บทที่ 325 โรงแรมแคลร์ [4]

ความมืดไม่ได้คงอยู่ยาวนานนัก

ไม่นานนัก ฉันก็พบว่าตัวเองอยู่ในห้องกว้างขวาง ตกแต่งด้วยโซฟา ภาพวาด และพรมที่คลุมพื้นห้องทั้งผืน มันดูหรูหราเหมือนห้องชุดในโรงแรมระดับห้าดาว แม้จะมีความรู้สึกเก่าๆ ล้าสมัยติดอยู่ก็ตาม

แต่ก็ไม่น่าแปลกใจ... ก็โรงแรมนี้มันสร้างมานานแล้ว

"...พวกเรามาถึงแล้ว"

"ห้องนี้ดูดีเหมือนกันนะ"

"โห มีทีวีด้วยแฮะ อยากรู้จังว่ามันใช้ได้รึเปล่า"

ไม่ทันที่ใครจะตอบอะไร โนร่าก็วิ่งไปที่โซฟาแล้วหยิบรีโมตมากดเปิดทีวีทันที

แชะ!

ภาพรายการบางอย่างก็เริ่มฉายบนจอทันที

‘ยินดีต้อนรับสู่โรงแรมแคลร์ หนึ่งในจุดหมายปลายทางสุดหรูของเกาะ! ที่นี่มีทุกอย่างครบครัน ตั้งแต่สระว่ายน้ำ พื้นที่ส่วนตัว และอีกมากมาย! เรารู้สึกเป็นเกียรติที่ได้ต้อนรับทุกท่าน!’

ภาพโรงแรมปรากฏบนหน้าจอ จากนั้นเปลี่ยนเป็นภาพสระว่ายน้ำ มีผู้คนในชุดว่ายน้ำกำลังเอนกายนอนอาบแดด รอยยิ้มของพวกเขาดูสดใส ไร้กังวล

ดูแล้วก็เหมือนวิดีโอแนะนำโรงแรมทั่วไป

"ชิ ชิ" โนร่าคลิกปุ่มบนรีโมตหลายครั้ง สีหน้าหงุดหงิด

"เหมือนมันมีแค่ช่องนี้อ่ะ กดเปลี่ยนไม่ได้เลย"

"ก็แน่นอนอยู่แล้วล่ะ"

เสียงประชดดังขึ้นจาก มีอา ที่มองโนร่าเหมือนเธอเป็นเด็กโง่

"ในนี้ไม่มีจานดาวเทียม จะเอาช่องอื่นมาจากไหนล่ะ?"

พูดจบ เธอก็หันมองกล้องที่ติดอยู่หน้าอกตัวเองแล้วพูดเสียงเบาลง

"...ขอโทษด้วยนะคะทุกคน ยัยนั่นมันสมองนกนิดหน่อย อย่าเพิ่งเลิกดูรายการเพราะเธอเลยนะ..."

"เธอรู้ไหมว่ากล้องมันจับแต่ ‘คางสองชั้น’ ของเธออยู่น่ะ?"

"งื๊ออ...!?"

หน้าของมีอาเปลี่ยนสีทันที เธออ้าปากค้าง มองโนร่าด้วยสีหน้าตกใจปนเสียใจ

เหมือนอยากจะตะโกนว่า "ฉันไม่มีคางสองชั้นนะ!"

โชคดีที่โจแอนนารีบเดินเข้ามาขัดก่อนจะบานปลาย

"หยุดได้แล้ว พวกเธอสองคน เรามาที่นี่เพื่อทำภารกิจ ไม่ใช่มาทะเลาะกัน"

"แต่ว่า.."

"หยุด"

"แต่เธอ.."

"หยุด"

"อ๊ากกก!!"

มีอาหน้าแดงจัด จ้องโนร่าตาขวาง ซึ่งก็ยิ่งทำให้โนร่าหัวเราะคิกคักอย่างพอใจ

"หัวหน้าหน่วย"

โจแอนนาหันมาทางฉัน แล้วยื่นแฟ้มหนาๆ มาให้

"นี่คือ...?"

"ข้อมูลเกี่ยวกับสถานการณ์ภายในโรงแรม ฉันสังเกตว่าคุณไม่ค่อยตั้งใจฟังตอนบรีฟ

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะคุณอยากทดสอบพวกเราหรือมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นแต่ฉันคิดว่าคุณน่าจะต้องการมัน"

"....."

ฉันไม่รู้จะตอบยังไง

มองเธอ... แล้วมองแฟ้มในมือ

รู้สึกทั้ง อาย และ ดีใจ

อาย... ที่ตัวเองละเลยหน้าที่ขนาดนี้

แต่ดีใจ... ที่ยังมีคนอย่างโจแอนนาอยู่ในทีม

‘ใช่ ฉันควรหยุดปล่อยให้เรื่องไร้สาระมารบกวนหัวซะที เรื่องนี้มันสำคัญจริงๆ

นึกไม่ออกเลยว่าทำไมฉันถึงได้ขาดความรับผิดชอบแบบนี้’

"ขอบคุณ"

ฉันรับแฟ้มมา เปิดหน้ากระดาษแรกขึ้นอย่างระมัดระวัง

ในขณะที่โจแอนนาเริ่มอธิบายเบื้องหลังให้ทีมฟัง

"ยังมีเวลาอีกสักพักก่อนที่สถานการณ์จะเริ่ม มันจะเริ่มหลังจากทุกทีมเข้าห้องเรียบร้อย

เราน่าจะมีเวลาประมาณ 10 ถึง 20 นาที"

"แล้วเราควรทำอะไรดี?"

นีล ถามพลางเลื่อนแว่นขึ้น

คำพูดนั้นทำให้โนร่าพึมพำเบาๆ อย่างหงุดหงิด

"นายจะต้องยกแว่นทุกครั้งที่พูดหรือไง หา?"

ฉันแอบเห็นด้วย แต่ก็เลือกที่จะไม่พูดอะไร

นีลเหมือนจะหงุดหงิด แต่พยายามไม่ใส่ใจ สายตาเขายังคงจับจ้องไปที่โจแอนนา

"เราควรออกไปสำรว…."

"ไม่"

โจแอนนาส่ายหัวทันที

"ไม่เหมาะแน่ และถึงอยากออกก็ทำไม่ได้เพราะประตูถูกล็อก ตอนนี้สิ่งที่เราควรทำคือพักผ่อนเตรียมตัวให้พร้อม วางแผนให้ครอบคลุม และเตรียมรับสถานการณ์ที่อาจไม่เหมือนกับที่เคยเจอ"

ขณะพูดเธอก็เหลือบตามามองฉัน

ไม่ต้องพูด... ฉันก็รู้ว่าเธอกำลังสื่อว่า

"รอให้ฉันอ่านข้อมูลให้จบก่อน"

สมาชิกทีมที่เหลือเองก็น่าจะเข้าใจเช่นกัน

พวกเขาเดินไปนั่งรวมกันที่โต๊ะ ปล่อยให้ฉันนั่งลงเปิดแฟ้มอ่านเงียบๆ

‘โอเค... จากที่ดูแต่ละทีมจะถูกส่งไปที่ชั้นต่างๆ แบบสุ่ม แต่ละชั้นก็จะมีการทดสอบในรูปแบบของตัวเอง ชั้น 7 คือชั้นสุดท้ายและเป็นชั้นที่เคลียร์ได้ยากที่สุด มีแค่ไม่กี่ทีมที่เคยไปถึง’

ถ้าอย่างนั้นการเคลียร์ 6 ชั้นก็น่าจะพอผ่านการทดสอบแต่ถ้าไปถึงชั้น 7 ได้... ก็น่าจะการันตีว่าเราจะได้ไป “สภาโลก”

โอเค...

ฉันอ่านสถานการณ์แต่ละแบบในเอกสารอย่างละเอียด แม้มีความเป็นไปได้สูงว่าภารกิจของเราจะไม่ตรงกับในแฟ้ม แต่อย่างน้อยมันก็ช่วยให้รู้รูปแบบเคลียร์ยังไง ต้องระวังอะไร

สิบกว่านาทีหลังจากนั้น ฉันก็ยังนั่งอ่านไม่หยุดพร้อมกับฟังเสียงการวางแผนจากทีมไปด้วย

"เราควรปฏิบัติตัวเหมือนตอนเล่นเกมที่ผ่านมา คุยกันตลอดเวลา อย่าแตกตื่น

ศัตรูที่น่ากลัวที่สุด... ไม่ใช่สิ่งผิดปกติแต่คือตัวเราเอง"

ฉันเผลอพยักหน้าเบาๆ

...คำแนะนำนั้นดีมากจริงๆ

ฟลิป!

ฉันเปิดหน้าถัดไป เตรียมจะอ่านต่อ...

แต่แล้ว….

ติง!

[สถานการณ์กำลังเริ่มต้น...]

[ปฏิบัติการ: โรงแรมแคลร์]

ระดับ : ■■■

[ โรงแรมร้างที่ประสบเหตุอันน่าสลด ทั้งหมด 8 ชั้น แขกแต่ละคนมีเรื่องราวของตัวเองและในเรื่องราวนั้นมีเบาะแสถึง "ความจริง" ที่เกิดขึ้นไฟไหม้เป็นแค่อุบัติเหตุจริงหรือไม่?หรือมีบางอย่างอยู่เบื้องหลัง?ใครคือผู้กระทำ และซ่อนตัวอยู่ที่ไหน?]

[ผู้เข้าร่วมจะเข้าสู่สถานการณ์เร็วๆ นี้ คุณต้องการซื้อไอเทมหรือไม่?]

[เมื่อสถานการณ์เริ่ม จะไม่สามารถซื้อไอเทมได้อีก]

[คุณมีเวลา 60 วินาที]

"...หะ?"

ฉันชะงักทันทีหลังอ่านข้อความ

เดี๋ยวนะ...

8 ชั้น...?

ไม่ใช่ว่ามีแค่ 7 เหรอ?

ไม่ใช่แค่นั้น...

‘ไม่ใช่อุบัติเหตุ?’

ฉันรีบก้มลงมองเอกสารหน้าแรก ย้อนกลับไปอ่านรายละเอียดเหตุการณ์อีกครั้ง

[สาเหตุของเหตุการณ์ถูกระบุว่าเกิดจากการรั่วของแก๊ส แหล่งที่แน่ชัดยังไม่สามารถยืนยันได้ แต่หลายฝ่ายคาดว่าเกิดจากโครงสร้างที่ผิดพลาด การสอบสวนเพิ่มเติมยังไม่พบข้อมูลที่ชัดเจน]

"....!?"

ฉันแทบหยุดหายใจ

ไม่มีข้อมูลชัดเจน...?

ปากฉันอ้าออก แต่ยังไม่ทันจะคิดอะไรต่อ...

ติง!

[หมดเวลาแล้ว]

[ร้านค้าได้ปิดตัวลง]

[ขอให้โชคดี!]

หกสิบวินาทีผ่านไปอย่างรวดเร็วโดยไม่รู้ตัว

แล้วจากนั้น…

ตึก! ตึก!

เสียงเคาะประตูดังขึ้นอย่างกะทันหัน...

...เสียงที่เย็นยะเยือกจนสั่นไปถึงกระดูก.