DMWS ตอนที่ 34 ช่วยชีวิต [ฟรี]

ปั้งงงง

 

รถยนต์สีเงินที่ถูกขีปนาวุธยิงได้หยุดเคลื่อนไหวพร้อมกับความเสียหายที่ไม่อาจขับเคลื่อนได้ต่อ

 

หลังจากนั้นคนที่สวมใส่หน้ากากก็ได้ออกมาจากรถยนต์สีดำอย่างรวดเร็ว

 

"ไปตรวจสอบซะ"

 

"ครับ"

 

หลังจากทำการระเบิดรถเป้าหมายให้หยุดชะงักลงได้กลุ่มคนร้ายได้มุ่งเป้าเดินไปตรวจสอบยังรถยนต์สีเงินที่เป็นรถยนต์เป้าหมายที่พวกเขาไปยังรถเป้าหมายก็เพื่อที่จะยืนยันภารกิจครั้งนี้ว่าสำเร็จหรือไม่

 

"เป้าหมายหายไป?"หลังจากตรวจสอบภายในรถคนที่สวมหน้ากากที่เป็นคนเดินไปตรวจสอบกล่าวร้องตะโกน

 

"ว่าอะไรนะ?"ได้ยินเช่นนั้นหัวหน้าผู้ก่อการร้ายกล่าวตะโกนออกมาอย่างดุเดือดเขาได้ไล่ตามรถคันนี้โดยเเทบจะไม่ทิ้งระยะห่างเเละเป้าหมายจะหายไปได้อย่างไร

 

"...."เพียงเเต่หลังจากครุ่นคิดสักพักเขาก็พอประมาณได้ว่ามีช่วงเวลาตรงทางโค้งรถได้ชะลอลงอาจเป็นช่วงนั้นที่พวกมันวางเเผนหนีเขา

 

"รีบกลับไปตรวจสอบตามระยะทางที่ผ่านมา,หาเป้าหมายให้พบ ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม"ชายหัวหน้าผู้ก่อการร้ายกล่าวสั่งการอย่างรวดเร็ว

 

"รับทราบ"

 

ฟุ่บบบ

 

บรื้นนน

 

กลุ่มผู้ก่อการร้ายรีบขึ้นรถเเละเเยกย้ายกันไปตามระยะทางที่ผ่านมาเพื่อหาเป้าหมายดูเหมือนพวกเขาจะถูกฝึกมาอย่างดี

 

ตัดมาที่ 30 วินาทีก่อนที่รถจะถูกขีปนาวุธยิงผู้คุ้มกันของ มิส เป็ปเปอร์ ได้บอกกล่าวกับเธอได้โดดลงจากรถเพื่อเตรียมหลบหนีมันทำให้ มิส เป็ปเปอร์ ได้หลบหนีระหว่างทางในตอนนั้น เเต่เธอก็บาดเจ็บเล็กน้อยทั้งยังส้นสูงที่หักทำให้เธอเดินได้ไม่ค่อยสะดวกนัก

 

ตึก ตึก

 

เธอหันไปมองรอบ ๆ อย่างหวาดระเเวง ในมือของเธอถือปืนพกสั้น ในฐานะที่เป็นเลขาส่วนตัวของ โทนี่,มิส เป็ปเปอร์ ได้มีอาวุธเอาไว้ป้องกันตัว ที่เบื้องหน้าของเธอนั้นเธอเห็นสถานการณ์บางอย่างเกิดขึ้นมีบุคคลผู้นึงปรากฏตัวมันทำให้เธอตกใจจนถึงขั้นชี้ปืนไปที่เขาทันที

 

"มิส เป็ปเปอร์ ,ผมมาเพื่อช่วยคุณ!"ไม่ต้องรอให้ มิสเป็ปเปอร์ ลั่นไกปืน เเจ็คสัน ยกสองมือขึ้นเพื่อกล่าวห้ามปรามเธอ

 

"เป็นเธอ,ผู้สื่อข่าวหนุ่มคนนั้น"เมื่อเห็นการปรากฏตัวของ เเจ็คสัน อย่างกระทันหัน ทำให้ มิส เป็ปเปอร์ รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เธอลดปากกระบอกปืนลงช้า ๆ เเต่เธอก็ยังหวาดระเเวงอยู่บ้าง

 

"เอิ่ม,ผมสามารถช่วยคุณได้"เเจ็คสัน ยกมือลงไม่ได้เเสดงเจตนาท่าทีข่มขู่ เขาพูดด้วยความจริงใจ

 

"ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่,เเล้วเธอรู้ได้อย่างไรว่าฉันถูกปองร้าย?"เเม้ว่า มิสเป็ปเปอร์ จะมีส่วนเชื่อ เด็กหนุ่มเบื้องหน้าว่าไม่ใช่คนไม่ดีก็ตาม เเต่เธอก็มีข้อสงสัยภายในใจ สัมผัสที่ 6 ของเธอร้องบอกว่า เด็กหนุ่มเบื้องหน้านั่นไม่ใช่ เด็กหนุ่มผู้สื่อข่าวธรรมดา

 

"ไม่มีเวลามาอธิบายเเล้ว! อีกไม่นานพวกมันก็จะมาถึงที่นี่ พวกเราต้องรีบหนี,ตามผมมา"ไม่มีเวลาได้อธิบาย เเจ็คสัน กล่าวชักชวน ให้ มิส เป็ปเปอร์ รีบตามเขาเพื่อหลบหนี

 

ตึก ตึก

 

ได้ยิน เสียงฝีเท้าที่วิ่งออกตัวไปได้ไม่ไกล เเม้จะรู้สึกสงสัย เเต่จากน้ำเสียงของเด็กหนุ่มนั้นไม่ได้มีท่าทีที่มีเจตนาร้ายต่อเธอเลยดังนั้นเธอจึงถอดรองเท้าวิ่งตามเขาไป

 

ตึก ตึก

 

หลังจากวิ่งตาม เเจ็คสัน มาได้สักพัก ก็ถึงช่วงทางโค้ง เบื้องหน้าเป็นพื้นที่อับจนที่มีทางเเยกเป็นถนนเชื่อม มันง่ายต่อการสังเกตุเห็นของคนอื่นมากเกินไป

 

"เเล้วจะทำอย่างไรต่อทีนี้?"มิส เป็ปเปอร์ พิงผนังเล็กน้อย เธออดที่จะกล่าวถามเด็กหนุ่มที่เข้ามาช่วยเหลือเธอไม่ได้

 

"ผมจะออกไปล่อพวกมันเอง,คุณใช้โอกาสนี้เพื่อหลบหนีให้เร็วที่สุด,ตรงไปข้างหน้าอีกหน่อยเป็นทางเเยกเชื่อมกับทางอื่น คุณสามารถที่จะใช้เส้นทางนั้นเพื่อหลบหนีได้ ผมจะเบี่ยงเบนความสนใจของพวกมันเอง ไม่ต้องเป็นห่วง"เเจ็คสัน กล่าว อธิบายเเผนการของเขา

 

"นี่ไม่ใช่ความคิดที่ดี"เป็ปเปอร์ จ้องมองไปที่ เเจ็คสัน อย่างช่วยไม่ได้

 

เขาเป็นเพียงเด็กหนุ่มผู้สื่อข่าวไม่มีเหตุผลจะต้องมาช่วยชีวิตเธอเเม้เเต่น้อยเพียงเเต่ทันทีที่เห็นใบหน้าครุ่นสงสัยของ มิส เป็ปเปอร์ เเจ็คสัน ก็กล่าวพูดทันที"ผมก็เเค่พวกเเฟนคลับของ คุณ โทนี่ เท่านั้น"เเจ็คสันยิ้มออกมาก่อนที่จะรีบวิ่งออกไป

 

ตึก ตึก ตึก

 

เขาได้พุ่งตัวออกไปอย่างรวดเร็วมันทำให้ เป็ปเปอร์ รู้สึกเเปลกใจมากจนเธอคิดว่า : ที่เขาช่วยเธอเป็นเพราะเขาคลั่งไคล้โทนี่จริง ๆ งั้นหรือ?

 

"เฮ้ ตรงนี้เว้ย"

 

ปั้งงง ปั้งงง

 

ทันทีที่ เเจ็คสัน ออกไปได้ไม่นาน เป็ปเปอร์ ก็ได้ยินเสียงปืนมันทำให้เธอตื่นตัวขึ้นอย่างสุดขีด เป็นไปได้ว่า เเจ็คสัน ได้ถูกค้นพบ เธอค่อนข้างรู้สึกเป็นห่วงเขา เเต่ก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้ เธอเพียงถือปืนพกในมือ เเละพยายามจะเดินข้ามไปยังซอยฝั่งตรงข้าม

 

เสียงปืนยังคงดังขึ้นอย่างต่อเนื่องราวกับหนังเเอ็คชั่นสงครามกลางเมือง หากนี่ไม่ใช่ชีวิตจริง เป็ปเปอร์ ยังคงคิดว่านี่เป็นเพียงความฝัน เธอไม่คาดคิดเลยว่าพวกคนเถื่อนพวกนี้จะกล้าไล่ล่าเธอกลางเมือง

 

ในที่สุดเธอก็หลบหนีข้ามไปยังพื้นที่ที่วางเเผนไว้กับเเจ็คสันได้สำเร็จ เธอรู้สึกสงบใจลงเล็กน้อย ในระหว่างนี้เธอก็เฝ้าสังเกตุผู้คนอย่างต่อเนื่องด้วยความระมัดระหว่าง เพราะเหตุการณ์เสี่ยงชีวิตเมื่อครู่ทำให้เธอเกือบที่จะไม่รอดชีวิตเเล้ว

 

ตึก ตึก ตึก

 

หลังจากหลบพักได้ไม่นานเธอก็ได้ยินเสียงเท้าที่วิ่งมุ่งหน้ามาตรงซอยที่เธออยู่มันทำให้เธอรู้สึกกังวล

 

"เป็นเธอนี่เอง..."

 

"ระวัง"

 

ปั้งงง ปั้งงง ปั้งงง

 

ในทิศทางที่ มิส เป็ปเปอร์ อยู่นั้น เสียงปืนจำนวนมากได้ยิงเข้าตรงพื้นที่ที่เธออยู่มันทำให้เธอรู้สึกใจหายวูบหากไม่ได้รับการเเจ้งเตือนจาก เเจ็คสัน อาจเป็นไปได้ว่าเธอจะต้องถูกยิงอย่างเเน่นอน

 

ครื่นนน

 

ทันทีที่เห็นตรงนี้ไม่ปลอดภัยเเจ็คสันรีบวิ่งจูงมือ มิสเป็ปเปอร์ หลบหนีเข้าไปยังทิศทางอื่น เพื่อออกจากตรงนี้ให้เร็วที่สุด

 

ครื่นนนน

 

เเจ็คสันพา มิสเป็ปเปอร์ หลบหนี ไปได้ไม่ไกลเขาก็ได้ยินเสียงบางอย่างที่ด้านบนหลังคาดูเหมือนมันจะเป็นเสียงที่คุ้นเคย

 

จากนั้น เเจ็คสัน ก็หยุดลง เขาตรวจสอบสภาพสถานการณ์โดยรอบเเละคิดว่าตรงนี้คงปลอดภัย เขาได้ส่งสัญญาณให้ มิส เป็ปเปอร์ หายกังวลใจในตอนนี้

 

"เธอปลอดภัยใช่มั้ย?"เมื่อเห็นเด็กหนุ่มผู้สื่อข่าวช่วยชีวิตเธออีกครั้ง เป็ปเปอร์ กล่าวถามอย่างกังวล

 

"ผมไม่เป็นไร,พวกตำรวจใกล้มาถึงสถานที่เกิดเหตุเเล้ว คุณอยู่ตรงนี้รอสักพักก็คงปลอดภัยไม่ต้องห่วง"เเจ็คสันส่ายหัว เขาได้ยินเสียงไซเรน เเละ เฮลิคอปเตอร์ ที่ดังเป็นจังหวะ

 

"ขอบคุณ"เป็ปเปอร์ เอง ก็ได้ยินเสียงเฮลิคอปเตอร์ที่ดังอยู่เหนือศีรษะของเธอ ดูเหมือนว่ามันจะเป็น เฮลิคอปเตอร์ ของกรมตำรวจ ในที่สุดเธอก็รู้สึกสบายใจ

 

"ฮ่าฮ่า,ไม่ต้องสุภาพหรอกครับ,ผมก็เเค่เเฟนคลับของคุณ โทนี่ ได้ช่วยเลขาส่วนตัวเขาก็นับว่าเป็นเกียรติเเล้ว"เเจ็คสัน ยิ้มอย่างเขินอาย

 

ได้เห็นสีหน้าที่เขินอายของ เเจ็คสัน ดูเหมือนว่า เป็ปเปอร์ เอง ก็เริ่มคิดว่าเด็กคนนี้คงชื่นชอบ โทนี่มาก มันคงจะดีถ้าเธอหาโอกาสตอบเเทนเขา

 

เเจ็คสันกับเป็ปเปอร์ได้พูดคุยกันได้ไม่นานรถตำรวจเองก็ได้มาถึงสถานที่เกิดเหตุมันทำให้เเจ็คสันเตรียมที่จะจากไปในทันที

 

"คุณ เป็ปเปอร์ ตำรวจได้มาถึงเเล้ว ผมคงต้องขอตัวก่อน ผมไม่อยากถูกนำตัวไปสอบปากคำเพิ่มเติมด้วยสิ ผมกลัวว่าพ่อเเม่ของผมจะเป็นห่วง ผมจะรู้สึกขอบคุณมากหากคุณช่วยปิดความลับเรื่องนี้เอาไว้ด้วย"ก่อนที่ตำรวจจะลงพื้นที่เกิดเหตุ เเจ็คสัน เองก็เตรียมจะจากไป

 

"ผ่อนคลายเถอะ ฉันจะไม่บอกเรื่องของเธอหรอก,เเล้วเธอจะทำอย่างไรต่อจากนี้ละ?"เป็ปเปอร์ กล่าวถามด้วยความสนใจ

 

เมื่อเห็นว่าตำรวจได้ลงพื้นที่เเล้ว เป็ปเปอร์ กล่าวถามออกไป มันเป็นไปไม่ได้เลยที่ เเจ็คสัน จะหลบหนีไปโดยไม่ให้พวกตำรวจตรวจพบ

 

ฟุ่บบ

 

เพียงเเต่เเจ็คสันไม่ได้ให้คำตอบกับ เป็ปเปอร์ เขาพยายามหาพื้นที่ผนังที่มีราวเหล็กใกล้เคียงเพื่อเตรียมปีนจะหลบหนีเเน่นอนว่าโดยธรรมชาติด้วยศักยภาพของเขาตำรวจย่อมไม่มีทางปิดกั้นเขาได้

 

"จริงสิ?คุณ เป็ปเปอร์ นี่เป็นของขวัญให้คุณ"เเจ็คสัน หยิบบางอย่างออกจากกระเป๋าเขายื่นมอบให้กับ เป็ปเปอร์

 

ฟุ่บบ

 

เป็ปเปอร์ ยื่นมือไปคว้ารับเอาไว้ก่อนที่จะสังเกตุเห็นมันเป็นพวงกุญเเจที่ถักถอเป็นรูปผลไม้อย่างองุ่น

 

"ผมไปก่อนละ,ไว้เจอกัน คุณเป็ปเปอร์"หลังจากนั้นเเจ็คสันก็เริ่มปีนไต่ขึ้นไปอย่างรวดเร็ว

 

ภายใต้ความยืดหยุ่นเเละความคล่องตัวของ เเจ็คสัน ไม่นานเขาก็ขึ้นไปถึงยอดตึก ,การเคลื่อนไหวของเขาไม่ได้เป็นที่สังเกตุของพวกตำรวจเเม้เเต่น้อย อาจเป็นไปได้ว่าพวกตำรวจได้รีบเข้ามาอารักษ์ขาความปลอดภัยของเลขาส่วนตัวของโทนี่ จึงวางมาตราการเข้าสนับสนุน เป็ปเปอร์ก่อนเป็นอันดับเเรก

 

หลังจาก เเจ็คสัน หายตัวไปได้ไม่กี่วินาที พวกตำรวจก็เเห่กันเข้ามาคุ้มกัน เป็ปเปอร์ อย่างรวดเร็ว

 

"มิส เป็ปเปอร์ ,คุณปลอดภัยใช่มั้ย?"

 

"ค่ะ,ฉันปลอดภัยดี"

 

หนึ่งชั่วโมงต่อมาเเจ็คสันได้กลับถึงบ้านของเขาพร้อมกับโดดลงเตียงนุ่ม ๆ เขาเปิดโทรทัศน์ขึ้น มันเพิ่งถ่ายทอดสดข่าวได้ไม่นานเกี่ยวกับการโจมตีที่เกิดขึ้นกลางเมือง

 

"ในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้มีเหตุยิงกันสนั่นกันกลางเมือง ทั้งในพื้นที่ยังมีหลุมอุบัติเหตุที่เกิดจากอาวุธสงครามอีกด้วย"

 

"มีรายงานว่าเป้าหมายครั้งนี้เกี่ยวพันธ์กับบุคคลของ อุตสาหกรรมสตาร์ก อินดัสตรีท์"

 

"....สถานะของผู้ก่อการร้ายนั้นไม่ชัดเจนเเต่ทางกรมตำรวจขอยืนยันว่าจะทำการตรวจสอบโดยถึงที่สุด"

 

"ทั้งนี้กรมตำรวจนิวยอร์กเองก็ให้ความมั่นใจว่าจะขอรับรองความปลอดภัยของชาวเมืองอย่างเต็มที่"

 

ข่าวด่วนติดตามสถานการณ์,รายงาน

 

"ดูเหมือนว่าในข่าวจะไม่ระบุว่าเป้าหมายเเท้จริงเเล้วจะเป็น เลขาส่วนตัวของ โทนี่ เเต่โชคดีที่ฉันไม่ได้ติดพาดหัวข่าวเหล่านั้นไปด้วยไม่งั้นซวยอย่างเเน่นอน"เเจ็คสันปิดทีวีลงทันที

 

เขาไม่ต้องการเปิดเผยตัวเองต่อข่าวทั้งหลังจากเขาได้ขึ้นสู่ตึกที่สูงเขาก็ได้ใส่ชุดสูท ภูติมายา จนคนอื่นไม่สามารถสังเกตุเห็นได้ทัน มันเสี่ยงมากเกินไปที่จะทำให้ เหล่าผู้ก่อการร้ายเหล่านั้นเเว้งมากัดเขาเเละทำร้ายคนใกล้ตัวของเขา ดังนั้น มันจะดีกว่าหากพวกมันไม่รู้ว่าคนที่ช่วย มิส เป็ปเปอร์ ก็คือ เขา

 

ก่อนที่จะจากกับ มิส เป็ปเปอร์ เเจ็คสันได้มอบของขวัญบางอย่างให้ มันเป็น สัญลักษณ์เเห่งการป้องกัน ซึ่งมีความสามารถในการป้องกันตัว เขาได้ให้มันกับเธอเพื่อป้องกันอันตรายฉุกเฉินบางอย่างที่ไม่ทันได้ระวังตัว เพราะเป้าหมายของพวกมันก็คือ เลขาส่วนตัวของ โทนี่ สตาร์ก

 

"ตอนนี้เเผนการเข้าใกล้ โทนี่ สตาร์ก ก็ดำเนินการไปได้อย่างราบรื่น"หลังจากปิดโทรทัศน์เสร็จ เเจ็คสัน ก็ปิดเปลือกตาลงพร้อมกับกล่าวกับตัวเองในใจ