บทที่ 85 ขั้นที่สอง [1]

“เอาล่ะ มาทดสอบเจ้านี่กันหน่อย”

ฉันวางเศษคริสตัลที่เรืองแสงริบหรี่ ชิ้นที่มีความบริสุทธิ์ต่ำที่สุด ลงข้างแกนทรงกระบอกของเครื่องแฟกซ์อย่างระมัดระวัง หลังจากที่ได้เห็นการเปลี่ยนแปลงของไนท์วอล์กเกอร์ที่ตอนนี้กลายเป็นดรีมวอล์กเกอร์แล้ว ฉันก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้นว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นหากฉันเลื่อนลำดับได้จริง ๆ

“น่าจะออกมาดีแน่…”

พอใส่เศษคริสตัลเสร็จ ฉันก็หันไปเช็กที่หน้าจอให้แน่ใจว่าใช่ชิ้นที่ถูกต้อง ก่อนจะกดปุ่มสีแดงทันที

ชา…แชะ!

เครื่องเริ่มส่งเสียงประหลาดดังขึ้นมา

แต่เพราะชินแล้วฉันเลยไม่สนใจ รอคอยเพียงการเปลี่ยนแปลงที่จะเกิดขึ้น

แต่ว่าไม่กี่วินาทีหลังจากกดปุ่มสีแดง ข้อความแจ้งเตือนก็ลอยขึ้นมาตรงหน้าฉัน

ใบหน้าฉันถึงกับแข็งค้างในทันที

“หะ? อะไรนะ…?”

[ตัวเพิ่มความบริสุทธิ์ : ได้หัก 500SP ออกจากบัญชีของคุณ]

ข้อความปรากฏขึ้นกะทันหัน โดยไม่เปิดโอกาสให้ฉันตั้งตัวเลย

และทันทีที่สมองประมวลผลได้ หน้าฉันก็เปลี่ยนสีไปทันตา ฉันหันไปมองเครื่องแฟกซ์ก่อนจะรีบกดปุ่มสีแดงรัว ๆ

“ไอ้เวร! ทำไมไม่บอกฉันก่อนว่าจะหักเงิน?!”

ตั้ง 500SP!

ห้าพันดอลลาร์เชียวนะ!

‘บ้าเอ๊ยยยย!!!’

แท่ก! แท่ก! แท่ก!

ฉันกดปุ่มสีแดงซ้ำไปมา แต่มันก็ไม่เกิดอะไรขึ้น

แท่ก! แท่ก!

เครื่องยังคงส่งเสียงดังกลไกในขณะที่ฉันมองมันด้วยสายตาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

และแล้ว

ติ้ง!

เสียงกระดิ่งเบา ๆ ดังขึ้นในอากาศ ขณะเดียวกันตัวเลขใหม่ก็ปรากฏบนหน้าจอเล็ก ๆ ของเครื่อง

[79%]

“โอ๊ะ?”

เสียงบ่น ความโกรธ และความเสียดายทั้งหมดหยุดลงในทันที

เมื่อเห็นตัวเลขนั้น ความรู้สึกว่าถูกหัก SP มันก็ไม่เจ็บปวดเท่าเดิมอีกต่อไป ถึงจะยังเจ็บอยู่ก็ตาม แต่ก็ทนได้มากขึ้น

“จาก 14% กลายเป็น 79%… นี่มันโคตรก้าวกระโดดเลยนะ”

ฉันรีบหยิบคริสตัลทั้งหมดในที่ครอบครองออกมาดู

[91%, 55%, 73%, 81%, 79%, 27%, 94%, 39%, 88%, 61%]

จากนั้นก็หยิบเครื่องคิดเลขออกมา คำนวณค่าเฉลี่ยของทั้งหมด

“62%…”

ถึงเกณฑ์ขั้นต่ำที่กิลด์กำหนดพอดี!

แต่ไม่ใช่แค่นั้น….

ถ้าฉันตัดค่าที่ต่ำสุดออกไป ค่าเฉลี่ยจะกระโดดขึ้นไปถึง 66%

“ก็นับว่าไม่เลวเลย”

แต่ถึงอย่างนั้น…

มันยังไม่พอ

“ฉันอยากให้ค่าเฉลี่ยสูงกว่านี้ อย่างน้อยก็เกิน 70% ขึ้นไป”

นี่คือมาตรฐานขั้นต่ำที่ฉันยอมรับได้

เมื่อคิดได้ดังนั้น…

สายตาฉันก็หันไปมองเครื่องแฟกซ์ด้วยหัวใจที่หนักอึ้ง

มือที่สั่นเล็กน้อยค่อย ๆ หยิบคริสตัล 27% ขึ้นมาใส่ลงในเครื่องอีกครั้ง ก่อนจะกดปุ่มสีแดงลงไป

ชา…แชะ!

[ตัวเพิ่มความบริสุทธิ์: ได้หัก 500SP ออกจากบัญชีของคุณ]

[ยอดคงเหลือ: 3822SP]

ฉันแทบอยากร้องไห้ แต่ก็ได้แค่กัดฟันมองเครื่องแฟกซ์อย่างจดจ่อ

‘ขอที… ได้โปรด…’

ติ้ง!

เสียงกระดิ่งคุ้นเคยดังขึ้น และฉันเงยหน้ามองตัวเลขที่ปรากฏ

[21%]

“…..”

ริมฝีปากฉันกัดแน่น รั้งตัวเองไม่ให้หยิบเครื่องแฟกซ์ขึ้นมาปาออกไปให้พังคามือ

แต่หลังจากสูดหายใจเข้าลึก ๆ หลายครั้งเพื่อบังคับตัวเองให้สงบลง ฉันก็กดปุ่มสีแดงอีกครั้ง ไหน ๆ ก็ลงมือไปแล้ว จะถอยคงไม่ได้ มีแต่ต้องเดินหน้าสุดทางเท่านั้น

ติ้ง!

[44%]

“…..”

ฉันต้องการอะไรสักอย่างไว้ระบายอารมณ์

สายตาหันช้า ๆ ไปยังดรีมวอล์กเกอร์มันก็กำลังจ้องฉันอยู่พอดี

‘เอ่อ…คิดอีกที ไอ้บ้านี่น่าจะเก่งพอจะอัดฉันเละได้แล้วนะ’

ฉันรีบสลัดความคิดนั้นทิ้ง แล้วก็กดปุ่มสีแดงซ้ำลงไป

“อีกครั้ง!”

ติ้ง!

[9%]

“ฮ๊าาาาาาาาา!!!”

เลขตัวเดียว!?

ฉันกุมหัวแน่น พยายามฝืนไม่ให้ตัวเองแตกสติแตก แต่ทุกอย่างก็แย่ลงกว่าเดิมเมื่อ ดรีมวอล์กเกอร์ค่อย ๆ ยกมือเรียวยาวขึ้น ชี้ตรงมาที่ฉัน

“…”

ฉันยืนนิ่งเงียบ จับตามันด้วยความตึงเครียด

มันคิดจะโจมตีฉันงั้นเหรอ?

ทำไมล่ะ? ฉันนึกว่าแต้มความภักดีมันเพิ่มขึ้นแล้วไม่ใช่เหรอ? หรือว่าไม่พอ…? มันยังแค้นเรื่องเก่าอยู่? ถ้าเป็นอย่างนั้น…

แล้วจู่ ๆ …

“…..!”

ร่างของมันก็เริ่มสั่น หัวเงยไปด้านหลัง แต่ปลายนิ้วยังชี้ตรงมาที่ฉัน

ฉันยืนแข็งทื่อ ตาค้าง ปากอ้าออก

นั่นมัน…

มันกำลังหัวเราะอยู่!

“บ้าเอ๊ย นี่ทำได้ด้วย?”

ไม่สิ ก่อนอื่นเลย…

“กลับเข้าที่ไปเดี๋ยวนี้!”

ฉันรีบเก็บดรีมวอล์กเกอร์กลับทันที พยายามกลั้นไม่ให้ด่าทุกคำหยาบที่นึกออกออกมา

ริมฝีปากถูกกัดจนแทบเลือดซิบ ฉันจ้องเครื่องแฟกซ์เขม็ง แล้วก็กดปุ่มสีแดงลงไปอีกครั้ง

ติ้ง!

[87%]

“ไอสั…โอ้…”

ฉันกระพริบตาปริบ ๆ มองตัวเลขด้วยความไม่เชื่อสายตา หลังจากเจอตัวเลขต่ำติด ๆ กัน พอเห็นเลขสูงแบบนี้ ถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

แต่แล้ว ความดีใจก็พลุ่งพล่านเข้ามาแทน

‘ใช่… แบบนี้แหละ พอแล้ว!’

ด้วยเปอร์เซ็นต์ใหม่นี้ ฉันมั่นใจว่าพอจะสร้างโหนดที่แข็งแกร่งได้แน่

ถึงเวลาแล้ว ที่จะลองก้าวสู่ ขั้นสอง

แต่…

“อืมมม.”

ฉันยังไม่รีบร้อนนัก แต่หันไปมองยอดคงเหลือแทน

[ยอดคงเหลือ: 2322SP]

“…..”

ฉันหลับตา ถอนหายใจยาว

หยิบเศษคริสตัลอีกชิ้นขึ้นมา เปลี่ยนใส่ลงในเครื่องแฟกซ์แทน

‘SP หาใหม่ได้… แต่โอกาสแบบนี้ มันย้อนกลับมาไม่ได้’

คิดได้ดังนั้น ฉันก็กดปุ่มสีแดงอีกครั้ง

ติ้ง!

[14%]

“อีกครั้ง!”

ติ้ง!

[55%]

“ยังไม่พอ…”

ติ้ง!

[7%]

“นี่มันปล้นกันชัด ๆ”

ติ้ง!

[0%]

“หะ?”

แบง!!!!!

เศษคริสตัลแตกสลายหายไปต่อหน้าต่อตา ทำเอาฉันยืนอึ้งค้าง

“นี่มัน…”

ฉันทำได้เพียงจ้องมองว่างเปล่าไปยังจุดที่เศษคริสตัลเคยอยู่ ก่อนจะรีบยกมือขึ้นปิดปาก แล้วหันไปมองยอดคงเหลือทันที

[ยอดคงเหลือ: 322SP]

ความเสียใจ…

มันถาโถมเข้ามาในทันที

มือทั้งสองสั่นระริกขณะจ้องไปที่เครื่องแฟกซ์ ฉันเกือบจะอดใจไม่อยู่ ก่อนสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วหันไปมองเศษคริสตัลที่เหลืออยู่ด้านหน้า ใช้เวลาหลายอึดใจคุมสติ จนกระทั่งการแจ้งเตือนลอยขึ้นตรงหน้า

[ตรวจพบเศษคริสตัลครบสิบชิ้น!]

[คุณผ่านเกณฑ์ในการก้าวหน้าแล้ว]

[ระดับความบริสุทธิ์: 70.9%]

[คุณต้องการจะก้าวหน้าหรือไม่?]

▶ [Yes] ▷ [No]

“ตามคาด… ต้องรวบรวมให้ครบสิบชิ้นก่อน ถึงจะยอมให้ก้าวหน้า”

ฉันเคยเดาไว้ก่อนหน้านี้ และตอนนี้ก็ชัดเจนแล้ว

ไม่ลังเลเลยสักนิด ระดับความบริสุทธิ์มากพอให้ยอมรับได้

ฉันกด [Yes] ลงไปทันที

แม้ในใจยังเจ็บปวดที่สูญ SP ไปอย่างมหาศาล แต่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อเช่นนี้ ฉันพยายามไม่ให้มันมากวนใจ

แสงจากเศษคริสตัลสว่างวาบขึ้นมา ราวกับจะเผาห้องทั้งห้องจนตาพร่า มองอะไรไม่เห็นเลยในพริบตาเดียว

แล้วความเจ็บปวดก็กรีดแทงเข้าหัวทันที

“อั๊ก!”

เสียงร้องหลุดออกมา ฉันล้มถอยหลังไปชนผนัง พลางกุมแขนไว้แน่น

เจ็บจนบรรยายไม่ถูก เหมือนมีเข็มแหลมคมจ้วงแทงทะลุกะโหลก สมองปั่นป่วนจนหายใจไม่ออก

“ค… ขืนไว้…”

ฉันกัดฟัน พยายามกลั้น แต่ความเจ็บกลับทวีคูณ จนร่างกายเริ่มชักกระตุกอย่างรุนแรง

“อ๊าาา!!”

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน ฉันเพียงแค่รอให้ความเจ็บปวดนั้นจางหายไปเท่านั้น

อึดใจแล้วอึดใจเล่า ราวกับเป็นนิรันดร์ ฉันคุดคู้อยู่กับพื้น มือทั้งสองกุมศีรษะแน่น

“ชะ… ชิบหาย”

กว่าความเจ็บจะค่อย ๆ คลายลง ก็รู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลงบางอย่างเกิดขึ้นในตัว แม้ยังอธิบายไม่ได้ชัดเจน แต่ฉันค่อย ๆ เงยหน้ามองแจ้งเตือนตรงหน้า

[การก้าวหน้าเสร็จสิ้น!]

[ปลดล็อก ร้ายค้าขั้นสอง!]

[โหนดพื้นฐาน: การถ่ายโอนคุณลักษณะ]

[เศษเสี้ยว: 0/20]

แจ้งเตือนหลายบรรทัดปรากฏขึ้น แต่สิ่งที่สะดุดตาที่สุดคือ การถ่ายโอนคุณลักษณะ

นั่นมันอะไร?

“อึก…”

ฉันฝืนตัวเองลุกขึ้น เดินโซซัดโซเซไปที่คอมพิวเตอร์แล้วเปิดหน้าต่างสถานะ

จากนั้น… ฉันก็เห็น

─────

▪ โหนดพื้นฐาน: การถ่ายโอนคุณลักษณะ

▶ ดรีมวอล์กเกอร์

– [การแปรสภาพร่างกาย]

▶ มิเรลล์

– [?????]

─────

“อะ… อะไรนะ…”

ยังไม่ทันจะหายตกใจ แขนขวาของฉันก็สั่นไหวผิดธรรมชาติ

ความเชื่อมโยงบางอย่างพลันเชื่อมเข้ากับดรีมวอล์กเกอร์

จากนั้น ความมืดก็ไหลรินออกมาคล้ายหมึก เหนือผิวหนังของฉัน มันเลื้อยพันรัดกลายเป็นรูปร่างคมกริบ แข็งตัวจนแขนหายไป กลายเป็นดาบสีดำเงาวาวแทน

“…..”

ฉันยืนนิ่ง ตาค้าง มองแขนที่เปลี่ยนไป ก่อนเผลอพึมพำออกมาเบา ๆ

“ไอ้เชี้ยยย…”