำรองโทรเข้าเครื่องเธอ แล้วแสร้งทำเป็นว่าต้องออกไปทำงาน

เธอลงลิฟต์ ขับรถออกจากหมู่บ้านอย่างเปิดเผยภายใต้กล้องวงจรปิด

ครึ่งชั่วโมงต่อมา อวี๋สวินเกอที่เลือดเต็มหลอดจากการกินเนื้อตากแห้ง ก็ใช้สกิลปลอมตัวเป็นชายวัยกลางคนรูปร่างกำยำ กลับเข้ามาในหมู่บ้านอีกครั้ง แล้วเดินขึ้นบันไดไปชั้นที่บ้านตระกูลอวี๋อยู่

ผ่านนกหวาเหมยที่ทิ้งไว้ในบ้าน เธอเห็นว่าชั้นล่างไม่มีคน ไม่รู้มีความลับอะไรกันนักหนา ถึงไปคุยกันในห้องหนังสือ

เธอได้ยินผ่านนกหวาเหมยแค่คำว่า "ตระกูลอวี๋" "ตระกูลซู" "แต่งเข้าบ้าน" แว่วๆ

ทางเดินไม่มีกล้องวงจรปิด แต่เดี๋ยวนี้ประตูนิรภัยทุกบ้านมีกล้องในตัว

อวี๋สวินเกอค้นน้ำยาล่องหนระดับต้นออกมาจากเป้แล้วดื่มเข้าไป น้ำยานี้ทำให้ล่องหนได้แค่ 5 นาที คูลดาวน์ 7 นาที ตอนใช้ต้องคอยดูเวลาตลอด

หลังดื่มน้ำยา ไม่ใช่แค่ตัวเธอล่องหน ของที่พกติดตัวตอนดื่มก็ล่องหนไปด้วย เธอเดินไปไขกุญแจล่องหนเปิดประตูบ้านตระกูลอวี๋

ประตูเปิดแง้มออกราวกับถูกลมพัด แล้วค่อยๆ ปิดลง

อวี๋สวินเกอกะเวลาเดินไปที่ห้องหนังสือ ประตูก็ไม่ได้ปิด

อวี๋ชิงซานนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน อี้ชิวกั๋วและคนอื่นๆ นั่งบนโซฟา ใบหน้าทุกคนเปื้อนยิ้มอย่างผ่อนคลาย

อวี๋สวินเกอย่องเบาๆ ไปข้างตัวซูอี้ถง ในจังหวะที่อวี๋สวินฮวนยกแขนโอบไหล่เธอ อวี๋สวินเกอก็เริ่มรัวขโมย!

ขโมยติดกัน 4 ครั้ง จนหน้าซีดเผือด เลือดลดเหลือ 20% กระดกน้ำยารักษาระดับต้น เลือดเด้งกลับมา 80% เอาต่อ!

ขโมยติดกันอีก 3 ครั้ง!

สำเร็จ! อวี๋สวินเกอเหลือบดู ดีใจจนเนื้อเต้น โชคอีกแล้ว!

หรือนี่คือยิ่งขโมยยิ่งโชคดี?!

อวี๋สวินเกอนับเวลาในใจตลอด ตอนนี้เหลืออีกสองนาทีก่อนน้ำยาล่องหนหมดฤทธิ์ เธอค่อยๆ ถอยออกจากห้อง ย่องไปที่ห้องนอนของอวี๋สวินฮวน เลิกผ้าปูที่นอนที่ห้อยลงมา แล้วมุดเข้าไปใต้เตียง

ตอนนี้ค่าโชคในหน้าต่างสถานะส่วนตัวของเธอสูงถึง 10 แต้มแล้ว ด้านหลังมีตัวอักษรเพิ่มมาสองตัว —— ค่าเต็ม

อวี๋สวินเกอนอนลงได้ไม่นาน น้ำยาล่องหนก็หมดฤทธิ์ เธอกินเนื้อตากแห้งเพิ่มเลือดอย่างรวดเร็วพลางรอคูลดาวน์น้ำยารักษาระดับต้น ด้วยฤทธิ์ของเนื้อสัตว์ เลือดจะฟื้นฟูนาทีละ 5 แต้ม

5 นาทีต่อมา เมื่อคูลดาวน์น้ำยาหมดลง เลือดเธอก็ฟื้นฟูถึง 45% แล้ว

อวี๋สวินเกอไม่รีบดื่มยา แต่กินเนื้อตากแห้งในกระเป๋าต่อ มีแค่ตอนเลเวลต่ำแบบนี้แหละที่เธอขโมยได้อย่างไร้กังวล ต่อไปพอเลเวลสูง เลือดเป็นพันเป็นหมื่น ทุกครั้งที่ขโมยเป้าหมายเดิมซ้ำจะหักเลือดเป็นเปอร์เซ็นต์ น้ำยารักษาระดับต้นเพิ่มเลือดได้แค่ 60 แต้ม ถึงตอนนั้นถ้าอยากฟื้นเลือดเร็วๆ ต้องใช้น้ำยาระดับกลาง ระดับสูง หรือแม้แต่ระดับซูเปอร์ ต้นทุนในการขโมยซ้ำแต่ละครั้งจะแพงมหาศาล

ในขณะที่เลือดของเธอฟื้นฟูถึง 96% ประตูห้องก็ถูกเปิดออก เสียงพูดคุยดังตามมา

เป็นซูอี้ถงและอวี๋สวินฮวน